Devri

Recherche 'anneu...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de anneu (1) à anneuzh (6) :
  • anneu
    anneu

    s. (tissage) Trame.

    (1464) Cms (d’après GMB 309). anneu ha anneuffenn. ●(1499) Ca 9a. Anneu. g. trame filasse. ●(c.1500) Cb 14b. galli. trame de saye. bri. anneu ceiz.

    (1732) GReg 933a. Trame, ou trême, fils qui font le travers de la toile, de l'étoffe, tr. «Van[netois] anneu

    (1913) KZVr 30 - 28/09/13. Annwe, annve (1er n nasal), tr. «trame (en travers).»

  • anneuadeg
    anneuadeg

    f. –où local. Filerie.

    (1896) GMB 655. à Lanvollon anveadek filerie.

    (1913) KZVr 30 - 28/09/13. Anveadeg, tr. «filerie, Lanvollon.»

  • anneuegezh
    anneuegezh

    f. = (?) Maturité (?).

    (1857) LVH 57. goarn en droèd a halhuein hag a laquat abarh deuéhattoh en dud é peré é vé hanàuet dré expériance muihoh a anneuéegueah, a furnés hag a avisted.

  • anneuenn
    anneuenn

    f. –où Trame.

    (1464) Cms (d’après GMB 309). anneu ha anneuffenn.

    (1732) GReg 933a. Trame, ou trême, fils qui font le travers de la toile, de l'étoffe, tr. «Anneuënn. p. anneuënnou

    (c.1820) COF 27. O blam a rer o deus an tech / Da g'emeret lies a vech / Eus an aneven cudennic, / hac eus ar fleven (lire : steven) ur branqic, / Evit sevel ul logodenn / Da ober d'e c'hrec saë pe losten. ●(1857) LVH 355-356. èl ma troh en teissér en annéhuen ér hreis ag é labour. ●(1872) ROU 106a. Trame, tr. «anneuenn, et non steuenn, qui désigne la chaîne.»

    (1927) GERI.Ern 19. anneuenn f., T[régor] anwe m., tr. « Trame (en travers).»

  • anneuiñ
    anneuiñ

    v. intr.

    I.

    (1) Tramer.

    (1499) Ca 9a. Anneuyff. g. ordir. ●59b. Anneuiff.

    (1659) SCger 129a. annevi, tr. «tramer.»

    (1913) KZVr 30 - 28/09/13. Anwei, annvei, tr. «tramer.» ●(1927) GERI.Ern 19. anneui, T[régor] anweï, v. a., tr. «tramer.»

    (2) sens fig. Devenir plus corpulent, s'étoffer, élargir.

    (1913) KZVr 30 - 28/09/13. Steui hag anwei war eun dro, tr. «faire le tissu des deux côtés (grandir et grossir en même temps) B[a]s-Trég[uier].» ●(1931) VALL 214a. Se développer en taille et en grosseur (en parl. d'un jeune homme), tr. «steui hag anwei

    II.

    (1) Na vezañ anneuet hir met bezañ steuñvet tenn : un homme petit et gros parlant de lui-même.

    (1912) MELU XI 300 (T-Brelidi). N'em eus ket anoued hir, met steûi ten 'ma groet, tr. E. Ernault «Je n'ai pas ourdi en long, mais tissé serré. C'est ce que dit un homme petit et gros. (Brelidi).»

    (2) Steuñviñ hag anneuiñ war un dro : grandir et grossir simultanément (parlant d’un homme jeune).

    (1931) VALL 214. Se développer en taille et en grosseur (en parl. d'un jeune homme, tr. F. Vallée «steui hag anwei war eun dro T[régor].»

  • anneuzh
    anneuzh

    adv., m. & conj.

    I. Adv. Merveilleusement.

    (1744) L'Arm 237b. A-merveille, merveilleusement, tr. «Manificq ; Dizeure ; Énn-néh ; Énn-neaih

    (1895) GMB 64. énn-neaih, énn-néh «à merveille, merveilleusement», l'A., dont le sens propre est «terriblement, furieusement» (= léon. en euz «en terreur»).

    II. M.

    (1) Un anneuzh eo : une chose désolante, étonnante.

    (1919) DBFVsup 3a. anneh (Arv[or], Arg[oad]), s. un anneh é, c'est une chose étonnante, désolante. Aussi, un eh. ●(1932) BRTG 81. un aneh e vehè a pe vehè mesket ha tolpet ken abret. ●(1939) RIBA 153. Un anneh é d'er foén e fondant éh obér ou henteu.

    (2) [incise en fin d'énoncé] Un anneuzh : que c'en est incroyable.

    (1928) DIHU 207/133. er bern kregad divouidet e ledañné, e ihuéllè, un aneh. ●(1934) MAAZ 59. nezé é kalavè, nezé é fondè, é tismantè en treu, un anèh.

    III. Loc. conj. Un anneuzh eo ma : c'est une chose désolante que.

    (1934) MAAZ 41. Filaj kaer e zou héneoah ér Pouldeur. Un aneh é m'é ma ret demb-ni chom aman ar varh.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...