Devri

Recherche 'aot...' : 43 mots trouvés

Page 1 : de aot (1) à aotruch (43) :
  • aot
    aot

    voir aod

  • aota
    aota

    voir aocha

  • aotenn
    aotenn

    f. –où

    I.

    (1) Rasoir.

    ●(vBr) MSvbr XV (British Museum ms Cotton Otto E. XIII) f° 105a (DGVB 50a, VVB 35-36). ferula.i.a altin, tr. « par (un) rasoir »

    ●(1499) Ca 14b. Autenn. g. rasoer. ●(1633) Nom 176a. Nouacula, culter tonsorius : rasoir : rasoüer, autenn. ●253b. Cos cretica, olearis, vel olearia : queuë à l'huile : vn igolen á eaul da lemmaff autennou.

    ●(1659) SCger 101b. rasoir, tr. «autenn.» ●130b. auten, tr. «rasoir.» ●(1732) GReg 783b. Rasoir, tr. «Autenn. p. autennou.» ●(1744) L'Arm 187b. Er Bugul hemb ur hùialênn / Zou ur Barbérr hemb unn autênn.

    ●(1871) FHB 312/404a. daouzeg ac'hanoc'h a gemero notennou lemm, hag a droc'ho an anter euz ho baro. ●(1889) ISV 346. mean begou dezho kel lem ha notennou.

    ●(1910) MAKE 41. Mes bastik ! lemm eo va aotenn, ha skanv eo va dorn. Deomp ! ●(1927) GERI.Ern 20. aotenn f., tr. «Rasoir.»

    (2) Couteau.

    ●(1732) GReg 783b. dans le dialecte de Van. autenn veut dire couteau, & en celui de Leon, rasoir.

    (3) Falz-aotenn : étrèpe.

    ●(1917) KZVr 215 - 15/04/17. Strep, faucille de bucheron, Cornouaille (en Léon, falz-aoten, de aoten, rasoir).

    (4) Falc'h-aotenn : faucille.

    ●(1752) PEll 296. Falc'h-auten faucille, sans dents, dont on se sert à couper l'herbe à poignée, comme on coupe le ble.

    II. Lemm evel un aotenn : très aiguisé.

    ●(18--) (L) J. Quéré SAQ I 258. Lanvennou dir ker lemm hag aotennou.

    ●(1910) E. Crocq MAKE 43. Sellou ken lemm hag e aoten. ●(1924) (T) F. al Lay BILZ 112. Ha kroget o deus ennoc'h gant o beg du, kalet evel dir, lemm evel eun aotenn ? ●119. Bilzig a zigoras e gontell, lemm evel eun aotenn. ●(1928) (L) Y.-V. Perrot FHAB Mezheven 219. Eur pez kleze, eun dournell arc'hant d'ezan, a oa a-istribilh e kichen an nor; lemm oa evel eun aotenn. ●(1958) (K) Y. ar Gow BRUD 4/81. He genou ledan ha leun a zent hir ha stank, ken lemm hag aotennou. ●(1970) (T) E. ar Barzhig BHAF 84. Tapoud a ris neuze ma hontell, dezi eun eil-laonenn vihan beget brao ha lemm evel eun aotenn. ●(1981) (L) *Tad Medar ANTR 192. Lemm evel eun aotenn eo kontell ar c'higer.

  • aotenniñ
    aotenniñ

    v. tr. d. Raser (qqn).

    ●(1927) GERI.Ern 20. aotenni v. a., tr. «raser.» ●(1929) SVBV 42. An hini emaer oc'h aotenni.

  • aotentik
    aotentik

    adj.

    (1) Attr./Épith. Authentique.

    ●(1499) Ca 14b. Autentic. g. autentique.

    (2) Adv. Bien.

    ●(14--) N 1131. Gant reson voar an beronic || autentic me hoz benigo, tr. «Avec raison sur la Véronique je vous bénirai bien.»

  • aoter
    aoter

    f. –ioù

    I. (religion)

    A.

    (1) Autel.

    ●(1499) Ca 14b. Auter. g. autiel. ●(1612) Cnf.epist 18. dynessat ouz an auter. ●(1633) Nom 197b. Ara, altare : Autel : Auter.

    ●(1659) SCger 11a. Autel, tr. «Auter, p. iou.» ●130b. Auter, tr. «Autel.» ●(17--) TE 98. En ihue Autær.

    ●(1866) FHB 66/107a. diou aoter.

    ●(1907) PERS 223. pa ranke prezeg divar an aoter. ●(1928) FHAB Mezheven 205. Peder aoter a zo e diabarz ar chapel.

    (2) Lakaat ub. war an aoterioù : canoniser qqn.

    ●(1919) BSUF 35. ma vehé bet lakeit Uisant ar en autérieu d'en abretan. ●44. En ol en doé hireh de huélet en dé kaer ma vehé bet en eutru Uisant inouret ar en autérieu ha lakeit émesk er sent.

    B.

    (1) Servijer aoter =

    ●(1880) SAB 75. calz servicheurien auter.

    (2) Ministr aoter =

    ●(1880) SAB 50-51. ar pez ne zere nemet ouz an ilizou cals ministret auter enno.

    (3) Sakramant an aoter : l'Eucharistie, sacrement de l'autel.

    ●(1857) CBF 64. Sakramand ann aoter, tr. «L'eucharistie.» ●(1868) KMM 7. Tostaït eta aliessoc'h ouz Sacramant an Aoter.

    ●(1912) MMPM 150. pennadou hir a amzer dirak Sakramant an aoter, meulet ra vezo. ●(1923) KTKG 58. Sakramant an Aoter a ves hanvet avechou Bara an elez. ●(1927) GERI.Ern 20. sakramant an aoter, tr. «l'Eucharistie.»

    (4) Bara an aoter : l'hostie.

    ●(1912) BUAZpermoal 769. ma'z int goest da zishenveli bara an Oter diouz bara ar c'horf.

    (5) Liñsel-aoter : nappe d'autel.

    ●(1867) BBZ III 370. Licherieu enn oter, tr. «Les nappes d'autel.» ●(1880) SAB 70. pa ne astennet an doussier pe linser auter nemet d'an ofertoer.

    (6) Gwiskamant-aoter =

    ●(1911) BUAZperrot 265. gwiskamanchou-aoter ha dilhad-oferenna.

    (7) Touzier-aoter : nappe d'autel.

    ●(1612) Cnf 24a. touzyerou, (alias,) touaillou an auter.

    (8) Toailh-aoter : nappe d'autel.

    ●(1612) Cnf 24a. touzyerou, (alias,) touaillou an auter.

    (9) Lienenn-aoter =

    ●(1911) KANNgwital 105/58. al lienen aoter hanvet Corporal.

    (10) Diaraog-aoter : parement d'autel.

    ●(1659) SCger 88b. parement d'Autel, tr. «diaroc Auter.»

    II. (architecture religieuse)

    (1) Aoter-vras, aoter-veur : autel principal, autel cardinal, maître-autel.

    ●(1857) CBF 62. Stouit dirag ann aoter vraz, tr. «Inclinez-vous devant le maître-autel.» ●(1864) GBI I 60. ann tu-deo d'ann aoter-vraz, tr. «du coté droit du grand autel.» ●(1866) BOM 24. Me ra zeiz tro d'ann Aoter vraz. ●(1868) FHB 195/310b. ar c'heur a zo dirac an aoter vraz.

    ●(1903) MBJJ 141. oferenni war an auter-veur. ●(1904) KANNgwital 17/134. Neuze e vez divisket ann aoter vraz. ●(1909) KTLR 145. bleuniou emeiz var an aoter vraz. ●(1914) FHAB Gouere 202. araok an oferen-bred e oue divisket an Aoter vras. ●(1930) FHAB Meurzh 113. Arched he gwaz, goulou koar enaouet en dro d'ezan, a oa renket brao, war ar c'heler, dirak an aoter vras.

    (2) Lein-aoter : retable.

    ●(1912) BUAZpermoal 919. al lein-ôter dero kizellet.

    (3) Gorre-aoter : retable.

    ●(1867) FHB 125/165a. Mez ar pez labour caëra zo e Kerdevod, eo ar gorre-aoter.

    (4) Stern-aoter =

    ●(1941) DIHU 362/314. É chapel er gazal deheu éh es ur stern-aotér, arnehon, kizellet er vein, tèr taolen a basion hor Salvér.

    (5) Taol-aoter : retable.

    ●(1926) FHAB Du . Kas a rejont ganto an dôl-ôter ebars eur c'har beteg ar chapel.

    (6) Dirag-aoter : devant d'autel.

    ●(1904) DBFV 56b. dirag-autér, m., tr. «devant d'autel.»

    (7) Maen-aoter : pierre d'autel.

    ●(1732) GReg 71a. Pierre d'Autel, tr. «Mean-Auter. p. Mæin-Auter.»

    ●(1935) FHABvug Pask 103. e Sant-Yann Balanan, e parrez Plouvian, ema hirra maen-aoter a oufed gwelet, moarvat, er bed kristen ; gwasa pez a zo, kouezet pe ziskaret eo diwar e chichen ha breman ema o vresa dindan treid an dud.

    III.

    (1) Sevel an tour a-raok an aoter : voir tour.

    (2) Bout bepred etre ar beleg hag an aoter : voir beleg.

  • aoter-forn
    aoter-forn

    f. Autel de four à pain.

    ●(1980) LIMO 01 mars. Petra e drok é hanù é pas ar en aotér ? R. : En toéz é pas ar en aoter forn.

  • aoteraj
    aoteraj

    f. Autelage.

    ●(c.1500) Cb 19b. g. autellage. b. auterag.

  • aoteur
    aoteur

    m. –ion Auteur.

    ●(1710) IN I 252. Auteurien devot.

  • aoton
    aoton

    m. Automne.

    ●(1633) Nom 223a. Autumnus : Automne : an Autom (lire : Auton ou Automn).

  • aotonal
    aotonal

    adj. Automnal.

    ●(1633) Nom 103b. Rosa coroneola, pallida, odorata : rose autumnale : rosen musquet, rosen autonnal.

  • aotor
    aotor

    m. –ed Auteur.

    ●(1633) Nom 3a. recueils, escritures amassées de plusieurs autheurs, tr. «vn dastum á scrituryou amasset á cals hac á diuers authoret.»

    ●(1659) SCger 11a. Autheur, tr. «Author, p. et.»

    ●(1834) SIM 190. ne guemerin qet evit se an tiltr a autor.

  • aotorite
    aotorite

    f. Autorité. cf. atolite

    ●(1499) Ca 13b. Auctorite. g. idem. ●14b. Auterite. g. auctorite.

    ●(1744) L'Arm 23a. Autorité, tr. «Autorité. m.» ●(1767) ISpour 9. unn deine à otorité benac.

    ●(1906) KANngalon Here 235. dindan aotorite ar Pab (…) an aotorite-ze ne ve mestrez nemed keit ha plijfe d'ar gonsorted he anaout.

  • aotoriteañ
    aotoriteañ

    v. tr. d. Autoriser.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 45). Auteriteaff, autoriser. ●(1499) Ca 14b. Auteriteaff. g. auctoriser.

  • aotorizapl
    aotorizapl

    adj. Autorisable.

    ●(1499) Ca 14b. Auctorizabl. g. auctorizable.

  • aotoriziñ
    aotoriziñ

    v. tr. d. Autoriser.

    ●(1744) L'Arm 23a. Autoriser, tr. «Autorisein.»

    ●(1831) RDU 76. autorisein ur pern, pé ur uêrh.

  • aotramant
    aotramant

    voir otramant

  • aotre
    aotre

    m. –où

    (1) Octroi.

    ●(1732) GReg 668b. Octroi, concession, tr. «Autre. p. autreou.»

    (2) Autorisation.

    ●(1847) FVR 256. ann unvaniez-ze (…) a oe great gand aotre vad kalz euz anezho. ●(1889) SFA 82. red e oue goulen he aotre araok kemeret perz enn he iliz.

    ●(1911) BUAZperrot 169. dont a reas da gaout aotre d'e vaga. ●184. Dal m'he devoa bet he aotreou. ●209. Aotre zo da gaout eur banne bihan a win bemdez. ●228. e c'houlennas ouz Eustas aotre da vont da brezeg an Aviel er broiou difeiz. ●238. gant o aotre. ●274. gant aotre e gerent. ●598. heb aotre ar pab. ●(1927) GERI.Ern 20. aotre m., tr. «Consentement.»

    (3) War aotre : avec l'autorisation de.

    ●(1911) BUAZperrot 127. var aotre eskob Leon.

    (4) Reiñ e aotre : donner son approbation.

    ●(1911) BUAZperrot 566. ar pab Beneat XIV a roas e aotre d'an Urz nevez.

  • aotreadenn
    aotreadenn

    f. –où Autorisation.

    ●(1927) GERI.Ern 20. aotreadenn f., tr. «acte de consentement.»

  • aotreadur
    aotreadur

    m. –ioù Octroi, consentement, autorisation.

    ●(c.1500) Cb 106a. [guingnal an noulagat] Jtem hoc mitus / tus / tui. g. signe faict de loeil / guingnement / consentement. b. guingnadur / autreadur.

    ●(1732) GReg 668b. Octroi, concession, tr. «autreadur. autrenadur.»

    ●(1847) FVR 15. hep o aotreadur. ●(1873) FHB 463/366b. Euz eur pers all, ann Duk hag ann Dukez a Angoulem ne welent ket gant re a blijadur ho niz o vont keid all hep aotreadur an impalaer. ●(1894) BUZmornik 110. ar pab a zaleaz pell ive da rei he aotreadur.

    ●(1906) KANngalon Mae 113. izoum a vo brema euz oc'h aotreadur c'hui evit klevet an oferen ? ●(1907) MVET 26. ober netra hep aotreadur hon tad. ●(1910) MBJL 56. kaout otreadur. ●(1911) BUAZperrot 546. Raktal e welas eno bolontez Doue hag e roas e aotreadur. ●(1921) LZBt Here 22. kât otreadur da vale.

  • aotreadurezh
    aotreadurezh

    f. Autorisation.

    ●(1927) GERI.Ern 20. aotreadurez f., tr. «autorisation.»

  • aotreasion
    aotreasion

    f. –où Autorisation.

    ●(1919) TOBB 81. Al leanezed en doa bet aotreation da rei sikour d'ar paourkeaz tud-se.

  • aotreeg
    aotreeg

    m. –ed Licencié, qui a une licence (diplôme).

    ●(1903) MBJJ couverture. belek, aotreek en lizeradur (licencié ès lettres). ●(1942) HERV 145. aotreeged oan[t] o-daou.

  • aotreegezh
    aotreegezh

    f. Licence (diplôme).

    ●(1956) BAHE 8/13. Aotreegezh ha Bachelouriezh.

  • aotreentez
    aotreentez

    f. Autorité.

    ●(1913) PRPR 17. spered pobl Gwerliskin a zo (...) eneb da beb aotreente.

  • aotreer
    aotreer

    m. –ion Celui qui autorise.

    ●(c.1500) Cb 83b. [fauor] Unde hic fautor / oris. gal. consenteur. b. autreur.

    ●(1927) GERI.Ern 20. aotreer m., tr. «celui qui permet, qui autorise.»

  • aotrekuidañs
    aotrekuidañs

    f. Outrecuidance.

    ●(1499) Ca 14b. Autrecuidance in foll est.

  • aotren / aotreniñ / aotreal / aotreañ / aotreiñ
    aotren / aotreniñ / aotreal / aotreañ / aotreiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Octroyer.

    ●(c.1500) Cb 19b. [autren] Inde faucon / onis. g. consentement en mal. b. autren drouc. ●43a. [compaignun] Jtem complicitas / tis. g. consentement en mal sicome entre compaignons. b. autren drouc entre compaignunou.

    ●(1659) SCger 85a. octroier, tr. «autren p. et.» ●(1732) GReg 668b. Octroier, tr. «Autren. pr. autreët.» ●Dieu nous octroïe ce que nous lui demandons de bon cœur é avec une fervente priere, tr. «An autrou Douë a autre deomp ar pez a oulennomp digandhâ, gad ur galoun bur, hac ur bedenn ardant.»

    ●(1868) KMM 157-158. Mectild, leun a joa, a bedas Jesus da ôtrei ar memes gras.

    (2) Autoriser.

    ●(c.1500) Cb 19b. g. consentement en mal. b. autren drouc.

    ●(1847) FVR 164. N'eou ket otreet na d'ann tad na d'ar vamm ober ar vadiant. ●(18--) SAQ I 232. aotreal a ran kement-se.

    ●(1904) DBFV 13b. autrenein, v. a., tr. «autoriser, accorder.» ●(1927) GERI.Ern 20. aotren, aotrea v. a., tr. «autoriser, permettre, accorder, concéder.»

    (3) Approuver.

    ●(1889) SFA 73. aotrea reolenn St Fransez.

    ●(1911) BUAZperrot 119. Hen eo a zavas ar reolen hag a c'houlennas ouz ar pab Gregor IX aotrea anezi. ●243. aotreet gant an Iliz. ●509. eur genvreuriez misionerien (…) a oue aotreet gant Urban VIII.

    ►absol.

    ●(1877) EKG I 19. evelato an Aoutrou de la Marche a aotreaz er memez tra.

    (4) [empl. devant un v.] Accepter de.

    ●(1867) FHB 151/373a. ha neuze e c'hotrejont eun dra bennag cregui el labour. ●(1889) ISV 414. Otreal a ri-te ober ar peoc'h evelse ?

    (5) [empl. devant une subord.] =

    ●(1878) EKG II 170. aotreet hor boa, ho tad ha me, e vichac'h eat goude an eost a zeu.

    (6) Aotren udb. gant ub. : autoriser, accorder qqc. à qqn.

    ●(1889) SFA 209. ar Pap Honoriuz a aotreaz gant-han dioc'htu ar pez a c'houlenne.

    II. V. tr. i.

    (1) Aotren gant ub. : autoriser qqn à.

    ●(1621) Mc 82. Autreit gueneuff me hoz supply, na duiff muy bizuiquen doz offansiff.

    ●(1869) SAG 279. An Autrou Doue ne otreaz ket gant ar speret-fall dizpaka kement a gounnar. ●(1889) SFA 111. Ar Pap Innosant III (…) a aotreaz gant-han mont da vro ar Sao-Heol da brezek an Aviel d'an Durked divadez.

    (2) Aotren da ub. : autoriser qqn à.

    ●(1923) FHAB C'hwevrer 53. ôtrei a reas d'ezo raktal kaout diou foar ar bloaz.

  • aotreüs
    aotreüs

    adj.

    (1) Propice, favorable.

    ●(1732) GReg 760b. Propice, tr. «autreüs.» ●Dieu vous soit propice, tr. «Douë ra vezo autreüs èn oc'h andred.»

    ●(1847) FVR 175. Pa gefinn eunn darvoud otreuz bennak, ne fallin ket da ober ar pez en deuz groet.

    (2) Approbatif.

    ●(1927) GERI.Ern 20. aotreüs adj., tr. «approbatif.»

  • aotreziñ
    aotreziñ

    v. tr. d. Octroyer.

    ●(1732) GReg 668b. Octroier, tr. «autrezi. pr. autrezet.»

    ●(1839) BSI 230. autresi d'e bobl ar graçzou a c'holennzent digant-han. ●236. evit qemend en deus autrezet din. ●237. hep counta a[r] re oc'heus êntancion da autrezi din.

  • Aotrich
    Aotrich

    n. de l. Autriche.

    ●(1919) MVRO 13/1a. stad an Aotrich.

  • Aotrichian
    Aotrichian

    m. –ed Autrichien.

    ●(1919) MVRO 15/2b. eun toullad Aotrichianed vihan.

  • aotrichian
    aotrichian

    adj. Autrichien.

    ●(1919) MVRO 13/1a. ar gouarnamant aotrichian.

  • aotromeoc'h
    aotromeoc'h

    s. (argot des tailleurs vannetais) Bouillie de millet.

    ●(1932) BRTG 74. Girieu ag el «langaj kemenér» autromeoh = ioud-mel.

  • aotrou
    aotrou

    m. aotrounez, aotrouned, aotrouion

    I.

    A.

    (1) Seigneur.

    ●(11--) Hil 243. hiac, hiac altro Hilarius tr. « En bonne santé, en bonne santé, Sieur Hilaire ! » (prononcé /altrow/) ●(14--) Jer.ms 1. Autrounez assezet ha clevet an feutou, tr. «Seigneurs, asseyez-vous et entendez les malheurs.» ●(1499) Ca 15a. Autrou. g. seigneur. ●Autrou an bet. sire du monde. ●Autrou terrien. signeur terrien. ●(1638) Peiresc 1. O trou piuidic, tr. «Riche seigneur.» ●12. Ez ouch bet, otrou, ar quenta, tr. «Vous avez été, seigneur, le premier.»

    ●(1659) SCger 109a. Seigneur, tr. «Autrou, p. autrounez.» ●(c.1680) NG 92. He map zo eutreu. ●281. Entru, raison mat eu. ●1440. En Autru Sant Miquel. ●(17--) ST 242. Ha gwisket eo ann daol ma koanio 'n aotrone ? tr. «Avez-vous garni la table pour le souper de ces seigneurs ?»

    ●(1878) EKG II 54. da zevi maneriou an Aoutrounez. ●(1889) ISV 476. me a vevo dizoursi, dizoursioc'h eget an aotronez vraz.

    ●(1910) ISBR 135. El ur roué e oé peb eutru én é eutrunieh. ●(1911) BUAZperrot 185. Aotrou an aotroned. ●(1912) MMKE xv. aotrone kouezet diouz lost ar c'har.

    (2) [empl. avec art. déf. devant les noms des gens d'Église] Monsieur, Monseigneur.

    ●(1790/94) PC II 400. Ennes eo an aotrour'r hure, tr. «C'est celui-ci Monsieur le vicaire.»

    ●(1869) FHB 221/89a. an Aotrou'n Escop a Gemper. ●(1879) BAN 81. an Autrou 'n Escop Landreger. ●(1883) MIL 30. etre an n'Autrou'n Eskop a Gemper hag hen.

    ●(1906) KANngalon Eost 187. an Aotrou'n Arc'heskop. ●(1906) KANngalon Kerzu 284. Dre urz an Aotrou 'n Eskop Amette. ●(1908) FHAB Meurzh 66. evit sakr hon Aotrou 'n Eskop nevez. ●(1910) MBJL 148. an Otro 'r c'hardinal Mercier. ●151. an otro ar c'hardinal Gibbons. ●(1923) KANngalon Mae 408. aotrou 'n aomonier.

    (3) [empl. sans art. déf. devant les noms des gens d’Église] : monseigneur, monsieur.

    ●(1790) PEdenneu 114. aveid en Eutru Escob.

    ●(1906) KANngalon Here 236. An Ao. Kardinal Guibert. ●(1924) BILZbubr 43-44/1025. Abaoe an de-se, Bilzig a selaouas sioul hag aketus kenteliou an ôtrou kure.

    (4) [empl. avec art. déf. devant les noms de personnes commençant par un art. déf.]

    ●(1870) FHB 289/219a. Ar c'han (...) bleinet gant an aotrou'n Hir cure e Plougastel Daoulaz.

    (5) [jeu entre aotronez et aotrouien] : messieurs… petits messieurs.

    ●(1936) BREI 448/1d. Ha pet a dud n'o deus ket klasket ober aotrounez ouz o mibien, ha n'o deus graet outo nemet aotrouien !…

    (6) An Aotrou Doue : le Seigneur Dieu, le Bon Dieu.

    ●(1576) Cath p. 21. mignones an autrou doue, tr. «amie du seigneur Dieu.» ●(1612) Cnf 79a. em eus quemeret feizyancc bras en Autrou Doué.

    ●(c.1680) NG 567-568. Euit degas memoir dim / Ac en Autru Doué.

    ●(1862) JKS 379. etre daouarn ann Aotrou Doue.

    ●(1911) BUAZperrot 20. mouez an Aotrou Doue. ●(1941) FHAB Meurzh/Ebrel 36. (Skrignag) Aluzen diwar aluzen / lak' an Aotrou Doue laouen.

    (7) [devant les titres de noblesse]

    ●(1741) RO 946. abeurs an notro duc.

    ●(18--) GBI II 326. Ann aotro 'r markis, tr. «le seigneur marquis.»

    (8) Maître, patron.

    ●(1838) CGK 15. pa iel fant da gaout an otro.

    (9) An tri aotrou : les trois messieurs ou seigneurs (Dieu, le recteur de la paroisse et le noble local).

    ●(1981) ANTR 5. Er barrez-ma ez eus tri Aotrou. / Tri Aotrou ? / Ya, tri Aotrou. / An Aotrou Doue. / An Aotrou Person. / An Aotrou Maner. Ne vez ked lavared aotrou ar Maner. Lavared e vez an Aotrou Maner.

    B. [emploi pluriel au sens de messieurs, ces messieurs]

    ●(1900) MSJO ix. ha me goulen digant unan eus an Aotrouien kureet.

    II. sens fig.

    (1) Terme qui sert à personnifier ironiquement le vent, les animaux, etc.

    ●(1903) MBJJ 10. n'ouzoc'h ket piou eo ar Mistral. An autro-ze 'zo eun avel-yud, a c'houe aliez war douaro Frans a zo tost d'ar mor Kreisdouarek. ●99. evel hon autrone a gezek. ●(1908) PIGO II 15. Eun otro a gaz a fo aze da derc'hel.

    (2) An aotrou : ce qu'il y a de meilleur.

    ●(1962) TDBP II 23. Al lêz-gludenn, hennez neuze eo an aotrou, tr. «le lait gluant, celui-là alors c'est le maître, l'as, ce qu'il y a meilleur.»

    (3) (argot de la Roche-Derrien) Porc.

    ●(1885) ARN 29. Cochon, pourceau (gras). – Br. : Oc'h, porc'hel. Arg[ot] : Otro.

    (4) An aotrou chupenn reun : surnom du porc.

    ●(1945) DWCZ 75. M’ho pefe gwelet pabored lost ar c’harr o tont gant an hent pep hini gant e « aotrou chupenn reun » ha m’ho pefe klevet anezo neuze !

    III.

    (1) Paeañ e aotrou : chier.

    ●(1902) CRYP II 311 (T). Péan hi ôtro, tr. E. Ernault «aller à la selle, litt. payer son maître, Trég[or].»

    (2) N'emañ ket an Aotrou Doue er gêr : voir Doue.

  • aotrouat
    aotrouat

    v. intr. Faire le monsieur.

    ●(1934) BRUS 127. Faire le monsieur, tr. «eutruat.»

  • aotroumobil
    aotroumobil

    m. plais. Automobile.

    ●(1933) KANNkerzevod 80/7. Me 'zo bet en otroumobil !

  • aotrouniaj
    aotrouniaj

    m. Seigneurie.

    ●(1633) Nom 228a. Ditio, imperium : Seigneurie, Empire, Domaine : Autrouniaig, an Ampire.

  • aotrouniañ
    aotrouniañ

    v.

    (1) V. tr. d. Dominer.

    ●(1927) GERI.Ern 20. aotrounia v. a., tr. «dominer.»

    (2) V. intr. Être maître.

    ●(1927) GERI.Ern 20. aotrounia v. n., tr. «être maître.»

  • aotrouniekaat
    aotrouniekaat

    v. tr. d.

    (1) Dominer, commander.

    ●(1499) Ca 14b. Autroniecat. g. seigneurir dominer auoir seigneurie.

    ●(1927) GERI.Ern 20. aotrouniekaat v. a., tr. «dominer.»

    (2) V. intr. Être maître.

    ●(1927) GERI.Ern 20. aotrouniekaat v. n., tr. «être maître.»

  • aotrouniezh
    aotrouniezh

    f.

    (1) Seigneurie.

    ●(1499) Ca 14b. Autroniez. g. seigneurie. ●(c.1500) Cb 68a. [diuidaff] g. entre deux fins / ou en la fin de deux seigneuries tenantes. b. entre dou entroniez. ●(1633) Nom 228a. Satrapia, præfectura : Seigneurie : Autrouniez.

    ●(1910) ISBR 135. El ur roué e oé peb eutru én é eutrunieh. ●(1927) GERI.Ern 20. aotrouniez f., tr. «seigneurie.»

    (2) Autorité, domination.

    ●(1650) Nlou 88. hep muy autronyez, tr. «sans plus de domination.»

    ●(1868) FHB 161/34b. Cazetennou hag a ra micher da enebi oc'h pep gallout, pep aotroniez.

    ●(1927) GERI.Ern 20. aotrouniez f., tr. «domination.»

  • aotrounius
    aotrounius

    adj. Impérieux.

    ●(1931) VALL 376b. Impérieux, tr. «aotronius.»

  • aotruch
    aotruch

    f. –ed (ornithologie) Autruche.

    ●(1710) IN I 4. An Autruchet ne nigeont jamæs diouz an Douar.

    ●(1838) OVD 7. en inèd hanhuet autruche en dès divasquel, ha neaoh n'hum sàuant jamæs a ziar en doar.

    ●(1922) EOVD 7. Be zou éned hanùet autruch ne saùant jamès a ziar en doar.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...