Devri

Recherche 'aot...' : 43 mots trouvés

Page 1 : de aot (1) à aotruch (43) :
  • aot
    aot

    voir aod

  • aota
    aota

    voir aocha

  • aotenn
    aotenn

    f. –où

    I.

    (1) Rasoir.

    (vBr) MSvbr XV (British Museum ms Cotton Otto E. XIII) f° 105a (DGVB 50a, VVB 35-36). ferula.i.a altin, tr. « par (un) rasoir »

    (1499) Ca 14b. Autenn. g. rasoer. ●(1633) Nom 176a. Nouacula, culter tonsorius : rasoir : rasoüer, autenn. ●253b. Cos cretica, olearis, vel olearia : queuë à l'huile : vn igolen á eaul da lemmaff autennou.

    (1659) SCger 101b. rasoir, tr. «autenn.» ●130b. auten, tr. «rasoir.» ●(1732) GReg 783b. Rasoir, tr. «Autenn. p. autennou.» ●(1744) L'Arm 187b. Er Bugul hemb ur hùialênn / Zou ur Barbérr hemb unn autênn.

    (1871) FHB 312/404a. daouzeg ac'hanoc'h a gemero notennou lemm, hag a droc'ho an anter euz ho baro. ●(1889) ISV 346. mean begou dezho kel lem ha notennou.

    (1910) MAKE 41. Mes bastik ! lemm eo va aotenn, ha skanv eo va dorn. Deomp ! ●(1927) GERI.Ern 20. aotenn f., tr. «Rasoir.»

    (2) Couteau.

    (1732) GReg 783b. dans le dialecte de Van. autenn veut dire couteau, & en celui de Leon, rasoir.

    (3) Falz-aotenn : étrèpe.

    (1917) KZVr 215 - 15/04/17. Strep, faucille de bucheron, Cornouaille (en Léon, falz-aoten, de aoten, rasoir).

    (4) Falc'h-aotenn : faucille.

    (1752) PEll 296. Falc'h-auten faucille, sans dents, dont on se sert à couper l'herbe à poignée, comme on coupe le ble.

    II. Lemm evel un aotenn : très aiguisé.

    (18--) (L) J. Quéré SAQ I 258. Lanvennou dir ker lemm hag aotennou.

    (1910) E. Crocq MAKE 43. Sellou ken lemm hag e aoten. ●(1924) (T) F. al Lay BILZ 112. Ha kroget o deus ennoc'h gant o beg du, kalet evel dir, lemm evel eun aotenn ? ●119. Bilzig a zigoras e gontell, lemm evel eun aotenn. ●(1928) (L) Y.-V. Perrot FHAB Mezheven 219. Eur pez kleze, eun dournell arc'hant d'ezan, a oa a-istribilh e kichen an nor; lemm oa evel eun aotenn. ●(1958) (K) Y. ar Gow BRUD 4/81. He genou ledan ha leun a zent hir ha stank, ken lemm hag aotennou. ●(1970) (T) E. ar Barzhig BHAF 84. Tapoud a ris neuze ma hontell, dezi eun eil-laonenn vihan beget brao ha lemm evel eun aotenn. ●(1981) (L) *Tad Medar ANTR 192. Lemm evel eun aotenn eo kontell ar c'higer.

  • aotenniñ
    aotenniñ

    v. tr. d. Raser (qqn).

    (1927) GERI.Ern 20. aotenni v. a., tr. «raser.» ●(1929) SVBV 42. An hini emaer oc'h aotenni.

  • aotentik
    aotentik

    adj.

    (1) Attr./Épith. Authentique.

    (1499) Ca 14b. Autentic. g. autentique.

    (2) Adv. Bien.

    (14--) N 1131. Gant reson voar an beronic || autentic me hoz benigo, tr. «Avec raison sur la Véronique je vous bénirai bien.»

  • aoter
    aoter

    f. –ioù

    I. (religion)

    A.

    (1) Autel.

    (1499) Ca 14b. Auter. g. autiel. ●(1612) Cnf.epist 18. dynessat ouz an auter. ●(1633) Nom 197b. Ara, altare : Autel : Auter.

    (1659) SCger 11a. Autel, tr. «Auter, p. iou.» ●130b. Auter, tr. «Autel.» ●(17--) TE 98. En ihue Autær.

    (1866) FHB 66/107a. diou aoter.

    (1907) PERS 223. pa ranke prezeg divar an aoter. ●(1928) FHAB Mezheven 205. Peder aoter a zo e diabarz ar chapel.

    (2) Lakaat ub. war an aoterioù : canoniser qqn.

    (1919) BSUF 35. ma vehé bet lakeit Uisant ar en autérieu d'en abretan. ●44. En ol en doé hireh de huélet en dé kaer ma vehé bet en eutru Uisant inouret ar en autérieu ha lakeit émesk er sent.

    B.

    (1) Servijer aoter =

    (1880) SAB 75. calz servicheurien auter.

    (2) Ministr aoter =

    (1880) SAB 50-51. ar pez ne zere nemet ouz an ilizou cals ministret auter enno.

    (3) Sakramant an aoter : l'Eucharistie, sacrement de l'autel.

    (1857) CBF 64. Sakramand ann aoter, tr. «L'eucharistie.» ●(1868) KMM 7. Tostaït eta aliessoc'h ouz Sacramant an Aoter.

    (1912) MMPM 150. pennadou hir a amzer dirak Sakramant an aoter, meulet ra vezo. ●(1923) KTKG 58. Sakramant an Aoter a ves hanvet avechou Bara an elez. ●(1927) GERI.Ern 20. sakramant an aoter, tr. «l'Eucharistie.»

    (4) Bara an aoter : l'hostie.

    (1912) BUAZpermoal 769. ma'z int goest da zishenveli bara an Oter diouz bara ar c'horf.

    (5) Liñsel-aoter : nappe d'autel.

    (1867) BBZ III 370. Licherieu enn oter, tr. «Les nappes d'autel.» ●(1880) SAB 70. pa ne astennet an doussier pe linser auter nemet d'an ofertoer.

    (6) Gwiskamant-aoter =

    (1911) BUAZperrot 265. gwiskamanchou-aoter ha dilhad-oferenna.

    (7) Touzier-aoter : nappe d'autel.

    (1612) Cnf 24a. touzyerou, (alias,) touaillou an auter.

    (8) Toailh-aoter : nappe d'autel.

    (1612) Cnf 24a. touzyerou, (alias,) touaillou an auter.

    (9) Lienenn-aoter =

    (1911) KANNgwital 105/58. al lienen aoter hanvet Corporal.

    (10) Diaraog-aoter : parement d'autel.

    (1659) SCger 88b. parement d'Autel, tr. «diaroc Auter

    II. (architecture religieuse)

    (1) Aoter-vras, aoter-veur : autel principal, autel cardinal, maître-autel.

    (1857) CBF 62. Stouit dirag ann aoter vraz, tr. «Inclinez-vous devant le maître-autel.» ●(1864) GBI I 60. ann tu-deo d'ann aoter-vraz, tr. «du coté droit du grand autel.» ●(1866) BOM 24. Me ra zeiz tro d'ann Aoter vraz. ●(1868) FHB 195/310b. ar c'heur a zo dirac an aoter vraz.

    (1903) MBJJ 141. oferenni war an auter-veur. ●(1904) KANNgwital 17/134. Neuze e vez divisket ann aoter vraz. ●(1909) KTLR 145. bleuniou emeiz var an aoter vraz. ●(1914) FHAB Gouere 202. araok an oferen-bred e oue divisket an Aoter vras. ●(1930) FHAB Meurzh 113. Arched he gwaz, goulou koar enaouet en dro d'ezan, a oa renket brao, war ar c'heler, dirak an aoter vras.

    (2) Lein-aoter : retable.

    (1912) BUAZpermoal 919. al lein-ôter dero kizellet.

    (3) Gorre-aoter : retable.

    (1867) FHB 125/165a. Mez ar pez labour caëra zo e Kerdevod, eo ar gorre-aoter.

    (4) Stern-aoter =

    (1941) DIHU 362/314. É chapel er gazal deheu éh es ur stern-aotér, arnehon, kizellet er vein, tèr taolen a basion hor Salvér.

    (5) Taol-aoter : retable.

    (1926) FHAB Du . Kas a rejont ganto an dôl-ôter ebars eur c'har beteg ar chapel.

    (6) Dirag-aoter : devant d'autel.

    (1904) DBFV 56b. dirag-autér, m., tr. «devant d'autel.»

    (7) Maen-aoter : pierre d'autel.

    (1732) GReg 71a. Pierre d'Autel, tr. «Mean-Auter. p. Mæin-Auter

    (1935) FHABvug Pask 103. e Sant-Yann Balanan, e parrez Plouvian, ema hirra maen-aoter a oufed gwelet, moarvat, er bed kristen ; gwasa pez a zo, kouezet pe ziskaret eo diwar e chichen ha breman ema o vresa dindan treid an dud.

    III.

    (1) Sevel an tour a-raok an aoter : voir tour.

    (2) Bout bepred etre ar beleg hag an aoter : voir beleg.

  • aoter-forn
    aoter-forn

    f. Autel de four à pain.

    (1980) LIMO 01 mars. Petra e drok é hanù é pas ar en aotér ? R. : En toéz é pas ar en aoter forn.

  • aoteraj
    aoteraj

    f. Autelage.

    (c.1500) Cb 19b. g. autellage. b. auterag.

  • aoteur
    aoteur

    m. –ion Auteur.

    (1710) IN I 252. Auteurien devot.

  • aoton
    aoton

    m. Automne.

    (1633) Nom 223a. Autumnus : Automne : an Autom (lire : Auton ou Automn).

  • aotonal
    aotonal

    adj. Automnal.

    (1633) Nom 103b. Rosa coroneola, pallida, odorata : rose autumnale : rosen musquet, rosen autonnal.

  • aotor
    aotor

    m. –ed Auteur.

    (1633) Nom 3a. recueils, escritures amassées de plusieurs autheurs, tr. «vn dastum á scrituryou amasset á cals hac á diuers authoret

    (1659) SCger 11a. Autheur, tr. «Author, p. et

    (1834) SIM 190. ne guemerin qet evit se an tiltr a autor.

  • aotorite
    aotorite

    f. Autorité. cf. atolite

    (1499) Ca 13b. Auctorite. g. idem. ●14b. Auterite. g. auctorite.

    (1744) L'Arm 23a. Autorité, tr. «Autorité. m.» ●(1767) ISpour 9. unn deine à otorité benac.

    (1906) KANngalon Here 235. dindan aotorite ar Pab (…) an aotorite-ze ne ve mestrez nemed keit ha plijfe d'ar gonsorted he anaout.

  • aotoriteañ
    aotoriteañ

    v. tr. d. Autoriser.

    (1464) Cms (d’après GMB 45). Auteriteaff, autoriser. ●(1499) Ca 14b. Auteriteaff. g. auctoriser.

  • aotorizapl
    aotorizapl

    adj. Autorisable.

    (1499) Ca 14b. Auctorizabl. g. auctorizable.

  • aotoriziñ
    aotoriziñ

    v. tr. d. Autoriser.

    (1744) L'Arm 23a. Autoriser, tr. «Autorisein

    (1831) RDU 76. autorisein ur pern, pé ur uêrh.

  • aotramant
    aotramant

    voir otramant

  • aotre
    aotre

    m. –où

    (1) Octroi.

    (1732) GReg 668b. Octroi, concession, tr. «Autre. p. autreou

    (2) Autorisation.

    (1847) FVR 256. ann unvaniez-ze (…) a oe great gand aotre vad kalz euz anezho. ●(1889) SFA 82. red e oue goulen he aotre araok kemeret perz enn he iliz.

    (1911) BUAZperrot 169. dont a reas da gaout aotre d'e vaga. ●184. Dal m'he devoa bet he aotreou. ●209. Aotre zo da gaout eur banne bihan a win bemdez. ●228. e c'houlennas ouz Eustas aotre da vont da brezeg an Aviel er broiou difeiz. ●238. gant o aotre. ●274. gant aotre e gerent. ●598. heb aotre ar pab. ●(1927) GERI.Ern 20. aotre m., tr. «Consentement.»

    (3) War aotre : avec l'autorisation de.

    (1911) BUAZperrot 127. var aotre eskob Leon.

    (4) Reiñ e aotre : donner son approbation.

    (1911) BUAZperrot 566. ar pab Beneat XIV a roas e aotre d'an Urz nevez.

  • aotreadenn
    aotreadenn

    f. –où Autorisation.

    (1927) GERI.Ern 20. aotreadenn f., tr. «acte de consentement.»

  • aotreadur
    aotreadur

    m. –ioù Octroi, consentement, autorisation.

    (c.1500) Cb 106a. [guingnal an noulagat] Jtem hoc mitus / tus / tui. g. signe faict de loeil / guingnement / consentement. b. guingnadur / autreadur.

    (1732) GReg 668b. Octroi, concession, tr. «autreadur. autrenadur

    (1847) FVR 15. hep o aotreadur. ●(1873) FHB 463/366b. Euz eur pers all, ann Duk hag ann Dukez a Angoulem ne welent ket gant re a blijadur ho niz o vont keid all hep aotreadur an impalaer. ●(1894) BUZmornik 110. ar pab a zaleaz pell ive da rei he aotreadur.

    (1906) KANngalon Mae 113. izoum a vo brema euz oc'h aotreadur c'hui evit klevet an oferen ? ●(1907) MVET 26. ober netra hep aotreadur hon tad. ●(1910) MBJL 56. kaout otreadur. ●(1911) BUAZperrot 546. Raktal e welas eno bolontez Doue hag e roas e aotreadur. ●(1921) LZBt Here 22. kât otreadur da vale.

  • aotreadurezh
    aotreadurezh

    f. Autorisation.

    (1927) GERI.Ern 20. aotreadurez f., tr. «autorisation.»

  • aotreasion
    aotreasion

    f. –où Autorisation.

    (1919) TOBB 81. Al leanezed en doa bet aotreation da rei sikour d'ar paourkeaz tud-se.

  • aotreeg
    aotreeg

    m. –ed Licencié, qui a une licence (diplôme).

    (1903) MBJJ couverture. belek, aotreek en lizeradur (licencié ès lettres). ●(1942) HERV 145. aotreeged oan[t] o-daou.

  • aotreegezh
    aotreegezh

    f. Licence (diplôme).

    (1956) BAHE 8/13. Aotreegezh ha Bachelouriezh.

  • aotreentez
    aotreentez

    f. Autorité.

    (1913) PRPR 17. spered pobl Gwerliskin a zo (...) eneb da beb aotreente.

  • aotreer
    aotreer

    m. –ion Celui qui autorise.

    (c.1500) Cb 83b. [fauor] Unde hic fautor / oris. gal. consenteur. b. autreur.

    (1927) GERI.Ern 20. aotreer m., tr. «celui qui permet, qui autorise.»

  • aotrekuidañs
    aotrekuidañs

    f. Outrecuidance.

    (1499) Ca 14b. Autrecuidance in foll est.

  • aotren / aotreniñ / aotreal / aotreañ / aotreiñ
    aotren / aotreniñ / aotreal / aotreañ / aotreiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Octroyer.

    (c.1500) Cb 19b. [autren] Inde faucon / onis. g. consentement en mal. b. autren drouc. ●43a. [compaignun] Jtem complicitas / tis. g. consentement en mal sicome entre compaignons. b. autren drouc entre compaignunou.

    (1659) SCger 85a. octroier, tr. «autren p. et.» ●(1732) GReg 668b. Octroier, tr. «Autren. pr. autreët.» ●Dieu nous octroïe ce que nous lui demandons de bon cœur é avec une fervente priere, tr. «An autrou Douë a autre deomp ar pez a oulennomp digandhâ, gad ur galoun bur, hac ur bedenn ardant.»

    (1868) KMM 157-158. Mectild, leun a joa, a bedas Jesus da ôtrei ar memes gras.

    (2) Autoriser.

    (c.1500) Cb 19b. g. consentement en mal. b. autren drouc.

    (1847) FVR 164. N'eou ket otreet na d'ann tad na d'ar vamm ober ar vadiant. ●(18--) SAQ I 232. aotreal a ran kement-se.

    (1904) DBFV 13b. autrenein, v. a., tr. «autoriser, accorder.» ●(1927) GERI.Ern 20. aotren, aotrea v. a., tr. «autoriser, permettre, accorder, concéder.»

    (3) Approuver.

    (1889) SFA 73. aotrea reolenn St Fransez.

    (1911) BUAZperrot 119. Hen eo a zavas ar reolen hag a c'houlennas ouz ar pab Gregor IX aotrea anezi. ●243. aotreet gant an Iliz. ●509. eur genvreuriez misionerien (…) a oue aotreet gant Urban VIII.

    ►absol.

    (1877) EKG I 19. evelato an Aoutrou de la Marche a aotreaz er memez tra.

    (4) [empl. devant un v.] Accepter de.

    (1867) FHB 151/373a. ha neuze e c'hotrejont eun dra bennag cregui el labour. ●(1889) ISV 414. Otreal a ri-te ober ar peoc'h evelse ?

    (5) [empl. devant une subord.] =

    (1878) EKG II 170. aotreet hor boa, ho tad ha me, e vichac'h eat goude an eost a zeu.

    (6) Aotren udb. gant ub. : autoriser, accorder qqc. à qqn.

    (1889) SFA 209. ar Pap Honoriuz a aotreaz gant-han dioc'htu ar pez a c'houlenne.

    II. V. tr. i.

    (1) Aotren gant ub. : autoriser qqn à.

    (1621) Mc 82. Autreit gueneuff me hoz supply, na duiff muy bizuiquen doz offansiff.

    (1869) SAG 279. An Autrou Doue ne otreaz ket gant ar speret-fall dizpaka kement a gounnar. ●(1889) SFA 111. Ar Pap Innosant III (…) a aotreaz gant-han mont da vro ar Sao-Heol da brezek an Aviel d'an Durked divadez.

    (2) Aotren da ub. : autoriser qqn à.

    (1923) FHAB C'hwevrer 53. ôtrei a reas d'ezo raktal kaout diou foar ar bloaz.

  • aotreüs
    aotreüs

    adj.

    (1) Propice, favorable.

    (1732) GReg 760b. Propice, tr. «autreüs.» ●Dieu vous soit propice, tr. «Douë ra vezo autreüs èn oc'h andred.»

    (1847) FVR 175. Pa gefinn eunn darvoud otreuz bennak, ne fallin ket da ober ar pez en deuz groet.

    (2) Approbatif.

    (1927) GERI.Ern 20. aotreüs adj., tr. «approbatif.»

  • aotreziñ
    aotreziñ

    v. tr. d. Octroyer.

    (1732) GReg 668b. Octroier, tr. «autrezi. pr. autrezet

    (1839) BSI 230. autresi d'e bobl ar graçzou a c'holennzent digant-han. ●236. evit qemend en deus autrezet din. ●237. hep counta a[r] re oc'heus êntancion da autrezi din.

  • Aotrich
    Aotrich

    n. de l. Autriche.

    (1919) MVRO 13/1a. stad an Aotrich.

  • Aotrichian
    Aotrichian

    m. –ed Autrichien.

    (1919) MVRO 15/2b. eun toullad Aotrichianed vihan.

  • aotrichian
    aotrichian

    adj. Autrichien.

    (1919) MVRO 13/1a. ar gouarnamant aotrichian.

  • aotromeoc'h
    aotromeoc'h

    s. (argot des tailleurs vannetais) Bouillie de millet.

    (1932) BRTG 74. Girieu ag el «langaj kemenér» autromeoh = ioud-mel.

  • aotrou
    aotrou

    m. aotrounez, aotrouned, aotrouion

    I.

    A.

    (1) Seigneur.

    (11--) Hil 243. hiac, hiac altro Hilarius tr. « En bonne santé, en bonne santé, Sieur Hilaire ! » (prononcé /altrow/) ●(14--) Jer.ms 1. Autrounez assezet ha clevet an feutou, tr. «Seigneurs, asseyez-vous et entendez les malheurs.» ●(1499) Ca 15a. Autrou. g. seigneur. ●Autrou an bet. sire du monde. ●Autrou terrien. signeur terrien. ●(1638) Peiresc 1. O trou piuidic, tr. «Riche seigneur.» ●12. Ez ouch bet, otrou, ar quenta, tr. «Vous avez été, seigneur, le premier.»

    (1659) SCger 109a. Seigneur, tr. «Autrou, p. autrounez.» ●(c.1680) NG 92. He map zo eutreu. ●281. Entru, raison mat eu. ●1440. En Autru Sant Miquel. ●(17--) ST 242. Ha gwisket eo ann daol ma koanio 'n aotrone ? tr. «Avez-vous garni la table pour le souper de ces seigneurs ?»

    (1878) EKG II 54. da zevi maneriou an Aoutrounez. ●(1889) ISV 476. me a vevo dizoursi, dizoursioc'h eget an aotronez vraz.

    (1910) ISBR 135. El ur roué e oé peb eutru én é eutrunieh. ●(1911) BUAZperrot 185. Aotrou an aotroned. ●(1912) MMKE xv. aotrone kouezet diouz lost ar c'har.

    (2) [empl. avec art. déf. devant les noms des gens d'Église] Monsieur, Monseigneur.

    (1790/94) PC II 400. Ennes eo an aotrour'r hure, tr. «C'est celui-ci Monsieur le vicaire.»

    (1869) FHB 221/89a. an Aotrou'n Escop a Gemper. ●(1879) BAN 81. an Autrou 'n Escop Landreger. ●(1883) MIL 30. etre an n'Autrou'n Eskop a Gemper hag hen.

    (1906) KANngalon Eost 187. an Aotrou'n Arc'heskop. ●(1906) KANngalon Kerzu 284. Dre urz an Aotrou 'n Eskop Amette. ●(1908) FHAB Meurzh 66. evit sakr hon Aotrou 'n Eskop nevez. ●(1910) MBJL 148. an Otro 'r c'hardinal Mercier. ●151. an otro ar c'hardinal Gibbons. ●(1923) KANngalon Mae 408. aotrou 'n aomonier.

    (3) [empl. sans art. déf. devant les noms des gens d’Église] : monseigneur, monsieur.

    (1790) PEdenneu 114. aveid en Eutru Escob.

    (1906) KANngalon Here 236. An Ao. Kardinal Guibert. ●(1924) BILZbubr 43-44/1025. Abaoe an de-se, Bilzig a selaouas sioul hag aketus kenteliou an ôtrou kure.

    (4) [empl. avec art. déf. devant les noms de personnes commençant par un art. déf.]

    (1870) FHB 289/219a. Ar c'han (...) bleinet gant an aotrou'n Hir cure e Plougastel Daoulaz.

    (5) [jeu entre aotronez et aotrouien] : messieurs… petits messieurs.

    (1936) BREI 448/1d. Ha pet a dud n'o deus ket klasket ober aotrounez ouz o mibien, ha n'o deus graet outo nemet aotrouien !…

    (6) An Aotrou Doue : le Seigneur Dieu, le Bon Dieu.

    (1576) Cath p. 21. mignones an autrou doue, tr. «amie du seigneur Dieu.» ●(1612) Cnf 79a. em eus quemeret feizyancc bras en Autrou Doué.

    (c.1680) NG 567-568. Euit degas memoir dim / Ac en Autru Doué.

    (1862) JKS 379. etre daouarn ann Aotrou Doue.

    (1911) BUAZperrot 20. mouez an Aotrou Doue. ●(1941) FHAB Meurzh/Ebrel 36. (Skrignag) Aluzen diwar aluzen / lak' an Aotrou Doue laouen.

    (7) [devant les titres de noblesse]

    (1741) RO 946. abeurs an notro duc.

    (18--) GBI II 326. Ann aotro 'r markis, tr. «le seigneur marquis.»

    (8) Maître, patron.

    (1838) CGK 15. pa iel fant da gaout an otro.

    (9) An tri aotrou : les trois messieurs ou seigneurs (Dieu, le recteur de la paroisse et le noble local).

    (1981) ANTR 5. Er barrez-ma ez eus tri Aotrou. / Tri Aotrou ? / Ya, tri Aotrou. / An Aotrou Doue. / An Aotrou Person. / An Aotrou Maner. Ne vez ked lavared aotrou ar Maner. Lavared e vez an Aotrou Maner.

    B. [emploi pluriel au sens de messieurs, ces messieurs]

    (1900) MSJO ix. ha me goulen digant unan eus an Aotrouien kureet.

    II. sens fig.

    (1) Terme qui sert à personnifier ironiquement le vent, les animaux, etc.

    (1903) MBJJ 10. n'ouzoc'h ket piou eo ar Mistral. An autro-ze 'zo eun avel-yud, a c'houe aliez war douaro Frans a zo tost d'ar mor Kreisdouarek. ●99. evel hon autrone a gezek. ●(1908) PIGO II 15. Eun otro a gaz a fo aze da derc'hel.

    (2) An aotrou : ce qu'il y a de meilleur.

    (1962) TDBP II 23. Al lêz-gludenn, hennez neuze eo an aotrou, tr. «le lait gluant, celui-là alors c'est le maître, l'as, ce qu'il y a meilleur.»

    (3) (argot de la Roche-Derrien) Porc.

    (1885) ARN 29. Cochon, pourceau (gras). – Br. : Oc'h, porc'hel. Arg[ot] : Otro.

    (4) An aotrou chupenn reun : surnom du porc.

    (1945) DWCZ 75. M’ho pefe gwelet pabored lost ar c’harr o tont gant an hent pep hini gant e « aotrou chupenn reun » ha m’ho pefe klevet anezo neuze !

    III.

    (1) Paeañ e aotrou : chier.

    (1902) CRYP II 311 (T). Péan hi ôtro, tr. E. Ernault «aller à la selle, litt. payer son maître, Trég[or].»

    (2) N'emañ ket an Aotrou Doue er gêr : voir Doue.

  • aotrouat
    aotrouat

    v. intr. Faire le monsieur.

    (1934) BRUS 127. Faire le monsieur, tr. «eutruat

  • aotroumobil
    aotroumobil

    m. plais. Automobile.

    (1933) KANNkerzevod 80/7. Me 'zo bet en otroumobil !

  • aotrouniaj
    aotrouniaj

    m. Seigneurie.

    (1633) Nom 228a. Ditio, imperium : Seigneurie, Empire, Domaine : Autrouniaig, an Ampire.

  • aotrouniañ
    aotrouniañ

    v.

    (1) V. tr. d. Dominer.

    (1927) GERI.Ern 20. aotrounia v. a., tr. «dominer.»

    (2) V. intr. Être maître.

    (1927) GERI.Ern 20. aotrounia v. n., tr. «être maître.»

  • aotrouniekaat
    aotrouniekaat

    v. tr. d.

    (1) Dominer, commander.

    (1499) Ca 14b. Autroniecat. g. seigneurir dominer auoir seigneurie.

    (1927) GERI.Ern 20. aotrouniekaat v. a., tr. «dominer.»

    (2) V. intr. Être maître.

    (1927) GERI.Ern 20. aotrouniekaat v. n., tr. «être maître.»

  • aotrouniezh
    aotrouniezh

    f.

    (1) Seigneurie.

    (1499) Ca 14b. Autroniez. g. seigneurie. ●(c.1500) Cb 68a. [diuidaff] g. entre deux fins / ou en la fin de deux seigneuries tenantes. b. entre dou entroniez. ●(1633) Nom 228a. Satrapia, præfectura : Seigneurie : Autrouniez.

    (1910) ISBR 135. El ur roué e oé peb eutru én é eutrunieh. ●(1927) GERI.Ern 20. aotrouniez f., tr. «seigneurie.»

    (2) Autorité, domination.

    (1650) Nlou 88. hep muy autronyez, tr. «sans plus de domination.»

    (1868) FHB 161/34b. Cazetennou hag a ra micher da enebi oc'h pep gallout, pep aotroniez.

    (1927) GERI.Ern 20. aotrouniez f., tr. «domination.»

  • aotrounius
    aotrounius

    adj. Impérieux.

    (1931) VALL 376b. Impérieux, tr. «aotronius

  • aotruch
    aotruch

    f. –ed (ornithologie) Autruche.

    (1710) IN I 4. An Autruchet ne nigeont jamæs diouz an Douar.

    (1838) OVD 7. en inèd hanhuet autruche en dès divasquel, ha neaoh n'hum sàuant jamæs a ziar en doar.

    (1922) EOVD 7. Be zou éned hanùet autruch ne saùant jamès a ziar en doar.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...