Devri

Recherche 'aparchant...' : 4 mots trouvés

Page 1 : de aparchant-1 (1) à aparchantan-aparchantout (4) :
  • aparchant .1
    aparchant .1

    adj.

    (1) Qui appartient.

    ●(c.1500) Cb 9b. [abostol] g. apartenant a epistre. b. aparchant da abostol. ●(c.1500) Cb [treusou]. g. partenant a seul. b. apparchant ouch treusou. ●(1521) Cc [treusou] g. partenant a seul dhuis. bri. apparchant ouz treusou.

    (2) Convenable.

    ●(1849) SBI II 188. Ewit oc'h apparchant awalc'h beza coeffet en lien, tr. «Vous, c'est assez beau pour vous d'être coiffées de toile.»

  • aparchant .2
    aparchant .2

    m. –ed Parent.

    ●(1659) SCger 88b. parent, tr. «aparc'hant (lire : aparchant) p, antet.» ●97b. les proches, tr. «an aparchent.»

  • aparchant .3
    aparchant .3

    m. –où

    (1) Appartenance.

    ●(c.1500) Cb 15a. [apparchentaff] g. appartenent. b. dre aparchent.

    (2) Appartenances.

    ●(1732) GReg 43a-b. Il a eu pour partage la maison principale avec toutes ses appartenances, tr. «Evit e Rañ èn deus bet an ty meur gand e oll aparchand.» ●267b. Dependance, connexité, suite necessaire, tr. «Aparchand. p. aparchandou.»

  • aparchantañ / aparchantout
    aparchantañ / aparchantout

    v.

    I. V. intr.

    (1) Aparchantañ ouzh : avoir trait à, appartenir.

    ●(c.1500) Cb 18a. g. cest ce qui appartient au foye. b. an pez a aparchant ouch an auu. ●(1612) Cnf.epist 5. Quement à galler da lauaret, dré an læsén diuin ha humen ves an traezou à apparchant ouz an buhez, ha custumou an bellegyen, ha Ecclesiastiquet, à galler da redigeaff è try poent. ●(1612) Cnf 13b. oz læsell à het costez an hystoriou, hac an traezou pe-ré n'a apparchant quet ouz an pechet.

    ●(1659) SCger 7b. apartenir a, tr. «aparchantout oc'h.»

    (2) Aparchantañ da, ouzh : appartenir à, être la propriété de.

    ●(1612) Cnf 46b. an pez à apparchant ouziff.

    ●(1732) GReg 761b. Propre, qui est à quelqu'un en particulier, tr. «A aparchant oud ur particulèr-bennac.» ●(1744) L'Arm 14b. Appartenir, tr. «aparchantein.»

    ●(1834) SIM 172. qement a velit amàn a apparchant da Louis. ●(1847) MDM 16. aparchantoud a ra ive oud ar rouantelez.

    ●(1902) PIGO I 54. kement tra a aparchant euz ar c'hastel a vo rostet gantan.

    (3) Aparchantañ ouzh : concerner.

    ●(1732) GReg 190b. En ce qui vous concerne, tr. «ê fett eus ar pez a aparchant ouzoc'h.»

    (4) Compéter.

    ●(1732) GReg 187b. Competer, appartenir, tr. «Aparchanta. aparchantout. ppr. aparchantet.»

    (5) Convenir.

    ●(1499) Ca 9b. Apparchentaff. g. conuenir. ●81a. Ez apparchent. g. il appertient.

    II. V. impers. Être le propre de qqn, appartenir à qqn de.

    ●(1732) GReg 761b. C'est le propre d'un homme sage de bien regarder à ce qu'il fait, tr. «Oud un dèn fur ez haparchant sellet èr-vad petra a ra.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...