Recherche 'arabad...' : 5 mots trouvés
Page 1 : de arabad (1) à arabaduz (5) :- arabadarabad
m. –où
(1) Interdiction.
●(1867) FHB 147/344b. Pa veli var an hent peuliou sanclet en douar, ha varznezho scritellou evelen : Arabat eo chasseal ama… arabat an dra-ma… arabat an dra-hont… laca evez eno oc'h an archerien, rag ar re-ze eo potred an arabat… Ma ne gavez peul ebet var da hent, dalc'h da grabanou e doare d'as tifen.
(2) Sornette.
●(14--) N 1619-1620. Rac e mecher eo auber goab / Eguit e strab ne arabat, tr. «Car son cas est une plaisanterie / Pour le voler ni le frustrer.» ●tr. E. Ernault (DEBm 210) «ni les sornettes qu'il dit.» ●tr. R. Hemon (Jer 148) «car son métier est de se moquer, malgré son bavardage et ses sornettes.» ●(1530) J p. 201b. Les teza da arabadou, tr. «Laisse donc là toutes tes sornettes !» ●(1557) B I 248. me queff houz stat arabadou, tr. «Je trouve que vous faites des bévues.» ●tr. R. Hemon (Jer 148) «je trouve que vos actes (sont) des sottises.»
●(1728) Resurrection 1858. Dre da arabadou plapous lous quiguiner.
- arabadiezharabadiezh
f. Badinerie.
●(1659) SCger 7a. amusement d'enfants, tr. «arabadiez.» ●11b. bagatelle, tr. «arabadiez.» ●129b. arabadiez, tr. «bagatelle.» ●(1752) PEll 17. Arabadiez, Badinerie, niaiserie, puérilité, parole ridicule. ●(17--) FGab 106. arabadies brézoneck.
●(1886) RUSq.FB 225b. Futilité, sf. Chose futile, tr. «arabadiez f.»
- arabadiñarabadiñ
v. tr.
I. V. tr. d.
(1) Importuner.
●(1741) RO 2480. Noch arabadin quet da donnet den effan [ar guin].
●(1962) TDBP II 23. Hag ar pennou vil-ze a veze bep sul oh arabadi ahanon, tr. «et ces têtes laides-là (ces sales bonnes gens-là) étaient tous les dimanches en train de m'importuner.»
(2) Répéter.
●(1962) TDBP II 23. Me am-oa bet fent gand hennez pegement e-nevoa arabadet se, tr. «j'avais eu envie de rire (cela m'avait amusé) de voir combien il avait répété cela.» ●Me, pa 'm-beze klevet eur zon nevez, e veze arabadet honnez, tr. «moi quand j'avais entendu une nouvelle chanson, elle était rabâchée, celle-là (je la rabâchais). Noter ici le bouleversement de l'ordre grammatical – anacoluthe – (faute à proscrire).»
II. V. tr. i. Arabadiñ war ub. : insister auprès de qqn.
●(1962) TDBP II 23. E talher da arabadi warnon : deus, deus ! tr. «on continue à me rabacher (répéter) : viens, viens !» ●77. honnez he-deus arabadet warnon-me rei ar pout-houarn-ze dezi, tr. «celle-là a rudement insisté auprès de moi pour que je lui donne cette marmite-là !»
- arabadusarabadus
adj. (en plt de qqn)
(1) =
●(1647) Am 716. [texte de Le Pelletier] «Je trouve Arabadus dans le prologue des A. du V., pour exprimer un homme âgé qui fait des horreurs par sa difformité, et par ses ordures et saleté.»
(2) Importun.
●(1728) Resurrection 2142. Re arabadus och. ●(1741) RO 516. Petra a dal dide besan arabadus.
●(1927) GERI.Ern 21. arabadus adj., tr. «Rabâcheur, importun.» ●(1947) TNOG 5/20. Arabadus, ag. enoeus, a zo un torr-penn. Ur plac'h arabadus, a chom da gontañ deoc'h kaozioù didalvez, ouzh ho lakaat da goll hoc'h amzer. Bro Blistin, Bro Lanuon.
- arabaduzarabaduz
m. Personne tient des propos insignifiants.
●(1878) SVE 82 §531. Kaoz ann arabaduz / A zo hir ha paduz, tr. «La conversation du diseur de rien / Est longue et semble sans fin.»