Recherche 'araog...' : 13 mots trouvés
Page 1 : de araog (1) à araogin-araogan (13) :- araogaraog
m.
(1) Devant, partie avant (d'un bateau, etc.).
●(1913) KZVr 33 - 19/10/13. Araog, tr. «devant.» ●(1925) BILZ 173. an eil tôl-mor an nevoa ruilhet anean beteg an a-rôg. ●(1927) GERI.Ern 22. araog, arôg m., tr. «Avant, (le) devant.»
(2) Diouzh an araog : sur le devant.
●(1888) LTU 25. golo ar c'horf beteg ann tu all d'ar vandenn, dioc'h ann araok ha dioc'h ann adren. ●(1894) BUZmornik 162. tort dioc'h ann araok ha dioc'h an adren.
(3) War an araog : sur le devant.
●(1909) KTLR 203. var an araog deuz rochet ar Roue. ●(1915) MMED 231. eun tavancher aour a c'holoe ar zae var an araok.
(4) Bezañ war an araog =
●(1913) KZVr 33 - 19/10/13. war an araog emañ, tr. «il est sur le devant.»
(5) Encolure.
●(1913) KZVr 33 - 19/10/13. Araog, tr. «encolure.»
(6) (marine) Proue.
●(1927) GERI.Ern 22. araog m., tr. «proue.»
- araogadur
- araogañaraogañ
voir araogiñ
- araogant
- araogenn
- araogenn-siminalaraogenn-siminal
f. Devant de cheminée.
●(1934) FHABvug Kerzu 8. kaout implij evid eun araogenn-chiminal.
- araogennaduraraogennadur
m. –ioù (grammaire) Locution prépositive.
●(1931) VALL 588a. locution prépositive, tr. «araogennadur m.»
- araogennañaraogennañ
voir araogenniñ
- araogennetaraogennet
adj. (grammaire) Régi par une prépostion.
●(1931) VALL 588a. (mot) régi par une préposition, tr. «araogennet.»
- araogenniñ / araogennañ
- araogeraraoger
m. –ion (sport, football)
(1) Avant.
●(1935) TRAG 16. dre zoare an araoger da lakaat e droad. ●17. araok m'o deus an araogerien eneberien gellet tostaat.
(2) Araoger kreiz : avant-centre.
●(1935) TRAG 19. araoger-kreiz an Odet.
(3) Araoger etredaou : inter-avant.
●(1935) TRAG 19. an aoraoger etre-daou.
- araogetaraoget
adj.
(1) Avancé.
●(1914) DFBP 25b. avancé, tr. «Araoget.»
(2) Qui a du bien.
●(1919) DBFVsup 3a. arauget, adj., tr. «qui a du bien.»
(3) (Cheval) qui a une belle encolure.
●(1872) ROU 83a. Qui a une belle encolure, tr. «araoged mad, caër.»
●(1913) KZVr 33 - 19/10/13. araoget mat, tr. «qui a une belle encolure. Estienne.»
- araogiñ / araogañaraogiñ / araogañ
v. intr.
(1) (en plt de qqn, d'un animal) Avancer, aller de l'avant.
●(1792-1815) CHCH 107. Araugamb, Chouânned ! Avansamb arnehé !, tr « Avançons, les Chouans ! Avançons sur eux ! »
●(1904) DBFV 9b. araugein, v. n., tr. «avancer, aller de l'avant.» ●(1905) DIHU 1/10. Er ronsed vras a Guidél n'araugé tam erbet. ●(1914) DFBP 25b. Araoga.» ●(1913) KZVr 33 - 19/10/13. Arôgi, arôgan, tr. «avancer.» ●(1927) GERI.Ern 22. araogi v. n., tr. «avancer.»
(2) (en plt du travail) Araogiñ gant ub. : avancer, progresser.
●(1910) ISBR 57. Labourat e hras enta par me hellas, mes kaer en doé gobér, ne araugé ket kalz en treu geton.
(3) Mettre un devant (à un tablier, une robe).
●(1962) EGRH I 7. araogiñ v., tr. « mettre un devant (à un tablier, une robe). »