Devri

Recherche 'araog...' : 13 mots trouvés

Page 1 : de araog (1) à araogin-araogan (13) :
  • araog
    araog

    m.

    (1) Devant, partie avant (d'un bateau, etc.).

    (1913) KZVr 33 - 19/10/13. Araog, tr. «devant.» ●(1925) BILZ 173. an eil tôl-mor an nevoa ruilhet anean beteg an a-rôg. ●(1927) GERI.Ern 22. araog, arôg m., tr. «Avant, (le) devant.»

    (2) Diouzh an araog : sur le devant.

    (1888) LTU 25. golo ar c'horf beteg ann tu all d'ar vandenn, dioc'h ann araok ha dioc'h ann adren. ●(1894) BUZmornik 162. tort dioc'h ann araok ha dioc'h an adren.

    (3) War an araog : sur le devant.

    (1909) KTLR 203. var an araog deuz rochet ar Roue. ●(1915) MMED 231. eun tavancher aour a c'holoe ar zae var an araok.

    (4) Bezañ war an araog =

    (1913) KZVr 33 - 19/10/13. war an araog emañ, tr. «il est sur le devant.»

    (5) Encolure.

    (1913) KZVr 33 - 19/10/13. Araog, tr. «encolure.»

    (6) (marine) Proue.

    (1927) GERI.Ern 22. araog m., tr. «proue.»

  • araogadur
    araogadur

    m. Avancement.

    (1914) DFBP 25b. avancement, tr. «Araogadur

  • araogañ
    araogañ

    voir araogiñ

  • araogant
    araogant

    adj. Arrogant.

    (1710) IN I 295. sperejou arrogant.

  • araogenn
    araogenn

    f. –où (grammaire) Préposition.

    (1931) VALL 588a. Préposition, tr. «araogenn f.» ●(1947) YBBK 333. An araogenn, evel m’hel lavar an anv, a zo ur ger hag a vez lakaet dirak ur ger all : anv-kadarn, anv-verb, anv-gwan pe adverb evit e liammañ e doare pe zoare ouzh ur ger all a zeu a-raok.

  • araogenn-siminal
    araogenn-siminal

    f. Devant de cheminée.

    (1934) FHABvug Kerzu 8. kaout implij evid eun araogenn-chiminal.

  • araogennadur
    araogennadur

    m. –ioù (grammaire) Locution prépositive.

    (1931) VALL 588a. locution prépositive, tr. «araogennadur m.»

  • araogennañ
    araogennañ

    voir araogenniñ

  • araogennet
    araogennet

    adj. (grammaire) Régi par une prépostion.

    (1931) VALL 588a. (mot) régi par une préposition, tr. «araogennet

  • araogenniñ / araogennañ
    araogenniñ / araogennañ

    v. tr. d. (grammaire)

    (1) Régir comme une préposition.

    (1931) VALL 588a. régir comme une préposition, tr. «araogenni, araogenna

    (2) Lavarenn araogenniñ : locution prépositive.

    (1931) VALL 588a. locution prépositive, tr. «lavarenn-araogenni

  • araoger
    araoger

    m. –ion (sport, football)

    (1) Avant.

    (1935) TRAG 16. dre zoare an araoger da lakaat e droad. ●17. araok m'o deus an araogerien eneberien gellet tostaat.

    (2) Araoger kreiz : avant-centre.

    (1935) TRAG 19. araoger-kreiz an Odet.

    (3) Araoger etredaou : inter-avant.

    (1935) TRAG 19. an aoraoger etre-daou.

  • araoget
    araoget

    adj.

    (1) Avancé.

    (1914) DFBP 25b. avancé, tr. «Araoget

    (2) Qui a du bien.

    (1919) DBFVsup 3a. arauget, adj., tr. «qui a du bien.»

    (3) (Cheval) qui a une belle encolure.

    (1872) ROU 83a. Qui a une belle encolure, tr. «araoged mad, caër.»

    (1913) KZVr 33 - 19/10/13. araoget mat, tr. «qui a une belle encolure. Estienne.»

  • araogiñ / araogañ
    araogiñ / araogañ

    v. intr.

    (1) (en plt de qqn, d'un animal) Avancer, aller de l'avant.

    (1792-1815) CHCH 107. Araugamb, Chouânned ! Avansamb arnehé !, tr « Avançons, les Chouans ! Avançons sur eux ! »

    (1904) DBFV 9b. araugein, v. n., tr. «avancer, aller de l'avant.» ●(1905) DIHU 1/10. Er ronsed vras a Guidél n'araugé tam erbet. ●(1914) DFBP 25b. Araoga.» ●(1913) KZVr 33 - 19/10/13. Arôgi, arôgan, tr. «avancer.» ●(1927) GERI.Ern 22. araogi v. n., tr. «avancer.»

    (2) (en plt du travail) Araogiñ gant ub. : avancer, progresser.

    (1910) ISBR 57. Labourat e hras enta par me hellas, mes kaer en doé gobér, ne araugé ket kalz en treu geton.

    (3) Mettre un devant (à un tablier, une robe).

    (1962) EGRH I 7. araogiñ v., tr. « mettre un devant (à un tablier, une robe). »

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...