Devri

Recherche 'araok...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de araok (1) à araokoch (7) :
  • araok
    araok

     adj.

    I. Penn-araok : avant, devant, tête.

    (1860) BAL 13. er penn araog d'al lestr. ●(1868) KMM 216. Darn eus an Ebestel a oa er penn araog. ●(1869) HTC 85. Ar re a ioa er penn araoc, kercoulz hag ar re a ioa er penn adreñ.

    II. Paotr-araok.

    (1) Précurseur, prédécesseur.

    (1903) MBJJ 314. sant Yan, a dalveaz da bautr-a-rauk d'hon Zalver.

    (2) Homme qui mène le travail, qui est en tête, dans un champ.

    (1941) ARVR 8/4b. Youenn (...) a oa paotr a-raok en unan eus ar parkou, eun devez.

    III. Porzh a-raok : avant-cour.

    (1732) GReg 62b. Avant-cour, tr. «ar porz araucq

  • araokaat
    araokaat

    v.

    I. V. intr.

    (1) spat. Avancer, progresser.

    (1732) GReg 62b. Avancer, tr. «araucât. pr. araucqet

    (1914) DFBP 262b. progresser, tr. «Araokaat.» ●(1919) KZVr 355 - 21/12/19. herzel outo da araokaat. ●(1927) GERI.Ern 22. araokaat v. n., tr. «progresser.» ●(1934) DIHU 276/95. araokat un distér dra. ●(1935) DIHU 294/379. Un noz éh araokér pemp paz ; en dé arlerh e kiler pemp aral.

    (2) sens fig. [empl. comme subst.] An araokaat : le progrès.

    (1905) BOBL 06 mai 33/1a. An araokaat a zo lezen an dud hag ar bed. ●(1910) MBJL 87. En Bro-Zôz e talc'her stard d'ar gizio koz, pa n'int ket eur sparl evit an arokaat. ●(1914) DFBP 262b. progrès, tr. «Araokaat.» ●(1921) LABR i. predér ébet arall geton, noz dé, meit mad, klod, hag inrokat Bréh-Izél. tr. « n’ayant d’autre souci nuit et jour que le bien, la gloire et le progrès de la Bretagne. »

    (1927) GERI.Ern 22. an araokaat, arôkât, tr. «le progrès.» ●(1924) CBOU 2/30. setu an araokât oc'h ober e labour er Sao-Heol. ●(1924) FHAB Kerzu 444. rei d'ezan da gredi eo eno eman ar vuhez hag an arokaat !

    II. V. tr. d. Faire avancer.

    (1927) GERI.Ern 22. araokaat v. a., tr. «avancer, faire avancer.»

  • araokad
    araokad

    m. Prédécesseur.

    (1942) DIHU 369/47. monet de uélet me araokad, un adjudant.

  • araokadenn
    araokadenn

    f. –où (Un) progrès.

    (1963) BAHE 35/35. meur a araokadenn o devo gwelet an dud a zo bremañ tud kozh.

  • araokaet .1
    araokaet .1

    adj. (?) chassé (?).

    (1855) BDE 421. revou elcé méhequeit hag arauqueit anemisèed Sion.

  • araokaet .2
    araokaet .2

    adj. Aisé, assez riche.

    (1792) HS 43. ne üélér tïerion, pé meyterion (meit ma veint arrauquet unn dra benac) peré ne rant netra à hou horf.

    (1919) DBFVsup 3a. arauket, adj., tr. «qui a du bien.»

  • araokoc'h
    araokoc'h

    adv.

    (1) temp. Auparavant.

    (1877) FHB (3e série) 7/54a. an offiser a zo bet hano anezhan araococ'h.

    (2) spat. Plus loin.

    (1927) AVZH III 113. Kea araokoc'h en dour-doun.

    (3) sens fig. Mont araokoc'h : aller de l'avant.

    (1925) CBOU 5/71. Seul-vui e ve arc'hant, suel (lire : seul) arôkoc'h ez eer ha seul-vui a vad a c'heller da ober.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...