Devri

Recherche 'arat...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de arat-arin (1) à arat-arin (1) :
  • arat / ariñ
    arat / ariñ

    [mbr arat, brpm arat < ar .1 + -at / -iñ]

    I. V. tr. d.

    (1) (agriculture) Charruer.

    ●(1499) Ca 10b. g. arer. b. arat.

    ●(1659) SCger 129b. arat, tr. «charruer.» ●(1732) GReg 155b. Charruer, tr. «Azrat.» ●Ils charruent, tr. «ez ma int, ou, bez 'ema int, o c'harat.»

    ●(1904) DBFV 9b. arat, arein, v. a. ; part. èt, tr. «charruer, labourer, sillonner.» ●(1927) GERI.Ern 22. arat v. a. et n., tr. «charruer, sillonner.»

    ►absol

    ●(1580) G 611. Guell ve guell pyguellat hac arat en stat se, tr. «Mieux vaudrait, bien mieux, piocher et charruer ainsi.»

    (2) (marine) Chasser sur ses ancres.

    ●(1904) DBFV 9b. arat, arein, v. a. ; part. èt, tr. «t[erme] de marine, chasser sur ses ancres (l'A.).»

    II. V. pron. réfl. sens fig. En em arat.

    (1) Se traîner.

    ●(1913) KZVr 33 - 17/10/13. Arat, En em arat, tr. «se traîner par terre, se dit d'un chien ou d'une personne qui se roule. Coadout.» ●(1913) KOME 9-10. hed an hent 'n eus grêt nemet 'n em arat gant ar boan 'n e gof, respet d'ac'h. ●(1927) GERI.Ern 22. en em arat, tr. «se traîner par terre, comme un chien.» ●(1931) VALL 750a-b. se traîner, tr. «en em arat T[régor].» ●(1942) VALLsup 168a. Se traîner, tr. «En em arat est usité en dehors du T[régor].»

    (2) Lezel ub. d'en em arat : laisser qqn se débrouiller.

    ●(1924) NFLO. laisser qq'un se gouverner seul, tr. «lezel u.b. d'en em arat.»

    III. V. intr. fam. Courir, cavaler.

    ●(1962) TDBP II 24. Ma'z pije gwelet hennez oh arad etrezeg Lokemo ! tr. «si tu avais vu celui-là filer, «cavaler» en direction de Locquemeau !»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...