Devri

Recherche 'arch...' : 10 mots trouvés

Page 1 : de arch-1 (1) à archivour (10) :
  • arch .1
    arch .1

    s. Arche.

    (1633) Nom 144b. Fornix, arcus, concameratio, testudo : arc, arche, voute : arch, vaoüt.

  • arch .2
    arch .2

    s. Monet àr an arch : sortir du nid.

    (1904) DBFV 10a. monet ar en arch, tr. «sortir du nid. (Bul[éon].»

  • arched
    arched

    m. –où

    (1) Cercueil.

    (1499) Ca 108b. Harchet den maru. g. chasse. l. hec libitina / ne. Jdem hoc feretrum / tri. ●(1633) Nom 199a-b. Spandapila, capulum, Libitina, feretrum, Orciniana sponda, lectus Stygius : cercueil, biere : vn archet, vnan pe en hiny ez douguer an dut maru dan douar. ●283b. Sandapilarius, sandapilarum faber : qui fait les casses aux morts : an hiny á graf archedou dan dut maru.

    (1659) SCger 14b. biere, tr. «archet.» ●129b. archet, tr. «cercueil.» ●(1732) GReg 95a. Biere, cercüeil, tr. «Arched. p. archedou

    (1863) GBI I 256. Un arched a bewar flankenn ! tr. «un cercueil de quatre planches !» ●(1878) EKG II 99. Ho liana a rechomp ; bep a arched a oue great d'ezho. ●(1894) BUZmornik 533. ann tri arched.

    (1911) BUAZperrot 830. ober archedou da lakât relegou ar zent.

    (2) Chétron.

    (1732) GReg 161b. Chetron, petite layette au haut d'un coffre, tr. «Arched. p. archedou

  • archeder
    archeder

    m. –ion Celui qui fait ou vend des cercueils.

    (1895) GMB 36. Archeder, n. de famille (décès, Guingamp, en 1693), = celui qui fait ou vend des cerceuils.»

  • archedet
    archedet

    adj. Mis en bière.

    (1902) PIGO I 57-58. goude bean bet eun toullad deio hanter archedet. ●(1925) FHAB Mae 177. 'vel eun den archedet.

  • archediñ
    archediñ

    v. tr. d. Mettre en bière.

    (1732) GReg 338b. Enchasser un mort, le mettre en sa chasse, tr. «Archedi ur c'horf maro.»

    (1867) BUE 134. hep kemer amzer d'hen archedin. ●(1868) FHB 173/132a. hag e leverer d'ez-han eo maro he vam, ha zoken archedet.

    (1905) IVLD 288. ar re a archedaz ar seur. ●(1912) MMPM 42. pevar blanken d'hen archedi. ●(1921) PGAZ 72. archedi ar c'horfou maro. ●(1924) BILZbubr 37/810. archedet Janedig. ●(1926) FHAB Eost 318. o archedi a reont en eur bokad d'o zal. ●(1978) PBPP 2.1/34. (Plougouskant) archediñ, tr. «mettre en bière.» ●(1984) LPPN 491. (Poullaouen) archedi, vb., mettre en bière ; ex. : «goude... oaint archedet», puis ils furent mis en bière.

  • archer
    archer

    m. –ion, –ed Gendarme.

    I.

    (1744) L'Arm 16b. Archer, tr. «Archér.. rétt ou herion. m.» ●230b. Maréchaussée, tr. Enn Archerion. m.»

    (1839) BESquil 254. ur vanden archérèd, tud armet a halebardeu. ●(1845) GBI II 310. Tric'houec'h archer, tr. «dix-huit archers.» ●(1849) GBI II 294. Digaset a zo bet archerienn, tr. «On envoya les archers.» ●(18--) SAQ II 271. archerien evit beilla var he lezennou.

    (1915) HBPR 64-65. ar gevridi ho doa an archerien da ober. ●(1914) MAEV 146. daou archer war varc'h. ●(1942) DADO 13. Tremen poent eo d’in mont da gerc’hat an archerien war-dro an ebeul-mañ ! ●(1994) BRRI 25. Aet eo an archerien war o fenn-daoulin evit dirouestlañ an tali-moan diouzh korf ar martolod yaouank.

    II. Nag urcher nag archer : voir urcher.

  • archeteklin
    archeteklin

    m. (Bible ; Antiquité) Architriclin, personne chargée de l’ordonnance d’un festin.

    (1530) Pm 156 (Tremenuan). enchana galilee hennez nendeu queffrin / An map man dre amour dour a guere guin / Pan edoae en banues en les archedeclin / En creisic an couffy en vn fest anterin, tr. « A Cana de Galilée, cela n’est pas (un) secret, / Cet homme, par amour, (d’)eau fit du vin, / Quand il était au banquet, à la cour de l’architriclin, / Au beau milieu du repas, en un festin complet. » ●215 (Pemzec Leuenez). An ioae bras man auoe liffrin. / En banues han les han huerzin. / Affoe en ty an archeteclin / Pan voe muet an dour en güyn, tr. Herve Bihan « Cette grande joie fut douce, / Au banquet et à la cour et dans le rire / Que tu eus dans la maison de l’architriclin, / Quand l’eau fut changée en vin ».

  • archipi
    archipi

    s. Pays imaginaire.

    (1952) LLMM 31/54. (Douarnenez) archipi : ur vro pell-pell, e faltazi an dud. Deus pelec'h eo deut henne' ? Deus foñs an archipi. ●(1972) BAHE 72/9. Ni 'zo tud kollet gant an dismegañsoù deut warnomp eus foñs an archipi.

  • archivour
    archivour

    m. –ion Archiviste.

    (1904) DBFV 10a. archivour, m. pl. -verion, tr. «archiviste (l'A.).»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...