Recherche 'are...' : 34 mots trouvés
Page 1 : de are (1) à areuzhet (34) :- are
- AreAre
voir Menez-Are
- ared
- areizhareizh
f. Fureur, rage.
●(1767) ISpour 145. enn amision énn disputt, énn areih, énn touyereah. ●(1790) Ismar 180. en amision én areih hac é counar. ●(1792) CAg 174. Guet arreih bras ind hou stlegeai.
●(1904) DBFV 11b. arreih, tr. «fureur, rage.» ●(1927) GERI.Ern 24. areih V[annetais] f., tr. «Violente dispute.»
- areizhiñareizhiñ
v. intr. Se mettre en fureur.
●(1792) HS 309-310. peré (...) e areih ma ne rér bean assolvènn dehai.
●(1904) DBFV 11b. arreihein, areihein, tr. «se mettre en fureur (bas van[netois]).» ●(1921) GRSA 203. Arreihein e hra Galafr. ●(1927) GERI.Ern 24. areihein v. n., tr. «s'emporter.» ●(1939) RIBA 55. ha ne arreihan ket doh hou kleuet é huitellat é houiet obér. ●68. Tré ma sourè el leuiné ar ur rumad, éh arreihè en eil. ●115. ean e arreihè ru.
- arelegezharelegezh
f. (économie) Intérêts.
●(1947) TNOG 5/20. Arelegezh, ak., gg. : leve an arc'hant, kampi. Logivi-Plougras.
- aremarem
m. Airain, bronze.
●(1499) Ca 11a. Arem. g. arain. ●(1633) Nom 162a. Milliarium, cucuma : paëlle d'arain : pillicq cuefr, bassin arin. ●248a. Æs caldarium, fusile : airain : arm.
●(1732) GReg 24a. Airain, cuivre, sorte de metail rouge, tr. «Arm. arem. Van[netois] araim.» ●(1744) L'Arm 10a. Airain, tr. «Arêm. m.» ●(1767) ISpour 8. platenneneu arème rùett énn tan. ●(1792) HS 86. ur serpant arèmm.
●(1839) BESquil 339. laquat direnneu arême rû-poah ar el léhieu tinerran ag é gorve. ●(1855) BDE 273. n'en don nameit arêm e son. ●(1856) VNA 28. de l'Airain, tr. «Arèm.» ●(1857) LVH 349. hui péhani en dès brehonnet é zorieu arêm.
●(1904) DBFV 10a. arem, tr. «airain.» ●(1910) MBJL 115. skeuden arem an Amiral Nelson. ●(1922) EMAR 38. Uzan 'ra an arem. ●(1927) GERI.Ern 24. arem, arm m., tr. «Airain.»
- aremaj
- aremenn
- aremennañ
- aremour
- aren
- àrenepàrenep
adj.
(1) Tu àrenep : côté opposé, envers.
●(1633) Nom 273a. Valgus : qui a les pieds courbez, & tournez en dehors : vn troad-boull, vnan en deffe ez treït tort ha troet voar an tu á renep.
●(1659) SCger 52a. tourner a l'enuers, tr. «trei voar an tu arenep.» ●(c.1718) CHal.ms i. cela est a L'enuers, tr. «endrasé a so a du ar enep, ar er goal tu.» ●(c.1718) CHal.ms iii. Cette assiette est sale, il faut la renuerser, tr. «lous é en assiett' ma, red é e zroein en tu ar enep.» ●Il n'y a point de medaille qui n'ait son reuers, tr. «n'endes medal' erbet n'endes deu gosté n'en-dés é du ar enep.»
●(1866) FHB 59/50b. o visca he zillad var ann du-eremp (?) lire : durenemp (?).
(2) Lakaat holl war an tu àrenep : tout bouleverser.
●(1847) BDJ 211. D'en hem sevel en ho henep, / Lakât holl war tûherenep, tr. (GMB 37) «tout bouleverser, faire une révolution.»
- arenkadur
- arenkañarenkañ
voir arenkiñ
- arenketarenket
adj. En rang.
●(c.1785)VO 43. derhuë hac oulm taillet hac arranquét. ●56. Er gùé e oai neoah arranquét én ur fæçon ma hoai un afin a aléieu tihoèl hèt-ha-hèt d'en davalèn.
●(c.1825-1830) AJC 3268. on armé er blenen arenget, ●4672. ma res dimb aretin er blenen aranged, ●5029. gueled a ris an arme a jnd tout aranged. ●(c.1890) SAU.DIHU 148/350. aranket a stédeu.
●(1924) DIHU 159/154. pannelligeu arranket braù. ●(1933) IVGV 28. Ar skouted a zo arenket e daou du, war hent ar c'hardinal. ●(1935) BREI 409/2c. kardinaled all a zo dija arenket war o skabellou.
- arenkiñ / arenkañarenkiñ / arenkañ
v.
I. V. tr. d.
(1) Arranger, ranger, disposer d'une certaine manière.
●(1790) Ismar 19. ean e arranq, e jauge hac e gundui peb-tra. ●(1792) BD 3115. euit arencquin an armou, tr. «pour mettre les armées en ordre de bataille.» ●(17--) TE 59. ean ou arranquas peb-unan revè é oaid. ●377. arranquein en dud-ce a vandènneu.
●(1838) OVD 106. ur rouannés arlerh péhani é querhe en ol vertuyeu aral, péré hé dès soign a laquat hag a arranquein énou revé dinité peb hani. ●161. ean e arranquas hilleih a figurieu péré e représenté én ur memb taulen caractérieu tout contrel en eile d'éguilé. ●185. arranquein er bleàu.
●(1913) NECH 20. arenki a reas war dôl ar gegin pakajou ha buredou. ●(1924) BUBR 45/1053. arrenki al loened hag ar c'hirri. ●(1942) VALLsup 146a. Ranger, tr. «arénka.»
(2) Mettre, disposer en rang, ranger.
●(1904) DBFV 9b. arankein, tr. «mettre en rang, ranger, aligner.» ●(1907) VBFV.fb 4a. aligner, tr. «arankein.»
II. V. pron. réfl. En em arenkiñ.
(1) Se mettre en rang, s'arranger.
●(1792) BD 3093. enem arencomp da vonet, tr. «Rangeons-nous pour aller.» ●(17--) TE 133. ind e hum assamblas a hærr, hac e hum arranquas tro-ha-tro d'er Guær.
●(1927) FHAB Meurzh 61. an digouezidi en em arenke en daou du.
(2) S'apprêter.
●(1849) LLBg I 8. Peb unan hum arank.
(3) sens fig. Se ranger (sous les ordres de qqn, avec qqn).
●(1935) BREI 416/3c. o tont hirie d'en em arenka dindan e urz. ●(1942) VALLsup 146a. se ranger, tr. «en em arénka.» il faut se ranger d'un parti ou de l'autre, tr. «red eo en em arénka tu-pe-du.»
- areoùareoù
plur. =
●(1575) M 1426. Hac an re maru neuse, ez diffre areou, tr. «Et des morts alors se détachent les linceuls (?).»
- arer
- arerezh
- arestarest
m. –où
(1) Prison.
●(c.1680) NG 141-144. Pe oem e Limbeu arrestet, / Et tes Jesus don guelet, / Guet gouet didan e bron deheu, / Don tennin ac en arresteu.
(2) (droit) Arrêt.
●(1744) L’Arm 17a. Arrêt, jugement, tr. «Arreste.. eu. m.»
- arest / arestiñ / erestelarest / arestiñ / erestel
v.
I. V. tr. d.
(1) Arrêter.
●(c.1680) NG 505. Arestam hon fauteu. ●(1744) L’Arm 17a. Arrêter, tr. «Arrestein.»
●(1897) EST 68. arrestet hou pazeu.
(2) Arrêter (qqn).
●(1929) DIHU 217/317. Gobér e hra en errestel hag er lakat ér prizon.
(3) (?) Amuser qqn, lui faire perdre son temps (?).
●(c.1718) CHal.ms i. amuser, tr. «abusein, arrestein, pasquein, unan bennac guet comseu caër.»
(4) Emprisonner.
●(c.1680) NG 141-144. Pe oem e Limbeu arrestet, / Et tes Jesus don guelet, / Guet gouet didan e bron deheu, / Don tennin ac en arresteu, tr. « When we were imprisoned in Limbo, / Jesus came to see us, / With blood under his right breast / To set us free from prison. »
(5) absol. =
●(1744) L’Arm 19a. Astringent, tr. «Remétt d’arresstein.»
II. V. intr. S’arrêter.
●(1942) DHKN 94. Hag er rod d’errestel ar en ahel. ●207. Hag en ur valein hé sonjeu, é tremen Lokrist, hep errestel, hag é tosta bepred d’hé bro goh.
III. V. pron. réfl. En Em arestiñ : (?) perdre son temps (?).
●(c.1718) CHal.ms i. s’amuser, tr. «him abusein, him arrestein.»
- arestamant
- arestañs
- arestet
- arestiñarestiñ
voir arest
- arestoùarestoù
pl. Arrêts, prison.
●(c.1680) NG 141-144. Pe oem e Limbeu arrestet, / Et tes Jesus don guelet, / Guet gouet didan e bron deheu, / Don tennin ac en arresteu, tr. « When we were imprisoned in Limbo, / Jesus came to see us, / With blood under his right breast / To set us free from prison. »
- aret .1
- aret .2
- aret .3
- aretañ / aretiñaretañ / aretiñ
v.
I. V. intr.
(1) S'arrêter.
●(1557) B I 573. Hastet ne fell quet arretaff, tr. «allons, il ne faut point s'arrêter.» ●(1575) M 1874. Ha dre se ouz pechet, miret hep arretaff, tr. «Et par conséquent se garder constamment du péché.» ●(1633) Nom 243b. Statio nauium : rade : an rad, an læch ma arret an listry.
●(1834) SIM 106. Arrêti a rejomp ivez da zelaou. ●155. Sònjal a eure arreti eno.
(2) Hésiter.
●(1530) J p. 100a. Breman en pret hep arretaf / Am dou dorn iffam hep amouc / Ez mennaf tizmat dre ma drouc / Ere an chouc ma em crougaf, tr. «Maintenant il faut que, sans broncher, j'attache tout de suite à mon cou, pour mon malheur, le lien qui doit m'étrangler.» ●(1557) B I 246. Nouzeux aret a arretiff, tr. «Vous n'avez rien qui vous arrête.» ●tr. R. Hemon « vous n'avez pas besoin d'hésiter.»
II. V. tr. d. Arrêter.
●(1499) Ca 11a. Arretaff. g. arrester. ●(1633) Nom 180b. Sufflamen : enrayoir : vn pez coet á læcquer da arrettiff an rogou pa disquenner en vn trauyen (lire : traouyen) bennac.
- aretet
- areurigareurig
s. = (?).
●(1932) OALD 39/328. Pevar bugel bleo melen a oa daoulinet war al letonen a zo ekenver al lammgroaz. Edo ar pempet en e zav, harpet en e areurig.
- areuzhet