Recherche 'aren...' : 6 mots trouvés
Page 1 : de aren (1) à arenkin-arenkan (6) :- aren
- àrenepàrenep
adj.
(1) Tu àrenep : côté opposé, envers.
●(1633) Nom 273a. Valgus : qui a les pieds courbez, & tournez en dehors : vn troad-boull, vnan en deffe ez treït tort ha troet voar an tu á renep.
●(1659) SCger 52a. tourner a l'enuers, tr. «trei voar an tu arenep.» ●(c.1718) CHal.ms i. cela est a L'enuers, tr. «endrasé a so a du ar enep, ar er goal tu.» ●(c.1718) CHal.ms iii. Cette assiette est sale, il faut la renuerser, tr. «lous é en assiett' ma, red é e zroein en tu ar enep.» ●Il n'y a point de medaille qui n'ait son reuers, tr. «n'endes medal' erbet n'endes deu gosté n'en-dés é du ar enep.»
●(1866) FHB 59/50b. o visca he zillad var ann du-eremp (?) lire : durenemp (?).
(2) Lakaat holl war an tu àrenep : tout bouleverser.
●(1847) BDJ 211. D'en hem sevel en ho henep, / Lakât holl war tûherenep, tr. (GMB 37) «tout bouleverser, faire une révolution.»
- arenkadur
- arenkañarenkañ
voir arenkiñ
- arenketarenket
adj. En rang.
●(c.1785)VO 43. derhuë hac oulm taillet hac arranquét. ●56. Er gùé e oai neoah arranquét én ur fæçon ma hoai un afin a aléieu tihoèl hèt-ha-hèt d'en davalèn.
●(c.1825-1830) AJC 3268. on armé er blenen arenget, ●4672. ma res dimb aretin er blenen aranged, ●5029. gueled a ris an arme a jnd tout aranged. ●(c.1890) SAU.DIHU 148/350. aranket a stédeu.
●(1924) DIHU 159/154. pannelligeu arranket braù. ●(1933) IVGV 28. Ar skouted a zo arenket e daou du, war hent ar c'hardinal. ●(1935) BREI 409/2c. kardinaled all a zo dija arenket war o skabellou.
- arenkiñ / arenkañarenkiñ / arenkañ
v.
I. V. tr. d.
(1) Arranger, ranger, disposer d'une certaine manière.
●(1790) Ismar 19. ean e arranq, e jauge hac e gundui peb-tra. ●(1792) BD 3115. euit arencquin an armou, tr. «pour mettre les armées en ordre de bataille.» ●(17--) TE 59. ean ou arranquas peb-unan revè é oaid. ●377. arranquein en dud-ce a vandènneu.
●(1838) OVD 106. ur rouannés arlerh péhani é querhe en ol vertuyeu aral, péré hé dès soign a laquat hag a arranquein énou revé dinité peb hani. ●161. ean e arranquas hilleih a figurieu péré e représenté én ur memb taulen caractérieu tout contrel en eile d'éguilé. ●185. arranquein er bleàu.
●(1913) NECH 20. arenki a reas war dôl ar gegin pakajou ha buredou. ●(1924) BUBR 45/1053. arrenki al loened hag ar c'hirri. ●(1942) VALLsup 146a. Ranger, tr. «arénka.»
(2) Mettre, disposer en rang, ranger.
●(1904) DBFV 9b. arankein, tr. «mettre en rang, ranger, aligner.» ●(1907) VBFV.fb 4a. aligner, tr. «arankein.»
II. V. pron. réfl. En em arenkiñ.
(1) Se mettre en rang, s'arranger.
●(1792) BD 3093. enem arencomp da vonet, tr. «Rangeons-nous pour aller.» ●(17--) TE 133. ind e hum assamblas a hærr, hac e hum arranquas tro-ha-tro d'er Guær.
●(1927) FHAB Meurzh 61. an digouezidi en em arenke en daou du.
(2) S'apprêter.
●(1849) LLBg I 8. Peb unan hum arank.
(3) sens fig. Se ranger (sous les ordres de qqn, avec qqn).
●(1935) BREI 416/3c. o tont hirie d'en em arenka dindan e urz. ●(1942) VALLsup 146a. se ranger, tr. «en em arénka.» il faut se ranger d'un parti ou de l'autre, tr. «red eo en em arénka tu-pe-du.»