Devri

Recherche 'aret...' : 5 mots trouvés

Page 1 : de aret-1 (1) à aretet (5) :
  • aret .1
    aret .1

    adj. Charrué.

    (c.1500) Cb 27a. gal. plain de rayons. b. douar aret.

  • aret .2
    aret .2

    s. Mors (?).

    (1499) Ca 141b. mors arret.

  • aret .3
    aret .3

    s. Arrêt.

    (1621) Mc 9. hep arret en bet.

    (1838-1866) PRO.tj 181. eun arret a voa rentet.

  • aretañ / aretiñ
    aretañ / aretiñ

    v.

    I. V. intr.

    (1) S'arrêter.

    (1557) B I 573. Hastet ne fell quet arretaff, tr. «allons, il ne faut point s'arrêter.» ●(1575) M 1874. Ha dre se ouz pechet, miret hep arretaff, tr. «Et par conséquent se garder constamment du péché.» ●(1633) Nom 243b. Statio nauium : rade : an rad, an læch ma arret an listry.

    (1834) SIM 106. Arrêti a rejomp ivez da zelaou. ●155. Sònjal a eure arreti eno.

    (2) Hésiter.

    (1530) J p. 100a. Breman en pret hep arretaf / Am dou dorn iffam hep amouc / Ez mennaf tizmat dre ma drouc / Ere an chouc ma em crougaf, tr. «Maintenant il faut que, sans broncher, j'attache tout de suite à mon cou, pour mon malheur, le lien qui doit m'étrangler.» ●(1557) B I 246. Nouzeux aret a arretiff, tr. «Vous n'avez rien qui vous arrête.» ●tr. R. Hemon « vous n'avez pas besoin d'hésiter.»

    II. V. tr. d. Arrêter.

    (1499) Ca 11a. Arretaff. g. arrester. ●(1633) Nom 180b. Sufflamen : enrayoir : vn pez coet á læcquer da arrettiff an rogou pa disquenner en vn trauyen (lire : traouyen) bennac.

  • aretet
    aretet

    adj.

    (1) Arrêté (dans un endroit).

    (1633) Nom 189b-190a. Statiua, castra statiua, castra temporaria : camp arresté : camp pehiny á vez arrettet en vr plaçc.

    (2) Arrêté (résolu, décidé).

    (1621) Mc 45. couraig arretet.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...