Recherche 'arfleu...' : 3 mots trouvés
Page 1 : de arfleu (1) à arfleuin (3) :- arfleuarfleu
m.
(1) Emportement, colère, irritation.
●(1838) OVD 143. revé en arflèhue ag é sperèd. ●(1849) LLB 1390. én é arfleu. ●(1855) BDE 194. n'em zamalled quet én hou s'arfleu. ●404. A p'ou dès sàuet ol ou arfleu inep d'emb. ●(1896) HIS 139. distañein arfleu er loñed gouéú.
●(1910) ISBR 66. ur gohad arfleu. ●(1922) EOVD 72. eit distanein arfleu unan. ●(1927) GERI.Ern 24. arfleu V[annetais] m., tr. «emportement, fureur.» ●(1932) GUTO 5. én ou arfleu bras. ●(1934) MAAZ 99. hé lézel e hra de zihargatennein héh arfleu. ●(1934) BRUS 208. L'emportement, tr. «en arfleu.»
(2) En arfleu : en colère, emporté, déchaîné.
●(1790) MG 192. me mæstrès en arfleu.
●(1854) PSA I 229. en ahuél, én arfleu, e dàué én un taul. ●(1854) PSA II 63. er mor, én arfleu, e gornou én ur fæon blaouahus. ●(1857) GUG 58. Ul lion én arfleu e rong hag e zispen.
●(1931) GUBI 206. ur vanden én arfleu.
(3) Mont en arfleu : s'emporter.
●(1844) LZBg 2l blezad-2l lodenn 34-35. Er mæstr a nehai (...) e yé gronç én arfleu.
●(1907) BSPD I 82. Dioklésien, oeit én arfleu, e hra kentéh er galùein. ●(1913) AVIE 23. Hérod e ia én arfleu bras. ●(1925) DIHU 172/349. én arfleu é han èl unan foll.
(4) Mont, antren en arfleu ouzh, enep ub. : s'emporter contre qqn.
●(17--) TE 53-54. Putiphar (…) e antréas én arfleu doh Jogeb.
●(1854) PSA I 211. er vam peur-men e yas én arfleu doh-t-hai.
●(1907) BSPD I 159. Kement-sé e hras d'en droug spered monet én arfleu énep tehon.
- arfleuetarfleuet
adj.
(1) (en plt de qqn) Emporté.
●(1838) OVD 255. er vourreàuion arfleuettan. ●(1849) LLBg I 65. Arfleuet oé guersou doh-emb en Eutru Doué. ●(1855) BDE 90. ræsonieu hun nès reit de Zoué devout arfleuet inep d'emb. ●846. ur voéh arfleuet. ●(1896) HIS 23. er hroah arfleúet.
●(1902) LZBg Genver 22. de vout hoah arfleuetoh. ●(1912) DIHU 81/44. en atersour arfleuet. ●(1921) BUFA 20. ou guélet ken arfleuet. ●(1922) EOVD 241. er vourèuion arfleuetan. ●(1939) RIBA 114. Arfleuet ru é er pemp mestr-bag ; arfleuet ru er sardinerion dihopr.
(2) (en plt de la colère de qqn) Exaspérée.
●(1838) OVD 191. inemb dehai, drès peb-tra, é ma arfleuet me holér.
(3) Effrayé.
●(c.1718) CHal.ms i. Effrayé, tr. «scontet, spontet, ar fleuet. queru. [= Kervignac]»
●(1904) DBFV 10a. arfleuet, tr. «effrayé (Ch. ms.).»
(4) Déchaîné.
●(1854) PSA I 312. calmein en houlenneu ag ur mor arfleuet.
- arfleuiñarfleuiñ
v.
I. V. intr.
A. (en plt de qqn)
(1) S'emporter.
●(1790) MG 140. hui en désquou (...) d'arfleuein. ●147. me laquad d'arfleuein. ●356. e laq hé frièd d'arfleuin.
●(1838) OVD 159. mar da d'hur sperèd foënhein ha d'hur halon arfleuein.
●(1939) RIBA 116. Ha « Lagad-du » ha « Laost-Tako » e dérè, e arfleuè, e hujaotè, e sinsakrè, « Lagad-du » e gendalhè de huchal. ●(1919) BSUF 22. Hui e laké hou pried d'arfleuein é reskond dehou. (...) an dud tér ha douget d'arfleuein. ●(1922) EOVD 121. ne laret ket hou poénieu de dud tèchet d'arfleuein pe de hoal chonj. ●(1927) GERI.Ern 24. arfleuein v. n., tr. «s'emporter.»
(2) Empirer (en plt de la colère).
●(1857) LVH 276. Imbér é golér e arfleuou.
(3) Arfleuiñ ouzh : s'emporter contre.
●(1744) L'Arm 6b. S'acharner, tr. «Arfleuein doh unan bénag.»
●(1896) HIS 54. Arfleúein e hras kaloñ er roué doh er hoñzeu-sé.
●(1904) DBFV 10a. arfleùein, v. n., tr. «être en fureur, s'acharner (doh, sur).»
B. (en plt du feu) S'activer sous l'action du vent.
●(1838) OVD 222. Er gohadenneu tan e arfleu a pe arrihue en ahuél guet-t-hai.
II. V. tr. d.
(1) Exciter (la colère, etc.) de qqn, l'exaspérer, l'exacerber.
●(1744) L'Arm 6a. Acharner, tr. «Arfléuein.» ●(1790) Ismar 352. N'en dès nitra e arfleu davantage colèer en Eutru-Doué.
●(1839) BESquil 102. En trous e hroé e arfleuas ul lionnès. ●(1896) HIS 52. kement-sé e arfleuas kaloñ en Eutru Doué.
●(1927) GERI.Ern 24. arfleuein v. a., tr. «irriter.» ●(1932) BRTG 5. Kiseu er Meillouz e arfleu grons er houréneréz.
(2) Arfleuiñ ub. enep ub. : exciter qqn contre qqn.
●(1904) DBFV 10a. arfleùein, v. a., tr. «irriter, exciter (énep, contre).»