Recherche 'argarzh...' : 7 mots trouvés
Page 1 : de argarzh (1) à argarzhus (7) :- argarzhargarzh
adj.
(1) Odieux, détestable, exécrable.
●(1792) CAg 11. En argah pehet marvele.
●(1904) DBFV 10b. argarh, adj., tr. «détestable.» ●(1907) VBFV.fb 30a. détestable, tr. «argarh.» ●(1927) GERI.Ern 24. en argarh pehed marvel V[annetais], tr. «l'affreux péché mortel.» ●(1936) LVPR 103. Perak ez eus lod all [bugale], hag a vez argas, divergont ?
(2) Effronté.
●(1904) DBFV 10b. argarh, adj., tr. «effronté.»
(3) Qui mange comme un affamé.
●(1904) DBFV 10b. argarh, adj., tr. «qui mange comme un affamé.»
- argarzherezhargarzherezh
m.
(1) Exécration.
●(17--) TE 34. andur ivi hac argarhereah Ismaël.
●(1904) DBFV 10b. argarhereh, tr. «détestation, exécration.»
(2) =
●(1879) GDI 243. dré en argarhereah, dre er goal-gonzereah. ●249. En argarhereah e gonsist é hobér pé é larèt d'en nessan, én é bresanç, un dra d'hobér méh pé poén dehou.
- argarzhet
- argarzhidigezh
- argarzhiñargarzhiñ
v.
I. V. tr. d.
A.
(1) Détester, haïr, exécrer.
●(1659) SCger 129b. argarza, tr. «detester.» ●(1732) GReg 5a. Avoir quelqu'un en abomination, tr. «Argarzi ur re-bennac.» ●280a. Detester, avoir en execration, tr. «Argarzi. pr. argarzet. ærgarzi. pr. ærgarzet. Van[netois] argarheiñ.» ●Je le deteste, tr. «Me èn argarz. m'en ærgarz. Van[netois] me'n argarh.» ●Je te deteste, tr. «Me ez argarz. m'ez ærgarz.» ●Il est detesté de tout le monde, tr. «Argarzet eo gand ar bed oll. ar bed oll èn argarz.»
●(1824) BAM 111. argarzi an disurs-se. ●(1847) BDJ 82. mar duhit d'he hargarzi. ●(1861) BSJ 11. ne mès chet distroeit me face a zoh er ré em argarhé hag e scopé doh-ein.
●(1904) DBFV 10b. argarhein, v. a., tr. «détester, exécrer.» ●(1907) VBFV.fb 30a. détester, tr. «argarhein.» ●(1927) GERI.Ern 24. argarzi v. a., tr. «Détester.»
(2) [le plus souvent en incise en fin d'énoncé] M'en argarzh : locution qui exprime l'exécration, je l'exècre.
●(1647) Am.ms 611. Ac eff ho amren me hargarz pen quy, tr. « Et lui de délirer : abomination ! tête de chien » ●684. Me hargarz rudet gant da coz petard, tr. « Abomination ! mis en rut par ton vieux pétard »
●(1659) SCger 159a. menargars, tr. «detestable.» ●(1732) GReg 280a. Je le deteste, tr. « Me èn argarz. m’en ærgaz. Van[netois] me’n argah. ●Le Diable que je deteste, tr. « An Diaul me’n argarz »
●(1872) DJL 17. ablamour d'ar Pruss men'her-gaz.
(3) =
●(18--) BSG 186. Ar bougré damargaz !
(4) (insulte) Beg me’n argarzh : personne odieuse.
●(1964) BRUD 17/28. Chistrouenn vrein ! Beg minergez !
(5) (en parlant des chiens) Exciter.
●(1659) SCger 65a. harcer les chiens apres quelqu'un, tr. «isial ar chas voar lerc'h vre, argarzi &c.»
B. Insulter.
●(1790) MG 29. Argarhét vou guet-on, câsseit ha disprisét. ●356. hi e argarh hé zud eid ur bagatèll.
●(1904) DBFV 10b. argarhein, v. a., tr. «insulter.»
II. V. pron. réfl. En em argarzhiñ : s'insulter.
●(1767) ISpour 145. Cleüein ë-rerr ur voüess hac unn deine doh hum argarhein.
- argarzhiri
- argarzhusargarzhus
adj. Odieux, détestable, exécrable.
●(1732) GReg 5a. Abominable, tr. «argarzus.» ●280a. Detestable, que l'on doit detester, tr. «Argarzus.» ●Neron étoit un homme détestable, tr. «An empalazr Neron a yoa un dèn argarzus.»
●(1824) BAM 111-112. e teu an den da veza quen argarzus evel an Idolou oc'h pere en deus joa. ●(1846) BAZ 325. tentationou argarzus. ●(1847) FVR 232. saotrereziou euz ar re argarzusa.
●(1904) DBFV 10b. argarhus, adj., tr. «exécrable.» ●(1927) GERI.Ern 24. argarzus adj., tr. «détestable.»