Devri

Recherche 'argarzh...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de argarzh (1) à argarzhus (7) :
  • argarzh
    argarzh

    adj.

    (1) Odieux, détestable, exécrable.

    (1792) CAg 11. En argah pehet marvele.

    (1904) DBFV 10b. argarh, adj., tr. «détestable.» ●(1907) VBFV.fb 30a. détestable, tr. «argarh.» ●(1927) GERI.Ern 24. en argarh pehed marvel V[annetais], tr. «l'affreux péché mortel.» ●(1936) LVPR 103. Perak ez eus lod all [bugale], hag a vez argas, divergont ?

    (2) Effronté.

    (1904) DBFV 10b. argarh, adj., tr. «effronté.»

    (3) Qui mange comme un affamé.

    (1904) DBFV 10b. argarh, adj., tr. «qui mange comme un affamé.»

  • argarzherezh
    argarzherezh

    m.

    (1) Exécration.

    (17--) TE 34. andur ivi hac argarhereah Ismaël.

    (1904) DBFV 10b. argarhereh, tr. «détestation, exécration.»

    (2) =

    (1879) GDI 243. dré en argarhereah, dre er goal-gonzereah. ●249. En argarhereah e gonsist é hobér pé é larèt d'en nessan, én é bresanç, un dra d'hobér méh pé poén dehou.

  • argarzhet
    argarzhet

    adj. Exécré.

    (1732) GReg 280a. Detesté, ée, tr. «Argarzet

  • argarzhidigezh
    argarzhidigezh

    f. Exécration, chose odieuse.

    (1732) GReg 280a. Detestation, tr. «Argarzidiguez

    (1847) BDJ 244. Penaos he zeo ar gwal déhod eun hargarzidighez, tr. (GMB 37) «chose odieuse.»

    (1927) GERI.Ern 24. argarzidigez f., tr. «exécration.»

  • argarzhiñ
    argarzhiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Détester, haïr, exécrer.

    (1659) SCger 129b. argarza, tr. «detester.» ●(1732) GReg 5a. Avoir quelqu'un en abomination, tr. «Argarzi ur re-bennac.» 280a. Detester, avoir en execration, tr. «Argarzi. pr. argarzet. ærgarzi. pr. ærgarzet. Van[netois] argarheiñ.» ●Je le deteste, tr. «Me èn argarz. m'en ærgarz. Van[netois] me'n argarh.» ●Je te deteste, tr. «Me ez argarz. m'ez ærgarz.» ●Il est detesté de tout le monde, tr. «Argarzet eo gand ar bed oll. ar bed oll èn argarz

    (1824) BAM 111. argarzi an disurs-se. ●(1847) BDJ 82. mar duhit d'he hargarzi. ●(1861) BSJ 11. ne mès chet distroeit me face a zoh er ré em argarhé hag e scopé doh-ein.

    (1904) DBFV 10b. argarhein, v. a., tr. «détester, exécrer.» ●(1907) VBFV.fb 30a. détester, tr. «argarhein.» ●(1927) GERI.Ern 24. argarzi v. a., tr. «Détester.»

    (2) [le plus souvent en incise en fin d'énoncé] M'en argarzh : locution qui exprime l'exécration, je l'exècre.

    (1647) Am.ms 611. Ac eff ho amren me hargarz pen quy, tr. « Et lui de délirer : abomination ! tête de chien » ●684. Me hargarz rudet gant da coz petard, tr. « Abomination ! mis en rut par ton vieux pétard »

    (1659) SCger 159a. menargars, tr. «detestable.» ●(1732) GReg 280a. Je le deteste, tr. « Me èn argarz. m’en ærgaz. Van[netois] me’n argah. ●Le Diable que je deteste, tr. « An Diaul me’n argarz »

    (1872) DJL 17. ablamour d'ar Pruss men'her-gaz.

    (3) =

    (18--) BSG 186. Ar bougré damargaz !

    (4) (insulte) Beg me’n argarzh : personne odieuse.

    (1964) BRUD 17/28. Chistrouenn vrein ! Beg minergez !

    (5) (en parlant des chiens) Exciter.

    (1659) SCger 65a. harcer les chiens apres quelqu'un, tr. «isial ar chas voar lerc'h vre, argarzi &c.»

    B. Insulter.

    (1790) MG 29. Argarhét vou guet-on, câsseit ha disprisét. ●356. hi e argarh hé zud eid ur bagatèll.

    (1904) DBFV 10b. argarhein, v. a., tr. «insulter.»

    II. V. pron. réfl. En em argarzhiñ : s'insulter.

    (1767) ISpour 145. Cleüein ë-rerr ur voüess hac unn deine doh hum argarhein.

  • argarzhiri
    argarzhiri

    f. Abomination.

    (1732) GReg 280a. Detestation, tr. «argarziri

  • argarzhus
    argarzhus

    adj. Odieux, détestable, exécrable.

    (1732) GReg 5a. Abominable, tr. «argarzus.» ●280a. Detestable, que l'on doit detester, tr. «Argarzus.» ●Neron étoit un homme détestable, tr. «An empalazr Neron a yoa un dèn argarzus

    (1824) BAM 111-112. e teu an den da veza quen argarzus evel an Idolou oc'h pere en deus joa. ●(1846) BAZ 325. tentationou argarzus. ●(1847) FVR 232. saotrereziou euz ar re argarzusa.

    (1904) DBFV 10b. argarhus, adj., tr. «exécrable.» ●(1927) GERI.Ern 24. argarzus adj., tr. «détestable.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...