Devri

Recherche 'argil...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de argil (1) à argilus (6) :
  • argil
    argil

    m.

    (1) Recul.

    (1732) GReg 790b. Recul, mouvement en arriere, tr. «Arguil.» ●Le recul du canon quand il tire, tr. «An arguil eus ar c'hanol.» ●(1744) L'Arm 327b. Recul du canon, tr. «Arguil er hanon.»

    (1876) TDE.BF 20a. argil, s. m., tr. «Recul.»

    (1904) DBFV 10b. argil, m., tr. «recul, action de rétrograder.» ●277b. recul, tr. «argil.» ●(1927) GERI.Ern 24. argil m., tr. «Recul.»

    (2) (en plt d'un cheval) Bezañ argil ennañ : être rétif.

    (1732) GReg 816b. Cheval retif, tr. «marc'h a so arguil ènhâ

  • argiladeg
    argiladeg

    f. Reculade collective.

    (1927) GERI.Ern 24. argiladeg f., tr. «reculade en (commun).»

  • argilañ / argiliñ
    argilañ / argiliñ

    v. intr.

    (1) Reculer, rétrograder.

    (1659) SCger 102a. reculer, tr. «arguila.» ●129b. arguila, tr. «reculer.» ●(1732) GReg 53a. Marcher en arriere, tr. «Arguila. pr. arguilet.» ●790b. Reculer, tr. «Arguila. pr. arguilet.» ●(1744) L'Arm 17b. Arrière, tr. «Arguilétt.» ●327b. Reculer, tr. «Arguilein.» ●(c.1785) VO 68. A gourceu hi e avance, ha quentéh hi e arguile.

    (1866) FHB 56/30b. arguila rac ar boan !… ●(1884) BUZmorvan v. Argila. – Mont var he giz.

    (1904) DBFV 10b. argilein, v. n., tr. «reculer.» ●(1912) MMPM 43. ma lakeaz Fransez a Vorgia da argila gant heug outhi. ●(1927) GERI.Ern 24. argila v. n., tr. «reculer.»

    (2) par ext. Hésiter.

    (1866) FHB 81/226b. Chom a reas da arguila. ●(1866) FHB 88/282b. goude beza arguilet eun nebeut. ●(1879) BMN 269. ne ouient ket argila da c'hourin ouz an techou hag ouz ar plegou fall. ●(1893) IAI 7. e respountimp eb argila.

    (1915) HBPR 94. Konsaillerien an ti kear, e Montroulez, a argile ive.

    (3) Renacler.

    (1872) ROU 81a. Faire difficulté, tr. «argila.» ●(1884) BUZmorvan v. Argila. Diskouez n'euz ket a c'hoant da ober eunn dra bennak, da gemeret eur garg, etc.

  • argiler
    argiler

    m. –ion Celui qui recule.

    (1927) GERI.Ern 24. argiler m., tr. «celui qui recule.»

  • argilerezh
    argilerezh

    m. Action de reculer.

    (1744) L'Arm 327b. Action de reculer, tr. «Arguilereah. m.» ●Feu de reculée, tr. «Tan à arguilereah

    (1904) DBFV 10b. argilereh, tr. «action de reculer.»

  • argilus
    argilus

    adj.

    (1) Rétrograde.

    (1904) DBFV 10b. argilus, adj., tr. «rétrograde.»

    (2) (en plt d'un cheval) Rétif.

    (1732) GReg 816b. Cheval retif, tr. «Marc'h arguilus

    (1857) CBF 37. Me gred ez eo argiluz [eur marc'h], tr. «Je crois qu'il est rétif.»

    (1927) GERI.Ern 24. argilus adj., tr. «qui recule, rétif.»

    (3) Indocile, réfractaire.

    (1732) GReg 816b. Un homme retif, qui fait les choses de mauvaises graces, à contrecœur ; difficile, tr. «un dèn arguilus

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...