Devri

Recherche 'argoad...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de argoad-3 (1) à argoadiz (7) :
  • Argoad
    Argoad

    n. de l. Argoat (par opposition à l’Armor, voir Arvor)

    I.

    (1716) PEll.ms 24. Argoat. Argoet. ●(1732) GReg 917a. An argoëd.

    (1821) GON 15b. Enn Argoad é choumm. [...] En Vannes argoed. ●(1876) TDE.BF 20a. Argoad, Argoat, s. m. On nomme ann argoad, ann argoat, les parties de la Basse-Bretagne où le bois de chauffage pousse. 20b. Argoed, Argoet.

    (1904) DDKB 112. Zavet ho mouez d’an nec’h, en Arvor, en Argoad. ●(1909) NIKO 174. Ag en Argoèd eué dont a hrant a vanden. Wardro miz gwengolo e teu marc'hadourien ognon eus a goste Sant-Brieg da werzan ognon en argoad : dont a reont ketek (lire : betek) Gwengamp ha Benec'h; alies ec'h arruont tost da Bontreo. ●(1912) MMKE xx. traouiennou an Argoad. ●(1930) ANTO 14. dreist-holl an treizidi savet en Argoad. ●(1930) DOBR 7. Mibien Arvor, Argoad ha Breiz a-bez. ●(2002) TEBOT 121b. Ha galvent chas an Argoad / Na da lipat an askorn / Na ki Olier ar Mogn / Na deus ar Pempoulloù Zon.

    II. Den (tud) an Argoad : habitant(s) de l’Argoat. Voir tud.

    (1948) KANTlandivizio 94. Lavar d’in-me, den an Argoad, / Ha ken kaer deliou glas ar c’hoad. ●(1983) GKDI 1a. Tud an Argoad, hwi Arvoriz, / Kernividi, Plougastelliz, / Paotred Bro-Leon ha Tregerz (lire : Tregeriz), / Klevit glahar Dirinoniz !

    III. Nom de famille.

    (1970) NFBT 3 N° 15. Argoat.

  • argoad .1
    argoad .1

    m.

    (1) Intérieur d'un pays.

    (1878) BAY 12. Argoed, tr. «pleine terre.»

    (1904) DBFV 10b. argoed, m., tr. «région boisée, pleine terre.» ●(1927) GERI.Ern 21. argoad, V[annetais] argoed, tr. «région boisée, pleine terre.» ●(1960) EVBF i 330. douar argod, terre lourde, noire, douar koste ’n od, terre légère (argod, an argod, signifie, dans la baie d’Audierne, l’intérieur des terres, et koste an od le bord de la mer).

    (2) (agriculture) [épithète] Douar argoad : terre lourde, noire. cf. argoad .2

    (1960) EVBF I 330. douar argod, terre lourde, noire, douar koste 'n od, terre légère (argod, an argod, signifie, dans la baie d'Audierne, l'intérieur des terres, et koste an od le bord de la mer).

  • argoad .2
    argoad .2

    adj.

    (1) Boisé.

    (1962) EGRH I 8. argoad a., tr. « boisé »

    (2) Bocager.

    (1962) EGRH I 8. argoad a., tr. « bocager. »

  • argoadad
    argoadad

    m. argoadiz Habitant de l'argoad.

    (1856) VNA 142. ceux de pleine terre, tr. «en argoêdis

    (1911) BUAZperrot 234. re an argoadiz.

  • argoadek
    argoadek

    adj. Situé dans les terres.

    (1876) TDE.BF 20b. Argoadek, adj. Ce mot se dit d'une localité, d'un village qui est situé sur les parties du pays où le bois de chauffage ne manque pas. ●(1878) BAY 12. argoedek, tr. «situé dans les terres.»

    (1904) DBFV 10b. argoedek, tr. «situé dans les terres.»

  • Argoader
    Argoader

    m. -ien Habitant de l’Argoat.

    (1716) PEll.ms 24. Argoeder (...) Argoederien. ●(1732) GReg 917a. Argoëder. p. argoëdéryen. argoder. p. argodéryen.

    (1821) GON 16a. Ann argoadérien a zô bihanoc’h égéd ann arvôriz. (...) En Vannes argoéder. Argoadérez. (...) En Vannes argoédérez. ●(1876) TDE.BF 20b. Argoader, s. m., tr. «Habitant des parties de la Basse-Bretagne où le bois de chauffage ne manque pas.»

  • Argoadiz
    Argoadiz

    pl. Habitants de l’Argoat.

    (1856) VNA 142. ceux de pleine terre, tr. «en argoêdis●(1891) VNB 132. en Arvoris en hum hlorifi é conzant gùel eid en Argoêdis.

    (1904) DBFV 10b. argoèdér, m. pl. argoèdis tr. «habitant de la pleine terre.» ●(1911) BUAZperrot 234. re an argoadiz. ●(1934) BRUS 293. un argoèdad, pl. argoèdiz.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...