Devri

Recherche 'arloup...' : 8 mots trouvés

Page 1 : de arloup-1 (1) à arloupin (8) :
  • arloup .1
    arloup .1

    adj.

    (1) Affamé.

    (1909) SPON 26. Ret e vou bout arloup mat eit lonkein er stronk a ioud-sé. ●(1976) LIMO 30 octobre. un débrér harloup.

    (2) Glouton.

    (1909) DIHU 148/280. en arloup a gemenér. ●(1978) BRUDn 17/15. ma werze (pe roe kentoh !) Tante Fin’ madigou d’eun toullad bugale arloup. ●20. arloup = marlonk.

    (3) Accapareur.

    (1910) ISBR 210. Un arloup ne vé ket arloup é hantér ! ●(1936) DIHU 305/169. deusto d'er Stadeu arloup diazéet ar er goed hag er laeronsi.

    (4) Lagad arloup : regard convoiteur.

    (1910) ISBR 215. Ar Breih é taulas ketan Loeiz é lagad arloup.

  • arloup .2
    arloup .2

    m. –ed

    (1) Accapareur.

    (1862) BBR 176. Petra lavarez, koz arloup ? / Serr da vek gand da onner loup ! tr. «Que dit tu, méchant accapareur ? veux-tu bien te taire avec ta génisse galeuse !»

    (1910) ISBR 210. Un arloup ne vé ket arloup é hantér !

    (2) Personne vorace, morfal.

    (1907) VBFV.bf 3a. arloup, s., tr. «gourmand.» ●(1919) DBFVsup 3b. arloup, harloub, m., tr. «glouton, gourmand.» ●(1942) DHKN 225. Derhel e hra Nenneg get hé beajad krampoeh, deusto dehi kaout ohpen droug-kalon é huélet hé hrampoéh é vonet a vezul get en tri arloup-ma. ●(1974) YABA 12.10. En hani bihan d'er vronn, èl un arloup.

    (3) Convoiteur.

    (1910) ISBR 229. Labour e gavas de harz en arlouped rak stank e oé er prinsed e oé chonjet geté diméein d'Anna.

  • arloup .3
    arloup .3

    m. Acharnement.

    (1931) VALL 7a. Acharnement, tr. «arloup m.»

  • arloupell
    arloupell

    f. –ed Femme gloutonne.

    (1909) DIHU 51/327. Ne fauté ket muioh aveit lakat en arloupel-sé d'hobér er péh e oé laret dehi miret a hobér. A pe oé kroget Iehann de zirohal, chetu hi ardro en duel hag é lipat en treu mat e oé deit arnehi.

  • arlouper
    arlouper

    m. –ion Accapareur.

    (1982) LIMO 22 septembre. mar oent kri, digalon, harlouperion pe teadeu fall.

  • arlouperezh
    arlouperezh

    m. Acharnement.

    (1931) VALL 7a. Acharnement, tr. «arlouperez m.»

  • arloupet
    arloupet

    adj.

    (1) Affamé.

    (1907) VBFV.bf 3a. arloupet, aj., tr. «gourmand.» ●(1907) AVKA 87. Seblant denved ho deus, deoc'h da welet ; med en gwirione bleizi haloupet nan int ken.

    (2) Bezañ arloupet war : manger gloutonnement.

    (1901) EPLQ 16. pet[it] tréc[orois] beañ aloupet war eun dra manger une chose gloutonnement.

    ►sens fig.

    (1909) DIHU 50/306. arlouped omb a fed er garanté deli de Vreih.

    (3) Bezañ arloupet war : être acharné sur.

    (1931) VALL 7a. Acharné, tr. «arloupet (sur war).»

  • arloupiñ
    arloupiñ

    v.

    (1) S'acharner.

    (1931) VALL 7a. Archarner (S'), tr. «arloupi

    (2) V. tr. d. Envahir.

    (1904) DBFV 11a. arloupein, v. a., tr. «envahir, s'emparer de.» ●(1962) EGRH I 8. arloupiñ v., tr. « envahir, s’emparer. »

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...