Devri

Recherche '"armañ"...' : 4 mots trouvés

Page 1 : de arman-armin (1) à armanakin (4) :
  • armañ / armiñ
    armañ / armiñ

    v.

    I. V. intr.

    (1) S'armer.

    ●(14--) N 849. Me a gray alarm hac armaff, tr. «Je ferai du bruit et je m'armerai.»

    ●(1732) GReg 51b. On arme par tout, tr. «Arma a rear dre-oll.»

    ●(1935) BREI 389/3c. pa grogo eur vro da arma, eus he fenn he-unan, ar re all a grogo ive. ●(1935) BREI 399/4a. kelou spouronnus diwarbenn an Alamagn oc'h arma. ●(1935) BREI 420/3a. an diou vro a zalc'h da arma.

    (2) (en plt d'un bateau) Être armé.

    ●(1970) GSBG 268. (Groe) ag ǝfǝze ǝrba :gew ǝndrow exarmiɲ (= hag e veze ar bagoù en-dro oc’h armiñ), tr. «Et les bateaux étaient de nouveau en train d’être armés (litt. d’armer).»

    II. V. tr. d.

    (1) Armer.

    ●(1499) Ca 11a. Armaff. g. armer.

    ●(1659) SCger 9a. armer, tr. «armi.» ●(1744) L'Arm 17a. Armer, tr. «Armein.» ●(17--) TE 126. Ean ou laquas [é soudardèt] itré tair bandèn hac ou armas én ur fæçon misterius.

    ●(1904) DBFV 11a. armein, v. a., tr. «armer.» ●(1927) GERI.Ern 25. arma v. a., tr. «armer.»

    (2) Armer (un navire).

    ●(1732) GReg 226a. Faire la course sur Mer avec commission de la Cour, tr. «Arma listry ê cours.»

    ●(1847) MDM 14. armi listri.

    III. V. pron. réfl. En em armañ : s'armer.

    ●(c.1500) Cb. g. commancier a armer en cheualerie. b. dezrou en em armaff e marhecyez / enem custumaff a bresel.

    ●(17--) TE 81. Ind e hum armas enta a uellan ma heèllènt.

    ●(1857) LVH 4. crechénion vad peré e zelié hum armein.

  • armanag
    armanag

    voir almanak

  • armanak
    armanak

    voir almanak

  • armanakiñ
    armanakiñ

    voir almanakiñ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...