Devri

Recherche 'arroudenn...' : 3 mots trouvés

Page 1 : de arroudenn (1) à arroudennin (3) :
  • arroudenn
    arroudenn

    f. –où

    I.

    (1) Chemin, sentier.

    (18--) SAQ II 166. kerzet dre ar memez arouden.

    (1913) KZVr 33 - 19/10/13. Arrouden, arouden, tr. «sentier.» ●(1927) GERI.Ern 26. arroudenn, aroudenn f., tr. «sentier.»

    (2) Lit d'un petit cours d'eau à sec en été.

    (1913) KZVr 33 - 19/10/13. Arrouden, arouden, tr. «lit d'un petit torrent qui se dessèche en été. Trég[or].» ●(1927) GERI.Ern 26. arroudenn, aroudenn f., tr. «lit d'un petit torrent qui se dessèche en été T[régor].»

    (3) Arroudennoù an dorn : les lignes de la main.

    (1908) PIGO II 86. lenn doare pep den en aroudennou an dorn.

    (4) Direction.

    (1900) MSJO 14. Anaout an arouden-ze ha mont ennhi a galon vad. 78. Na pegen sioul e sao ar stered varzu arouden anter-noz ! ●(1905) BOBL 25 novembre 62/1d. Awalc'h e oa bet d'ar vatimant disvia deuz a ugent goured divar an arouden.

    II. par ext. Preuve.

    (1874) FHB 475/37b. Mar kirit, eme c'hoas Valeri, gant eun arouden evit diskues oc'h bet o cofes, ho pezo an aluzen e ti ar pinijenner. ●(1874) FHB 476/45b. e peleac'h ema eta an arouden evit diskues e vezit e cofes hag e sacramanti ?

    III. sens fig. Mont, tec'hel diwar an arroudenn.

    (1) Dévier du droit chemin, mal tourner.

    (1909) KTLR 240. ar Markis iaouank a dec'has divar an arouden vad. ●(1913) KZVr 33 - 19/10/13. mont diwar an arouden, tr. «tourner mal, dévier. Abbé Caer.» ●(1927) GERI.Ern 26. mont diwar an arroudenn f., tr. «tourner mal, dévier.»

    (2) Exagérer.

    (1913) KZVr 33 - 19/10/13. mont diwar an arouden, tr. «exagérer, aller trop loin dans ses affirmations erronées. Abbé Caer.» ●(1927) GERI.Ern 26. mont diwar an arroudenn f., tr. «aller trop loin, exagérer.»

    IV. Mont dreist an arroudenn : dépasser les bornes.

    (1869) SAG 35 (L) G.-M. Karoff. Lakit evez gouzkoude ne dafac'h dreist an arouden. ●130. Ne deuz nemet ar re 'zo eat dreist an aroudenn, a gement o deffe euz oud sin ar Groaz.

  • arroudennet
    arroudennet

    adj. (Visage) marqué, creusé par les rides, les larmes.

    (1909) FHAB Genver 37. he divoc'h aroudennet gant an daelou. ●(1928) BREI 60/2d. Hed he dioujod arroudennet.

  • arroudenniñ
    arroudenniñ

    v. tr. d. Dessiner, tracer.

    (1924) BILZbubr 43-44/1025. gant eun drean spern ec'h arroudennas al lizerennou.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...