Devri

Recherche 'arsa...' : 16 mots trouvés

Page 1 : de arsa (1) à arsavin-arsav (16) :
  • arsa
    arsa

    interj. Eh bien.

    (1790) MG 394. Arça, me hoær, cavét e hoès en tu de zireihein me houciance. ●(17--) ST 28. Orsa ! P'emaon enn hent, ha pa n'euz nemed-on, / N'ouzon petra a rinn, n'ouzon penaos emaon. tr. «or ça !»

    (1834) SIM 165. Arça, va buguel, re divezat eo da vont e nep lec'h. ●(1869) EGB 130. arsa ! tr. «çà !»

    (1902) PIGO I 24-25. «Arsa, emean, n'eo ket c'hoario zo ganimp ; ro d'in-me da arc'hant ha da gi, pe otramant out maro...» ●27. «Arsa, Dienez, deomp c'hoaz betek ar c'hoat-hont, ha gwaz a ze ma na gavomp ti ebed !» ●(1904) DBFV 11b. arsa, interj., tr. «ah çà ! eh bien ! allons !» ●(1908) PIGO II 5. Arsa, ne deuio ket ! ●(1942) DADO 10. Arsa ! ne vin ket lôsket da zistaga eur ger ? ●(1970) BHAF 36. «Arsa, emezi, o tenna he lunedou diwar beg he fri, petra an diaoul eo ar hataill-ze ?» ●138. «Arsa, paourkaez tata, te a wel an droug e pep leh.» ●217. «Arsa, ne gomprenan seurt, Itron. ●(1982) TKRH 19. Arsa, emezañ, paotred, ar vuhez-mañ n'hell ket padout.

  • arsailh .1
    arsailh .1

    m. –où

    (1) Attaque, assaut.

    (1575) M 1225. mat en bataill, ha da arsaill vaillant, tr. «bonne à la bataille et vaillante à l'assaut.»

    (1732) GReg 781a. Se ramparer contre les attaques du emon, tr. «Ramparzi e ene a ënep açzailhou an droucq-spered.» ●(17--) ST 102. N'euz forz en pet assaill ez omp en em gavet.

    (1914) DFBP 22b. assault, tr. «Arsaill.» ●(1919) BUBR 6/163. An 23, da c'houec'h eur diouz ar beure, e tilammas an Alamanted d'an arsailh gant ne oar den ped batailhon. ●(1919) BUBR 9/244. o tizarbenn arsailhou. ●(1919) BUBR 10/264. e oa kroget an arsailh da beder eur hanter. ●265. eur bagad soudarded a ya d'an arsailh.

    (2) Eneb-arsailh : contre-attaque, contre-offensive.

    (1919) BUBR 10/267. eun eneb-arsailh nerzus.

    (3) Armoù arsailh : armes offensives.

    (1732) GReg 255b. Armes, offensives, tr. «Armou da açzailh

  • arsailh .2
    arsailh .2

    voir arsailhañ

  • arsailhadenn
    arsailhadenn

    f. –où Attaque, assaut.

    (1975) LLMM 170/210. ar gentañ arsailhadenn.

  • arsailhañ / arsailhiñ / arsailh
    arsailhañ / arsailhiñ / arsailh

    v. tr. d. Attaquer, assaillir.

    (1464) Cms (d’après GMB 40). Arsaill «arsaillir». ●(1499) Ca 12a. Arsaill. g. arsaillir / envahir. ●(c.1500) Cb 17a. Assaill. g. assaillir. ●(1521) Cc [Assaill]. Assaill. g. assaillir. ●(1633) Nom 193a. Impressionem facere : faire emprainte, assaillir : assail, en em cannaff mat hac æs.

    (1659) SCger 130a. assaill, tr. «assaillir.»

    (1914) DFBP 22b. assaillir, tr. «Arsaill (var).» ●(1919) BUBR 10/264. arsailhi an alamanted.

    ►absol.

    (1919) BUBR 2/43. ha c'hoaz en doa ranket arsailhi a-hed an eisteiz araok dont a-benn anezan. ●(1919) BUBR 10/265. an Alamanted ne oant ket bet souprenet e stumm ebet, ken meur rak-se pa ouïent e tleemp arsailhi.

  • arsailher
    arsailher

    m. –ion Attaquant, assaillant.

    (1521) Cc [Assailleur]. inuasor ris. b. assailleur.

    (1914) DFBP 22b. assaillant, tr. «Arzailler.» ●(1958) BAHE 17/2. an dour hag an eoul berv o kouezhañ war an arsailherion. ●(1975) LLMM 170/211. lakaat an arsailherien da gilañ.

  • arsailherezh
    arsailherezh

    m. Assaut, attaque.

    (1962) EGRH I 9. arsailherezh m., tr. « assaut, attaque. »

  • arsailhet
    arsailhet

    adj. Assailli.

    (c.1500) Cb 17a. g. assailli. b. assaillet.

  • arsailhiñ
    arsailhiñ

    voir arsailhañ

  • arsanailh
    arsanailh

    m. - Arsenal.

    (1732) GReg 49a. Arsenac, ou arcena, magasin d'armes, tr. «Arsanal. p. arsanalyou. Van[netois] Arsenal. p. arsenalyéü

  • arsaot
    arsaot

    s. Assaut.

    (1499) Ca 12a. Arsaut. g. assault. ●(c.1500) Cb 17a. Assaut. ga. assault. ●(1521) Cc [Assaut]. Assaut. ga. assault. ●g. faire assault. b. ober assaut. ●(1633) Nom 188a. Impressio, impression, effort au choc de gens de guerre, emprainte, assaut : an assaut pe an effort ves an tut á bresel.

  • arsav .1
    arsav .1

    m. –ioù

    (1) Halte, pause, station.

    (1790) Ismar 522. un tamiq arsàu.

    (c.1802-1825) APS 81. Groeit un tamiq arsaü. ●(1857) GUG 44. ne vou arsàu erbet. ●(1870) FHB 273/91a. setu perag em eus bep bloaz, d'ar mare-ma, eun arzao var va foaniou.

    (1904) DBFV 11b. arsaùig, tr. «pause, petit repos.» ●(1927) GERI.Ern 27. arzao, arzav m., tr. «Halte, pause, relâche.»

    (2) Hep arsav : sans cesse.

    (1849) LLB 54. Labouret hemb arsaw.

    (1939) KOLM 26. skubet hep arsaù get en aùél.

    (3) Kemer arsav : s'arrêter, prendre du repos.

    (1767) ISpour 7. quemér unn tamic arsau.

    (4) Reiñ arsav : donner du répit.

    (c.1785) VO 72. rein un tamiq arsàu d'hé halon néhancét. ●97. rein un tamiq arsàu ha repos d'ou speret.

    (1825) COSp 241. ne vennant quet agrên rêin na peah nac arsàu. ●(1829) CNG 8. hemb reign arsàu na discuéh d'é spéret. ●(1867) FHB 102/394b. ma roit arzao pe diskuiz d'ezho enn ho labourou.

    (5) Station, gare.

    (1945) DWCZ 28. betek arzao an hent-houarn.

    (6) = (?) Condition... (?).

    (1866) FHB 90/302b. ne allan ket kemeret eur buguel em zi var arzaoiou evelse.

    (7) (musique) Pause.

    (1744) L'Arm 378b. Tems de Musique, tr. «Arsau. m.»

  • arsav .2
    arsav .2

    voir arsaviñ

  • arsav .3
    arsav .3

    s. = (?).

    (1932) BRTG 68. e blom ar é arzaù én ur zistill é gonzeu.

  • arsav-brezel
    arsav-brezel

    m. Armistice.

    (1744) L’Arm 416b. Armistice, tr. « Arsau à vreséle. m. »

    (1854) PSA II 301-302. Charlemagn e houlennas guet é anemis un arsàu a vrézel eit puemzêc dé. ●(1890) MOA 296b. Cessation des hostilités, tr. «arzao-brezel, m. s.»

    (1927) GERI.Ern 27. arzao brezel, tr. «armistice, trève.» ●(1936) PREZ 62. d'ober ar pec'h (lire : peoc'h), e reont da genta eun arzao-brezel.

  • arsaviñ / arsav
    arsaviñ / arsav

    v.

    I. V. intr.

    (1) Cesser.

    (1843) LZBg 1 blezad-2l lodenn 28. a pe arsàuant eit discuéh. ●(1849) LLB 582. A ridek ér goehieu en deur e arsawé. ●(1855) BDE 417. arsàuet-é er glàu.

    (1927) GERI.Ern 27. arzaoi, arzavi v. n., tr. «faire une pause, cesser.»

    ►[empl. comme subst.]

    (1907) FHAB Even 97. Piou 'ta neuze hen deus roet d'ar bed ar flach hag an arzaoi ?

    (2) Arsaviñ a : cesser de.

    (1855) BDE 787. n'arsàuent a rantein dehou acteu a drugairé. ●836. aveit arsàu ur momant a hou carein. ●(1856) GRD 20. arsàu a vihuein erhat. ●(1857) GUG 47. arsàuet a ouilein. ●(1896) HIS 151. n'arsaúent ket a bédein. ●(1897) EST 38. n'arsaùant ket à hudal.

    (1906) HIVL 63. hi e arsaù a greskein. ●(1907) BSPD I 17. n'arsaùé kert a bedein. ●(1921) BUFA 110. Er sant ne arsaùé ket a bredeg.

    (3) Arsaviñ àr udb. : cesser de se servir de qqc.

    (1849) LLB 127. mar arsaw ar é ruan.

    (1904) DBFV 11b. mar arsaù ar é ruan, tr. «s'il cesse un instant de ramer.»

    (4) Rester (dans un endroit).

    (1792) HS 270. Judas n'arsaüass quet pèl inou goudé é Gommunion sacrilège.

    (5) Attendre.

    (1744) L'Arm 19b. Attendre, tr. «Arsau

    II. V. tr. d. Cesser.

    (1825) COSp 85. cesset un nebedic en exercice santél-zé ; en arsàuein ne rei gueu erbet teoh.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...