Devri

Recherche 'arvar...' : 10 mots trouvés

Page 1 : de arvar (1) à arvarv (10) :
  • arvar
    arvar

    m. & adj. –où

    I. M.

    (1) Doute.

    (1831) RDU 177. er honsultein én hou ç'arvareu hac ambarrasseu. ●(1855) BDE 528. hag én un arvar poénius.

    (1904) DBFV 12a. arvar, m. pl. eu, tr. «doute, hésitation ; irrésolution, anxiété, scrupule.» ●(1927) GERI.Ern 26. arvar m., tr. «doute, défiance.»

    (2) Danger.

    (1927) GERI.Ern 26. arvar m., tr. «danger.»

    II. [en locution]

    (1) Bezañ en arvar : être dans l'indécision.

    (1732) GReg 522b. Être dans l'incertitude, tr. «beza èn arvar.» ●(1744) L'Arm 208a. Irresolu, uë, tr. «A zou énn arvarr

    (1831) RDU 242. diabusein er-ré e oai én arvar a fæd en article-zé. ●(1863) MBF 43. N'en d'on ket én arvar a zivout kement-sé, tr. «je ne suis pas dans le doute à ce sujet.» ●(1887) LZBg 45et blezad-3e lodenn 166. En eutru Picard e oé én arvar petra gobér.

    (1904) DBFV 12a. bout én arvar, tr. «douter.» ●(1913) THJE 39. n'hellé ket mui bout én arvar.

    (2) Bout àr an arvar : douter, hésiter.

    (1919) DVBFsup 4a. bout ar en arvar (M[eslan] Arv[or]), tr. «douter, hésiter.»

    (3) Bout en arvar àr udb. : douter de qqch, hésiter sur qqch.

    (c.1785) VO 4. Chetu paud a dreu ar béré é hoh én arvar.

    (1856) GRD 357. anfon couéh e hrér en accustumance, ne vér quet mui én arvar ar nitra ha ne zougér mui tra erbet. ●(1861) BSJ 23. Épad ma sant Jojeb én arvar ar er péh e zelié gobér.

    (4) Bout en arvar a : douter de l'existence de.

    (1856) GRD 324. Bout én arvar a visericord en Eutru Doué.

    (1925) SFKH 6. En Eutru Kargoed ne oé ket én arvar a gement-sé. ●7. Neoah, en Eutru Kargoed, deustou mé oé berpet é Guéned, ne oé ket én arvar ag er péh e basé é Kerbernéz étré en diauled hag é vateh.

    (5) Bout en arvar a : se douter de.

    (1938) DIHU 321/46. Skoein e hra stankoh pep kalon ; rak é mant én arvar ag er péh e uéleint.

    (6) Bout en arvar (+ subord.) : douter que.

    (1856) GRD 325. bout én arvar é hès un Doué.

    (7) Bezañ en arvar diwar-benn ub. : nourrir des doutes à l'égard de qqn.

    (1878) EKG II 265. N'emaoun ket enn arvar divar ho penn.

    (8) Chom en arvar : hésiter.

    (1896) HIS 82. Er Huerhiéz Vari e chomé én arvar.

    (9) Hep ket arvar : sans aucun doute.

    (c.1680) NG 62. Ret du monnet, hem quet aruar. ●1820. hep quet aruar.

    II. Attr. Bezañ arvar : être indécis, flottant.

    (1732) GReg 525b. Cet homme est toûjours indeterminé, irresolu, & flottant, tr. «Arvar eo atau an dèn ze.»

  • arvara
    arvara

    m. –(alimentation) Reste de pain.

    (1732) GReg 685b. Un reste de pain, tr. «Arvara. p. arvaraou.» ●933a. Reste de tourte, tr. «Ar-vara

    (1927) GERI.Ern 21. arvara, tr. «reste de pain.» ●(1931) VALL 524b. reste de pain, tr. «arvara

  • arvaregezh
    arvaregezh

    f. Doute.

    (1744) L'Arm $$$.

    (1904) DBFV 12a. arvarigeh, s., tr. «doute (ar, sur), mise en doute (l'A.).»

  • arvarek
    arvarek

    adj.

    (1) Douteux.

    (1927) GERI.Ern 26. arvarek adj., tr. «douteux.»

    (2) Hésitant.

    (1919) DBFVsup 4a. arvarek, tr. «hésitant.» ●(1927) GERI.Ern 26. arvarek adj., tr. «hésitant.» ●(1934) BRUS 131. Hésitant, tr. «arvarek

  • arvarerezh
    arvarerezh

    m. Incertitude.

    (1904) DBFV 12a. arvarereh, tr. «incertitude.»

  • arvarg
    arvarg

    adj. (agriculture) (Parcelle de terre) non labourable.

    (1960) ADBr lxvii 4/327. Une parcelle de terre non labourable peut également être désignée par : (...) : arvarg, Plourin-Morlaix.

  • arvari
    arvari

    voir albani

  • arvariñ
    arvariñ

    v. intr.

    (1) Douter, hésiter.

    (1847) BDJ 152. Harvari hepken e c’helfac’h ober.

    (1919) DBFVsup 4a. arvarein, tr. «hésiter.» ●(1927) GERI.Ern 26. arvari v. n., tr. «douter, hésiter.»

    (2) Arvariñ war : douter de.

    (1847) FVR 63. Ann hini a arvarfe war ar pez a lavar aman ann Aotrou ann Hermit.

    (3) Chom da arvariñ : demeurer dans l’indécision.

    (1911 DIHU 68/203. N’hellamb ket chomel de arvarein.

    (4) Na arvariñ a ober udb. : ne pas hésiter à faire qqc.

    (1839) BESquil 580. er gonze-zé en touchas hac e changeas é galon ér fæçon ne arvaras quet ur momand a gùittat é vadeu bras ha peb-tra aveit hélie Jesus-Chrouist.

    (1921) GRSA 240. Ne arvar ket a lakat én é ben er chonj de vont d'er havet. ●242. ne arvarin ket a obér èl ma lareet dein. ●290. n'arvaret ket a sentein : dibiet kentoh.

  • arvarus
    arvarus

    adj.

    (1) Douteux.

    (1904) DBFV 12a. arvarus, adj., tr. «douteux, prétendu.» ●(1927) GERI.Ern 26. arvarek adj., tr. «douteux.»

    (2) Indécis.

    (1904) DBFV 12a. arvarus, adj., tr. «indécis, qui doute, scrupuleux.»

  • arvarv
    arvarv

    adj. (en plt d'un cours d'eau) Qui a un débit très lent.

    (1944) DGBD 162. redennoù dour arvarv.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...