Recherche '"asantiñ"...' : 1 mots trouvés

• asantiñ / asantañ / asantout
  asantiñ / asantañ / asantout

  v.

  I. V. tr. d.

  (1) Assentir.

  ●(1499) Ca 12b. Assantaff. g. assentir. ●14b. Autren (...) vide in assantaff. ●(c.1500) Cb 17b. g. ottroyer / ou faire ottroyer. bri. autren / assentaff.

  (2) Accepter.

  ●(1900) MSJO 28. n'halle ket ives asanti eur c'hiz a oa enep lezen ar vro.

  (3) =

  ●(1575) M 6. Ha se presant á assantaff, tr. «Voilà ce qu'ici je professe.»

  (4) [devant un v.] Accepter de.

  ●(1838) CGK 13. en esper da gonversi ganec'hu mar açzantet.

  ●(1907) KANngalon Eost 469. ne asantaz james beza sermantet. ●(1911) BUAZperrot 769. Mes Gwerok ne asantas ket diranna e bevar mab yaouank.

  ●(1927) GERI.Ern 27. asanti ober, tr. «consentir à faire.» ●(1936) IVGA 107. Pa zeuas ar votadegou (...) e asantas lakaat e ano war eul listenn...

  ●(1928) CONS 356. Red eo asanti gant kement-man : Kerneviz a zo ken dilontek evel eo lontek Tregeriz.

  ►absol.

  ●(1650) Nlou 464. Neuse gant yoa bras, presant ez assantas, tr. «Alors avec une grande joie elle accepta sur le champ.»

  ●(1894) BUZmornik 465. Kromaz o veza asantet, Trankuillin a ieaz da glask Sebastian.

  ●(1910) MBJL 174. war hon meno, o dije asantet hep krosmoli.

  II. V. tr. i.

  (1) Asantiñ gant ub. : se ranger à l'avis de qqn, être d'accord avec qqn.

  ●(1732) GReg 192b. Condescendre, acquiesser aux volontez d'autrui, tr. «Açzanti. açzantout.» ●199b. Consentir, tr. «Açzanti. açzantout. ppr. açzantet.» ●(1792) GAran 8456. Ma haSSantas Gantan un nom[pr bras â ellé].

  ●(1862) BSH 22. Penos-ta açzanti gant ar roue Anton ?

  ●(1902) PIGO I 4. me a vo bepred a-walc'h evit asanti ganid. ●212. An dimezel a reaz (...) eur pleg d'he fenn, da asanti gant he zad. ●(1908) PIGO II 27. Fanch-ar-Parizian a asant gantan. ●(1910) MBJL 180. Teulet ple d'ar pez a zo digoueet gant ar skolio publik en Frans aboe 1881 hag ec'h asantfet ganin. ●(1927) GERI.Ern 27. asanti gant, tr. «s'arranger avec.» ●(1928) FHAB Mae 176. gant ma vije asantet gantan e oa ar c'hoari genta eur c'hoari da fall.

  (2) Asantiñ gant udb. : consentir à qqc.

  ●(1575) M 1215. Pechet he groa poesant, mar assanter gantaff, tr. «Le péché la rend pesante, si on y consent.»

  ►absol.

  ●(1575) M 686. Na mar biot coutant, dre hoant da assantaff, tr. «Et si tu fus content de consentir, par désir.»

  (3) Asantiñ gant kaoz ub. : se ranger à l'avis de qqn.

  ●(1902) PIGO I 219. An holl a asantas gant kôz an den-man.

  (4) Asantiñ. gant ub. ober udb. : autoriser qqn à faire qqc.

  ●(1907) KANngalon Ebrel 375. asanti ganthan lavaret bemdez epad ar zizun oferen an anaoun.

  (5) Asantiñ d'udb. : accepter qqc.

  ●(1907) KANngalon Meurzh 342. Pell eur bed araok asanti da gement-ze. ●(1912) MMKE 105. Hon c'herent a asantas da c'hoant hon c'harante. ●(1927) GERI.Ern 27. asanti da, tr. «consentir à (q. ch.).»

  (6) Asantiñ gant : s'accorder avec.

  ●(1903) MBJJ 83. Poan, avad, an euz ma spered da asanti gant ma geno ar beure-man.