Devri

Recherche 'ask...' : 76 mots trouvés

Page 1 : de ask (1) à askont (50) :
  • ask
    ask

    m. –où

    (1) Encoche.

    (1464) Cms (d’après GMB 41). Asq, cornière.

    (1876) TDE.BF 24a. Ask, s. m., tr. «Entaille.»

    (1904) DBFV 12a. ask, m. pl. eu, tr. «entaille, encoche.» ●(1927) GERI.Ern 28. ask m., tr. «Entaille, coche, incision.»

    (2) Lammat diouzh an ask : faire un bond de surprise, de douleur.

    (1952) LLMM 31/55. (Douarnenez) E lammar deus an ask, deus e ask : oc'h ober ul lamm uhel ha trumm, gant ar boan da skouer.

    (3) = (?).

    (1864) KLV 68. eunn troatat etre bep aval, a zo a-walc'h ; o lakaat enn ask unan d'eunn-all.

  • askadenn
    askadenn

    f. = (?) eskadenn, aspadenn (?).

    (1880) SAB 259. grizienn ac ascadenn an ëurusdet.

  • askañ
    askañ

    v. tr. d. Entailler.

    (1876) TDE.BF 24a. aska, v. a., tr. «Entailler.»

    (1927) GERI.Ern 28. aska v. a., tr. «entailler.»

  • askanañ
    askanañ

    v. tr. d. Rechanter.

    (1732) GReg 787a. Rechanter, tr. «Azcan. pr. azcanet

    (1866) FHB 100/381b. da ascana ar c'hantic.

    ►absol.

    (1931) FHAB Ebrel 153. oc'h askana en o ziez.

  • askannañ
    askannañ

    v. tr. d. Rebattre.

    (1732) GReg 785b. Rebattre, battre une deuxième fois, tr. «Azcanna. pr. azcannet

  • askant
    askant

    s. = (?).

    (1831) MAI 112. pe-lec'h e man da dan ha da ascant evit respont da guement-se !

  • askavet
    askavet

    adj.

    (1) Retrouvé.

    (1906) KANngalon C'hwevrer 37. denved azkavet.

    (2) Bezañ askavet : avoir retrouvé son chemin.

    (1866) FHB 83/244a. Faziet oun bet war va hent e-kreiz ar c'hoajou. Az-kavet oun.

  • askavout
    askavout

    v. tr. d. Retrouver.

    (1866) FHB 56/27a. abarz ascaout ar iec'hed. ●31b. hag en doa an eur-vad da az-kavout an hini en doa hen digemeret. ●(1866) FHB 57/36b. mes dizale ec'h askavas ar fisians. ●(1894) BUZmornik 189. ec'h askavaz adarre ar gueled.

    (1927) FHAB Meurzh 61. Karout a raje askaout war he c'hiz an evurusted a gargas neuze he c'halon. ●(1928) BFSA 137. hag an holl a askavas ar gweled.

  • askelc'hiañ
    askelc'hiañ

    v. tr. d. Recercler.

    (1931) VALL 628a. Recercler, tr. «askelc'hia

  • askell
    askell

    f. & adv. –où, askilli, iskilli d. divaskell

    I. M.

    A. (monde animal)

    (1) Aile.

    (1499) Ca 12b. Asquell. g. aele. ●(1580) G 485. An pluff bras oz asquell, tr. «Les grandes plumes de votre aile.» ●(1633) Nom 36b. Plangor alarum : batement des aisles : pa vez an diu-asquel ò dispafalat.

    (1710) IN I 9. Diouasquell o deveus da nigeal. ●366. ar guenanigou-se a guemer diaouasquel (lire : diouasquel). ●(1744) L'Arm 9b. Aile, tr. «Assquell.. pl, assquelleu ou gassquelleu.» ●(17--) TE 457(2). Peb-hani a nehai en doai huéh gasquêl.

    (1818) HJC 218. èl ma hrassamble ur ïar i voussinet idant i dioachèle. ●(1838) OVD 289. En eined, eit miret a gouéh ar en doar, e fouête dalh-mad ou divasquel. ●(1849) LLB 1814. ged ou diwaskel. ●(1867) MGK 16. Ma ve, diana, kre hoc'h eskel.

    (1903) MBJJ 50. Nij, neuze, gant da iskili. ●(1908) PIGO II 156. 'vel p'an ije bet iskili ouz e zivesker. ●(1912) BUAZpermoal 759. o iskili da nijal. ●(1922) EMAR 16. Askell ar skoul.

    (2) Nageoire.

    (1744) L'Arm 9b. Aîleron de poisson, tr. «Assquell pissquétt.»

    (1934) BRUS 256. Une nageoire, tr. «un askel –leu

    (3) Tenn-askell : vol d'une seule traite.

    (1932) ALMA 58. Klask a reant mont d'ar Japon en eun tenn-askell.

    B. sens fig.

    (1) Aile (de l'amour, de qqn etc.).

    (1857) GUG 4. Idan hou tivaskel arzé, / Tad, dihuennet hou pugalé.

    (18--) SAQ II 174. ar beden vud a bign varzu ennhan douget var diouaskel ar garantez.

    (2) (météorologie) Askell big : coin bleu dans le ciel, culotte de gendarme.

    (1914) KZVr 58 - 12/04/14. N'eus ket eun askell big 'barz en oabl, tr. «il n'y a pas une petite pièce de bleu dans le ciel (il est couvert de nuages).» ●(1986) DPSB 118. (Rieg) askell-big, tr. «coin de ciel bleu au milieu des nuages.»

    (3) Askell douar : recoin de terre.

    (1914) KZVr 58 - 12/04/14. Askell douar, tr. «recoin de terre. Even.»

    C. (en plt de qqc.)

    (1) Jantille de roue de moulin à eau.

    (1877) BSA 126. cueza a ra el lenn, ha gant an dinaou euz an dour, eo casset buhan dindan ar rod, a deu d'he flasta en eur luia he askellou.

    (2) Aile de moulin.

    (1744) L'Arm 9b. Aîle d'un Moulin, tr. «Assquel

    (3) (agriculture) Côté tranchant du soc.

    (1914) KZVr 58 - 12/04/14. askell, tr. «côté tranchant du soc.» ●(1927) GERI.Ern 28. askell, tr. «côté tranchant du soc.»

    (4) (architecture) Aile.

    (1744) L'Arm 9b. Aîle d'un Bâtiment, tr. «Casale ur Menair.» ●86a. Croisée d'une Eglise, tr. «Assquellieu unn Iliss. f.»

    (1876) TDE.BF 24a. askellieu, s. pl. f ; v[annetais], tr. «Partie d'une église, dite la croisière, parce qu'elle a la forme d'une croix.»

    (1904) DBFV 12a. askellieu, tr. «croisée d'une église (l'A.)»

    (5) Aile d'une pièce de vêtement.

    (1910) MBJL 136. war gorven denval al leanezed ha war an iskili gwenn sign a c'holo d'ê o fenn.

    (6) (pêche) Aile de chalut.

    (2010) MOPES 229. (Ar Gelveneg) Askell rouej (aile de filet) : Aile du chalut.

    (7) (militaire) Aile (d'une armée).

    (1633) Nom 189a. Exercitus cornua : les aisles d'vne armée : an cornou pe diuasquel vn armè. ●189a-b. Alæ : les ailes de la caualerie : asquel, pe sornou (lire : cornou) an caualery.

    (8) Aile d’avion.

    (1942) DRAN 79. an eskell diouz eun tu, evel deliou sec’h hag ar stern diouz an tu all.

    II. Loc. adv.

    (1) A-denn-askell : à tire d'ailes.

    (1732) GReg 368b. Il a pris l'essort, tr. «eat eo a dénn-asqell

    (1903) MBJJ 242. nijet a denn askel. ●(1915) MMED 29. nijit a denn-askel kals huelloc'h. ●(1931) ALMA 41. eul labousik a nij a denn-askell. ●(1939) MGGD 79. deuet a-denn-askell dreist ar moriou.

    (2) A-droc'h-askell : à tire d'ailes.

    (1866) BOM 6. A droc'h askel gant herr, / Me garje vel ann er, / Nijal dreisd ar goabren.

    (3) A-daol-askell : à tire d'ailes.

    (1926) FHAB Eost 286. D'an traon, d'ar red, a daol-askell

    III.

    (1) Ober askell(ig) da : fréquenter une fille. (expression qui fait référence aux oiseaux qui agitent leurs ailes lors de la période des amours).

    (1866) BOM 88 (Ku) P. Proux. Tostaad a ra potret farod / D'ober askellik da Vargod, tr. P. Proux «D'abord vinrent les muscadins en battant des ailes...»

    (1906-1907) EVENnot 10. (Priel) Ober e ra askel d’ei, tr. «Il lui conte fleurette.» ●(1981) ANTR 185 (L) *Tad Medar. Pep hini a lavar e zoñj kerkent ha ma klev ema Perig oh ober e lez da Zoazig, pe Lomig oh ober askellig da Varivonig.

    (2) Strakal e askell : s’émanciper ; courir les filles.

    (1924) NFLO. Il joue des ailes (il commence à s'émanciper), tr. Loeiz ar Floc'h «strakal a ra e askell.» ●Il court le c[otillon], tr. Loeiz ar Floc'h «strakal a ra e askell (en mauv. Part).»

    (3) Frotañ e askell da ub. : passer la main dans le dos.

    (1947) YNVL (Ki) Y. Drezenn 25. Ha gouzout memes, pa vez dav, frotañ o askell d’ar sosialisted…

    (4) Kouezhet dezhañ klipenn hag askell : voir klipenn.

    (5) Bezañ du evel askell ar vran : voir bran.

  • askell-dilig
    askell-dilig

    f. (ornithologie) =

    (1936) IVGA 52. ar filip, an askell-dilig.

  • askell-dro
    askell-dro

    f. (transport) Hélicoptère.

    (1968) BAHE 57/22. e veze pourmenet en oabl gant un askell-dro.

  • askell-groc'hen
    askell-groc'hen

    f. eskell-kroc'hen, askilli-kroc'hen

    I.

    (1) Chauve-souris.

    (1464) Cms (d’après GMB 42). Asquell crochenn, g. huette ou frasoye. ●(1499) Ca 12b. Asquellcrochenn. g. chuette vng oyseau qui vole par nuyt. ●(c.1500) Cb 17b. Asquellcrochenn. g. chasse souris. ●(1633) Nom 41b. Vespertilio : chauue-souris : asquel-crochen.

    (1659) SCger 23b-24a. chauue-souris, tr. «asquel-croc'hen, p. esquel croc'hen.» ●130a. asquel croc'hen, tr. «chauue-souris.» ●(c.1718) CHal.ms i. chauue souris, tr. «asquel crehen, pl. Esquel crehen. a Ing. on dit, logoden pen toul, logoden pen dal.» ●(1732) GReg 159a. Chauve-souris, tr. «Asqell-groc'hen. p. æsqell-groc'hen

    (1870) FHB 294/262a. Perâg laza an askel-groc'hen. ●(1878) EKG II 126. evel ma speg an askell-groc'henn ouc'h eur voger.

    (1903) BTAH 135. An askilli-kroc'hen a droc'h an ër distan. ●(1907) PERS 171. al loened hanvet askel groc'hen.

    (2) sens fig. Personne maigre.

    (1972) SKVT I 75. Fañig Vras, un askell-groc'hen a zek pe unnek vloaz. ●(1973) SKVT II 134. Ha te, an askell-groc'hen, treut 'giz ar c'hagn.

    II.

    Treut evel un askell-groc'hen : très maigre.

    (1866) (L) G. Morvan FHB 63/86b. Eun denic coz croummet dindan ar beac'h eus he vloaveziou, seac'h ha treud evel eun askel-groc'hen.

    (1931) VALL 439. Maigre comme un clou, tr. «treut evel eun askell-groc'hen.» ●(1936) (Ki) J. Riou TKAL I 15. Aet e oa treut evel eun askell-groc'hen.

  • askellad
    askellad

    f. –où (architecture) Aile d'un bâtiment.

    (1944) EURW I 47. Eur palez a oa hemañ, gant e dri estaj hag e deir askellad lojeiz.

  • askelleg
    askelleg

    m. Volatile.

    (1913) FHAB Mezheven 187. ar paour-keaz askelleg a boanie da glask trei var e gein.

  • askellek
    askellek

    adj. Ailé, volatile, volant.

    (1732) GReg 968b. Volant, qui vole, tr. «asqellecq.» ●Insecte volant, tr. «Amprevan asqellecq

    (1867) MGK 106. gant eur bir askellek.

    (1927) GERI.Ern 28. askellek adj., tr. «ailé.»

  • askeller
    askeller

    m. –ion (sport)

    (1) Ailier.

    (2) Askeller kleiz : ailier gauche.

    (1935) TRAG 22. an askeller-kleiz.

  • askellet
    askellet

    adj. Ailé.

    (c.1500) Cb 17b. g. qui a aeles. b. asquellet.

    (1744) L'Arm 9b. Aîlé, tr. «Assquellétt.» ●(1790) Ismar 283. serpandèt asquêllét ha vélimus.

    (1904) SKRS I 244. eur groaz hag a ioa askellet evel eur serafin. ●(1927) GERI.Ern 28. askellet adj., tr. «ailé.»

  • askellig
    askellig

    f. –où

    (1) Aileron.

    (1744) L'Arm 9b. Aileron, tr. «Assquellig.. gueu. f.»

    (1927) GERI.Ern 28. askellig f., tr. «petite aile, aileron.»

    (2) Ober askell(ig) da : voir askell.

  • askemer
    askemer

    v. tr. d. Reprendre.

    (1847) FVR 196. Ar re c'hlaz a askemer ar Roc'h-Bernard. ●(1866) FHB 78/205a. askemeroud perc'henniez ho madou. ●(1868) GBI II 404. An hent da Rom 'askomerras, tr. «et il prit le chemin de Rome.»

    (1911) BUAZperrot 503. a c'hell hen askemeret.

  • askennet
    askennet

    adj. (habillement) = (?).

    (1966) DGEShy 48-49/19. askennet, adj., (sens ?) : "(Yves Calvarin, recteur de Lampaul-Ploudalmézeau, 1804-1826, était inexorable sur les modes nouvelles :) j'étais à l'église quand un dimanche … il refusa devant tout le monde de communier une jeune personne qui lui était parente par ce qu'elle n'avait pas l'ancienne coeffure, ur c'hoef askennet. les parents furent stomaqués … ne trouvèrent pas d'écho, ah bien oui !... contrarier Mr le Recteur ! ils étaient arrivés !", Arzel, recteur de Ploudalmézeau, manuscrit, I58 v°.

  • askerbet
    askerbet

    adj. Biseauté.

    (1942) VALLsup 21a. Biseauté, tr. «askerbet

  • askil
    askil

    m. (anatomie) Nuque.

    (1557) B I 472. Tumpet tizmat oar he asquil, tr. «faites-la vite tomber sur la nuque.»

  • askipet
    askipet

    adj. Bien conditionné.

    (1557) B I 469. Clesquet diff un pip asquipet, tr. «Cherchez-moi, sans faute, un tonneau bien conditionné.»

  • asklevout
    asklevout

    v. tr. d. Entendre à nouveau.

    (1911) BUAZperrot 220. ar blijadur a reas d'ezi klevet hag asklevet an Ave Maria.

  • askloed
    askloed

    coll.

    (1) Copeaux de taille moyenne.

    (1633) Nom 100a. Schidia vel schidiæ : des esclats, astelles, coupeaux : an scolpat, escleut.

    (1659) SCger 33a. coupeau, tr. «ascloeden p. ascloet.» ●(1732) GReg 209b. Copeau raisonnablement grand, tr. «Ascloëdeñ. p. ascloëd, æscleud

    (2) Attelles.

    (1744) L'Arm 19b. Attelle, tr. «Asscledenn.. léd. f.» ●31a. Bille de gros bois, tr. «Assclédeenn.. assclêd. f.»

    (1927) GERI.Ern 28. askloedenn, askleudenn f. pl. ou, askloed, tr. «attelle, éclat de bois fendu.»

  • askloedenn
    askloedenn

    f. –où

    I. (en plt de qqc.)

    (1) Copeau de taille moyenne.

    (1499) Ca 12a. Ascloedenn. g. coupeau.

    (1659) SCger 33a. coupeau, tr. «ascloeden p. ascloet.» ●130a. ascloeden, tr. «atelle.» ●(1732) GReg 209b. Copeau raisonnablement grand, tr. «Ascloëdeñ. p. ascloëd, æscleud.»

    (2) Éclisse.

    (1927) GERI.Ern 28. askloedenn, askleudenn f. pl. ou, askloed, tr. «attelle, écalt de bois fendu.» ●(1934) BRUS 240. Une éclisse, tr. «un askléden –neu

    (3) Attelle.

    (1744) L'Arm 19b. Attelle, tr. «Asscledenn.. léd. f.» ●31a. Bille de gros bois, tr. «Assclédeenn.. assclêd. f.»

    (4) (cuisine) Spatule pour retourner les crêpes.

    (1914) KZVr 58 - 12/04/14. askleden, tr. «bois pour retourner les crêpes. Corn[ouaille] Jaffrennou. (en Trég[uier] plutôt «sklinsen»).» ●(1982) PBLS 48. (Langoned) askleudenn, tr. «spatule pour retourner les crêpes sur la 'pillig ».»

    II. (en plt de qqn) Gringalet, chétif.

    (1983) PABE 28. (Berrien) askledenn, tr. «gringalet, chétif.»

  • askloedennek
    askloedennek

    adj. = stummet evel askloed.

    (1921) GRSA 191. Un tarhad gurun askledennek e strak.

  • askloediñ
    askloediñ

    v.

    (1) V. tr. d. Fendre (du bois).

    (1919) DBFVsup 4a. askledein, v., tr. «éclater (du bois), refendre en éclisses.» ●(1927) GERI.Ern 28. askledein V[annetais] v. n. et a., tr. «éclater (du bois) ; refendre en éclisses.»

    (2) V. intr. sens fig. (météorologie) Tonner.

    (1919) DBFVsup 4a. askledein, v., tr. «tonner.» ●(1921) GRSA 204. gurun é tarhein, é strakal, éh askledein.

  • askoan
    askoan

    f. –ioù Collation après le souper, réveillon. cf. adkoan

    (c.1500) Cb 18a. Atzcoan. g. mangier apres souper. ●(1521) Cc [Atzcoan]. Atzcoan. g. collation apres souper.

    (1659) SCger 130b. azcoan, tr. «collation.» ●(1732) GReg 179b. Collation, reveillon, ou, medianoche, tr. «Azcoan. p. azcoanyou. (Cette sorte de collation est reguliere & fameuse en Leon, au jeudi dès 4. Temps de Décembre.).» ●819a. Reveillon, tr. «Azcoann. p. azcoannyou

    (1857) CBF 100. Abarz mont d'ann oferenn hanter-noz, me ielo da rei ho askoan d'ann anevaled, tr. «Avant d'aller à la messe de minuit, j'irai porter une seconde soupe aux bestiaux.» ●(1869) FHB 252/343b. ascoan Guillou. ●(1870) FHB 285/190b. ar zaout, ar marc'h ho devoue askoan.

    (1905) IVLD 78. d'he askoan e kemeraz bara. ●(1909) KTLR 145. Du-ma, a lavare unan, e vo goadegennou evit askoan, bremaik. ●(1922) EMAR 42. al lann o doa ezomm / Ar c'hezeg 'vit askoan. ●(1926) FHAB Eost 312. da noz an askoaniou. (…) An noz-man a en em gav eiz deiz a raok noz Nedeleg.

  • askoaniañ
    askoaniañ

    v. intr. Réveillonner, manger pour la deuxième fois le soir.

    (c.1500) Cb 18a. g. manger apres souper. b. azconiaff. ●(1521) Cc [Atzcoaniaff]. g. menger apres souper. b. atzcoaniaff.

    (1732) GReg 179b. Collationner, reveillonner, tr. «Azcoanya. p. azcoanyet.» ●819a. Faire reveillon, tr. «Azcoannya. pr. azcoannyet

    (1857) CBF 9-10. askoania awechou. Ne vez askoaniet evelken nemet da c'houel Nedelek, tr. «parfois on soupe une seconde fois, mais ce n'est guère qu'à la fête de Noël.»

    (1927) GERI.Ern 27. askoania, tr. «faire réveillon.»

  • askoed
    askoed

    s. = (?) cf. askloed (?).

    (1909) KTLR 16. eur bragou penseillet hag eur rokeden, ennhi mil ha mil hascoet.

  • askol
    askol

    coll. (botanique) Chardons.

    (c.1500) Cb 92b-93a. [glan] Jtem lanugo / nis. g. cest prime barbe / ou la fleur du chardon seiche qui va au vent. b. an baru quentaff / pe blezu ascol sech.

    (1659) SCger 22b. chardon, tr. «ascol.» ●130a. ascolen, pl. ascol, tr. «chardon.» ●(c.1718) CHal.ms i. eschardonner oter les chardons, tr. «diloscalein et a sarzeau dihoualein, nettat en doüar es en hoscal, dihoüasquelein.» ●(1732) GReg 152b. Chardon, plante piquante, tr. «An ascolen. p. ascol

    (1903) EGBV 72. oskal, askol, ochel, m., tr. «chardon.» ●(1927) GERI.Ern 28. askol m., tr. «Du chardon, des chardons.» ●(1934) BRUS 264. Le chardon, tr. «en oskal ; en ochel.» ●(1954) LLMM 42/12. hag e-mesk askol hir ha kras e kresk du-mañ ha du-hont bodadoù louzaouenn-an-tign.

  • askol-an-itron-Varia
    askol-an-itron-Varia

    coll. (botanique) Chardon Notre-Dame.

    (1633) Nom 93a-b. Spina alba, spina regia officinis carduus beatæ Mariæ : chardon nostre Dame, artichaut sauuage : asquol an itroun Maria, artichaut goüez.

  • askol-benniget
    askol-benniget

    coll. (botanique) Chardons bénis.

    (1633) Nom 80a. Atractylis hirsuta, offic Carduus benedictus : chardon benist, saffran bastard : an asquol biniguet.

  • askol-brizh
    askol-brizh

    coll. (botanique) Chardons Notre-Dame.

    (1879) BLE 68. Chardon silybe. (Cardus Marianus. L. – Sylibum. Gt.) Askol-briz. Chardon-Marie.

    (1934) BRUS 264. Le chardon Notre-Dame, tr. «en oskal-vreh

    askolenn-vrizh f.

    (1732) GReg 152b. Chardon nôtre Dame, ou, argentin, tr. «An ascolen vriz

    (1919) FHAB Kerzu 191. bokedou tro 'n heol pe an askolen-vriz.

  • askol-debriñ
    askol-debriñ

    coll. (botanique) Artichauds.

    (1924) FHAB Mae 173. eur penn articho (askol-debri) a veze gwerzet pevar pe bemp gwenneg. ●(1927) GERI.Ern 28. askol-dibri, tr. «artichaud.»

  • askol-du
    askol-du

    coll. (botanique) Centaurée noire Centaurea nigra.

    (1732) GReg 148a. Chamæleon noir, ou chardonnette, plante, tr. «An ascolen du. ascol du

    (1879) BLE 66. Centaurée noire. (C. nigra. L.) Askol-du.

    askolenn-du f.

    (1732) GReg 148a. Chamæleon noir, ou chardonnette, plante, tr. «An ascolen du. ascol du.»

  • askol-garv
    askol-garv

    coll. (botanique) Chardons étoilé, centaurée chausse-trape Centaurea calcitrapa.

    (1732) GReg 159a. Chausse-trape, plante, tr. «Ascol garo

    (1879) BLE 66. Centaurée chausse-trappe. (C. calcitrapa. L.) Askol-garô. – Chardon étoilé.

    askolenn-c'harv f.

    (1732) GReg 152b. Cardon sauvage, ou, chaussetrape, tr. «An ascolen garo

  • askol-gwenn
    askol-gwenn

    coll. (botanique) Carline.

    (1732) GReg 148a. Chamæleon blanc, ou carline, plante medecinale, espece de chardon, tr. «An ascolen-venn. ascol güen

    (1879) BLE 65. Carline. (Carlina. T.) Askol-gwenn.

    askolenn-wenn f.

    (1732) GReg 148a. Chamæleon blanc, ou carline, plante medecinale, espece de chardon, tr. «An ascolen-venn. ascol güen.»

  • askol-irinjez
    askol-irinjez

    coll. (botanique) Panicauts.

    (1924) NFLO. chardon bleu des côtes, tr. «askol-ilizez (Plouescat).»

  • askol-laezh
    askol-laezh

    coll. (botanique) Laiterons.

    (1944) GWAL 165/312. (Ar Gelveneg) Askol-laezh : ur blantenn ouez eo, a vez roet d'ar c'honikled. ●(1977) PBDZ 241. (Douarnenez) askol-laezh, tr. «laiterons.»

  • askol-moc'h
    askol-moc'h

    coll. (botanique) Laiterons.

    (1962) EGRH I 9. askol-moc’h m. et coll., tr. « laiteron. »

  • askol-pennek
    askol-pennek

    coll. (botanique) Panicaut.

    (1633) Nom 84a. Eryngium, capitulum Martis, centum capita, offic Iringus : paincault, ou chardon testu : asquoll pennecq.

  • askol-toullañ
    askol-toullañ

    coll. Cirse tubéreux Cirsium tuberosum.

    (1957) BLBR 102/14. (Kleder) Askol-doulla. Eun doare askoll, gwriziou don dezo, diëz da ziouenna. ●(1959) BRUD 10/48. al linard hag an askol-toulla.

  • askoleg
    askoleg

    f. –i, –où Endroit envahi de chardons.

    (1744) L'Arm 427b. Chardonniere, tr. «Hoscalêc. f.»

    (1914) KZVr 58 - 12/04/14. askoleg f. pl. askolegou, tr. «lieu plein de chardons.» ●(1927) GERI.Ern 28. askoleg f., tr. «lieu plein de chardons.»

  • askolek
    askolek

    adj. Abondant en chardons.

    (1931) VALL 112a. abondant en chardons, tr. «askolek

  • askolenn
    askolenn

    f. –où, askol (botanique) Pied de chardon.

    (1464) Cms (d’après GMB 41). ascollen, chardon. ●(1499) Ca 12a. Ascolenn. g. chardon.

    (1659) SCger 130a. ascolen, pl. ascol, tr. «chardon.» ●(1732) GReg 152b. Chardon, plante piquante, tr. «An ascolen. p. ascol.»

    (1903) EGBV 72. oskalen, f. pl. neu, tr. « un plant de chardon.» ●(1904) DBFV 12b. askolen, var[iante] de oskalen, f. plant de chardon. ●(1927) GERI.Ern 28. askolenn f., tr. «plant de chardon.»

  • askomb
    askomb

    s. –où (mobilier) Banc-coffre.

    (1922) BUBR 16/118. ar paour a lakas e zac'h leun-chek war an askom pe war ar skaon. ●(1936) BREI 440/2a. daoulinet war an askomb, he fenn akodet war ar gwele. ●(1958) BLBR 111/15. seha an daol hag an askomjou. ●(1958) BRUD 4/17. War an daol, war an askomb, war ar gwele raez. ●26. e strad an askomb. ●57. Askomb : koufr, unan a beb tu d'an daol ouz ar gwele-kloz.

  • askont
    askont

    f., prép. & conj.

    I. F. Cause, motif, raison.

    (1914) KZVr 58 - 12/04/14. askont, tr. «cause.»

    II. Loc. prép.

    (1) En askont da : à cause de, en raison de.

    (1896) LZBt Meurzh 14. hag en askont da ze c'hall ober ar pez a bermet d'ehan lezen ar vro. ●(1899) HZB 41. En askoñd da ze. 73. en askond da gounnar ar roue.

    (1903) MBJJ 37. en askont d'enezenn Kors. ●(1907) AVKA 53. en askont da ze, eo ec'h on deut. ●(1908) GBDT 113. en askont da, tr. «à cause de.» ●(1910) MBJL 20. Aboe ar blâ 1536, m'o deus renket Kymriz plegan da rouane Bro-Zôz, ec'h int bet gailhet e pep sort stumm 'n askont d'o yez. 131. en askont da eured an Otro Churchill. ●(1914) KZVr 58 - 12/04/14. en askont da ze, tr. «pour cela, pour ce motif, pour cette raison.»

    ►[form. conju.]

    S3m en askont dezhañ

    (1907) AVKA 304. me'm eus bet kalz a boan en askont dehan.

    (2) Dre an askont da se : à cause de cela.

    (1792) BD 4247. dre an nascont ase doue ho punisso, tr. «A cause de cela, Dieu vous punira.» ●(17--) CT Acte II 784. [hac] (lire : dre) an ascon dase doue ou punisou, tr. «et, à cause de cela, Dieu vous punira.»

    (3) Dre askont : à cause de, en raison de.

    (1906) BOBL 04 août 98/3b. dre askont an taoliou he deuz bet var he fenn.

    III. Loc. conj.

    (1) En askont ma : parce que, à cause que, pour la raison que.

    (1899) HZB 117. Zant Ian Badeour a zo bet dibennet, en askond ma prezege enep al luksur.

    (1903) MBJJ 187. Ar gir «bakchij» a deu gante ezetoc'h, 'n askont m'eo eur gir arabek. ●(1907) AVKA 112. en askont ma oant ken amgredig-ze. ●(1914) KZVr 58 - 12/04/14. En askont ma, tr. «parce que.» ●(1919) BUBR 6/164. en askont ma 'z eo an evaj a zo ar muia ezom anezan.

    (2) En askont e : parce que, à cause que.

    (1779) BRig I 46. en ascont è retornet iah, tr. « parce qu’il est revenu sain & sauf. »

    (1899) HZB 187. kreded hoc'h eus en askoñt hoc'h eus gwelet.

    (1907) AVKA 143. en askont on deus ankouaet ar bara. ●(1913) LZBt Gwengolo 5. enn askont ec'h eo ar Vulgared a zo ar muian anhe er vro-ze. ●(1920) LZBt Meurzh 2. Pell a zo e oa dienez er misiono, en askont e vanke enne labourerien.

    (3) Dre an askont e : parce que, à cause que.

    (1906) BOBL 09 juin 90/2f. dre an askont n'ê ket evid suporti anezo.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...