Recherche 'astr...' : 19 mots trouvés
Page 1 : de astr (1) à astronomian (19) :- astrastr
m. –où (astronomie) Astre.
●(1633) Nom 217b. Sidera : astres, signes au ciel : astrou, sinou en euff.
●(1779) BRig I 50a. astr, tr. «astre.» ●(1792) BD 825. Men aya em sy goer da sellet an astro, tr. «Je vais dans ma maison de verre regarder les astres.»
●(1869) SAG 141-142. edoare an astrou. ●(1896) MELu viii 261. Da veurz e krouaz an astro, / An heol, al loar, ar steredo. ●(1872) EER 17. Ouz an héol, ar stéret, al loar hag an astro.
●(1907) FHAB Here 229. An holl astrou. ●(1914) DFBP 23a. astre, tr. «Astr.»
- astrafastraf
m. Geste.
●(1914) DFBP 160a. geste, tr. «astraf.»
Note : probable extrapolation de Taldir, cf. astrafoù.
- astrafer
- astrafoùastrafoù
plur.
(1) (en plt de qqn) Façons, manières.
●(1905) BOBL 29 juillet 45/2f. arru skuiz gant astrafou ar c'hlik. ●(1927) GERI.Ern 29. astrafaou, astrafou C[ornouaille] pl., tr. «Grimaces, manières, embarras.» ●(1933) TREM 63. E astrafou melus.
(2) (en plt de qqc.) =
●(1906) BOBL 18 août 100/1b. ho c'hoeffou na reont ket a astrafou var glipen ho fen.
- astrailhadastrailhad
m. Vaurien.
●(1906) DIHU 18/296. Sellet bremen pé buhé, / Étré m'astrailhad ha mé !... ●(1925) DIHU 163/213. Ur balboh, un astraillad, ur haill hag ur haillon, me lar d'oh, e troas de vout Jobig er Frimout. ●(1928) DIHU 204/87. Hé fautred e oé deu astraillad, perpet e krol hag e ivet én tavarneu hag é ridek d'en noz.
- astrakan
- astraker
- astrakoùastrakoù
plur. Façons, manières.
●(1902) PIGO I 46. petra halle bean c'hoaz an astrakou-ze.
NOTE : R. Hemon donne astrafoù dans GIBR, sans référence, au sens de : simagrées.
- astralab
- astrel
- astroastro
f. –ioù Coque (tour dans une cordage).
●(1977) PBDZ 182. (Douarnenez) astro, tr. «tour (dans une corde).» ●755. astro, «contre-tour » : un cordage nouvellement fabriqué a tendance, avant d'avoir été étiré, à s'enrouler sur lui-même dans un sens contraire à son sens de torsion lors de la fabrication : astro zo en ennañ, il a du « contre-tour », de la «contre-torsion».
- astroad
- astrobañ
- astrogoastrogo
voir istrogo
- astrolog
- astrologezastrologez
f. Femme astrologue.
●(1557) B I 96. Astrologues, philosophes spessaff, tr. «une astrologue, une philosophe transcendante.»
- astroloji
- astrolojianastrolojian
m. –ed Astrologue.
●(1575) M 141. Na'n astrologian, hanuet anianus ? tr. «Et l'astrologue appelé Anianus ?» ●(1633) Nom 303b. Astrologus : astrologue : astrologian.
●(1732) GReg 262b. Les Astrologues predirent faussement un deluge universel pour l'année 1524, tr. «An Astrologyaned o devoa bet diouganet ê faos un diluich general abenn ar bloaz mil pemp cand ha pévar var-nuguent.» ●(1792) BD 833. Astrologian teribl esoch bantet, tr. «Astrologue, vous êtes terriblement épouvanté (?).»
- astronomian