Devri

Recherche 'astr...' : 19 mots trouvés

Page 1 : de astr (1) à astronomian (19) :
  • astr
    astr

    m. –où (astronomie) Astre.

    (1633) Nom 217b. Sidera : astres, signes au ciel : astrou, sinou en euff.

    (1779) BRig I 50a. astr, tr. «astre.» ●(1792) BD 825. Men aya em sy goer da sellet an astro, tr. «Je vais dans ma maison de verre regarder les astres.»

    (1869) SAG 141-142. edoare an astrou. ●(1896) MELu viii 261. Da veurz e krouaz an astro, / An heol, al loar, ar steredo. (1872) EER 17. Ouz an héol, ar stéret, al loar hag an astro.

    (1907) FHAB Here 229. An holl astrou. ●(1914) DFBP 23a. astre, tr. «Astr

  • astraf
    astraf

    m. Geste.

    (1914) DFBP 160a. geste, tr. «astraf

    Note : probable extrapolation de Taldir, cf. astrafoù.

  • astrafer
    astrafer

    m. –ion Personne qui fait des façons, des manières.

    (1914) DFBP 156a. gesticulateur, tr. «astrafer.» ●(1931) VALL 345a. Grimacier, tr. «astrafer

  • astrafoù
    astrafoù

    plur.

    (1) (en plt de qqn) Façons, manières.

    (1905) BOBL 29 juillet 45/2f. arru skuiz gant astrafou ar c'hlik. ●(1927) GERI.Ern 29. astrafaou, astrafou C[ornouaille] pl., tr. «Grimaces, manières, embarras.» ●(1933) TREM 63. E astrafou melus.

    (2) (en plt de qqc.) =

    (1906) BOBL 18 août 100/1b. ho c'hoeffou na reont ket a astrafou var glipen ho fen.

  • astrailhad
    astrailhad

    m. Vaurien.

    (1906) DIHU 18/296. Sellet bremen pé buhé, / Étré m'astrailhad ha mé !... ●(1925) DIHU 163/213. Ur balboh, un astraillad, ur haill hag ur haillon, me lar d'oh, e troas de vout Jobig er Frimout. ●(1928) DIHU 204/87. Hé fautred e oé deu astraillad, perpet e krol hag e ivet én tavarneu hag é ridek d'en noz.

  • astrakan
    astrakan

    m. Astrakan.

    (1995) BRYV II 162. (Milizag) ur vest astrakan.

  • astraker
    astraker

    m. –ion Faiseur d'embarras.

    (c.1718) CHal.ms ii. cet entremetteur maladroit a Irrité les esprits au lieu de les accommoder, tr. «en astrocour man diauis en des broüillet en dut e leh ou ausein.»

    (1909) TOJA 20. mes eo torret ma fenn d'in gant an daou astraker-man !

  • astrakoù
    astrakoù

    plur. Façons, manières.

    (1902) PIGO I 46. petra halle bean c'hoaz an astrakou-ze.

    NOTE : R. Hemon donne astrafoù dans GIBR, sans référence, au sens de : simagrées.

  • astralab
    astralab

    s. Astrolabe.

    (1499) Ca 13a. Astralab. g. astralabe.

  • astrel
    astrel

    adj. Astral.

    (1914) DFBP 23a. astral, tr. «Astrel

  • astro
    astro

    f. –ioù Coque (tour dans une cordage).

    (1977) PBDZ 182. (Douarnenez) astro, tr. «tour (dans une corde).» ●755. astro, «contre-tour » : un cordage nouvellement fabriqué a tendance, avant d'avoir été étiré, à s'enrouler sur lui-même dans un sens contraire à son sens de torsion lors de la fabrication : astro zo en ennañ, il a du « contre-tour », de la «contre-torsion».

  • astroad
    astroad

    m. En astroad : nu-pieds.

    (1732) GReg 663b. Qui va piés nu, tr. «en aztroad

  • astrobañ
    astrobañ

    v. intr. = (?).

    (1990) STBL 96. Hemañ ne oar ket peur e krog da astrobañ.

  • astrogo
    astrogo

    voir istrogo

  • astrolog
    astrolog

    m. –ed Astrologue.

    (1866) SEV 38. evel en devoa klevet e vije gant eunn astrolog.

  • astrologez
    astrologez

    f. Femme astrologue.

    (1557) B I 96. Astrologues, philosophes spessaff, tr. «une astrologue, une philosophe transcendante.»

  • astroloji
    astroloji

    s. Astrologie.

    (1499) Ca 13a. Astrologi. g. astrologie. ●(1557) B I 91. entent plen / Philosophy, astrology, tr. «entendre (…) véritablement la philosophie, l'astrologie.»

  • astrolojian
    astrolojian

    m. –ed Astrologue.

    (1575) M 141. Na'n astrologian, hanuet anianus ? tr. «Et l'astrologue appelé Anianus ?» ●(1633) Nom 303b. Astrologus : astrologue : astrologian.

    (1732) GReg 262b. Les Astrologues predirent faussement un deluge universel pour l'année 1524, tr. «An Astrologyaned o devoa bet diouganet ê faos un diluich general abenn ar bloaz mil pemp cand ha pévar var-nuguent.» ●(1792) BD 833. Astrologian teribl esoch bantet, tr. «Astrologue, vous êtes terriblement épouvanté (?).»

  • astronomian
    astronomian

    m. –ed Astronome.

    (1499) Ca 13a. Astronomian. g. astronomie. ●(c.1500) Cb 18a. Astronomiam. galli. astronomie. ●(1633) Nom 303b. Astronomus : astronome : astronomian.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...