Devri

Recherche 'avantur...' : 5 mots trouvés

Page 1 : de avantur (1) à avanturus (5) :
  • avantur
    avantur

    f. & conj. –ioù

    I. F.

    (1) Sort.

    (1331) Bossec f° 299. Henri Bossec alauar mar car doe me ambezo auantur mat ha quarzr tr. Herve Bihan « Henri Bossec dit : si Dieu le veut, moi j'aurai bonne et belle aventure » ●(14--) N 1199. Mazeo truant hon auantur, tr. «Notre sort est déplorable.» ●(1499) Ca 13b. Auantur. g. auanture. ●(c.1500) Cb 18b. g. par auanture b. dre auantur. ●ga. par bonne auanture. bri. dre auantur mat.

    (1659) SCger 22a. chance, tr. «auantur.» ●(1732) GReg 613b. Son horoscope le menace d'une fin tragique, tr. «E avantur a ziougan dezâ drouzivez.» ●(1790) MG 343. haval gueneign en e hoès ehue credét e hoai tonquét é avantur, fal pé mat, de bep-unan, ne vern petra en devezai groeit.

    (2) Aventure.

    (1834) SIM 177. avanturiou an daou vreur.

    (1921) FHAB Meurzh 57. Dilezel ho mamm-vro ha redek an aontur.

    (3) En avantur Doue : à la grâce de Dieu.

    (1862) BSH 7. A so abandonnet en avantur Doue ! ●92. mont pelloc'h en avantur Doue.

    (1909) KTLR 156. Bah ! petra dalv glac'hari ? Deomp, atao, en avantur Doue ! ●(1921) PGAZ 2. ha va skrid a gasan en avantur Doue.

    (4) Hasard, accident.

    (1732) GReg 138b. Cas, accident arrivé par fortune, tr. «Avantur. p. avanturiou

    (1856) GRD 312. en ol burhudeu-cé en dès hum hroeit ou hunan pé dré avantur. ●315. ne za nitra dré avantur. ●(1883) IMP 34. Dre be seurt avantur pe zarvoud, camarad, / E zoc'h-hu digouezet amâ ebars er c'hoad ?

    (5) Avantur vat : bonne chance.

    (1834) SIM 149. Doue da rei avantur vad dêc'h. ●(1844) GBI II 398. D'am c'hoerezed, avantur-vad, tr. «Et bonne aventure (chance) à mes sœurs.»

    (1964) KTMR 27. Kenavo, kamararad, hag avantur vad dit.

    (6) En avantur : au hasard.

    (1790) Ismar 365. er just èl ma credér dirac Doué e zeliér larèt, ha jamæs doh en ahàu hac én avantur.

    (7) D'an avantur = (?) à la légère (?).

    (1824) BAM 117. ar re a dou d'an avantur. ●293. ma o lavarfac'h d'an avantur, hep beza songet enno.

    (8) D'an avantur Doue : à la grâce de Dieu.

    (1922) EMAR 73. Em eus balêt em bro e-pad ar miziou hanv, / D'an avantur Doue.

    (9) (Bugel) diwar an avantur : enfant naturel, illégitime.

    (1851) GBI II 220. Ha p'am be daouzek krouadur, / Hi holl diwar ann avantur, tr. «Et quand j'aurais douze enfants, / Tous à l'aventure, (enfants naturels).» ●(18--) KTB.ms 14 p 273. ur plac'h hag a defoa bet eiz a vugale diwar an avantur (de vaga venere).

    (10) Idée, opinion, façon d'envisager les choses.

    (1849) GBI II 324. Tri den eus a barous Plufur, / Maget er memeus avantur, tr. «C'était trois hommes de la paroisse de Plufur, / Elevés dans les mêmes idées.»

    (11) Lavarout an avantur vat : dire la bonne aventure.

    (1790) MG 124. el lorberion-ze péré e hum vêl a larèt d'en dud ou avantur vat.

    II. Loc. conj. En avantur ma : de crainte que.

    (1870) MBR 134. aoun o senti ouz he moumoun keaz, enn avantur na vije great goap anezhi.

    (1909) BROU 204. (Eusa) En avantur, tr. «de crainte que…»

  • avanturadenn
    avanturadenn

    f. –où

    (1) Aventure.

    (1905) HFBI 82. an avanturaden ho devoa bet e Plouéscat. ●596. é c'hesplikis dézo va avanturaden.

    (2) Coup d’audace.

    (1931) VALL 51a. expédition, etc. avantureuse, tr. «avanturadenn f.» ●(1962) EGRH I 10. avanturadenn f. -où, tr. « coup d’audace. »

  • avanturer
    avanturer

    m. –ion Aventurier.

    (1914) DFBP 26a. aventurier, tr. «Avanturer

  • avanturiñ
    avanturiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Risquer, hasarder.

    (1732) GReg 915a. Tenter, riquer, entreprendre une chose hardie, tr. «Avanturi. pr. avanturet.» ●(1744) L'Arm 186b. Hazarder, tr. «Avanturein

    (1838) CGK 24. biscoas, va mignon qœs, n'avanturis ma c'hroc'hen. ●(1838) OVD 128. nen dé quet hardéh assès eit avanturein nitra a vad.

    (1955) STBJ 167. An den na avantur netra / Na koll na gounit ne ra.

    ►absol.

    (17--) ST 102. avaturomp, madou a zo gant-he, tr. «tentons l'aventure, la prise est bonne.»

    (18--) PEN 93/106-107. entre Lanhuon a Landreger / emoa marchet allies ez kever / na na kreden ket avanturi / rag trec'h voa ta nerz d'am hini. ●(18--) SCD 170. me ya da avanturi mes ma refus am bo.

    (1955) STBJ 167. Hag an nep a glask lakaat e zanvez da greski a rank gouzout avanturi a-wechou.

    (2) [enployé devant un v.] S'aventurer, oser.

    (1932) CDFi 24 décembre. hini ebet eus mevelien an dispac'h, daoust d'ezo beza diskrupul ha distramaill, n'o dije avanturet mont re lark e Kerne.

    II. V. pron. réfl. En em avanturiñ : s'aventurer.

    (1877) BSA 213. En em avanturi a reas re var bord ar prenest.

    (1922) EMAR 14. tachen distro, moeltr, yen, / E-lec'h gant levenez n'en em avantur den.

  • avanturus
    avanturus

    adj. Hasardeux.

    (c.1500) Cb 87b. [fortun] Jetem fortuitus / ta / tum. auentureux. b. idem.

    (1744) L'Arm 183b. Hazardeux, euse, tr. «Avanturuss

    (1914) DFBP 165b. hasardeux, tr. «Avanturus

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...