Devri

Recherche 'aven...' : 11 mots trouvés

Page 1 : de aven (1) à avent (11) :
  • Aven
    Aven

    (hydronyme) L’Aven (source à Pennaven (Coray), embouchure à Benaven (Nevez), 37 km).

    (1) (An) Aven.

    (1716) PEllms 36. Awen, Aufen et Aven. ●(1732) GReg 824b. Avenn.

    (1910) ISBR 8. En Aùen, hag en Oded e dréz kér Kempér. ●(1914) ARVG Mae 80. An Aven, a dreuz stank Rosporden ha kêr Pontaven.

    (2) Stêr-Aven.

    (1877) FHB 3ème série 4/272a. en em veuzet e ster Aven.

    (2002) YAAOD 9. A galon gar re a bre'eg brezhoneg ha digentañ tout gar re zo 'chom etre stêr Belen ha stêr Aven.

    (3) Stêr-Pont-Aven : voir stêr.

  • aven .1
    aven .1

    f. –où d. divaven (anatomie) Joue, mâchoire.

    (1499) Ca 14a. Auen. g. ioue. ●(c.1500) Cb 19a. Auen / aliter boch. g. iou. ●(1557) B I 456. Na manet auen na guenou / Na vezo frotet competant, tr. «qu'il ne reste mâchoire ni lèvre qui ne soit vigoureusement frappée.»

    (1927) GERI.Ern 31. aven f., tr. «Joue, mâchoire.»

  • aven / avon .2
    aven / avon .2

    f. (hydrologie) Rivière.

    (1499) Ca 14b. Auonn Vide in fluaff. ●Auonn ann iffern. fleuue denfer. ●85b. g. fleuue. b. auonn.

    (1752) PEll 7. Avon, Fleuve, rivière. Ce mot n'est plus en usage. On lui a substitué le François Riivier, & quelques-uns ont conservé leur ancien Stêr ou Sterr de même signification.

    (1927) GERI.Ern 32. avon, aven f., tr. «Rivière (mot anc.).»

  • avenad
    avenad

    f. –où

    (1) Gifle, soufflet.

    (1499) Ca 14a. Auenad. g. buffe. ●(c.1500) Cb 19a. Auenat / alias bochat. g. buffe.

    (1732) GReg 879a. Souflet, coup de la main étendue sur la joüe, tr. «avenad. p. ou

    (1927) GERI.Ern 31. avenad f., tr. «soufflet.»

    (2) Distagañ un avenad ouzh ub. : donner une gifle, un soufflet à qqn.

    (1732) GReg 879a-b. Donner un souflet, tr. «distaga un avenad dioud ur re-bennac.»

  • avenata
    avenata

    v.

    (1962) EGRH I 10. avenata v., tr. « donner des coups sur la mâchoire. »

  • aveneg
    aveneg

    m. Homme qui a de grosses mâchoires, de grosses joues.

    (1876) TDE.BF 29a. Avenek, s. m., tr. «Qui a un » grosse mâchoire, de grosses joues.»

    (1927) GERI.Ern 31-32. aveneg m., tr. «qui a une grosse mâchoire, de grosses joues.»

  • avenegez
    avenegez

    f. Femme qui a de grosses mâchoires, de grosses joues.

    (1876) TDE.BF 28b. Avenegez, s. f., tr. «Celle qui a une grosse mâchoire, de grosses joues.»

    (1927) GERI.Ern 31-32. avenegez f., tr. «qui a une grosse mâchoire, de grosses joues.»

  • avenek
    avenek

    adj. Qui a de grosses mâchoires, de grosses joues.

    (1927) GERI.Ern 31-32. avenek adj., tr. «qui a une grosse mâchoire, de grosses joues.»

  • avenell
    avenell

    f. –i (pêche) Haveneau.

    (1744) L'Arm 449a. Haveneau, tr. «Annæll de chivra. f.»

    (1904) DBFV 14b. avenel m. pl. –lli, tr. «haveneau, instrument de pêche.» ●(1931) GWAL 136-137/423. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Avanell : e galleg, haveneau (gg). ●(1931) VALL 356a. Haveneau, tr. «avenell m. pl. –li.» ●(1934) BRUS 275. Un haveneau, tr. «un avenel –li.» ●(1942) DADO 7. Harpet ouz ar voger, e-kichen ar prenestr, eur roenv hag eun avenell.

  • avenidigezh
    avenidigezh

    f. Préparatif.

    (1914) KZVr 66 - 07/06/14. Avenidigez, f., tr. «appareil, préparatif, Milin.»

  • Avent
    Avent

    voir Azvent

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...