Recherche 'aven...' : 11 mots trouvés
Page 1 : de aven (1) à avent (11) :- AvenAven
(hydronyme) L’Aven (source à Pennaven (Coray), embouchure à Benaven (Nevez), 37 km).
(1) (An) Aven.
●(1716) PEllms 36. Awen, Aufen et Aven. ●(1732) GReg 824b. Avenn.
●(1910) ISBR 8. En Aùen, hag en Oded e dréz kér Kempér. ●(1914) ARVG Mae 80. An Aven, a dreuz stank Rosporden ha kêr Pontaven.
(2) Stêr-Aven.
●(1877) FHB 3ème série 4/272a. en em veuzet e ster Aven.
●(2002) YAAOD 9. A galon gar re a bre'eg brezhoneg ha digentañ tout gar re zo 'chom etre stêr Belen ha stêr Aven.
(3) Stêr-Pont-Aven : voir stêr.
- aven .1aven .1
f. –où d. divaven (anatomie) Joue, mâchoire.
●(1499) Ca 14a. Auen. g. ioue. ●(c.1500) Cb 19a. Auen / aliter boch. g. iou. ●(1557) B I 456. Na manet auen na guenou / Na vezo frotet competant, tr. «qu'il ne reste mâchoire ni lèvre qui ne soit vigoureusement frappée.»
●(1927) GERI.Ern 31. aven f., tr. «Joue, mâchoire.»
- aven / avon .2aven / avon .2
f. (hydrologie) Rivière.
●(1499) Ca 14b. Auonn Vide in fluaff. ●Auonn ann iffern. fleuue denfer. ●85b. g. fleuue. b. auonn.
●(1752) PEll 7. Avon, Fleuve, rivière. Ce mot n'est plus en usage. On lui a substitué le François Riivier, & quelques-uns ont conservé leur ancien Stêr ou Sterr de même signification.
●(1927) GERI.Ern 32. avon, aven f., tr. «Rivière (mot anc.).»
- avenadavenad
f. –où
(1) Gifle, soufflet.
●(1499) Ca 14a. Auenad. g. buffe. ●(c.1500) Cb 19a. Auenat / alias bochat. g. buffe.
●(1732) GReg 879a. Souflet, coup de la main étendue sur la joüe, tr. «avenad. p. ou.»
●(1927) GERI.Ern 31. avenad f., tr. «soufflet.»
(2) Distagañ un avenad ouzh ub. : donner une gifle, un soufflet à qqn.
●(1732) GReg 879a-b. Donner un souflet, tr. «distaga un avenad dioud ur re-bennac.»
- avenata
- aveneg
- avenegez
- avenekavenek
adj. Qui a de grosses mâchoires, de grosses joues.
●(1927) GERI.Ern 31-32. avenek adj., tr. «qui a une grosse mâchoire, de grosses joues.»
- avenellavenell
f. –i (pêche) Haveneau.
●(1744) L'Arm 449a. Haveneau, tr. «Annæll de chivra. f.»
●(1904) DBFV 14b. avenel m. pl. –lli, tr. «haveneau, instrument de pêche.» ●(1931) GWAL 136-137/423. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Avanell : e galleg, haveneau (gg). ●(1931) VALL 356a. Haveneau, tr. «avenell m. pl. –li.» ●(1934) BRUS 275. Un haveneau, tr. «un avenel –li.» ●(1942) DADO 7. Harpet ouz ar voger, e-kichen ar prenestr, eur roenv hag eun avenell.
- avenidigezhavenidigezh
f. Préparatif.
●(1914) KZVr 66 - 07/06/14. Avenidigez, f., tr. «appareil, préparatif, Milin.»
- AventAvent
voir Azvent