Devri

Recherche 'avoultr...' : 13 mots trouvés

Page 1 : de avoultr-1 (1) à avoultrin (13) :
  • avoultr .1
    avoultr .1

    adj.

    (1) Adultère.

    ●(1907) AVKA 101. An dud a hirie (...) a zo fall hag aoultr. ●169. Ar wreg aoultr. ●(1913) AVIE 150. Er rumad fal hag avoutr men.

    (2) Levr avoultr : apocryphe.

    ●(1744) L'Arm 14a. Apocriphe, tr. «Livre aouiltre.»

    (3) (horticulture) Brank avoultr : drageon.

    ●(1744) L'Arm 117a. Drageon, tr. «Branque aoultre.»

    ●(1904) DBFV 9a. brank aoultr, tr. «drageon.»

    (4) = (?).

    ●(1906-1907) EVENnot 25. (Priel) Bremazon e teufet d'ar ger aoultr !

  • avoultr .2
    avoultr .2

    coll. (botanique) Sauvageons.

    ●(1744) L'Arm 282a. Des petreaux, tr. «Aoultre.» ●351a. Des sauvageons, tr. «Aoultre.» ●(c.1785) VO 145. ur bodad coæd spern ha aouiltr.

  • avoultr .3
    avoultr .3

    m. –ed

    I.

    (1) Homme adultère.

    ●(14--) Jer.ms 205. Avoultr vyll rybaot lazr / Ac evel se en compsou cazr / Da guyr Impalazr hep azrec, tr. « Vil bâtard, ribaud voleur, / Sont-ce là de belles paroles / (A adresser) à un véritable empereur, sans regret ? » ●(1499) Ca 14a. Auoeltr hac auoeltriez. Vide in ribaut Jtem auoeltr. g. auoiltre. ●(c.1500) Cb 14a. g. aoultre / maquereau. b. auoultr. Jtem mecha / che. g. auoiltriere. b. auoultres.

    ●(1879) GDI 173. nag er baillardèd, nag en aoultrèd, nag er ré lous.

    ●(1904) DBFV 15a. avoutr, m. pl. avouterion, tr. «homme adultère.»

    (2) Fils adultérin.

    ●(1732) GReg 14b. Fils né d'un adultere, tr. «Avoultr. p. Avoultréryen. Avoultred.» ●(1744) L'Arm 22b. avoutre, tr. «Avouiltre.. étt. m.» ●27b. Batard d'adultere, tr. «Aoultre.. étt. m.»

    ●(1904) DBFV 9a. aoultr, m. pl. ed, tr. «fils adultérin.» ●15a. avouiltr, tr. «fils adultérin.» ●(1927) GERI.Ern 32. avoultr m., tr. «Fils adultérin.»

    (3) Avorton.

    ●(1744) L'Arm 22b. avorton, tr. «aouilltre. m.»

    ●(1904) DBFV 9a. aouiltr, tr. «avorton.»

    II.

    (1) Kemer ub. en avoultr : prendre qqn en délit d'adultère.

    ●(1861) BSJ 150. ur voès ou devoé queméret én avoultr (adultæ).

    (2) Ober an avoultr : comettre l'adultère.

    ●(1861) BSJ 150. er voès-men e zou bet queméret é hobér en avoultr.

  • avoultradenn
    avoultradenn

    f. –où Adultère.

    ●(1913) AVIE 210. Più benak e gas kuit é voéz hag e gemér un al e hra un aoultraden hag en neb e gemér ur voéz e zou bet kaset kuit e hra un aoultraden.

  • avoultrenn
    avoultrenn

    f. –où (arboriculture)

    (1) Rejet, surgeon.

    ●(1633) Nom 96b. Stolones, soboles : reietton croissant au pied de l'arbre : vn auoultren guezen reiettoun á cresq ouz grizyen an guezen. ●96b-97a. Semina, plantæ : plantes in vineis, sauuageaux in arbustis nominantur : auoultrennou guez.

    ●(c.1718) CHal.ms i. arbre sauuage, tr. «auoultren güen, güen courdasq'.» ●(c.1718) CHal.ms iv. Surgeon, sauuageon, tr. «auoultren ur huen.» ●(1744) L'Arm 282a. Petreau, tr. «Aoultrênn, a sau doh troæd ur huênn.. Aoultrênneu.» ●372a. Surgeon, tr. «Aoultrænn.. neu. f.»

    ●(1913) KZVr 32 - 12/10/13. Aoultren, tr. «rejet sur une tige. Even.»

    (2) Arbre fruitier sauvage, sauvageon.

    ●(1732) GReg 849a. Sauvageon, arbre qui vient naturellement, & sans culture, sur lequel on ente d'autres arbres fruitiers, tr. «Avoultrenn. p. avoultrennou.» ●(1744) L'Arm 351a. Sauvageon, tr. «Aoultrênn.. neu.»

    ●(1904) DBFV 9a. aoultren, avoultren, f. pl. –nneu, tr. «sauvageon.» ●(1927) GERI.Ern 32. avoultrenn f., tr. «sauvageon.» ●(1944) VKST C'hwevrer 37. Dirak an imboud, an avoultrenn a resevo eur seo nevez.

  • avoultrerez / avoultrierez
    avoultrerez / avoultrierez

    f. –ed Femme qui commet un adultère.

    ●(1879) GDI 252. deu zén couh infâm e accusas é gueu er voès santel Suzæn a vout un aoultrérès.

    ●(1927) GERI.Ern 32. avoultrerez f., tr. «femme adultère.»

    ►Épith.

    ●(1846) DGG 220. ar c'hreg aoultrierez.

    ●(1913) AVIE 164. Er voéz avoutrerez.

  • avoultrerezh
    avoultrerezh

    m.

    (1) Adultère.

    ●(1732) GReg 14b. Adultere, tr. «Avoultrérez. p. avoultrérezou.»

    (2) Ober avoultrerezh : commettre un adultère.

    ●(1732) GReg 14b. Commettre un adultere, tr. «Ober avoultrérez.»

  • avoultrer / avoultrier
    avoultrer / avoultrier

    m. –ion

    (1) Homme qui commet un adultère.

    ●(1710) IN I 305. un aoultrier eo. ●(1732) GReg 14b. Adultere, celui qui commet ce crime, tr. «Avoultrer. p. Avoultréryen.»

    ●(1852) MML 54. Dec'h divean e oan bet avoultrer. ●(1893) IAI 47. beteg laer, muntrer, avoultrer ha sorser e voe lakeat ganto.

    ●(1927) GERI.Ern 32. avoultrer m., tr. «homme adultère.»

    ►Épith.

    ●(18--) SAQ II 71. An den avoultrer.

    (2) Fils adultérin.

    ●(1732) GReg 14b. Fils né d'un adultere, tr. «Avoultr. p. Avoultréryen. Avoultred.»

  • avoultrez
    avoultrez

    f. –ed

    (1) Femme adultère.

    ●(c.1500) Cb 14a. g. aoultre / maquereau. b. auoultr. Jtem mecha / che. g. auoiltriere. b. auoultres.

    (2) Fille adultérine.

    ●(1732) GReg 14b. Fille née d'adultere, tr. «Avoultrès. Avoultrésed.» ●(1744) L'Arm 27b. Batarde, tr. «Aoultréss.. ézétt.» ●(17--) ST 336. Em euz eun avoultrez da rouanez em zi, tr. «j'ai dans ma maison une reine adultère.»

    ●(1904) DBFV 9a. aoultréz, f. pl. ed, tr. «fille adultérine.» ●(1907) AVKA 82. nemed aoultrez a ve. ●(1927) GERI.Ern 32. avoultrez f., tr. «Fille adultérine.»

  • avoultrezenn-wez
    avoultrezenn-wez

    f. (arboriculture) Sauvageon.

    ●(1659) SCger 114b. surgeon, tr. «auoultrezenn gués.» ●(1732) GReg 849a-b. Sauvageon, arbre qui vient naturellement, & sans culture, sur lequel on ente d'autres arbres fruitiers, tr. «avoultrezenn guëz. p. avoultrezennou guëz.»

  • avoultriaj
    avoultriaj

    m. Adultère.

    ●(1732) GReg 14b. Commettre un adultere, tr. «Ober avoultryaich. Couëza èn Avoultryaich» ●562b. Le Sauveur empêcha les Juifs de lapider la femme adultère, tr. «Hon Salver a viras oud ar yuzévyen ne labezzént ar c'hrecg a yoa bet surprenet èn avoultryaich.»

  • avoultriezh
    avoultriezh

    f. –où

    (1) Adultère.

    ●(1499) Ca 14a. Auoeltr hac auoeltriez. Vide in ribaut Jtem auoeltr. g. auoiltre. ●Auoultriez. g. auoiltrie. ●(1576) H 50. Auoeltriez. Dorn laquaet en perssonag ecclesiastic. Excommunication, tr. « adultery : hand laid on an ecclesiastical personage : excommunication. » ●(1612) Cnf 11b. caffout [compaignunez] gant vn grueg demezet, so auoltriez.

    ●(1710) IN I 224. an aoultriez hac an incest. ●(1732) GReg 14b. Adultere, tr. «Avoultryez. p. avoultryezou.»

    ●(18--) SAQ I 272. eul laz hag eun avoultriez.

    ●(1907) AVKA 169. ur wreg tapet en aoultriez. ●(1913) AVIE 81. En neb e sel doh ur voéz eit hé hoantat e zou kablus a avoutrieh geti én é galon.

    (2) Ober (un) avoultriezh : commettre un adultère.

    ●(1732) GReg 14b. Commettre un adultere, tr. «Ober avoultryez.»

    ●(1907) AVKA 82. piou benak a eurej d'ur wroeg dilezet, a ra un aoultriez.

    ●(1913) AVIE 164. ur voéz kavet é hobér avoutrieh. ●224. En neb e gas é voéz kuit hag e gemér un al, e hra un avoutrieh geti.

  • avoultriñ
    avoultriñ

    v. intr. Commettre un adultère, adultérer.

    ●(1732) GReg 14b. Commettre un adultere, tr. «Avoultri. pr. Avoultret.»

    ●(1869) HTC 86. lakaat a reas gwreg Urii da avoultri.

    ●(1913) AVIE 81. é ma bet laret de vab-dén guéharal : N'avautri ket. (...) Più benak e gasou kuit é voéz, meit ha hi en devehé péhet get un aral, hé laka d'avoutrein. ●226. Ne lahi ket, n'avoutri ket, ne laeri ket. ●(1927) GERI.Ern 32. avoultri v. n., tr. «commettre l'adultère.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...