Devri

Recherche 'azen...' : 9 mots trouvés

Page 1 : de azen (1) à azenor (9) :
  • azen
    azen

    m. –ed, ezen

    I.

    A.

    (1) Âne.

    (1499) Ca 12a. Asenn. g. asne. ●139a. Mirer an esenn. g. aisner ou garde dasnes. ●(1633) Nom 26b-27a. beste à somme, sommier, cheual ou asne qui porte bahuz : loezn da douguen sammou, march pe asen á douc bahuou. ●(1650) Nlou 8. En presep vn egen, hac vn asen, ho daou, tr. «dans l'étable d'un bœuf et d'un âne, tous deux.»

    (c.1680) NG 198. Ha un asen. ●(1710) IN I 271. an asen bian. ●(1732) GReg 55a. Asne, ou, âne, bête de somme, tr. «Aseñ. p. æseñ. Van[netois] Aseen. p. asenned, æseñ.» ●(1744) L'Arm 18a. Asne, tr. «Aseen.. éseenn. m.» ●(1790) MG 327. retourn d'em hær de berdêg d'en izèn. ●(17--) TE 151. de glasq é ésèn e oai fariét.

    (1838) CGK 3. Beza broudet vel un azen. ●(1867) MGK 3. tud hep skiant ; muioc'h ho deuz ezen. ●(1876) TDE.BF 796. Ne ket an azen a gas ar greun d'ar marc'had eo a zebr anezhan.

    (1904) DBFV 15a. azen, pl. –nned, ézen, tr. «âne.»

    (2) Azen gouez : âne sauvage.

    (1499) Ca 12b. Asenn goez. g. asne sauuage. ●(1633) Nom 34a. Onager : asne sauuage : asen gouez.

    (1732) GReg 55a. Asne sauvage, tr. «Aseñ-goëz. p. æseñ-goëz

    (3)) Azen rous = âne (?).

    (1910) MAKE 8. ne weler mui na marc'h nag azen rouz ebet anez ma vefe war glipen e benn. ●(1947) BIKA 46. azen rous, labous yod !...

    B. sens fig. (en plt de qqn)

    (1) Âne, homme ignorant.

    (1732) GReg 55a. Asne, stupide, grossier, ignorant, tr. «Aseñ. p. asénned

    (1803) MQG 7. Me zo sur, azennet, ne gomprenit netra. ●(1869) SAG 69. Dre c'hinou St-Augustin, n'oa ket eun azenn oa.

    (1925) DLFI n° 6/2c. Eun vanden azenned keunduet digant eur mul !

    ►[empl. comme adj.]

    (1867) MGK 61. Eunn azen euz ann azena. ●(1869) SAG 96. pegen azen int ive var ar poentchou kenta euz ar relijion. ●288. Atao e chomomp azenn. ●(1893) IAI 172. e serro he c'hinou da azennoc'h evitan. ●(1899) BSEc xxxvii 161/ KRL 26. An hini a lavar e goar pep tra a ziskouez ez eo an asena, tr. «Celui qui prétend tout savoir montre qu'il est le plus ignorant.»

    (1908) KMAF 5. me n'oun ket azen a-walc'h. ●(1925) BUAZmadeg 854. ober katekiz d'ar merc'hed a ioa azenna var ho relijion.

    C. (insulte)

    (1) Penn azen : ignorant.

    (1732) GReg 55a. Asne, stupide, grossier, ignorant, tr. «pénn-asenn

    (2) Azen gornek : ignorant, âne bâté, âne rouge.

    (1732) GReg 55a. Asne, stupide, grossier, ignorant, tr. «asenn-gornecq.» ●(1744) L'Arm 156b. Fiefé ignorant ou Ignorant fiefé, tr. «Azeenn gornêc. m.» ●(1766) MM 311. a te gléo-ta asen gornoc, tr. «Dis-donc, entends-tu, âne cornu ?»

    (1855) TOB 1. Ce n'est qu'un âne fieffé, tr. «Eun azen gornek n'eo ken.» ●(1869) SAG 94. c'houi o poa roet da gredi d'an dud oac'h abill-bras, ha ne doac'h nemet azen-kornek ! ●(1877) FHB (3e série) 31/247a. ginaoueien, balteien, ezen gornek. ●(1890) MOA 116a. Ane rouge (ignorant fieffé), tr. «azen gornek.» ●(c. 1890) CFB 56b. Eunn azen gornek eo, tr. « C'est un âne, un ignorant. »

    (1907) FHAB Kerzu 302. ne vefoc'h nemed eun azenn gornek evito. ●(1909) KTLR 166. Ia, azen gorniok.

    (3) Azen rous : imbécile.

    (1947) BIKA 46. azen rous, labous yod !...

    (4) Azen glas =

    (1928) KANNkerzevod 15/11. Peuc'h, marmouz fall, juste zo galleg ha te zo eus gouën an azened glaz.

    D. Loc interj. ; juron. Mil azen ! : mille ânes !

    (1923) KNOL 51. Mil azen ! a respountas. Brema 'peus great eun taol brao !

    II. (en plt de qqc. ; plur. en –où) Symbole, punition donnée aux enfants pris à parler breton à l'école.

    (1973) KOBL 186. (Plougerne) Ma vijes klevet o kozeal e brezhoneg, az poa an azenn da gaout. An dra-ze a veze graet gant eun dra bennak. E veze toullet eur pezh daou wenneg aze, ha lakaet eun tamm lañs dac'houta, setu ma vije klevet o kozeal brezhoneg e vije taolet warnot. An azenn veze graet outa !

    III. [en apposition] (botanique) Skouarn-azen : grande consoude Symphytum officinale.

    (1633) Nom 93b. Symphytum, inula rustica, & alus Gallicus, confirma maior, solidago, consolida maior officinis : consire, oreille d'asne : scouarn asen.

    (1732) GReg 201a. Consolide, ou consouldre, ou oreille d'âne, tr. «Scouarn-asen

    IV.

    (1) Lenn war ar penn azen : lire à l’envers.

    (1935) OALD 51/15 (L) *Ab-Sulio. Dre ma vennit lenn ho kazetenn war ar penn-azen ! ●(1962) TDBP ii 29 (T). Me a oa krog em levr dre benn an azen, tr. J. Gros «je tenais mon livre par le bout de l'âne (à l'envers.»

    (2) Bezañ kouezhet e azen e droug marmouz : (?) faire montre de délire (?).

    (1884) FHB 11/85a. O klèvet traou ken diskiant, an aotrou-n-Eskop Freppel hag an aotrou prins de Leon ho deuz diskouezet d’an diod e voa kouezet he azen e drouk-marmouz.

    (3) Ober an azen : faire semblant de comprendre.

    (1923) AAKL 35 (L) Y.-V. Perrot. To ! to ! to ! n'eo ket dirazon-me eo e vez graet an azen evel-se !

    (4) (Diot, dientent, sot) sevel un azen : très sot.

    (1866) FHB 87/280a (L) G. Morvan. Diotoc'h evit eun azen e ve red da eun den beza. ●(1869) SAG 295 (L) G.-M. Karoff. Red eo (...) beza dientent edoare eun azenn, evit chom ep kompren traou ken anat.

    (1931) ATBR 9 A. de Carné. Rak eleiz a dud zo hag a lavar out sot evel eun azen.

    (5) Pennek evel un azen : très têtu.

    (1990) STBL 135 (L) *Tad Medar. Ha pennok e oa evel un azen...

    (6) Pladennek evel un azen : sot, imbécile.

    (1838) CGK 27 (Ku) P. Proux. Eur pautr gadal a ebatus, / Moes pladennec, vel un azen.

    (7) Ober an azen evit kaout kerc'h : faire l’imbécile/l’ignorant pour obtenir qque chose.

    (1869) FHB 208/414b (L) Goulc'hen Morvan. Sonjal a reaz eta ober an azen evit caout kerc'h.

  • azenaat
    azenaat

    v. intr. Devenir ignorant.

    (1914) KZVr 66 - 07/06/14. Azenaat, tr. «devenir ignorant.» ●(1927) GERI.Ern 33. azenaat v. n., tr. «devenir ignorant.»

  • azenañ
    azenañ

    v. intr.

    (1) Ânonner, mettre bas, en plt d'une ânesse.

    (1732) GReg 55a. Asnonner, faire un asnon, tr. «Asénna. pr. asénnet.» ●Nôtre ânesse a asnonné, tr. «asénnet he deus hon asénnès.»

    (2) Ânonner, lire avec difficulté.

    (1732) GReg 55a. Asnonner, lire, ou parler avec peine, tr. «Asénna. pr. asénnet

    (1927) GERI.Ern 33. azena v. n., tr. «ânonner.»

  • azener
    azener

    m. –ion Ânier.

    (c.1836) COM II moj. 10. Eunn Azenner, hé fouet enn hé zaouarn.

    (1904) DBFV 15a. azennour, m., tr. «ânier.» ●(1927) GERI.Ern 33. azenour, azener m., tr. «ânier.»

  • azenerezh
    azenerezh

    m. Ânerie.

    (1904) DBFV 15a. azenereh, m., tr. «ânerie, ignorance.» ●(1927) GERI.Ern 33. azenerez m., tr. «ânerie, ignorance.» ●(1931) VALL 25b. Anerie, tr. «azenerez m.»

  • azenez
    azenez

    f. –ed, ezenezed Ânesse.

    (1499) Ca 12a. Asennes. g. anesse. ●(c.1500) Cb 17b. Asenes. g. anesse. ●(c.1500) Cb. [yeu] cest le poulain de lanesse. b. ebeul an asennes. ●(1521) Cc [Asennes]. Asennes. gal. asnesse. ●(1633) Nom 33a. Hinnulus, hinnuleus : faon : colen vn yourch pe vn loezn all : vnan á vez angandret ves á vn march hac vn asennes.

    (1659) SCger 9b. asnesse, tr. «asennes.» ●(1732) GReg 55a. Asnesse, tr. «Asénnès. pl. æsénnesed, asénnesed.» ●(1744) L'Arm 18a. Asnesse, tr. «Aseenéss.. éseennesétt. f.»

    (1838) OVD 115. ésennæsèd é dad. ●(1861) BSJ 200. hag ar azennig en azennès. ●(1869) HTC 42. 500 azennezet. ●(1899) HZB 159. eun azenez hag hec'h eubeul.

    (1904) DBFV 15a. azennéz, pl. ed. ●(1911) BUAZperrot 247. pignet var e azenez.

  • azenig
    azenig

    m. –où Ânon.

    (1744) L'Arm 18a. Asnon, tr. «Aseennig.. gueu. m.»

    (1838) OVD 187. En azennicgueu a p'en dint scuéh é querhet, e glasque perpet dihentein. ●(1861) BSJ 200. hag ar azennig en azennès.

  • azenn
    azenn

    f. –où

    (1) Ridelle avant ou arrière.

    (1904) KZVr 354 - 19/08/04. Azen a vez graet, e Treger ha Goelo, eus eur pez koat a vez lakeat war dreuz war ar peuliou kenta eus daou benn ar c'harr. ●Azen a vije lavaret, e Rospez, war a welan war notennou an Ao. Bourdelez, evit eur pez eus ar c'harr. ●(1914) KZVr 66 - 07/06/14. Azen-karr, pl. ezen-karr, tr. «pièce de bois fixée transversalement sur les montants verticaux (peuliou) extrêmes, à l'avant et souvent aux deux bouts de la charrette, Bas-Trég[uier] Goelo Enq[uête agricole].» ●(1969) BAHE 62/13. e veze[n] lakaet war ar garrigell, war bennoù va daoulin, krog va daouarn en azen, va fri 'us d'ar rod o treiñ. ●(1971) BAHE 68/22. azen ur c'harr, azen ur garrigell : ar c'harrez-koad dirak ar c'hastell-karr pe etre daouarn ha korf ar garrigell. ●(1982) PBLS 544. (Sant-Servez-Kallag) asenoù, tr. «petites ridelles avant et arrière pour une charrette.»

    (2) Béquille de soutien d'un bateau à sec.

    (1914) KZVr 66 - 07/06/14. Azen, tr. «chacune des deux béquilles qui soutiennent un bateau à sec.»

    (3) =

    (1944) GWAL 163/158. (Ar Gelveneg) Tachet e vez pezhioù-prenn ar vag (da skouer, ar portal war an ezen) gant tachoù bras zinket.

  • Azenor
    Azenor

    n. de pers. f. Éléonore, Aliénor.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...