Devri

Recherche 'azeul...' : 12 mots trouvés

Page 1 : de azeul (1) à azeulus (12) :
  • azeul
    azeul

    [déverbal de azeuliñ]

    M. –ioù Acte d’adoration.

    (1931) VALL 10a. Adoration, tr. «azeul m.» ●(1943) TRHS 44. Echu gantañ e azeulioù (…) kavout un tammig lec’h da ober o azeulioù.

  • azeuladeg
    azeuladeg

    [azeul- base v. azeuliñ + -adeg]

    F. –où Adoration collective.

    (1927) GERI.Ern 33. azeuladeg f., tr. «Adoration en commun.» ●(1931) VALL 10a. un acte d'adoration public, tr. «azeuladeg f.» ●176a-b. (une) manifestation du culte public, tr. «azeuladeg f.»

  • azeuladenn
    azeuladenn

    [azeul- base v. azeuliñ + -adenn]

    F. –où Acte d’adoration.

    (1927) GERI.Ern 33. azeuladenn f., tr. «acte d'adoration.» ●(1931) VALL 10a. un acte d'adoration, tr. «azeuladenn f.» ●176a-b. (une) manifestation du culte, tr. «azeuladenn f.»

  • azeuladoe
    azeuladoe

    [azeul- base v. azeuliñ + -adoe]

    Adj. Adorable.

    (1914) RNDL 134. er Groéz azeuladoé, tr. «la croix adorable.»

  • azeuladur
    azeuladur

    [azeul- base v. azeuliñ + -adur]

    M. Adoration, action d’adorer.

    (1927) GERI.Ern 33. azeuladur, m., tr. «adoration.» ●(1931) VALL 10a. Adoration, tr. «azeuladur m.»

  • azeuladurezh
    azeuladurezh

    [azeul- base v. azeuliñ + -adurezh]

    F. Adoration, action d’adorer.

    (1927) GERI.Ern 33. azeuladurez, f., tr. «adoration.» ●(1931) VALL 10a. Adoration, tr. «azeuladurez f.»

  • azeuldi
    azeuldi

    [azeul- base v. azeuliñ + ti]

    M. –où Temple.

    (1931) VALL 731b. Temple, tr. «azeuldi m. pl. ou

  • azeuler
    azeuler

    [brpm azeuler < azeul- base v. azeuliñ + -er .6]

    M. –ion Adorateur.

    (1732) GReg 510a. Idolatre, tr. «azeuler ar fals-doueëd.»

    (1927) GERI.Ern 33. azeuler m., tr. «adorateur.» ●(1931) VALL 10a. Adorateur, tr. «azeuler

  • azeulerezh
    azeulerezh

    [azeul- base v. azeuliñ + -erezh]

    M. Adoration.

    (1927) GERI.Ern 33. azeulerez, m., tr. «adoration.» ●(1931) VALL 10a. Adoration, tr. «azeulerez m.» ●176a. Culte, tr. «azeulerez m.»

  • azeulidigezh
    azeulidigezh

    [brpm azeulidiguez < azeul- base v. azeuliñ + -idigezh]

    F. Adoration.

    (1732) GReg 510a. Idolatrie, culte des idoles, tr. «azeulidiguez an idolou.»

    (1847) FVR 201. Chetu aman ann azeulidigez nevez. ●(1878) EKG II 251. An azeulidigez.

    (1927) GERI.Ern 33. azeulidigez f., tr. «adoration.» ●(1931) VALL 10a. Adoration de, tr. «azeulidigez f.»

  • azeuliñ
    azeuliñ

    [mbr azeuliff, mgall adoli, addoli < peut-être lat adōrāre ; les formes mbr avec -d- sont sans doute des réfections s’il n’y a pas d’influence du fr aduler (du lat adulari) (FLMB 69)]

    V. tr. d.

    (1) Adorer.

    (1499) Ca 15a. Azeuliff. g. aourer. ●(1557) B I 271. Quement az azeul az heulyo / Dan iffern yen da chom eno / Na distro no deuezo quet, tr. «tous ceux qui t'adorent te suivront dans l'enfer glacé, et ils y resteront sans espoir de retour.» ●428. Ho azeuliff hac ho pidiff yuez, tr. «les adorer et aussi les prier.» ●(1576) Cath p. 16. gand enor adeulet euel vn douees, tr. «adorée avec honneur, comme une déesse.» ●(1612) Cnf 20a. Adoriff hac azeuli tra en beth eual Doué, so pechet maruel, hac an traman so palaquæer en tra pe-heny à adorer hac à azuler an diuezaff fin. ●69a. mé ò azeul è pep humilité. ●(1650) Nlou § 424. Mary en adeulas hasaou, / Dyuoar pennaou he daou glin, tr. « Marie l’honora révérentieusement, / à genoux »

    (1710) IN I 308. nac azeuli ar vis.

    (1869) SAG 3. ar re vihan edoare ar re vras a azeuille anezhan edoare ar guir Doue. ●140. azeuli an Aoutrou-Doue. ●(1889) ISV 236. lacat ar gristenien da azeuli ar memes idolou gantha.

    (1922) EMAR 53. Menec'h gwenn en o iliz / Oc'h azeuli o C'hrouer. ●(1926) FHAB Here 362. an doare hepken d'E azeuli a c'hell chench.

    (2) Azeuliñ ezañs : encenser.

    (1732) GReg 338a. Les tirans vouloient obliger les Saints Martirs d'encenser les idoles, de brûler de l'encens devant les idoles, tr. «An dyranted a fellé dézo countraign ar sænt merzeuryen da azeuli ezéñs d'an Idolou.»

  • azeulus
    azeulus

    [azeul- base v. azeuliñ + -us .1]

    Adj. Adorable.

    (1927) GERI.Ern 33. azeulus adj., tr. «adorable.» ●(1931) VALL 10a. Adorable, tr. «azeulus

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...