Devri

Recherche 'bam...' : 25 mots trouvés

Page 1 : de bam-1 (1) à bamus (25) :
  • bam .1
    bam .1

    m. Baume.

    ●(1499) Ca 17a. Bam. g. bamme. ●(c.1500) Cb 21b. Bam. g. basme.

  • bam .2
    bam .2

    m.

    (1) [incise en fin d'énoncé] Ur bam ! : c'en est étonnant.

    ●(1903) LZBg Du 264. Ha poén ha soursi é kémérant, ur bam ! ●(1921) GRSA 212. hernet ha skuih e oè ur bam.

    (2) Ur bam eo da : c'est étonnant que.

    ●(1904) DBFV 16b. bam, m., tr. «chose étonnante.» ●ur bam é d'oh bout ken diaviz, tr. «votre imprudence m'étonne.»

    (3) Ur bam da =

    ●(1904) DBFV 16b. ur bam d'en avaleu e zou, tr. «il y a une quantité prodigieuse de pommes.» ●(1908) DIHU 34/63. Ur bam d'en dud e oé deit d'ino de gleuet konz ag er Vro. ●(1910) ISBR 147. Ur bam d'er fians ou doé énnon.

  • bamad
    bamad

    m. –où Histoire invraisemblable.

    ●(1919) DBFVsup 5b. bamad, m., tr. «bourde, gasconnade.»

  • bamadur
    bamadur

    m. –ioù Action de décontenancer.

    ●(1904) DBFV 17a. bamadur, m. pl. eu, tr. «action de décontenancer.»

  • bamaj
    bamaj

    m. Histoires invraisemblables.

    ●(1790) Ismar i. amoædage ha bamage er béd.

    ●(1838) OVD 180. er sorte bâmage-cé.

    ●(1919) DBFVsup 5b. bamaj, m., tr. «contes ébourriffants.»

  • bamañ .2
    bamañ .2

    v. tr. d. Oindre de baume.

    ●(c.1500) Cb 21b. [bam] g. oindre de basme. bri. bamaff.

  • bamañ / bamiñ .1
    bamañ / bamiñ .1

    v. tr. d.

    (1) Charmer, enchanter, ensorceler

    ●(1732) GReg 153b. Charmer, enchanter, tr. «Van[netois] bamein.» ●338b. Enchanter, user de magie pour operer quelque merveille, tr. «Van[netois] bameiñ.» ●(1744) L'Arm 120a. Eblouir, causer une émotion dans la vûë & dans le cerveau, qui les empêche de faire leurs fonctions, tr. «bamein.»

    ●(1904) DBFV 17a. bamein, v. a., tr. «enchanter, charmer, ensorceler.» ●(1937) DIHU 314/311. Nen dé ket geu laret neoah penaos ou des bamet kériz ha peizanted get ou boéhieu ken flour.

    (2) Tromper par des paroles.

    ●(1825) COSp 246. nen dès quin intantion meit d'hou pammein ha d'hou laquad de fari. ●(1904) DBFV 17a. bamein, v. a., tr. «endormir par des contes, éblouir.» ●(1925) IZID 7. Hag en dud a iliz hur bam èl er réral !

    (3) Étonner grandement, stupéfaire.

    ●(1857) LVH 16. peré e vihue én ur fæçon ma vammant ol er guér. ●(1861) BSJ 123. Ur miracl quer souéhus e vâmas en ol.

    ●(1904) DBFV 17a. bamein, tr. «étonner, décontenancer.»

  • bamboch
    bamboch

    m. –où Fête, java.

    ●(1912) DIHU 86/118. Banbocheu e hra geton [get er chistr]. ●(1924) SBED 73. Ur bamboch mat e hran sél foér.

  • bambochal
    bambochal

    v. intr. Faire la fête.

    ●(1907) DIHU 26/434. eit parrat azohton a vanbochal. ●(1909) DIHU 47/265. Banbochet e hues hoah. ●(1919) DBFVsup 5b. bambochal, v. n., tr. «faire la noce.»

  • bambocher
    bambocher

    m. –ion Fêtard, nôceur.

    ●(1909) DIHU 46/251. tri banbochour achiù. ●(1912) BUEV 35. er vanbocherion é strebautein doh er skoselleu. ●(1919) DBFVsup 5b. bambochér, m., tr. «buveur.» ●(1920) MVRO 32/1e. bambocher eus ar c'henta. ●(1931) GUBI 28. Ha ben en noz er bambochér / En doé karget mui paud mat / Eit ma hellé charéat.

  • bambocherez
    bambocherez

    f. –ed Noceuse.

    ●(1925) SFKH 13. n'en dé mui meit ur vambocheréz vras hag ur fal verh.

  • bambocherezh
    bambocherezh

    m. Vie de fêtard.

    ●(1932) BRTG 25. a houdé pelzo ne dér ket mui doh é vanbochereh.

  • bambou
    bambou

    coll. (botanique)

    (1) Bambous.

    ●(1884) LZBt Meurzh 66. grouiou bambou poac'het enn dour.

    ●(1921) LZBl Du 215. gourvezet var eur glouedenn bambou.

    (2) Gwez-bambou : bambous.

    ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 70. ul liorhic gronnet a bep-tu guet gué bambou.

  • bambouz
    bambouz

    coll. (botanique) Bambous.

    ●(1931) VALL 56a. Bambou, tr. «bambouz col[lectif].»

  • bambouzeg
    bambouzeg

    f. –i Bambouseraie.

    ●(1990) SIMA 79. Kavout a reer eno bambouzegi.

  • bambouzenn
    bambouzenn

    f. –où Pied de bambous.

  • bamer / bamour
    bamer / bamour

    m. –ion Charmeur, sorcier.

    ●(1732) GReg 153b. Charmeur, sorcier, tr. «Van[netois] Bamour. p. yon.» ●338b. Enchanteur, tr. «Van[netois] bamour. p. yon, yan.» ●(1790) MG 338. réd-è boud amouèd eit dougein bammerion èl-ce.

    ●(1838) OVD 169. er vâmerion, péré hé lare caër d'en dud eit attrape ou argant. ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 6. e vehé bet sellet guet ol en dud èl ul lorbour hag ur bâmour.

    ●(1904) DBFV 17a. bamer, m. pl. –merion tr. «enchanteur, charmeur, charlatan.»

  • bamerez
    bamerez

    f. –ed Sorcière.

    ●(1732) GReg 338b. Enchanteresse, tr. «Van[netois] bamoures. p. ed.» ●(1790) MG 124. Sod-oh a-yoh, mar credét er bamourezèt-ze.

    ●(1904) DBFV 17a. bamouréz, pl. ed, tr. «enchanteresse.»

  • bamerezh
    bamerezh

    m. Ensorcellement.

    ●(1904) DBFV 17a. bamereh, m., tr. «ensorcellement.»

  • bamet .1
    bamet .1

    adj.

    (1) Charmé.

    ●(17--) TE 161. En Israëllèt é huélèt Goliath dibènnét, e chomai quasi bamét a pe gonsidérènt ag un tu a béh dangér é hoènt delivrét, hac ag en tu-aral courage en hani en doai ou sauvét.

    ●(1904) DBFV 17a. bamet, tr. «charmé, très content.»

    (2) Surpris.

    ●(1904) DBFV 17a. bamet, tr. «surpris.» ●(1931) GUBI 26. Chetu men dén nezé bammet / Hanval é doh unan semplet.

    (3) Bout bamet a : être charmé par.

    ●(1790) MG 62. bamét-on ag en treu admirabl e hoès larét de Berrot. ●(17--) TE 38. Eliezèr bamét a hé brahuité ha modesti e yas én arbèn dehi.

    (4) Bout, chom bamet gant, d'udb. : être subjugué par.

    ●(1861) BSJ 110. Disciplèd sant Yehan-er-Badéour, bâmet ehué d'er burhudeu-cé, e zas de gavèt ou mæstr d'é brison.

    ●(1905) DIHU 5/90. En énévad, bamet get un huné ker kaer. ●(1907) AVKA 51. Bâmet e vijent oll gant e gelenadurez. ●(1943) VKST Genver-C'hwevrer 229. Sant Fransez a chome bamet gant an holl draou krouet.

    (5) Bout bamet gant an aon : éperdu, pâmé de peur.

    ●(1818) HJC 188. bâmet e oènt tout guet en eune.

    ●(1904) DBFV 17a. bamet, tr. «éperdu (get en eun, de frayeur).»

    (6) Chom bamet dirak ub. =

    ●(1931) GUBI 94. En dud ar hur lerh é Ploué / Dirak-oh e chomou bamet.

    (7) Bezañ bamet dirak udb. : être en admiration devant qqn.

    ●(1907) AVKA 248. Ar bobl hag a gleve kement-ze a oa bammet dirak ur ouiziegez evelse, ha beteg zo ken lod deus an Doktored a laras dehan a vouez huel : «Mestr, kaer braz oc'h eus komzet.»

    (8) Bout bamet o =

    ●(1907) BSPD I 36. Bamet e oent rah doh er hleuet.

    (9) Bout bamet petra ober : ne pas savoir quoi faire.

    ●(1911) HISA 155. Pilat e oé bamet petra gobér ; mès, é kleúet konz é té Jézuz a vro Nazareth, éañ e gav en tu de daulein ar un all un affér ken diés.

  • bamet .2
    bamet .2

    adj. Oint de baume.

    ●(c.1500) Cb 21b. [bam] gal. oint de basme. b. bamet.

  • bamiñ
    bamiñ

    voir bamañ

  • bamizon
    bamizon

    s. Étourdissement, malaise, vertige.

    ●(c.1718 CHal.ms iv. vertige, tr. «bamison.» ●(1732) GReg 254b. Défaillance, pamoison, évanoüissement, tr. «bamizon.» ●956b. Vertige, tournoiement de la tête, tr. «Van[netois] bamyzonn.»

    ●(1904) DBFV 17a. bamizon, s., tr. «vertige (Ch.).»

  • bamour
    bamour

    voir bamer

  • bamus
    bamus

    adj.

    (1) Attr./Épith. Qui cause l'admiration.

    ●(1925) IZID 15. Na pesort tra bamus !

    (2) Adv. Admirablement.

    ●(1938) ARBO 177-178. énedigeu a gant liù, kuhet é bodeu benal goleit a vleu eur, e ziskañne bamus de gañnen er stér.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...