Devri

Recherche 'band...' : 12 mots trouvés

Page 1 : de band (1) à bandisenn (12) :
  • band
    band

    f. Troupe de chiens de chasse, meute.

    ●(1919) DBFVsup 71a. vand, f., tr. «meute.» ●(1924) NOLU 25. er ronsed hag er van. ●27. Tostat e hra er van hag er jiboésarion. ●(1931) DIHU 245/362. Er bugul-chas e zigoubl buan chas divent ha niverus er van.

  • bandañ
    bandañ

    voir bantañ

  • bandenn .1
    bandenn .1

    f. & adv. –où

    (1) Bande, bandeau (de tissu, etc.).

    ●(1499) Ca 17a. Bandenn. g. bande a lier. ●(1633) Nom 26b. Pecus eximium : singuler, esleu : vn banden brao á chatal. ●116a. Redimiculum, tenia : bendeaux qui lient les cheueux : bandennou euit eren an rounçet. ●177a. Fascia, fasciola, anadesmos : bande : bandenn.

    ●(1904) DBFV 17a. banden, f. pl. –nneu, tr. «petite, bande, bandelette.» ●(1919) DBFVsup 5b. banden (Arg[oat]), tr. «bande dont on serrait les langes.»

    (2) Ceinture.

    ●(1872) GAM 38. banden bragez ho map ena. ●(1888) LTU 25. golo ar c'horf beteg ann tu all d'ar vandenn, dioc'h ann araok ha dioc'h ann adren.

    ●(1914) KZVr 69 - 28/06/14. Roget eo banden ma bragou, tr. «la ceinture de mon pantalon est déchirée.» ●Banden-losten, tr. «tour de la jupe qui serre la femme à la taille, Milin.» ●(1919) DBFVsup 5b. banden, f., tr. «col, ceinture du pantalon.»

    (3) Tour de corps, de taille.

    ●(1914) KZVr 69 - 28/06/14. Banden, benden, tr. «ceinture de corps et des vêtements.» ●Renket em eus mont betek ma banden en dour, tr. «j'ai dû aller jusqu'à la ceinture dans l'eau.»

    (4) E pep bandenn : de chaque côté.

    ●(14--) N 1149-1150. Me az suply ez gruy espediant / Vn sin vaillant prudant e pep bandenn / Groa sin an croas a choas, tr. «Je te prie que tu fasses vite / Un signe comme il faut, sagement de chaque côté ; / Fais un signe de croix soigné.»

    (5) (Être dans l’eau) jusqu’à mi-corps : betek e vandenn.

    ●(1931) VALL 467a. (il est dans l’eau) jusqu’à mi-corps, tr. « beteg e vandenn T. »

  • bandenn .2
    bandenn .2

    f. & adv. –où

    I. F. Bande, troupe.

    ●(1580) G 238. Duet eou da neant ho bandenn, mar deou evalhen zo ennhy, tr. «Leur troupe est anéantie, si c'est ainsi qu'il en est.» ●(1633) Nom 26b. Pecus eximium : singulier, esleu : vn banden brao á chatal. ●150b. Classis : troupe ou flotte de nauires, vne armée : vn flot listry, vn banden listry, armè. ●188b. Exercitus : ost de gens de guerre : ost pe banden tut á bresel.

    ●(1659) SCger 12b. bandes d'hommes, tr. «banden.» ●(c.1680) NG 1441. Lucifer e vanden. ●(1710) IN I 61. ur vanden vras a dud monden tro-var-dro dezâ. ●(1732) GReg 77b. Bande, une troupe de gens associez, tr. «Bandenn. p. ou.»

    ●(1821) SST.ab xxxvii. ur vanden lonnet e larder d'er vocereah. ●(1894) BUZmornik 340. eur vandenn beorien. ●392. eur vandenn baianed.

    ●(1904) DBFV 17a. banden, f. pl. –nneu, tr. «bande, troupe, troupeau.» ●(1908) PIGO II 134. Ar vanden a droas a-gle.

    II. Loc. adv.

    (1) A-vandenn : en bande.

    ●(1838-1866) PRO.tj 190. Pa vez Tregueris a vanden. ●(1844) LZBg 2l blezad-2l lodenn 129. A vanden é hant, a vanden ! ●(1867) FHB 129/1195a. Bale a reant a vanden. ●(1879) BMN 213. mignoned a vanden, a zruill. ●(1868) FHB 164/58b. Ar beorien a ieaz a vanden d'an ti kær.

    ●(1911) SKRS II 139. mont a rejont a vanden d'he diambroug. ●(1912) BUAZpermoal 689. loened goue a vanden o redek dreze. ●(1912) MMKE 110. diredet a vanden. ●(1924) FHAB Meurzh 101. pa vezont a vandenn er poull-kanna o walc'hi an dilhad.

    (2) A-vandennoù : par bandes.

    ●(1744) L'Arm 25b. A-bande, tr. «A-vandenneu.»

    ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 90. é ridec a vandenneu. ●(1849) LLB 336. brindi a vandeneu. ●(1889) SFA 156. o tont gand an hent, avechou a hiniennou, avechou a vandennou.

    ●(1913) FHAB Mae 156. ez aï ar Vretoned, a vandennou. ●(1915) HBPR 101. Tud goueled Leon oa diredet, a vandennou, d'ho diambroug.

    (3) Dre ur vandenn : en une bande.

    ●(1530) Pm 238. Try azroant dre vn bandenn, tr. «Trois ennemis en une bande.»

    (4) En ur vandenn : en une bande, tous ensemble.

    ●(14--) N 1405. Jt da embann en vn bandenn. tr. « Allez publier tous ensemble ». ●(1450) Dag 246. En un bandenn an oll Saouson. tr. « Tous les Anglais en une seule bande ».

  • bandenn-goef
    bandenn-goef

    f. bandennoù-koef (habillement) Bandeau pour tenir les cheveux.

    ●(1732) GReg 78a. Bande de tête, ou bandelette, dont les femmes du commun se servent pour se coiffer, tr. «bandenn-coeff. p. bandennou-coeff.»

  • bandenn-rod
    bandenn-rod

     f. bandennoù-rod Cercle de roue.

    ●(1732) GReg 77b. Bande de fer pour des rouës de charrettes, tr. «Bandenn-rod. p. bandennou-rod.»

    ►absol.

    ●(1904) DBFV 17a. banden, f. pl. –nneu, tr. «cercle de roue.» ●(1934) BRUS 280. Un cercle de roue, tr. «ur vanden.»

  • bandennad
    bandennad

    f. & adv. –où

    I. F. Bande, troupe.

    ●(1818) HJC 83. er pifferion ac ur vandénad tud i criale forh. ●(1876) TDE.BF 437b. eur pez bandennad saout. ●(1894) BUZmornik 322. bandennadou saout var ar meaz. ●500. bandennadou minored paour.

    ●(1910) MAKE 37. Eur pebez bandennad houidi goue. ●(1915) HBPR 204. bandennajou tud fall. ●(1922) EMAR 66. Eur vandennad hailhoned. ●(1955) STBJ 183. an diou vandennad brezelourien.

    II. Loc. adv.

    (1) A-vandennad : en bande.

    ●(1893) LZBg 51vet blezad-4e lodenn 184. ind e za a vandennad d'en iliz.

    (2) A-vandennadoù : par bandes.

    ●(1894) BUZmornik 195. Ann dud a zirede a vandennadou. ●515. e veler tud o tiredet a vandennadou.

  • bandennañ
    bandennañ

    v. tr. d. Bander (les yeux, une plaie, etc.).

    ●(1824) BAM 411. bandenna e zaoulagad. ●(1857) HTB 75. Na veket (...) bendenet hon daoulagad dimp. ●137. a vije (…) bendenet he daoulagad.

    ●(1914) KZVr 69 - 28/06/14. Bandenna, verbe actif, tr. «entourer d'une bande, mettre une bande à, Milin.»

  • banderolenn
    banderolenn

    f. –où Banderolle.

    ●(1847) FVR 243. ar banderolennou tri-liou.

  • bandev
    bandev

    m. (habillement) Bandeau.

    ●(1831) RDU 110. er voèl, er guimpe hac er bandeàu.

  • bandiñ
    bandiñ

    v. tr. d.

    (1) Bander, tendre.

    ●(c.1718) CHal.ms iv. tendre un arc, tr. «stignein, bandein ur goarec.» ●tendre un las, tr. «stignein ul laç bandein ul laç.»

    ●(1904) DBFV 17a. bandein, v. a., tr. «bander (une arme).»

    (2) Armer.

    ●(c.1718) CHal.ms i. Bander une arquebuse, tr. «bandein ur arquebus'.»

    ●(1904) DBFV 17a. bandein, v. a., tr. «armer (un pistolet).»

  • bandisenn
    bandisenn

    f. –où (habillement) Bande pour serrer les langes des nourrissons.

    ●(1919) DBFVsup 5b. bandisen (Arv[or]), tr. «bande dont on serrait les langes.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...