Devri

Recherche 'bant...' : 4 mots trouvés

Page 1 : de bant (1) à bantet (4) :
  • bant
    bant

    m.

    (1) Lakaat e fuzilh e bant, en e vant : armer son fusil.

    ●(1878) EKG II 48. Beteg gouzout e kaven guelloc'h lakat va fuzil enn he bant.

    ●(1914) KZVr 69 - 28/06/14. Lakit ho fuzuilh e bant, tr. «armez votre fusil.»

    (2) Diwar hanter vant : à peine amorcé (en parlant d’un fusil).

    ●(1914) KZVr 69 - 28/06/14. Diwar hanter-vant eo eat an taol er maez, tr. «le coup est parti à peine amorcé, Milin.»

    (3) Chom war hanter vant =

    ●(1866) FHB 72/154a. Laket oa he benn dindan ar c'hillotin, hag ar gontel losket a benn diou vech, a jomas abenn diou vech var anter-vant ep coeza var gouzoug an den condaonet.

    (4) Chom en hanter vant =

    ●(1866) FHB 74/175b. ma scourne teod an dud en ho guinou, ha ma chome ar c'hi eus ho fuzil en antervant sounnet pa zeant da glasc tenna.

  • bantañ
    bantañ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Bander, tendre.

    ●(1633) Nom 186a. Cornua arcus, cornu, curuare cornu. Ouid. lentare cornua, lunare arcum, sinuare : bander ou tendre l'arc : bandaff an arbalastr.

    ●(1659) SCger 11b. bander vne harquebuse, tr. «banta vn arquebusen.» ●117a. tendre vn arc, tr. «banta vr goarec.»

    ●(1914) KZVr 69 - 28/06/14. Banta, verb. act. et neutre, tr. «rendre raide, bander, tendre, raidir.»

    (2) Braquer (une arme, etc.).

    ●(1908) PIGO II 168. e vantas e fuzuilh da dennan. ●(1909) KTLR 228-229. An den iaouank a vantaz he bistolen hag a dennaz var ar c'hrac'h koz. ●(1919) KZVr 338 - 24/08/19. banta, tr. «brandir.»

    (3) Tendre le ressort de, remonter (une horloge).

    ●(1710) IN I 419. Ne deus horolaich ebet, peguer couls bennâc e c'halle beza, na ranquer e sevel hac e banta diveich bemdez diouz ar mintin ha diouz an nos.

    (4) Bantañ e gof : gonfler son ventre.

    ●(1890) MOA 238a-b. Enfler (S'), Se gonfler, tr. «banta he gof.»

    (5) Bantañ e gorf : tendre son corps en avant.

    ●(1907) AVKA 318. O vea bantet e gorf, da zellet er be, e welas ar lienaj.

    II. V. intr. Devenir raide.

    ●(1914) KZVr 69 - 28/06/14. Banta, verb. act. et neutre, tr. «devenir raide.»

  • bantek
    bantek

    voir penn-bantek

  • bantet
    bantet

    adj.

    (1) (en plt d'une arme) Braqué.

    ●(1727) HB 332. evel un arm bantet ænep hoc'h adversourien.

    ●(1908) PIGO II 58. pemp beg fuzuilh a gontis evel-se bantet warnomp eus a bep tu.

    (2) (en plt d'un coup porté) Arrêté dans sa course.

    ●(1908) PIGO II 19. Itien e trec'h ar gounnar war e spont, hag e sav e zorn da flastra al loen divergont. Mes e daol a chom bantet gantan…

    (3) Tendu, rebondi.

    ●(1872) DJL 27. bantet ganthan he gof.

    ●(1914) KZVr 69 - 28/06/14. Kof bantet, tr. «ventre tendu, Milin.»

    (4) Tendu.

    ●(1925) BILZ 124. Ha Bilzig, elfek (1), e zaoulagad hag e ziouskouarn gantan digor-frank, stignet, bantet etrezeg ar Roc'h.

    (5) Tendu de peur, épouvanté.

    ●(1792) BD 833. Astrologian teribl esoch bantet, tr. «Astrologue, vous êtes terriblement épouvanté (?).»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...