Devri

Recherche 'bantet...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de bantet (1) à bantet (1) :
  • bantet
    bantet

    adj.

    (1) (en plt d'une arme) Braqué.

    ●(1727) HB 332. evel un arm bantet ænep hoc'h adversourien.

    ●(1908) PIGO II 58. pemp beg fuzuilh a gontis evel-se bantet warnomp eus a bep tu.

    (2) (en plt d'un coup porté) Arrêté dans sa course.

    ●(1908) PIGO II 19. Itien e trec'h ar gounnar war e spont, hag e sav e zorn da flastra al loen divergont. Mes e daol a chom bantet gantan…

    (3) Tendu, rebondi.

    ●(1872) DJL 27. bantet ganthan he gof.

    ●(1914) KZVr 69 - 28/06/14. Kof bantet, tr. «ventre tendu, Milin.»

    (4) Tendu.

    ●(1925) BILZ 124. Ha Bilzig, elfek (1), e zaoulagad hag e ziouskouarn gantan digor-frank, stignet, bantet etrezeg ar Roc'h.

    (5) Tendu de peur, épouvanté.

    ●(1792) BD 833. Astrologian teribl esoch bantet, tr. «Astrologue, vous êtes terriblement épouvanté (?).»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...