Devri

Recherche 'baot...' : 8 mots trouvés

Page 1 : de baot-1 (1) à baotet (8) :
  • baot .1
    baot .1

    A. Adj. Audacieux.

    ●(14--) Jer.ms 207. Rac compsou baut an rybault loux, tr. « Devant les paroles audacieuses du sale ribaud ».

    B. Adv.

    (1) Largement.

    ●(1499) Ca 18b. Baut ha larg cest tout vng. ●(1557) B I 65. Me a ray baut hep faut, Autrou, tr. «Je ferai beaucoup, sans faute, seigneur.»

    (2) Grandement.

    ●(1650) Nlou 8. Mary en em dougas, en ganas en hasaou, / En presep vn egen, hac vn asen, ho daou : / Ez voue ganet hep faut, peur baut hon guir autrou, tr. «Marie fut enceinte, l'enfanta avec respect / dans l'étable d'un bœuf et d'un âne, tous deux, / fut enfanté, sans faute, très grandement, notre vrai seigneur.»

    (3) Fièrement.

    ●(1575) M 163. Dympny baut, tr. «A nous fièrement.» ●(1580) G 117. Maz oude ma heraut, quae baut hep faout quet, tr. «Où es-tu, mon héraut ? Va hardiment, sans faute.» ●(1650) Nlou 250. Dyouz Orient ez deuent baut, tr. «de l'Orient ils venaient fièrement.»

    (4) Bien, certes.

    ●(1557) B I 38. pan ouff baut he autrou, tr. «car je suis son maître et seigneur.» ●376. Ententet baut heb faut, Autrou, / Ha me compso plen am guenou tr. «Entendez bien, seigneur, et, sans faute, ma bouche vous dira la vérité.»

  • baot .2
    baot .2

    f. –où (architecture)

    (1) Voûte.

    ●(1633) Nom 126a. Ædificium suspendere : bastir sur arches : batissaff voar vaotou. ●144b. Fornix, arcus, concameratio, testudo : arc, arche, voute : arch, vaoüt.

    ●(1766) MM 721. dre ar vaout-jou.

    ●(1854) MMM 261. Credi a ra guelet oc'h ar vaout eus an abimou croas ê Salver goloet oll a c'hoad. ●294. ar vaout-se eus an Eê. ●(1870) FHB 285/187a. henvel oc'h vaout eun ilis catedral. ●(1883) MIL 138. pemp vaout e bennherez. ●(1876) TIM 176. ur gaër a chapél (...) closein er veut a nehi.

    ●(1923) KNOL 151. Gwintal a reant lemmen, beteg an nein hag o bleo a jome stag ouz ar vaout.

    (2) War vaot : en forme de voûte.

    ●(1866) FHB 98/364b. al lochennou da lakat an drevach, oll var vaout !… ●(1870) FHB 281/155b. eun or var vaout a zo bet, ep mar, dirazhi, eur pors-guint. (...) eur vali ledan, var vaout (...) a valiou-all moanoc'h, hag oll var vaout.

    ●(1907) BOBL 27 juillet 148/3a. diouz zorik var vaout. ●(1915) HBPR 166. toullou great var vaout evel ferniel.

    (3) Alc'hwez-baot : clef de voûte.

    ●(1744) L'Arm 61a . Clef de voute, tr. «Alhué veute. m.»

  • baot .3
    baot .3

    f. –ed (zoologie)

    I.

    (1) Tortue.

    ●(1732) GReg 568a. La tortüe marche d’un pas fort lent, tr. «ar vaut a guerz gand cals a léntéguez.» ●(c.1785) VO 148. ur vandèn veudèt (tortu) én ur vergé.

    ●(1867) MGK 45. Ar raz, ar goulm, ar vaot, ann heizez.

    ●(1979) VSDZ 96. (Douarnenez) tapet ganto ur vaot e-barzh ar rouejoù, tr. (p. 260) «nous avions pris une tortue dans les filets.»

    (2) Baot vor : tortue marine.

    ●(1964) ABRO 45. ur mell baot-vor war an aod.

    II. Lent evel ar vaot : très lent.

    ●(1732) GReg 583a. Longis, qui ne finit pas, tr. Gregor Rostrenenn «lént evel ar vaut.»

  • baot .4
    baot .4

    m. Cage.

    ●(1978) MOFO 18. oa ket mui labous ebet er baot (cage).

  • baotadur
    baotadur

    m. –ioù Voussure.

    ●(1931) VALL 792a. Voussure, tr. «baotadur m.»

  • baotañ
    baotañ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Donner l'aspect d'une tortue à.

    ●(1931) VALL 774b. donner l'aspect d'une tortue, tr. «baota act.»

    (2) Courber, arquer.

    ●(1931) VALL 37a. Arquer, tr. «baota.» ●163b. Courber, tr. «baota.»

    (3) Engourdir.

    ●(1732) GReg 346a. Engourdir, l'engourdissement venant du froit, tr. «bauta. pr. bautet.»

    II. V. intr.

    (1) Avoir l'aspect d'une tortue.

    ●(1931) VALL 774b. avoir l'aspect d'une tortue, tr. «baota n.»

    (2) Se courber.

    ●(1931) VALL 163b. Se courber, tr. «baota.»

  • baotek
    baotek

    adj.

    (1) Qui a l'aspect d'une tortue.

    ●(1927) GERI.Ern 37. baotek adj., tr. «qui a l'air d'une tortue.»

    (2) Voûté.

    ●(1927) GERI.Ern 37. baotek adj., tr. «voûté.»

  • baotet
    baotet

    adj.

    (1) (architecture) Voûté.

    ●(1633) Nom 230a. Crypta : cauerne voûtée : caffarn vaoutet.

    ●(1732) GReg 971a. Une Eglise voutée, tr. «un ilis bautet, ou, vautet.»

    (2) Engourdi.

    ●(1732) GReg 346a. Il a les mains engourdies de froid, tr. «bautet eo e zaouarn gad an annoed.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...