Devri

Recherche 'barv...' : 20 mots trouvés

Page 1 : de barv-1 (1) à barvouskenn (20) :
  • barv .1
    barv .1

    coll. ou m./f. & adv.

    I. Coll. ou m.

    (1) Barbe.

    (1499) Ca 18a. Barff. g. barbe. ●(c.1500) Cb 22a. ga. le lieu ou len tont la barbe. b. an offrouer da ober barff. ●(c. 1501) Lv 232/17. baru gl. Barba. ●(1530) Pm 253. An tan cre a seff en ho baru, tr. «Le feu ardent qui monte dans leur barbe.» ●(1633) Nom 12a. Impuber, inuestis : garçonneau sans barbe : paotr iaouancq nen deffe quet á baru. ●17a. Barba, vestis, vndè & Inuestis, pro imberbi : barbe : baro, baru.

    (1659) SCger 131a. baro, tr. «barbe.» ●(1710) IN I 194. Ar varo a so un ornamant da visaich ar goas, hac ar bleo da hini ar vaoues. ●(1744) L'Arm 26a. Barbe, tr. «Barhuë.. hueu. f.» ●Une barbe, tr. «Ur varhuë

    (1871) FHB 312/404a. daouzeg ac'hanoc'h a gemero notennou lemm, hag a droc'ho an anter euz ho baro. ●(1878) EKG II 209. Hag ar c'habiten a frize hag a gordigelle he varo.

    (1900) KEBR 16. Ar varo, tr. « La barbe ». ●(1903) MBJJ 358. rac'han hon baro. ●(1904) DBFV 18b. barù, m. pl. eu, tr. «barbe.» ●(1919) KZVr 354 - 15/12/19. ober eur peura d'am baro, tr. «me raser tant mal que bien, écourter ma barbe, Loeiz ar Floc'h.» ●(1923) AAKE 40. bleo ha baro gwenn. ●(1925) CHIM 9. Rukunus eo gant e zilhad lous ha truilhennek hag e varo hir ha luiet ! ●(1931) GUBI 33. Doh é varù.

    (2) par méton. Homme.

    (1530) Pm 286. Maz sonche den certen en maru / Hac ouz pep baru peguenn garu eu, tr. «Si certes l'homme songeait à la mort, / Et combien à toute barbe elle est rude.»

    (3) Barv ar c'hog, ar c'hilhog : barbillon de coq.

    (1633) Nom 36b. Palea : la barbe d'vn coq : baru an cocq.

    (1732) GReg 209b. Barbe de coq, tr. «Barv ar c'hilhocq

    (4) (botanique) Lichen (des arbres).

    (1904) DBFV 18b. barù, m. pl. eu, tr. «mousse des arbres.» ●(1927) GERI.Ern 39. barw, baro, barv, V[annetais] barù, tr. «mousse des arbres.»

    (5) fam. En desped da'm barv : malgré moi.

    (1838) CGK 5. Maz on en despet dam baro countraign da c'heul ar vicher.

    (6) Dirak da varv : devant toi.

    (1557) B I 574. Dirac da baru, tr. «devant ta barbe.»

    II. Loc. adv. A-enep-barv : (?) contre le droit, contre la raison (?).

    (1575) M 3465-3466. Tra diræson difæçon disonest / A enep baru ha peur garu da arhuest, tr. «Chose déraisonnable, vile, malhonnête, / A contre-poil et très dure à considérer.»

    III.

    (1) Bezañ erru e barv ub. : très près, sous son nez. Cf. français : à la barbe.

    (1825-1830) AJC 4357 (Go) J. Conan. Na peamand a bed quen na vigemb arÿ / Dirac valansien en barf on enemÿ, tr. F. Favereau «Et aucun salaire avant que nous ne soyons arrivés devant Valenciennes, à la barbe de l'ennemi.»

    (2) Bezañ graet e varv da ub. : mourir.

    (1803) MM 241 (Li) (Brestad 17 reizhet). Allas Morin gueas so maro ! / En droman egreat e varo, tr. G. Esnault «Hélas ! le pauvre Morin est mort ! / A ce coup quelqu'un lui a fait le poil.» ●(1850) MOY 286 A.-M. Ledan. Ma vijec'h bet eno, e voa grêt ho paro.

    (3) Ober e varv da ub. hep soavon :

    (1912) RVUm 237 (Gu). Tuchant ne (lire : me) hrei hou parù d'oh hemb soan, tr. P. ar Gov «Tout-à-l'heure je vous ferai la barbe sans savon.»

    (4) Ober e varv da ub. : se moquer de qqun. Cf. français : (1867) DLV Faire la barbe, se moquer de quelqu'un, lui jouer un vilain tour (LBEI 406).

    (1905) ALLO 21 (L) Y.-V. Perrot. Daoust piou a c'hello kaout an dro / Da ober d'ezañ e varo ? / Sur oun abred pe zivezad / Varnan ivez e vo reusiad, / Rak n'eus den fin n'en deus e goulz. ●(1990) MARV i 35 (Lu-Heñvig). Mez me a denne meur a dol daol fin dezañ rag eñ ne ouie ger galleg, ha me a ree e varo dezañ pa hellen. O doubleviou !

    (5) Ober e varv da ub. : tuer.

    (1949) KROB 12/11 *Tremazoig. Meur a vanne a voe evet en enor da Lanig al louarn, a oa bet graet e varv dezañ gant Glaoda a greiz ober e hini.

    (6) Ober o barv d'an dud :

    (1922) IATA 6 *Alan Yann. Petra ? ober proses din-me divar benn daou pe dri skourr keuneut, a rea o baro d'an dud pa dremenent abiou ?

    (7) Ober e varv : ne rien faire.

    (1906) GWEN 24 (K) J.-L. Henry. Hag en hanv, ar grez a laka ar gwenan da jom da ober o baro var an treujou.

    (8) Mousc'hoarzhin en e varv : sourire sous cape. Cf. c'hoarzhin dindan e vourroù et le français rire dans sa barbe.

    (1955) BRUD n° 11, 12, 14, 15, en 1963 par Emgleo Breiz, Brest, graphie et pagination différentes de l’édition de 1925, puis en 2003 une édition bilingue par Skol Vreizh préparée par Bernard Cabon)">BILZ 89 (T) F. al Lay. Ha Saig a vousc'hoarze en e varo.

    (9) Bezañ barv gwenn da : être très vieux.

    (1965) BRUD 20/16 (T) E. ar Barzhig. Ba, an afer-ze he-deus bremañ baro gwenn. ●(1970) BHAF 69 (T) E. ar Barzhig. ‑ Didiah ! Ya 'vat, emon-me, eul lezenn a zo, ha baro gwenn dezi peogwir he-deus tost da gant hanter-kant vloaz...

    (10) Bezañ berr e varv // Bezañ yaouank e varv : être jeune.

    (1867) MGK 56 (L) G. Milin. Touellet int gan-en, me ne d-oun ket gant-ho, / Hag evit va luzia eo re verr ho baro. ●(1868) GBI II 70 (T). Re-iaouank ez é da varo / D'lakâd ann-on-me d'ar maro ! tr. F.-V. an Uhel «ta barbe est trop jeune pour me faire mettre à mort, moi !»

  • barv .2
    barv .2

    s. –où =

    (1847) BDJ 16. Eus an heol-ze an hæzen hac ar barvou. 79. An heol eus ar wirionez a lughern ataò, / Ha ne c'houlen ket welhoc'h 'ghed leûska he varo.

  • barv-gwez / barv ar gwez
    barv-gwez / barv ar gwez

    coll. Lichen.

    (1659) SCger 82a. mousse des arbres, tr. «baro ar guès.» ●(c.1718) CHal.ms ii. mousse des arbres, tr. «barü' er gueé.» ●(1732) GReg 644a. Mousse d'arbre, tr. «baro-guëz. barvou guëz. van[netois] barv er guë

    (1926) FHAB Mezheven 222. marellet gant gwiskadou baro-gwê.

  • barv-laseier
    barv-laseier

     coll. (phycologie) Algues Polysiphonia lanosa.

    (1968) NOGO 223-224. Polysiphonia lanosa. baro lâseier, «barbes de lances», Kellerdud en Plouguerneau, du nom de Ascophyllum nodosum.

  • barveg
    barveg

    m. –ed

    (1) Barbu.

    (c.1718) CHal.ms i. Barbon, uieus barbon, tr. «coh barüec.» ●(1744) L'Arm 26a. Barbon, tr. «Coh Barhuëc.. coh varhuéguétt. m.

    (1876) TDE.BF 443b. eur barvok koz. ●(1878) EKG II 320. ar barvek hirr a ioa deuet gant-han euz a Vontroulez.

    (1904) DBFV 18b. barùeg, m. pl. ed, barùiged, tr. «barbu, velu, barbon.»

    (2) (poisson) Barbue.

    (1904) DBFV 18b. barùeg, m. pl. ed, barùiged, tr. «barbu (poisson).»

  • barveg-aod
    barveg-aod

    m. barveged-aod (ornithologie) =

    (1914) KZVr 75 - 09/08/14. ar barveged-aod, tr. «les chouettes de mer. Combeau.»

  • barveg-gwenn
    barveg-gwenn

    m. barveged-gwenn (ornithologie) =

    (1914) KZVr 75 - 09/08/14. Barweg-gwenn ou barvig, tr. «espèce de linotte, oiseau qui mange beaucoup de chenilles, Bourdelès.»

  • barvegenn
    barvegenn

    f. barvegezed Femme barbue.

    (1744) L'Arm 26a. Barbuë, tr. «Barhuéguenn.. ézétt. f.»

    (1904) DBFV 18b. barùeg, m. pl. ed, barùiged ; f. barùegen, pl. –egézed, tr. «barbu, velu, barbon.»

  • barvegez
    barvegez

    adj. Barbue.

    (1866) BOM 86. Eur c'hrac'hik kromm ha barvegez.

  • barvegik
    barvegik

    adj. Peu barbu.

    (c.1500) Cb 22a. g. pou barbu. b. barfueguyc.

  • barvek
    barvek

    adj.

    (1) Barbu.

    (1499) Ca 18a. barfuec. g. barbu. l. barbutus / a / um.

    (1659) SCger 131a. barvec, tr. «barbu.» ●(1744) L’Arm 26a. Qui est bien fourni de barbe, tr. «Barhuêc.» ●(1779) BRig I 26. barveg, tr. «qui a de la barbe.»

    (1867) MGK 131. ezec'h zo re varvek.

    (1902) PIGO I 194. eun den braz ha barvek. ●(1904) DBFV 18b. barùek, adj., tr. «barbu.» ●(1925) BILZ 120. an den koz barvek.

    (2) (en plt de qqc.) =

    (1633) Nom 168b. Gausape, amphitapa : couuerture veluë : vn pallen bleuec, vn tapis guelè baruec.

    (3) (agriculture) Barbu.

    (1857) CBF 88. Ann heiz barvek ne ket bouron, toc'hor eo, tr. «L'orge barbue n'est pas bien nourrie ; elle est grèle.» ●90. gwiniz barvek, tr. «froment barbu.»

    (1929) FHAB Genver 11. ar geot Pariz barvek anvet ivez geot an Itali.

    (5) (astronomie) Steredenn varvekk : distinction obsolète de Moreri (1674) de la comète barbue.

    (1732) GReg 182b. comete barbue, tr. «steredenn barvecq

  • barvenn .1
    barvenn .1

    f. –où, barv Poil de barbe.

    (1873) FHB Eost 23. an aklepoted-se a gomans eur varven bennak da zevel war o elgez.

    (1904) DBFV 18b. barùen, f., tr. «poil de barbe.» ●(1914) KZVr 75 - 09/08/14. Barven, f., tr. «poil de barbe.»

  • barvenn .2
    barvenn .2

    f. –où

    (1) Barbe.

    (1911) SPON 9. ur varùen huen, hir dehon. ●(1930) DIHU 231/139. ur varùen stank. ●(1976) HYZH 108/19. (Douarnenez) or pezh mell baroenn hir.

    (2) Lichen.

    (1915) RNDL 148. ken pinùidik é ou barùen, tr. «si riche est leur lichen.»

    (3) Margelle.

    (1907) AVKA 43. Jesus, skuiz o kerzet a azeas war varven ar punz.

    (4) Fil d'une lame.

    (1659) SCger 57b. fil du cousteau, tr. «baruen ar contel.»

    (1897) EST 8. Jaméz neoah falhour n'en da ar dro é foen / Hemb n'en dès ag é falh tinéreit er varwen.

    (1904) DBFV 18b. barùen, f., tr. «tranchant (d'une lame).» ●(1914) KZVr 75 - 09/08/14. Barven f. pl. nnou, tr. «fil, tranchant (d'un couteau) Grég. H[au]t-Trég[uier].» ●(1939) ANNI 8. Deu rohan a zigorded en doè goaf Siefrid, ha brelimet biù kel e oè er varùen anehi. ●(1955) STBJ 201. o c'hoellat o filc'her, d'ober barvenn dezo.

    (5) Fibre.

    (1904) DBFV 18b. barùen, f., tr. «fibre.» ●barùennig, f. pl. eu, tr. «petite fibre.»

    (6) Barbe (d'épi).

    (1633) Nom 74a. Arista : la barbe de l'espy : baruc (lire : baruē) an tamouesen.

  • barvenn-noz
    barvenn-noz

    m. Crépuscule.

    (1930) DIHU 226/60. Tro d'er barùen-noz.

  • barvennek
    barvennek

    adj. Barbu.

    (1914) KZVr 75 - 09/08/14. Barwennek, tr. «barbu, Even.»

  • barver / barvier
    barver / barvier

    m. –ion

    (1) Barbier.

    (1732) GReg 80a. Barbier, celui qui fait la barbe, tr. «Barver. p. barvéryen

    (1831) MAI 119. eur barvier impi. ●(1847) FVR 188. Koulz ho bleo, ho arc'hant 'zo berr, / Na hellont mu kaout barver. ●(1857) CBF 72. m'am bije kavet eur barver ha n'am c'hignfe ket, tr. «si j'avais trouvé un barbier qui ne m'écorchât pas.»

    (1909) KTLR 6. Ar barver ne droc'he baro nemet d'an aotronez bras.

    (2) Barver laou : avare.

    (1931) VALL 743a. Tondeur de poux (avare), tr. «barver laou (Grég.).»

  • barverezh
    barverezh

    m. Métier de barbier.

    (1931) VALL 58a. métier de barbier, tr. «barverez m.»

  • barvet
    barvet

    adj. Barbu.

    (1872) ROU 60. barved, tr. «qui porte barbe.» ●(1895) GMB 54. pet[it] Trég[uier] barvet mad, qui a une bonne barbe.

    (1914) KZVr 75 - 09/08/14. Barvet, tr. «qui a de la barbe.» ●barvet-mat, tr. «qui a une bonne barbe, H[au]t-Trég[uier].»

  • barvier
    barvier

    voir barver

  • barvouskenn
    barvouskenn

    f. –où Perruque.

    (1867) MGK 139. Dillajou glaz, ruz, marellet, / Barvouskennou, manegeier. ●(1870) MBR 64. Barvouskenn ar roue Fortunatus, tr. «La perruque du roi Fortunatus.» ●78-80. hag hen ha lakaat ar varvouskenn-ma da vont da ober eunn dro dre gear.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...