Devri

Recherche 'bazhata...' : 5 mots trouvés

Page 1 : de bazhata (1) à bazhataet (5) :
  • bazhata
    bazhata

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Bastonner, rosser.

    (1659) SCger 13a. bastonner, tr. «bazata.» ●131b. bazata, tr. «donner des coups de baston.» ●(1732) GReg 83a. Bastonner, donner des coups de bâton, tr. «Bazata. pr. bazatéet.» ●83a. Il a été bâtonné qu'il n'y manquoit rien, tr. «Bazatéet eo bet qen na fué.» ●301b. Donner des coups de bâton, tr. «Bazatâ. pr. bazatet.» ●(1741) RO 795. basatan potret pam bo hoant da ober. ●(1744) L’Arm 27a. Bastonner, tr. «Bahatatt.» ●(17--) EN 239. da vahata groagé ! tr. «de bâtonner des femmes !»

    (1838) CGK 35. Eu laër a vac'hate Pipi. ●(1868) FHB 198/329b. Goude beza laket he vazata. ●(1894) BUZmornik 267. kaer a oue ho bazata, ann daou verzer a jomaz ato stard enn ho feiz. ●(18--) SBI II 204. Me gred 'man ar miliner o vac'hatan he vroeg, tr. «Je crois que le emunier est en train de battre sa femme.»

    (1904) DBFV 16a. bahatat, v. a., part. eit, tr. «bâtonner, donner la bastonnade.» ●(1932) ALMA 76. Bazata a ra e c’hreg. ●(1936) TKAL I 39. Setu ar pez am eus gounezet : me eo an hini en deus saveteet e vuhez d’ezañ, hag, hervez ma lavar, em eus bazataet anezañ ha sachet war e skouarn betek ma’z eo bet diframmet. ●(1974) TDBP III 209. Peogwir e welen anezañ o vazata e gazeg, tr. puisque je le voyais bâtonner sa jument »

    (2) par ext. Frapper avec qqc. analogue à un bâton.

    (1869) FHB 253/346a. lakaat a reaz he bazata gant kalkennou ejen. ●(1878) EKG II 92. bazata a reant ar balan gand baionettez ho fuzil.

    (3) local. Marquer un terrain.

    (1882) Lettre de Loctudy (archives 29 – liasse 4 S 328) lorsqu'il trouve du goëmon à sa convenance, il commence à marquer avec ses civières, brouettes, crocs etc. (ce que l'on apelle ici bahata).

    II. V. pron. réci. En em vazhata : se battre à coups de bâton.

    (1847) MDM 75. oc'h en em vazata, oc'h en em veinata.

  • bazhatad
    bazhatad

    f. –où Coup de bâton.

    (1850) MOY 161. Mes ar re n'er graint qet o devo bazatat.

  • bazhataer
    bazhataer

    m. –ion Celui qui donne des coups de bâton.

    (1732) GReg 301b. Donneur de coups de bâton, tr. «Bazataër. p. bazataëryen

    (1939) RIBA 19. er vahaterion donet get ou bihiér.

  • bazhataerezh
    bazhataerezh

    m. Bastonnade.

    (1939) RIBA 15. Poénial e hra er méziad de zioal doh ou bahatereh.

  • bazhataet
    bazhataet

    adj. Bastonné.

    (1866) LZBt Ebrel 102. eul laer bac'hateet.

    (1906) KANngalon C'hwevrer 36. iudal evel chas bazated.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...