Devri

Recherche '"begañ"...' : 2 mots trouvés

Page 1 : de began (1) à begant (2) :
  • begañ
    begañ

    v.

    I. V. tr. d.

    A. [sujet : qqc.] Former une cime, sommer, surmonter.

    ●(1903) MBJJ 258. ar men a vege hag a veg c'hoaz kriben ar mene Moriah.

    B. [sujet : qqn]

    (1) Façonner qqc. en pointe.

    ●(1962) TDBP II 38. sikour Fanch da vega ar bern plouz, tr. «aider François à façonner le faîte du tas de paille.» ●(1994) HETO 49. Ha me oa tapet da vegañ ar bern plouz.

    (2) Pointer, refaire la pointe d'un outil, d'un objet pointu.

    ●(1914) KZVr 78 - 30/08/14. Bega eur zoc'h, tr. «refaire la pointe d'un soc.» ●(1927) GERI.Ern 40. bega v. a., tr. «refaire une pointe (à un outil).» ●(1962) TDBP II 38. Aze a zo eur werzid hag a zo mad da vega, tr. «il y a là un fuseau dont il est temps de refaire la pointe.» ●(1969) BAHE 62/42. Mont a rae da gas ar morzholioù da vegañ d'ar c'hovel d'ar bourk.

    (3) (en plt d'une église) Pourvoir d'une flèche.

    ●(1924) FHAB Eost 310. pa voe beget an touriou [iliz-veur Kemper]. ●(1926) FHAB Mae 169. eun tour bihan a oa beget e plom. ●(1935) OALD 51/4. diskouez d'in tour besk e iliz, met fizians endevoa e vize hepdale beget. ●(1935) CDFi 16 mars. E Landeda, war a leverer, ez eus savet eun tour nevez hag eo chomet da vega.

    (4) [dans le langage des goémoniers] Begañ an toull : bloquer le nouage de la drôme en enfonçant une cheville dans la gorge de l'instrument nommé troell, lequel sert à serrer les cordages.

    ●(1987) GOEM 168. Pour cela, un des pikou utiliser pour caler les civières est enfoncé dans la gorge du troell où passe le filin, afin de bloquer celui-ci. Cette action porte le nom de ibillia ou bega an toull.

    II. V. intr.

    (1) (en plt de fleurs) Former des capitules.

    ●(1962) TDBP II 38. Komans a ra ar melchon bega, tr. «le trèfle commence à former des capitules.»

    (2) (en plt des abcès) Former une pointe.

    ●(1872) ROU 96a. Rendre, devenir pointu, tr. «Mar teu ar goriou, ar vreac'h da vega, sin vad.»

  • begant
    begant

    adj. Pointu.

    ●(1744) L'Arm 9b. Aigu, tr. «Baigantt.» ●88b. Dague, tr. «gour-gléan béegantt.» ●462b. Pointu, tr. «Beægantt : Beêgantt. ●(1787) PT 87. tacheu bras ha beguant.

    ●(1838) OVD 199. sel-bégueantoh meint poéntet. ●(1857) LVH 227. ur javelod begant.

    ●(1904) DBFV 19b. bégant, tr. « pointu, aigu (l'A.).» ●(1907) BSPD I 166. toulet get korz bégant.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...