Recherche 'beiz...' : 3 mots trouvés
Page 1 : de beiz-beizik (1) à beizik-2 (3) :- beiz / beizikbeiz / beizik
adj.
(1) Jaloux.
●(1710) IN I 351. quen eveziant ha quer beiz eus he dessein, tr. (GMB 51) «si attentive et si jalouse de (remplir) sa résolution.»
●(1927) GERI.Ern 36. baizik adj., tr. «Jaloux, en bonne part, comme une mère de son enfant.»
(2) Ombrageux. cf. beizik .2
●(1962) EGRH I 13. beiz a. / beizik a., tr. « ombrageux, jaloux. »
- beizik .1beizik .1
voir beiz
- beizik .2beizik .2
adj.
I. Attr./Épith.
(1) (en plt d'un cheval) Ombrageux.
●(1872) GAM 68. Pa brenit eur gazek, da vont da velet an dud klànv, klask a rit unan beizik, amjest, spountik, dare da ziroll ha diez da ambreger ? ●(1872) FHB 18 mai p. 122. beizik, amjest, spountik, tr. (GMB 51) «(jument) ombrageuse, difficile, peureuse.»
(2) (en plt de qqn) Peureux.
●(1868) FHB 188/252b. beizik, lostek aoualc'h evid tec'hed. ●(1872) FHB 394/228a. o chom ho unan er gear e c'hiz merc'hed beizik. ●(1874) FHB 496/203b. Ker beizik er penn kenta, ker spontik epad pell amzer, christenien Guisseny, eur veach en em lakeat en hent (...)
II. Adv. Craintivement.
●(1931) VALL 167b. la mère veille avec crainte sur son enfant, tr. «ar vamm a evesa beizik ouz he c'hrouadur.»