Recherche 'beskorn...' : 6 mots trouvés
Page 1 : de beskorn-1 (1) à beskornin (6) :- beskorn .1beskorn .1
adj. Qui a perdu une corne.
●(1732) GReg 241b. Dagorne, vache qui a une corne rompüe, tr. «Besqorn. (...) bioc'h besqorn. (...) ur vioc'h vesqorn. (dagorne, ide[m] vache d'une seule corne.» ●(1744) L'Arm 30a. Beuf écorné, tr. «Eijonn bisscorn.»
●(1877) FHB (3e série) 18/146b. anevaled bescorn.
●(1904) DBFV 23b. biskorn, biskorgn, adj., tr. «écorné.» ●(1927) GERI.Ern 44. beskorn adj., tr. «Qui a perdu une corne.»
- beskorn .2
- beskorn .3
- beskornañ / beskorniñbeskornañ / beskorniñ
v.
(1) V. tr. d. Écorner.
●(1732) GReg 212b. Déboiser, ou rompre, ou scier les cornes à un animal, tr. «besqorni. pr. besqornet.»
●(1904) DBFV 23b. biskornein, v. a., tr. «écorner (une bête).» ●(1927) GERI.Ern 44. beskorna v. a., tr. «mutiler d'une corne.»
(2) V. intr. Perdre une corne.
●(1944) DGBD 20-21. n'eo ket ral gwelout hini pe hini eus al loened o viskorniañ.
- beskornetbeskornet
adj.
(1) Qui a perdu une corne.
●(1732) GReg 241b. Dagorne, vache qui a une corne rompüe, tr. «Besqornet. (...) bioc’h besqornet. (dagorne, ide[m] vache d’une seule corne.»
●(1921) DIHU 118/229. blonset ha biskornet en ur skoein doh er mangoérieu.
(2) Écorné, abîmé.
●(1978) BRUDn 19/9. Ne oa ket homañ eul loen-korn bennag, med eun tamm koad, eur ganell goz bet neud endro dezi gwechall, faoutet, biskornet, distammet hag eur gwiskad kratouz warni.
- beskorniñbeskorniñ
voir beskornañ