Devri

Recherche 'beskorn...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de beskorn-1 (1) à beskornin (6) :
  • beskorn .1
    beskorn .1

    adj. Qui a perdu une corne.

    (1732) GReg 241b. Dagorne, vache qui a une corne rompüe, tr. «Besqorn. (...) bioc'h besqorn. (...) ur vioc'h vesqorn. (dagorne, ide[m] vache d'une seule corne.» ●(1744) L'Arm 30a. Beuf écorné, tr. «Eijonn bisscorn

    (1877) FHB (3e série) 18/146b. anevaled bescorn.

    (1904) DBFV 23b. biskorn, biskorgn, adj., tr. «écorné.» ●(1927) GERI.Ern 44. beskorn adj., tr. «Qui a perdu une corne.»

  • beskorn .2
    beskorn .2

    m. –ed Animal écorné.

    (1904) DBFV 23b. biskorn, biskorgn, s. m. pl. ed, tr. «écorné.»

  • beskorn .3
    beskorn .3

    m. –où Épissoir.

    (1904) DBFV 23b. beskorn, m. pl. eu, tr. «épissoir.» ●(1934) BRUS 274. Un épissoir, tr. «ur biskorn –eu

  • beskornañ / beskorniñ
    beskornañ / beskorniñ

    v.

    (1) V. tr. d. Écorner.

    (1732) GReg 212b. Déboiser, ou rompre, ou scier les cornes à un animal, tr. «besqorni. pr. besqornet

    (1904) DBFV 23b. biskornein, v. a., tr. «écorner (une bête).» ●(1927) GERI.Ern 44. beskorna v. a., tr. «mutiler d'une corne.»

    (2) V. intr. Perdre une corne.

    (1944) DGBD 20-21. n'eo ket ral gwelout hini pe hini eus al loened o viskorniañ.

  • beskornet
    beskornet

    adj.

    (1) Qui a perdu une corne.

    (1732) GReg 241b. Dagorne, vache qui a une corne rompüe, tr. «Besqornet. (...) bioc’h besqornet. (dagorne, ide[m] vache d’une seule corne.»

    (1921) DIHU 118/229. blonset ha biskornet en ur skoein doh er mangoérieu.

    (2) Écorné, abîmé.

    (1978) BRUDn 19/9. Ne oa ket homañ eul loen-korn bennag, med eun tamm koad, eur ganell goz bet neud endro dezi gwechall, faoutet, biskornet, distammet hag eur gwiskad kratouz warni.

  • beskorniñ
    beskorniñ

    voir beskornañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...