Devri

Recherche 'beulke...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de beulke-1 (1) à beulkeus (7) :
  • beulke .1
    beulke .1

    adj. Stupide.

    (1927) GERI.Ern 45. beulke adj., tr. «stupide, sot, hébété.» ●(1931) VALL 63b. Benêt, tr. «beulke

  • beulke .2
    beulke .2

    m. –ed, -eien Homme stupide.

    (1732) GReg 399a. Fat, qui ne dit que des fadaises, tr. «beulqe. p. beulqeëd.» ●888a. Stupide, tr. «Cap-Sizun & Audierne. beulqe. p. beulqeed, beulqéyen

    (1927) GERI.Ern 45. beulke m. pl. ed, ien, tr. «Grand bénêt, imbécile.» ●(1932) TUML 35. Kenavo, beulke, diot, genaoueg, kenavo anduilhenn gordennet.

  • beulkeaj
    beulkeaj

    Stupidité.

    (1732) GReg 399a. Stupidité, tr. «beulqeaich

    (1914) DFBP 312a. stupidité, tr. «Beulkeach

  • beulkeañ
    beulkeañ

    v. tr. d. Rendre stupide.

    (1914) DFBP 166b. hébéter, tr. «Beulkea.» ●(1931) VALL 711a. beulkea, tr. «rendre stupide.»

  • beulkeerezh
    beulkeerezh

    m. Stupidité.

    (1931) VALL 711a. Stupidité, manière d'agir, tr. «beulkeerez

  • beulkeet
    beulkeet

    adj. Hébété.

    (1914) DFBP 166b. hébété, tr. «Beulkeet.» ●(1931) VALL 356a. hébété, tr. «beulkeet

  • beulkeüs
    beulkeüs

    adj. Hébétant.

    (1914) DFBP 166a. hébétant, tr. «Beulkeüs.» ●(1931) VALL 356a. Hébétant, tr. «beulkeüs.» ●711a. beulkeüs, tr. «qui rend stupide.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...