Devri

Recherche '"binimañ"...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de biniman-binimin (1) à biniman-binimin (1) :
  • binimañ / binimiñ
    binimañ / binimiñ

    v.

    I. V. intr. (en plt des plaies) S'infecter, s'envenimer.

    ●(1906) HIVL 119. dihuennet mat doh t'hou a holhein er gor get deur iein, mar ne venné ket er lakat de velimein. ●(1909) FHAB Gwengolo 282. An troc'h a vilimaz, a c'horaz. ●(1982) PBLS 621. (Langoned) bulumañ, tr. «s'infecter.»

    II. V. tr.

    A. V. tr. i. sens fig. S'acharner contre la réputation de qqn.

    ●(1732) GReg 10a. S'acharner contre quelqu'un, tr. «binima ouc'h ur re.»

    ●(1856) GRD 133. Eit quement-cé en en dès en ælèd quement a respet eid en dud pur, hag en diaulèd e velim hag a valice doh-t-hai.

    B. V. tr. d.

    (1) Infecter, envenimer, empoisonner.

    ●(1659) SCger 49b. empoisonner, tr. «binima.» ●(1732) GReg 356a. Envenimer, tr. «Binima. pr. binimet.»

    ●(1914) DFBP 123a. envenimer, tr. «Binima.»

    (2) Empirer, aggraver.

    ●(c.1785) VO 78. en néhance hac en dibatiantæt ne rant meit goahad ha velimein en droug.

    ●(1804) RPF 24. Er honzeu courajus-cé e velimas counar Antiochus.

    (3) absol. Infecter.

    ●(1868) FHB 181/200b. ar c'helien a grog avechou bete'r goad, hag a ell binima, contami eleac'h ma o deus flemmet.

    (4) Binimañ an nesañ : s'acharner contre la réputation de son prochain.

    ●(1857) HTB 207. war galz a deodou, ha na reont nemet beulumi an nesa dre ho c'homziou.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...