Recherche 'bir...' : 28 mots trouvés
Page 1 : de bir-1 (1) à birvin (28) :- bir .1bir .1
m./f. –où
I. (armement) Flèche.
●(1710) IN I 304. an hini a falvez dezan tenna gant an arbalastr, a saich endra ell ar bir etreze hac ennâ. ●(1727) IN II (avis) vi. ar sicour-se peini a serviche din da vodrier evit para ar birou. ●(1727) HB 13. ar birou lem. ●(1732) GReg 334b. Empenne, aileron d'une flèche, tr. «Stu. p. stuyou ; stuyou ar sæz, ou, ar vir.»
●(1839) BESquil 44. er staguein doh troèd ur huèn hac el lahein a denneu bire. ●(1855) BDE 675. bireu luem. ●(1867) MGK 97. eur bir lemm. ●(1879) GDI 253. ur bir luêm.
●(1904) DBFV 23b. bir, m. pl. eu, tr. «flèche.» ●(1913) FHAB Meurzh 83. Ar birou a fuc'h atao a-dreuz d'an ear, hogen, rouesât a reont. ●(1927) GERI.Ern 49. bir m. (et f.) pl. ou, tr. «Flèche.»
II. (pathologie)
(1) Élancement de douleur.
●(1904) DBFV 23b. bir, m. pl. eu, tr. «élancement (de douleur).» ●(1928) FHAB Meurzh 91. evit klask dizonjal ar birou a oa o waska e galon.
(2) [au plur.] Coliques.
●(1900) BUSF 16. Chom e hras klañ get en droug, e hrér er bireu a nehon. ●(1903) EGBV 32. bireu, m. pl., tr. «colique, douleurs aiguës d'entrailles.» ●(1904) DBFV 23b. bireu, béraou, tr. «pointes de douleurs, coliques.»
(3) Méningite.
●(1934) BRUS 224. La méningite, tr. «er béreu, m.»
- bir .2bir .2
m./f. (géographie)
I. Anse, baie.
●(1914) ARVG mae 72. Bae Lansieu ha bir an Argenon; entreze eman ledenez Sant-Yagu. ●(1915) KZVr 116 - 23/05/15. Bir (et vir) masc., tr. «baie.» ●mond da besketa er bir, tr. «aller pêcher dans l’anse, dans la baie.»
II. Appellatifs.
(1) Bir-an-Argenon : Anse de l’Arguenon (Saint-Cast-Le-Guildo)
●(1914) ARVG mae 72. Bae Lansieu ha bir an Argenon; entreze eman ledenez Sant-Yagu.
(2) Bir-Gwiseni : Anse de Guisseny.
●(1914) ARVG mae 72. Bir Gwiseni.
- Bir-an-ArgenonBir-an-Argenon
n. de l. Anse de l’Arguenon (Saint-Cast-Le-Guildo)
●(1914) ARVG mae 72. Bae Lansieu ha bir an Argenon; entreze eman ledenez Sant-Yagu.
- birbilhat
- birbilherbirbilher
m. –ion Bavard. cf. barbilher
●(1924) BILZbubr 43-44/1034. Bilzig, c'houi en goar ervad, ne oa na birbilher, na brabanser. ●Birbilher, tr. «bavard.»
- birbilherezh
- biret
- birigostedbirigosted
plur. (zoologie) Palourdes.
●(1915) KZVr 116 - 23/05/15. Birigosted, pluriel, tr. «palourdes. Pont-l'Abbé, Albaret.»
- biroubirou
m. (zoologie) Escargot.
●(1909) BROU 206. (Eusa) Birou, tr. «Escargot.» ●(1941) FHAB Mae/Mezheven 48. Pa vez c'hoant da lakat eur velfedenn grogennek da zispaka he c'herniel e leverer d'ezi : – Birou, birou, astenn da gorn, me a lavaro d'it e pelec'h ema da dad ha da vamm ; dindan an daol, e Porz-Paol, o tebri kig ha kaol ! Pa ne zispak ket ar «birou» e gerniel goude beza pedet meur a wech, e tufer warnan.
- birouj
- birousbirous
adj.
(1) Fluide, qui coule.
●(c.1718) CHal.ms ii. fluide, tr. «birous.»
●(1904) DBFV 23b. birous, adj., tr. «fluide.» ●(1927) GERI.Ern 42. birous, tr. «qui coule.»
(2) Chassieux.
●(c.1718) CHal.ms i. chassieus, tr. «picous, birous.»
●(1904) DBFV 23b. birous, adj., tr. «chassieux.» ●(1927) GERI.Ern 42. birous, tr. «chassieux.»
- birouz
- birouzaj
- birri
- Birvidaou / BirvidoùBirvidaou / Birvidoù
n. de l. Ar Birvidaou : Les Birvideaux (phare & ville légendaire, presqu’île de Quiberon).
(1) Birvidaou.
●(1908) (1966) QUIB 181-182. Un chacun a vu Berbido entre Belle-Isle et Quiberon. ●(1943) CHDI 43. Juden er Birvideu get ou mantelleu ru ! ●83Pardon er Birvideu. Dirak aod goué Kiberén é huéler kerreg hag e zo bet distaget guéharal doh en doar. Ur juden e zispleg éh es tud é viùein ataù éno, didan er mor. Er Birvideu e hrér anehé. Dèbrein e hrant meskl ha brennig. Ur uéh pep blé, dé pardon sant Kolman, ou guélér guéhavé é trémen ar en deùen, mantelleu ru-kel geté, é vonet d'er chapél hag é tistroein d'er mor bras. (Juden Bro Kiberén). ●(1959) MOJE II 2. En donvor d'an aot gouez, dirag Kiberen, eur goulou-noz a sked en neñvou. Tour-tan ar Birvidaou an hini eo, ar piled-koar sanket war vez morel kêr Aïza. (...) Beb bloaz, pardon Sant Kolman eo devez kaer ar Birvidaou. ●(1966) QUIB 180. De l'île engloutie, il reste, à trois mètres sous le niveau des basses mers, le plateau submergé des Birvideaux : Er Birvidew, les remous.
(2) [Toponymie locale]
●(1943) CHDI 84. Tré e zo. / Duhont karreg er Uiz e hira hé diazé.
- birvidigbirvidig
f./m. –où Grande soif, pépie.
●(1904) DBFV 23b. birùidig, m. pl. eu, tr. «pépie.» ●(1905) DIHU 1/11. Tapet en des hou ronsed er virùidig, pautred. ●(1906) DIHU 14/242. En diankadell en doé kroget enné hag er virùidig eùé ar en ol. ●(1927) GERI.Ern 49. birwidig m., tr. «Pépie.» ●(1932) BRTG 99. cherreh e hra er virùidig ar un dro.
- birvidigezhbirvidigezh
f.
I.
(1) Bouillonement.
●(1915) KZVr 116 - 23/05/15. Birvidigez, féminin, tr. «bouillonnement, action de bouillir.»
(2) Pétillement d'un liquide.
●(1732) GReg 717a. Petillement, parlant du vin, &c., tr. «Birvidiguez.»
II. sens fig.
(1) Ardeur, ferveur.
●(1732) GReg 50a. Ardeur, passion, vivacité, fougue, tr. «birvidiguez.»
●(1877) BSA 30. Morse n'oa guelet guerc'hes iaouanc o pedi Doue gant muioc'h a virvidigez.
●(1915) KZVr 116 - 23/05/15. Birvidigez, féminin, tr. «ardeur, ferveur.» ●(1927) GERI.Ern 49. birvidigez f., tr. «ferveur, ardeur, vivacité.»
(2) Pétillement.
●(1732) GReg 717a. Petillement, parlant des yeux, &c., tr. «Birvidiguez.»
●(1904) DBFV 21b. berùidigeh, f., tr. «pétulance.» ●(1915) KZVr 116 - 23/05/15. Birvidigez, féminin, tr. «pétillement, pétulance.»
- birvidikbirvidik
adj.
(1) Enthousiaste.
●(1838) CGK 20. Ebatou quer birvidicq.
●(1915) HBPR 55. gant eur vouez ker birvidik.
(2) (Amour) brûlant, ardent, passionné.
●(1909) FHAB Gwengolo 267. eur garantez virvidik ha krenv. ●(1910) MBJL 101. ar garante virvidik a diskoeet eno ouz Sakramant an Oter.
(3) (Envie) brûlante.
●(1907) KANngalon Mae 407. ar c'hoant birvidik en deuz.
(4) (Prière, foi) fervente.
●(1876) BJM 4. dre he bedennou birvidik.
●(1907) KANngalon Mezheven 413. Ar pedennou birvidika ne dalont ket eun oferen heuliet mad. ●(1909) FHAB Gouere 197. eur feiz birvidik. ●(1911) BUAZperrot 8. pedennou birvidik ha pinijennou kalet. ●(1921) PGAZ 1. an dra-ze en deuz great d'ar feiz chom beo ha birvidik er galoun. ●(1915) HBPR 53. pedennou birvidik varzu ar baradoz. ●(1936) PRBD 65. eur feiz birvidik.
(5) (Accueil) agité, rugueux.
●(1889) ISV 354. e doare da rei eun digemer birvidik d'ar forbanet.
(6) (en plt de qqn) Fervent, ardent, bouillant, remuant.
●(1732) GReg 50a. Ardent d'humeur, vif, bouillant, tr. «birvidic.»
●(1864) SMM 42. Lod so christenien birvidic, lod clouar.
●(1910) EGBT 144. birvidik, tr. «fervent.» ●(1911) BUAZperrot 72. eur c'hristen birvidik. ●(1927) GERI.Ern 49. birvidik, tr. «bouillant, remuant ; fervent, ardent, zélé.»
- birvidikaatbirvidikaat
v.
I. V. tr. d.
(1) Rendre plus fervent, aviver.
●(1909) FHAB Gwengolo 262. tomma ar c'halonou ha birvidikat ar feiz. ●(1963) BAHE 35/58. da virvidikaat ar pardonioù.
(2) Vivifier.
●(1935) ANTO 183. Evel da virvidikaat (…) an danevell vurzudus a vennen rei da anavezout d'am c'henvroiz.
II. V. intr. Devenir plus brûlant, plus ardent.
●(1911) BUAZperrot 589. Birvidikât bemdez a rea he c'harantez e kenver he nesa. ●(1935) ANTO 26-27. e santen ma gwad o tont evel war virvidikaat em gwazied.
- BirvidoùBirvidoù
voir Birvidaou
- birvik
- birvikenbirviken
adv. & m.
I. Adv.
A. [au futur]
(1) Jamais.
●(14--) Jer A.105. Byzvyquen bet an maru, me re dyt en argoez, / Ne compsaff en Bezlem, ez vec’h bet em goez, tr. « Jamais jusqu’à la mort, je te (le) donne comme signe, / Je ne dirai à Bethléem que vous avez été (?) en ma présence (?). » ●(1499) Ca 22b. Bizhuyquen. g. nul temps. ●(c.1500) Cb 26a. Bizhuyquen. g. nul temps iamais. ●(1521) Cc [bizhuyquen]. Bizhuyquen. g. iamais. ●(1505) Vc 16. Anna, bizuicquen mellezour, tr. «Anna, (à) jamais miroir.» ●(1575) M 2064. nedeux spy bizhuicquen, tr. «il n'y a d'espoir jamais.» ●(1612) Cnf.epist 14. n'en deo quet dign da bezaff bizuiquen bellec.
●(1659) SCger 67b. iamais ie ne le feray, tr. «biruiquen ner grin.» ●(c.1680) NG 298-300. Berhuiquin ne gredeze / He houe prince na baron / Er bet quement ha enf. ●1885. Birhuiquin Jesus ne velan.
●(1856) VNA 97. Elle ne me verra jamais, tr. «Birhuiquin n'em gùélou.» ●(1878) EKG II 99. Allaz ! n'ho guelign birviken er bed-man !
●(1904) DBFV 23b. birùikin, berùekin, birùikin, adv., tr. «jamais (à l'avenir).»
(2) À jamais, toujours.
●(1650) Nlou 4. ez viomp oll tasset / Da bezaff bizuiquen, en ancquen ha penet, tr. «nous fûmes tous condamnés / à être à jamais dans l'angoisse et la douleur.»
●(c.1680) NG 481-482. E vezaint berhuiquin / En iffernë. ●1111-1112. En Iffernë zo vn ty / Maleurus berhuiquin.
●(1847) BDJ 66. Eveldhan a bado birviken.
●(1904) DBFV 23b. birùikin, berùekin, birùikin, adv., tr. «à jamais, toujours.»
B. [au passé] Jamais.
●(1896) RECe xvii 264. Birwiken n'hi c'haraz 'n hé galon, tr. «(Qui) jamais ne l'aima dans son cœur.»
II. Loc. adv.
(1) Birviken mui : jamais plus.
●(1612) Cnf 70a. Hac e proposaff fermamant bizihuyquen muy n'o offanciff.
(2) Birviken-james : jamais jamais.
●(1824) BAM 49. ha Doue n'en devezo biquen truez oc'h an eneou paour-se ? Birviqen jamæs. ●(1877) EKG I 180. Birviken james.
(3) Da virviken : à jamais.
●(1557) B I 798. Da bizhuiquen perguen en estrenua / Bilen qui rep disheuelep heb ioa / Ez i deza breman ia dan iayn, tr. «tu vas aller pour jamais dans la torture et dans l'émoi, chien odieux, vilain, qui n'as point fait de bien.» ●(1612) Cnf 79a. mar fell deoch beuaff da bizuyquen gueneff.
●(c.1680) NG 841. Mar bes er fin de vuhuiquin. ●(1792) CAg 25. A ol-viscoah de virhuiquin.
●(1894) BUZmornik 197. ha ren a rai da virviken e ti Jacob.
●(1904) DBFV 23b. de virùikin, tr. «à jamais.»
(4) Da virviken james : à tout jamais, pour toujours.
●(c.1802-1825) APS 124. bout de virhuiquin-jamæs forbannet doh t'hou. ●(1855) BDE 345. gloér hag inour d'oh (...) de virhuiquin jamæs.
(5) Da bep birviken : à tout jamais, pour toujours.
●(1912) MMPM 31. roït dezan ar c'hloar da bep birviken.
(6) A virviken : pour toujours.
●(c.1680) NG 1461. De vezouet obliget, er fin, a birhuiquen, / De vezouet en Iffernë.
(7) A virviken da james : à tout jamais.
●(1612) Cnf 13a. me az condaffn miserabl dan tan infernal à bizuyquen da iames. ●62a. an iffernn à bizhyuquen da Iames. ●67a. Benniguet ra vezet ha trugarequaet à bizhuyquen da iames.
III. M. Éternité.
●(1612) Cnf 82a. Hoguen bizhuyquen, an bizhuyquen-mã n'en deuezo fin. ●(1633) Nom 222b. Æuum : eternité : eternite, bizuicquen.
●(1903) BTAH 52. Ama 'ma kear ar Birviken, tr. «C'est ici la ville de l'éternité.»
IV. Foeltr birviken ! : au grand jamais. cf. biken
●(1932) CDFi 19 novembre. ne vezo pardonet biken, foeltr birviken !
- birvikenegezh
- birvilhbirvilh
f. –où
(1) (en plt de qqn) État d'excitation.
●(1915) KZVr 116 - 23/05/15. Birvilh, féminin, pluriel ou, tr. «tressaillement de joie, d'épouvante, remuement, agitation, bouillonement, battement répété et fréquent.» ●Ar virvilh a zo em gwazied, tr. «mon sang bout dans mes veines. Milin.» ●(1947) YNVL 35. Re a virvilh eo an dra-se evit ar memes devezh hag ar memes den. ●(1955) STBJ 94. Eur redadeg kezek-houarn a dlee mont e-biou ha, morse c'hoaz, ne oa bet e Pleiben eur seurt tra da zidui an dud. N'eo ket souezus, eta e oa birvilh gant re ar barrez hag e c'hortozent gant mall ar re a anver bremañ, war ar c'hazetennou, «ramzed an heñchou bras.»
(2) (en plt de la mer) Agitation, bouillonnement.
●(1962) LLMM 95/404. Eno e c'houezhe dalc'hmat un avel yac'hus ha kreñv hag e veze birvilh gant ar mor.
- birvilhañ / birvilhatbirvilhañ / birvilhat
v.
I. V. intr.
(1) (en plt de qqn) Être excité, agité.
●(1915) KZVr 116 - 23/05/15. Birvilha, verbe neutre, tr. «tressaillir de joie, de peur, se remuer, (s') émouvoir, Milin.» ●(1981) ANTR 157. Red eo distana goude re virvilla.
(2) (en plt d'un liquide) Bouillonner.
●(1925) BILZ 116. eur wazennig dour beo ha seder a virbille. ●(1939) MGGD 81. Briz e oa gorre ar mor gant pennou ar pesked o tont er-maez dioutañ ha birvilhat a rae gant ar firbouch a oa ennañ.
(3) (en plt d'une foule) S'agiter.
●(1985) AMRZ 39. Eun neiziad merien hag a virville, eur pez trouz ganto.
II. V. tr. d. Animer.
●(1931) VALL 26b. Animer ; exciter (le courage, etc.), tr. «birvilha.»
- birvilherbirvilher
m. –ion (?) Homme qui aime parler, bavard (?) agitateur (?) confusion avec birbilher, marvailher (?).
●(1963) LLMM 96/5. Yann-Louj a oa bet re hir e deot ha, daoust d'e vezh-natur, e rankas sentiñ. Marteze ivez, ar birvilher a oa anezhañ ne c'houlenne ket gwelloc'h evit hen ober.
- birvilhetbirvilhet
adj.
(1) Animé.
●(1915) KZVr 116 - 23/05/15. beza birvilhet eus a eur feiz kre, tr. «être animé d'une foi forte, Combeau.»
(2) Excité.
●(1958) BRUD 3/31. emede an oll war-zao e Pont-Koblant, birvilhet o 'fenn o hedal eun darvoud iskiz bennag da c'hoarvezoud. ●(1964) ABRO 109. ha, birvilhet-holl, e krie a-bouez penn.
- birviñbirviñ
v.
I. V. tr. d.
A.
(1) Faire bouillir (un liquide).
●(1633) Nom 211a. Decoquere ad palmum : boüillir tant que la quarte partie soit consommée : biruiff quen na ve consoummet an pederuet queufren.
●(1877) EKG I 191. en eur virvi va banne zoubenn ar brignenn.
●(1910) YPAG 4. peilhât pato, birvi dour, ribotât lêz, lakat lêz da zevel, skotan podou.
(2) Faire bouillir (qqc.) dans un liquide.
●(1744) L'Arm 160b. Fomentation, tr. «Frotadurr unn drouc bénac guett lezeu bêrhuéd ér guin.»
●(1925) BILZ 115. Ar beüt a vije bervet, dibluskennet keit ha ma vije tomm.
(3) Birviñ ar c'houez : faire la lessive.
●(1925) FHAB Mezheven 229. pa deu ar poent d'ar wreg da virvi ar c'houez.
B. sens fig. Birviñ (soñjoù, gwidreoù, etc).
●(1939) KOLM 43. Un diavéz ker pinùik, brud é santeleh hag é benijenneu e lakè penneu er Pikted ha Dalriadianed de verù chonjeu dishaval a zivout Kolmkel. ●(1959) TGPB 198. Met ne ouien ket e verve kemend-all a widre e klopenn vrein va enebour.
II. V. intr.
A. Bouillir.
●(1499) Ca 22a. Biruiff. g. boullir.
●(1659) SCger 16a. bouillir, tr. «birui pr. beruet.» ●(1744) L'Arm 34b. Bouillir, tr. «Beruein.» ●(1790) MG 89. Hun Eutru (…) en doai hul laqueit de gousquèt ar er plous. Chetui, berhuein e ra men goaid én-an, quel liès gùéh ma chongean én dén-hont. ●(17--) EN 3339-3440. an dour o viruin, / ma voan toled a bars, evid ma discornin, tr. «l'eau était à bouillir, / en sorte que je fus jeté dedans pour me dégeler.»
●(1877) EKG I 129. evel ma c'houez ar podad leaz lakeat da virvi var an tan. ●(1897) EST 62. En deur e duem, e verw, tr. «L'eau s'échauffe, bout.» ●63. de verwein ar en tan, tr. «à bouillir sur le feu.»
●(1904) DBFV 21b. berùein, v. n., tr. «bouillir.»
(2) Bouillonner.
●(1904) DBFV 21b. berùein, v. n., tr. «bouillonner.»
B. par ext.
(1) (en plt de boissons alcoolisées) Fermenter.
●(1902) PIGO I 81. en eur chilaou e jistr o virvi. Dre ma verve, a liou anean a chenche. ●(1934) BRUS 65. Fermenter (boissons), tr. «berùein.» ●(1935) BREI 437/1d. Awechou, ar jistr, goude peurgarget ar barrikennou, ne verv ket evel m'eo dleet : elec'h teurel diwarnan forz koc'h-jistr, ne dol nemet eun eonenn wenn, ha ne ra ket e dog. ●(1938) WDAP 2/104. barrikennou, sistr o virvi enno.
(2) Pétiller.
●(1904) DBFV 21b. berùein, v. n., tr. «pétiller.»
(3) (en plt du feu) =
●(1915) HBPR 152. beilla var an tan a verve c'hoaz.
C. sens fig.
(1) (en plt de plusieurs éléments) Fourmiller, grouiller.
●(1792) HS 190. de barein guet un darn-pod er vreinnaté hac er préüèt e verhüai tro-ha-tro dehou.
●(1866) BOM 6. eur stroll verien, / O virvi er boultren.
●(1914) DFBP 266a. pulluler, tr. «Birvi.» ●(1915) KZVr 116 - 23/05/15. Birvi, verbe neutre, tr. «grouiller, fourmiller.» ●(1925) SFKH 8. Berùein e hrent é men gulé.
(2) Birviñ gant : grouiller, fourmiller de, être infesté de.
●(1904) DBFV 21b. berùein, v. n., tr. «grouiller.» ●berùein a anstu, tr. «grouiller de vermine.» ●(1910) MBJL 72. Nebeud a dud ive dre ar ruio, hag en e vervont an deio all gant a dremenerien a zo enne. ●(1732) GReg 743b. Plein de poux, tr. «tud e verv gued amstu.» ●(1957) ADBr lxiv 4/447. (An Ospital-Kammfroud) couvert de puces (...) se dit : o virvi emañ gand ar c'hwenn. ●lxv 4/536. Birvi a ra ar horz al'douar gand an dorifored : a-druilhadou emaint diouto.
(3) S'exciter.
●(1907) PERS 211. heb santout he galon o virvi.
(4) Ne pas tenir en place d'excitation, être en ébullition.
●(1866) FHB 94/333b. Evidomme, otrou a verve var va izili.
●(1903) MBJJ 47. Birvi ive 'ra ma spered ha birvi ma fantazi : ha me 'n em lakat da zevel eur werz diwar-benn enezen Kors. ●(1904) DBFV 21b. berùein, v. n., tr. «s'agiter avec impatience.» ●(1909) FHAB Mae 130. e trid hag e c'houlen eur eur virvi : (…). ●(1907) AVKA 190. Ha Martha, hi, a veske hag a verve evid aoza pep tra evid un digemer mad. ●(1915) KZVr 116 - 23/05/15. Birvi, verbe neutre, tr. «être en ébullition, en mouvement, excité, ne pouvoir tenir en place.»
(5) (en plt du regard) Briller.
●(1838) CGK 19. da lagad quèr lem (…) / O virvi a blijadur. ●(1877) EKG I 84. he lagad lemm o virvi enn he benn.
●(1900) ANDP 16. e lagad o virvi war e vignon. ●(1902) PIGO I 179. e zaoulagad entanet a verve en e benn.
(6) Abonder.
●(1920) LZBl Gouere 326. Ar c'houezen a verv var he dal.
(7) (en plt d'une image à l'écran) Être brouillé.
●(1982) PBLS 631. (Langoned) birviñ ra an télé, tr. «l'image de la télé est brouillée.»
(8) Birviñ gant ar c'hoant : brûler d'envie.
●(1903) MBJJ 3. birvi a ra gant ar c'hoant da deski e-unan eur bern treo.
(9) Birviñ gant : déborder de.
●(1861) BSJ 263. hur halon é verhuein guet er garanté.
●(1939) RIBA 126. En hoér-man e rekehè berùein get er vuhé.
(10) (en plt d'un sentiment, d'une émotion) Brûler.
●(1907) AVKA 244. gant ar gounar o virvi enhan. ●(1911) BUAZperrot 471. ar feiz a verve en o c'halon e deus digaset hizio o bugale da lida ar memes gouel.
(11) Scintiller.
●(1907) AVKA 314. ar stered a grogê dija da virvi en oab.
(12) Birviñ ar gounnar en e galon : bouillir, bouillonner de colère.
●(1861) BSJ 207. Er gounar, péhani e verhué én ou haloneu, ne zé quet hemb quin ag er jalousi.
(13) (en plt de plusieurs personnes) Birviñ en-dro d'ub. : se bousculer, se presser, s'agiter autour de qqn.
●(1932) BRTG 168. Abrest é ma bet er galanted é verùein én dro d'er plah. ●(1933) BLGA 7. Ar c'halanted a verve eta en-dro d'ar plac'h yaouank.
(14) =
●(1825) COSp 53. quenteh èl ma santehet er goal-imur é verhuein én hou pèn. ●150. a pe gommance hun goal-inclinationeu mignon berhuein én omp.
III. [empl. devant un v. amené par la prép. «da»] Birviñ d'ober udb. : se hâter de faire qqc.
●(1934) MAAZ 173. pedér groah é fichal hag é verùein de glask ha de dolpein ou brageriseu.
IV.
(1) Birviñ evel un taol-gwenan : être très nombreux.
●(1904) BMSB 85 (Ku) F. ar May. An ingroes a zo stank azalek beg ar lan, / Ken stank ma verv an dud egiz eun tôl guenan.
(2) Birviñ evel ur grugell verien : être très nombreux.
●(1935) CDFI 1 juin (L) *Ab-Sulio. Tremen-distremen a raent hep ehan ha bervi evel eur grugell verien.
(3) Emañ ar soubenn o virviñ : voir soubenn.
(4) Birviñ e gouez dindanañ : voir kouez.
(5) Bezañ e laezh o virviñ : voir laezh.
(6) Birviñ e wad : voir gwad.