Recherche 'bistrak...' : 2 mots trouvés
Page 1 : de bistrak (1) à bistrakenn (2) :- bistrakbistrak
m.
(1) Petit enfant.
●(1957) ADBr lxiv 4/447. (An Ospital-Kammfroud) Le diminutif bistrakig (toujours au singulier) s'emploie en parlant d'un enfant chez qui le sentiment de pudeur n'est pas encore apparu : Kê d'az kwele 'ta ! tamm bistrakig fall !
(2) [au plur.] Parties génitales de l'homme.
●(1957) ADBr lxiv 4/447. (An Ospital-Kammfroud) Bistrakou : n. m. pl. (pas de singulier). – Désigne les attributs du sexe mâle. Se dit familièrement chaque fois que l'on ne veut pas offenser la pudeur : Bremaig ma ne guzez ket da vistrakou e vint drebet dit gand ar haz !
(3) (ornithologie) Petite grive, &c.
●(1874) TLK I FHB 481/88b. E broiou a zo al laboused-se a vez hanvet strakerien-lann, e broioù all filiped-lann : En hor broni e vez great pistraked anez-ho.
●(1904) DBFV 23b. bistrag, guistrag, f. pl. ed, tr. «petite grive.» ●(1984) ECDR 123. Wa'r roz, er bodoù lann izel, pe war an douar e kavemp neizhioù fitrak pe marechaliged (pennduig).
- bistrakennbistrakenn
voir bitrakenn
bistrenket adj.
(1) Éméché, gris.
●(1938) SAV 11/17. Bez' e c'hell beza bistreñket, badaouet, tommet-mat, rous-vezo, mezo pe mezo-dall. ●(1984) EBSY 60. (Sant-Ivi) bistrenket, tr. «entre deux verres.»
(2) =
●(1934) KANNkerzevod 87/9. Mouez pistrenket, lagad leun a bikouz.