Devri

Recherche 'blank...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de blank-1 (1) à blankter (7) :
  • blank .1
    blank .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A. (en plt de qqn)

    (1) Affaibli par la fatigue.

    ●(1752) PEll 65. En Cornwaille, on dit communément Blanc eo, il est épuisé, & affoibli de fatigue, il n'a plus de force pour travailler ou resister.

    ●(1857) CBF 48. Ar paour kez a zo blankik, tr. «Le pauvre petit est malingre.» ●(1890) MOA 167. Chétif, tr. «blankik (C[ornouaille]).»

    ●(1902) PIGO I 179. dinerz ha blank. ●(1907) PERS 41. blank eo c'hoaz, o sevel deuz he glenved e ma. ●(1907) PERS 40. blank eo c'hoaz, o sevel deuz he glenved e ma. ●(1915) KZVr 135 - 03/10/15. Blank, tr. «faible, peu solide, Léon et Tréguier.» ●Me 'zo arri blank ma c'hof, me 'zo blank ma c'hof, tr. «je me sens faible par suite du besoin de manger.» ●(1924) BILZbubr 43-44/1026. ar c'hreunenn hadet en kalon ar pôtr beo a jomas en gwirione blank hag orodet. ●(1927) GERI.Ern 51. blank adj., tr. «Faible, peu solide, chétif, délicat.»

    (2) Faible.

    ●(1924) BILZbubr 42/976. Al lezenn... grêt gant piou ? hag evit piou ?... gant an hini krenv eneb an hini blank. ●(1926) FHAB Mae 195. Blank : faible.

    B. (en plt de qqc.)

    (1) (Nourriture) Peu fortifiante.

    ●(1867) FHB 143/308a-b. Ne ket gant traou ker blank eo e veze froted guechall en hor bro, muzellou ar vugale.

    ●(1916) KZVr 151 - 23/01/16. boued blank, tr. «mets qui ne nourrit pas, qui remplit comme l'eau (Caer).»

    (2) Souple, pliant.

    ●(1752) PEll 65. Blanc, selon que M. Roussel le trouvoit usité en son pays de Léon, signifie mou, souple, foible, lâche, pliant.

    II. Adv. Faiblement.

    ●(1868) FHB 201/357b. eun dachennic ag â vogedé blank aolac'h.

  • blank .2
    blank .2

    m. –où, –ed Sou.

    I.

    ●(1790) MG 3. eih-blanq a zéuèh e ounian. ●61. laquad ur blanq-benac a costé. ●(1790) Ismar 373. laireah ur blanq.

    ●(1840) EBB 17. deuxèque guénec ou blanque. ●(1856) VNA 164. Je n'ai pas le sou, tr. «Ne mès chet ur blanq.»

    ●(1903) JOZO 19. chakein blank ha blank hé zammik lod danné !… ●(1904) DBFV 24a. blank, m. pl. ed, eu, tr. «sou, cinq centimes.» ●(1925) SFKH 4. tri blank bihan. ●(1927) GERI.Ern 51. blank V[annetais] m. pl. eu, ed, tr. «Sou.»

    II.

    (1) Paeañ blank ha liard : tout payer, payer entièrement.

    ●(1907) BSPD I 497 (G) J. Larboulet. Doh tu Pièr e zisplég splann er huirioné, én ur laret a voéh ihuél é oé bet péet blank ha liard.

    (2) Gouarn e bemp blank : garder par devers soi (?).

    ●(1936) DIHU 306/181 (G) L. Herrioù. N'hé devoè ket kredet sannein grik. Goarnet hé devoè hé «femp blank» geti aveit devéhatoh.

    (3) Ur sell a dalvez ouzhpenn pemp blank : un regard très noir.

    ●(1938) DIHU 330/182 (G) L. ar Miliner. - Eit me hah !» a respontas ean téret ru, en un dorrein arnehi ur sel hag e dalvè ohpen pemp plank.

  • blankaat
    blankaat

    v.

    (1) V. intr. S'affaiblir, devenir faible.

    ●(1834) APD 17-18. Mar santit anezàn o vlancât hag o vouga [tan ar garantez]. ●(1884) LZBt Mae 107. Aboe ma eo kemeret Son-Tai ec'h eo blankeet ker spered a vrezel ar Chinoaed.

    ●(1925) BILZ 174. Blankaat a rê buan ha buan. ●(1927) GERI.Ern 51. blankaat v. n., tr. «devenir faible.» ●(1931) VALL 291a. devenir faible, tr. «blankaat.» ●(1937) FHAB Gouere 195. Dre m'eo blankeet pe mouget ar feiz en eun darn bras a eneou.

    (2) V. tr. d. Affaiblir, rendre faible.

    ●(1927) GERI.Ern 51. blankaat v. n., tr. «rendre faible.» ●(1931) VALL 291a. rendre faible, tr. «blankaat.»

  • blankad
    blankad

    m. –où

    (1) Pour un sou de.

    ●(1856) VNA 112. un pain d'un sou, tr. «ur blancad bara.»

    ●(1904) DBFV 24a. blankad, m., tr. «valeur d'un sou.» ●deu vlankad bara, tr. «deux sous de pain.» ●(1912) DIHU 88/147. ur blankad nadoéieu. ●(1925) SFKH 8. de glah ur blankad bara de di er pobér. ●(1927) GERI.Ern 51. blankad m., tr. «valeur d'un sou.»

    (2) sens fig. Petite quantité.

    ●(1910) ISBR 269. Hemb hanaùout ur blankad katekiz.

  • blankadurezh
    blankadurezh

    f. Faiblesse.

    ●(1924) FHAB Kerzu 458. en em gavas da goueza war ar ru, dre skuizder ha blankadurez. ●(1926) FHAB Mae 195. Blank : faible ; blankadurez, faiblesse.

  • blankaouier
    blankaouier

    m. –ion Ramasseur de sous.

    ●(1540) Repertoire des rantes et leuees conten(ues) au grand-rantier des ãnniuersaires de lesglise cathedralle de treguer. Blancouyer (Le) Ann. de Trég. 30, = celui qui ramasse des sous, mendiant. (d'après GMB 69).

  • blankter
    blankter

    m. Faiblesse.

    ●(1927) GERI.Ern 51. blankder m., tr. «faiblesse.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...