Devri

Recherche 'bleuñv...' : 29 mots trouvés

Page 1 : de bleunv (1) à bleunvusaat (29) :
  • bleuñv
    bleuñv

    coll. –où

    I. (botanique)

    (1) Fleurs.

    (1464) Cms (d’après GMB 70). Bleuzff, fleurs, avec un o au dessus de ff. ●(1499) Ca 23a. g. de fleurs. b. a blezu.

    (1659) SCger 58a. fleur, tr. «bleûnuen, p. bleun.» ●132b. bleûnuen, p. bleuñ, tr. «fleur.»

    (1838) CGK 10. bleünz er balan. ●(1860) BAL 162. Neket er goanv eo mont da glasc bleunv nac avalou en ur vezen. ●(1862) JKS 105. bleun ar foenn. ●(1867) MGK 109. Ar bleunv (…) / A vezo da wele. ●(1869) FHB 229/153b. Unan euz ar bleuniou a gaver stanca var ar meaz, hag a dremener ebiou dezho ep teleur evez outho, eo ar bleun balan. Ar vleunen-ze (...). ●(1874) POG 162. evel bleun ar parkou. ●(1876) TDE.BF 57a. Bleuñenn, s. f. Et aussi bleuñvenn, fleur des arbres forestiers et fruitiers, de la lande, du genêt ; pl. bleuñ, bleuñv, masc. ●(18--) SAQ I 236. Evel ar bleun er parkeier.

    (1910) BOBL 30 avril 279/2e. na fiziet ket war drem ar gwez dre o bleun.

    (2) E bleuñv : en fleurs.

    (1790) MG 18. a pe vai hur vergéyeu hac hur guiniegi é bleu.

    (1897) EST 67. er gué aval é bleu.

    (3) En he/e/o bleuñv : en fleurs.

    (1927) GERI.Ern 53. en he bleuñ, tr. «(verger) en fleur.» ●(1933) ALBR 51. eur pez parkad lin en e vleun. ●(1955) VBRU 126. Na pegen kaer e vez ar gwez avaloù en o bleuñv da goulz pardon sant Erwan em Bro-Dreger !

    II.

    (1) Mycodermes.

    (1744) L'Arm 447a. Gendarme de vin, tr. «Bleu m

    (1906) BOBL 20 octobre 109/3b. Ar bleun var ar jistr. ●(1962) TDBP II 52. Bleuñ a zo war ar chistr, tr. «il y a des fleurs sur le cidre.»

    (2) (physiologie) Fleurs, menstrues.

    (1633) Nom 262b. Mensium profluuium, vel mulierum profluuium, abundantia feminarum : les fleurs des femmes : bleuzu an graguez hudurnaig an graguez.

    (1659) SCger 58a. fleurs des femmes, tr. «bleun

    (1904) DBFV 25a. bleu, pl. eu tr. «menstrues.»

    III. (phycologie)

    (1) Algues Laminaria hyperborea.

    (1968) NOGO 218. Laminaria hyperborea. bl, «fleurs» : Saint-Pabu, Perros en Plouguerneau.

    (2) par erreur Laminaria digitata.

    (1968) NOGO 220. Laminaria digitata. ta:li bl, «goémon (à) fleurs» : Landeda, confusion avec Laminaria hyperborea.

    IV. sens fig.

    (1) Ar bleuñv ag : l'élite, la fine fleur de.

    (1904) DBFV 25a. er bleu ag en dud, tr. «des gens d'élite.» ●(1942) VALLsup 61b. L'élite des gens, tr. «er bleu ag en dud V[annetais].»

    (2) E bleuñv e vrud : dans la fleur de l'âge.

    (1936) IVGA 305. Hag edon e bleuñ va brud.

    (3) E bleuñv ar yaouankiz : à la fleur de l'âge.

    (1911) BUAZperrot 169. ez out en em gavet e bleun da yaouankiz.

    (4) (en plt d'une fille) En he bleuñv : dans toute sa beauté, d'une beauté épanouie.

    (1904) DBFV 25a. én hé bleu, tr. «(fille) dans toute sa beauté.» ●(1927) GERI.Ern 53. en he bleuñ, tr. «(jeune fille) à la fleur de l'âge.»

    (5) Bezañ en e gaerañ bleuñv : être florissant.

    (1982) TREU 5. E galleg avad ema an treuzviezadennou en o haerra bleuñv abaoe dibenn ar Grennamzer, anavezet mad int gand ar Zaozon hag anvet ganto spoonerisms pe slips, an Italianed a zo ampart dreist war ar poent-ze.

    V. Bleuñv ar garnel : (avoir) les cheveux gris.

    (1924) CDFi 29 mars 1. sonjal oun koz, bleun ar garnel war va fenn.

    VI. Hadañ bleuñv skav en ur prad dourek : voir skav.

  • bleuñv-an-amanenn
    bleuñv-an-amanenn

    coll. (botanique) Boutons d'or.

    (1931) GWAL 136-137/424. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Bleuñv- (pe "fleur" er yez-pobl) -an amann : paobran.

  • bleuñv-an-hañv
    bleuñv-an-hañv

    coll. (botanique) Paquerette.

    (1879) BLE 83. Paquerette. (Bellis) Bleûnhan.

  • bleuñv-ar-Sakramant
    bleuñv-ar-Sakramant

    coll. (botanique) Orchis tacheté, maculé.

    (1879) BLE 291. Orchis maculé. (O. maculata. L.) Bleûn ar Sakramant.

  • bleuñv-ar-sent
    bleuñv-ar-sent

    coll. (botanique) Chrysantèmes.

    (1931) GWAL 136-137/424. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Bleuñv-ar-sent : chrysantèmes e galleg.

  • bleuñv-bara-amann
    bleuñv-bara-amann

    coll. (botanique) Paquerettes Bellis perennis.

    (1913) PRPR 34. evel bleun bara'mann er prajou, da viz ebrel.

  • bleuñv-hañv
    bleuñv-hañv

    coll. (botanique) =

    (1933) OALD 45/216. Bleun hanv.

  • bleuñv-kaouled
    bleuñv-kaouled

    coll. (botanique) Hortensias.

    (1931) GWAL 136-137/424. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Bleuñv-kaouled : hortensias e galleg.

  • bleuñv-kurunoù
    bleuñv-kurunoù

    coll. (botanique) Jasiones.

    (1931) GWAL 136-137/424. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Bleuñv-kurunou : bleuñv Santez Barba. ●(1982) TIEZ I 208. Interdire aux enfants d'apporter dans la maison la petite jasione bleue commune ou «fleur de tonnerre» (bleun kurun) qui ne manquerait pas d'attirer la foudre.

  • bleuñv-nevez
    bleuñv-nevez

    coll. (botanique) Primevères.

    (1879) BLE 330. Primevère. (Primula. L.) Bleûn-névez.

    (1927) GERI.Ern 53. bleuñ-neve(z), tr. «primevère.»

  • bleuñv-ribod
    bleuñv-ribod

    coll. (botanique) Jonquilles.

    (1959) BRUD 7/22. toulladou bleuñ-ribot. ●25. Bleuñ-ribod. – Foeon.

  • bleuñv-sant-Ewan
    bleuñv-sant-Ewan

    coll. (botanique) Pivoines.

    (1931) GWAL 136-137/424. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Bleuñv-sant-Ewan : pivoine e galleg.

  • bleuñv-soufr
    bleuñv-soufr

    m. Fleurs de soufre.

    (1895) FOV 239. Bleu-chouffr zou ur mantal ha n'en dé ket mizuz ! tr. «La fleur-de-souffre ne coûte pas cher.»

  • bleuñvadur
    bleuñvadur

    m. Floraison.

    (1931) VALL 309a. Floraison, tr. «bleuñvadur m.»

  • bleuñvadurezh
    bleuñvadurezh

    f. Floraison.

    (1931) VALL 309a. Floraison, tr. «bleuñvadurez f.»

  • bleuñvata
    bleuñvata

    v. intr. Butiner.

    (1931) VALL 87b. Butiner en parl. des abeilles, tr. «bleuñvata

  • bleuñveg
    bleuñveg

    f. –i, –où Endroit planté de fleurs.

    (1499) Ca 23a. g. lieu plain de flours. b. blezuec. ●(c.1500) Cb 26b. g. lieu plain de flours. b. bleuzuec.

    (1927) GERI.Ern 53. bleunveg f., tr. «parterre.» ●(1931) VALL 534b. Parterre, tr. «bleuñveg

  • bleuñvegad
    bleuñvegad

    m. –où Contenu d'un parterre de fleurs.

    (1931) VALL 534b. Parterre ; le contenu, tr. «bleuñvegad f.»

  • bleuñvek
    bleuñvek

    adj. Plein de fleurs.

    (1464) Cms (d’après GMB 70). bluzuec, plein de fleurs.

    (1927) GERI.Ern 53. bleunvek adj., tr. «plein de fleurs.»

  • bleuñvel
    bleuñvel

    adj. Floral.

    (1931) VALL 309a. Floral, tr. «bleuñvel

  • bleuñvenn
    bleuñvenn

    f. –où

    (1) (botanique) Fleur.

    (1499) Ca 23a. Bleuzuenn. g. fleur. ●(1575) M 175. Bezaff ara da neuz, en fæçon vn bleuzuen, tr. «Ton aspect est à la façon d'une fleur.» ●(1576) H 46. Rosen lysen bleuzuen fresq, tr. « Rose, Lily, fresh Flowers. » ●(1633) Nom 68a. Cytinus, ampullagiu: la fleur d'vn grenadier : an bleunuen an grenades. ●77a. Flos, flosculus : fleur : bleuzuen. ●Calix : le bouton d'vne fleur : an bouttoun ves an bleuzuen.

    (1659) SCger 58a. fleur, tr. «bleûnuen, p. bleun.» ●132b. bleûnuen, p. bleuñ, tr. «fleur.» ●(1744) L'Arm 159b. Fleur des arbres, tr. «Bléhuenn.. neu. f.»

    (1876) TDE.BF 57a. Bleuñenn, s. f. Et aussi bleuñvenn, fleur des arbres forestiers et fruitiers, de la lande, du genêt ; pl. bleuñ, bleuñv, masc. ●(1897) EST 68. é chunein peb bleuen.

    (1904) DBFV 25a. bleuen, bleñùen, f. pl. –nneu et bleu, tr. «fleur d'arbre.» ●(1923) DIHU 142/248. Bleuetoh eit bleuen erbet. ●(1933) MMPA 76. eur vleuennig dister, glas evel an oabl ha ganti eur c'houez dispar ; he hano, bokedig troad-ebeul, e galleg, «violette».

    (2) Bout en e vleuñvenn : être florissant.

    (1856) VNA 221-222. La ville de Rennes n'est florissante que quand les États de Bretagne s'y tiennent, tr. «Er guær a Ruan ne vè én hé bleuèn nameid a pe vè inou en Stadeu a Vretagn.»

  • bleuñvet / bleuñviet
    bleuñvet / bleuñviet

    adj.

    (1) Fleuri.

    (c.1718) CHal.ms ii. les arbres sont bien fleuris, tr. «er guehé a sou bleüet mat.»

    (1923) DIHU 142/248. Bleuetoh eit bleuen erbet.

    (2) Où il y a des fleurs.

    (1910) MBJL 70. en o rôk liorzo bleuniet.

    (3) (en plt du lait) =

    (1962) TDBP II 52. Arru eo bleuñiet al lêz, tr. «le lait devient fleuri (de petits points de beurre monte à la surface du lait dans la baratte.»

  • bleuñviañ
    bleuñviañ

    voir bleuñviñ

  • bleuñvidigezh
    bleuñvidigezh

    f. Floraison.

    (1931) VALL 309a. Floraison, tr. «bleuñvidigez f.»

  • bleuñviet
    bleuñviet

    voir bleuñvet

  • bleuñvil
    bleuñvil

    m. –ed (zoologie) Anthozoaire.

    (1931) VALL 28a. Anthozoaire, tr. «bleunvil m. pl. ed

  • bleuñviñ / bleuñviañ
    bleuñviñ / bleuñviañ

    v. intr.

    I.

    (1) Fleurir.

    (1499) Ca 23a. g. flourir. b. blezuyaff. ●(c.1500) Cb 26b. flourir. b. bleuzuyaff. ●g. florir. b. bleuzuiaff.

    (1659) SCger 58a. fleurir, tr. «bleunvia.» ●132b. bleûnvia, tr. «fleurir.» ●(1710) IN I 80. An dour (…) oc'h arrousi ar plant (…) a ra dezo dont da c'hlasvesi ha da vleunvi. ●(1744) L'Arm 159b. Fleurir, tr. «Bléhuein

    (1856) VNA 105. Tout fleurit en cette saison, tr. «Peb tra e vleu ér sassun-men.» ●(1872) ROU 97a. Bleuvi e meurs, furmi en ebrel, eus ar re-ze ne vezimp ket vell (meliores) ; bleuvi en ebrel, furmi e mae, eus ar re-ze e cargimp om zaé. C'est-à-dire, que les arbres qui fleurissent trop tôt, ne donnent pas de fruits ; qu'on en profite pas. ●(1876) TDE.BF 57a. Bleuñi, bleuñvi, v. n., tr. «Fleurir, parlant des arbres fruitiers et forestiers, de la lande, du genêt.»

    (1927) GERI.Ern 53. bleuñvi, V[annetais] bleuein v. n., tr. «fleurir.»

    (2) Bourgeonner.

    (1904) DBFV 24b. bleuein, v. n., tr. «fleurir, bourgeonner en parl. des arbres.»

    II. sens fig.

    (1) Bleuñviñ gant al levenez : s'épanouir de joie.

    (1896) HIS 116. bleuein e hra é galoñ get er leúiné.

    (1904) DBFV 24b-25a. bleuein (get er leùiné), tr. «s'épanouir de bonheur, en parl. du cœur.» ●(1912) BUEV 5. ha bleuein e hré é galon get er leùiné é huélet er vugulion vihan deuhlinet dirak er Huerhiéz Mam de Zoué. ●10. En dé-sé kaloneu en ol e vleué get er leùiné.

    (2) Briller, luire.

    (1904) DBFV 24b. bleuein, tr. «briller, luire.»

    (3) Prospérer.

    (1904) DBFV 24b. bleuein, tr. «prospérer, être florissant, se distinguer.» ●(1927) GERI.Ern 53. bleuñvi, V[annetais] bleuein v. n., tr. «s'épanouir, prospérer.»

  • bleuñvus
    bleuñvus

    adj.

    (1) Florissant.

    (1844) LZBg 2l blezad-1 lodenn 88. er stad bleuüs ag er mission.

    (1927) GERI.Ern 53. bleuüs adj., tr. «Florissant.» ●(1931) VALL 309a. Florissant, tr. «bleuñvus

    (2) Qui produit des fleurs.

    (1931) VALL 308b. qui produit des fleurs, tr. «bleuñvus

    (3) =

    (1927) GERI.Ern 53. bleuüs adj., tr. «gonflé.»

  • bleuñvusaat
    bleuñvusaat

    v. intr.

    (1) Devenir florissant.

    (1915) KZVr 139 - 31/10/15. Bleuusât, verbe neutre, tr. «devenir florissant, ou prendre bonne apparence.» ●(1927) GERI.Ern 53. bleuüsaat v. n., tr. «devenir florissant.»

    (2) =

    (1927) GERI.Ern 53. bleuüsaat v. n., tr. «devenir gonflé.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...