Devri

Recherche 'bleud...' : 20 mots trouvés

Page 1 : de bleud (1) à bleudus (20) :
  • bleud
    bleud

    m. –où

    I.

    (1) Farine.

    (1499) Ca 23a. Bleut. g. farine. ●g. farine de quoy on fait les hosties a chanter. b. an bleut maz rer an bara can. ●85a. Flour an bleut. g. fleur de farine. ●(1633) Nom 56b. Panis siligineus, panis primarius : pain de fleur de farine : bara græt ves an flour an bleut. ●74b. Farina, simila : farine : bleut.

    (1659) SCger 56a. farine, tr. «bleut.» ●(1710) IN I 414. beza ez eus gueneoc'h eta eus ar bleud a Ægipt. ●(1732) GReg 398b. Farine, tr. «Bleud. Van[netois] bled

    (1830) SBI I 4. va bleud a zo c'hoaz o valad. ●(1856) VNA 49. de la farine, tr. «Blèd.» ●(1870) FHB 300/309a. lakaat duad etouez va bleud.

    (1904) DBFV 24b. bled, bleud, m., tr. «farine.» ●(1907) FHAB Gwengolo 193. Fuet oant holl evel bleud en eur bann heol. ●(1909) BROU 203. (Eusa) bluter la farine, tr. «aoza bleud

    (2) Bleud kerc'h, gwinizh : farine d'avoine, de froment, etc.

    (1732) GReg 398b. Farine de froment, tr. «Bleud guynis. Van[netois] bled gunih.» ●Farine de seigle, tr. «Bleud ségal.» ●Farine d'aveine, tr. «Bleud qerc'h.» ●Farine de sarazin, tr. «Bleud ed du. bleud guynis du. bleud yd du.» ●Farine d'orge, tr. «Bleud heyz.»

    (1850) JAC 58. bleud güinis, mël ha viou. ●(1872) ROU 99. Cette farine d'avoine est d'un bon rapport, tr. «Ar bleud kerc'h-ma a ra founn vad.»

    II.

    (1) Ober e vleud gant : tirer parti de.

    (1903) MBJJ 99 (T) L. le Clerc. Ar plouz a vo drailhet 'benn neuze; mad e vo, koulskoude, da vean debret. Ar c'hanvaled, dreist-holl, a rey o bleud gantan. ●(1958) BLBR 114/13 Visant Fave. Ober e vleud gant ... (tenna gounid euz).

    (2) Bezañ (en, war) e vleud : être à son aise, dans son élément.

    (1900) KRL 18 (Ku-Sant Trifin). Bean en e vleud, tr. «Avoir ce qu'on désire, être comme le rat dans son fromage.» ●(1908) PIGO II 11 (T) Erwan ar Moal. 'Vit lavaret ar wirione war he hed, Itien na oa ket en e vleud; pe mar deo gwell ganac'h, ne oa ket e zaoud er ger; dies oa e spered. ●(1910) MBJL 65 (T) L. le Clerc. Me ne blij ket d'in ar pebr : setu e ven em bleud eno 'vat ! ●(1911) RIBR 80 (L) K. ar Prat. Janned a yoa en he bleud; n'eo ket peadra da veva eo a vanke d'ezi. ●(1929) FHAB Du 428 (L) Y.-V. Perrot. Pa deue da varc'had Lesneven e ranke en em ganna ouz unan bennak ha neuze e veze en e vleud. ●(1931) VALL 11. Être à son affaire (dans son élément), tr. F. Vallée «beza en e vleud fam.» ●(1935) ANTO 4 (T) *Paotr Juluen. Eno e vez en e vleud, 'vel ar pesk en e zour. ●(1943) FHAB Meurzh/Ebrel 269 (Ki-Sant Vig) J.-L. Peron. Var e vleud, tr. «bien en train, ex. n'ema ket war e vleud.» ●(1949) KROB 15-16/13 (Lu) H. Greff. En taol-mañ, ar vugale a zo en o bleud. ●(19--) (T) E. ar Barzhig BHAF 29. Eun dudi a oe evidon, ya, em bleud e oan... ●(1961) BRUD 14-15/80 (T) E. ar Barzhig. Em bleud e vezen-me eta oh ober wardro an avalou-douar. ●(1971) CSDC 37 (Ki) M. Divanac'h. Mon ket war ma bleud hiriou. Droug pen am'eus. ●48. Oen ket ivez war ma bleud, ellet kridi. ●(1974) THBI 188 (Ki) M. Divanac'h. mez pa eo chifanet (contrariée) mae ket war he bleud nezi. ●(1985) ANTR 155 (L) *Tad Medar. Pep hini a zo ama en e vleud, kaser ar cholori gwelloh hoaz eged n'euz forz piou. ●202. War ar blasenn foar Yann Gouer a zo en e vleud.

    (3) Reiñ bleud flour d'ar moc'h : jeter des perles devant les porcs.

    (1991) (Ki) PONTEKROAZ J.-Y. Lagadeg. Reiñ bleud flour d'ar moc'h : reiñ traoù da dud n'int ket dellezek anezho.

    (4) Ober bleud (gant eskern ub.) : broyer qque chose.

    (1909) KTLR 167 (L) K. Jezegou. E tennin diganhez da gerniel, da ivinou hag e rin bleud gant da eskern ! ●(1915) HBPR 83 (L) K. Jezegou. Eun tammik muioc'h tud Goaien a vije great bleud gant ho eskern. (1923) (L) K. Jezegou KNOL 74. Kuit ! ha buan pe me rei bleud gant da eskern ! ●(1931) VALL 95. Mettre en capilotade, tr. F. Vallée «ober bleud gant fam.» ●(1936) TKAL II 43 (Ki) J. Riou. Gant ar fulor a oa ennoun, em bije distripet anezañ ha graet bleud gant e eskern. ●(1942) VALLsup 25. Broyé de coups, tr. F. Vallée «graet bleud gand e eskern popul.» ●(1958) BLBR 114/13 V. Fave. Me rafe bleud ganez ! (me a vrevfe ahanaoud !)

    (5) Mont e vleud da vrenn : les choses dégénèrent.

    (1955) VBRU 156 (T) *Jarl Priel. An dro-mañ 'vat e oa aet bleud Grichka da vrenn. ●(1958) LLMM 67/95 (T) *Jarl Priel. Met petra bennak ma rae brav din gwelloc'hikañ m'helle, e kolle ganin poan hag an amzer ; bep gwech e c'hoarie ganti tro an diaoul, ne baoueze ket he bleud da vont da vrenn, ha bep gwech ivez ez ae he c'halon war vihanaat.

    (6) Malañ munut e vleud : dépenser le moins possible.

    (1954) VAZA 174-175 (T) *Jarl Priel. A-wechoù zoken e ranke malañ munut-munut he bleud, ha ne oan ket pinvidikoc'h egeti. ●(1968) LOLE 33 (T) *Roc'h Vur. Eur sarmon d'an hini a veze re hir e zent ouz taol - mala munud-munud a rae ar hoz plah yaouank he bleud.

    (7) Malañ bleud eus e winizh da ub. : user de représailles vis-à-vis de qqn.

    (1997) HYZH 209/30a. user de représailles vis-à-vis de qqn, tr. «malañ bleud dezhañ eus e winizh

    (8) Malañ an hevelep bleud : ne pas changer de conversation.

    (1957) AMAH 192 (T) *Jarl Priel. Hogen daoust ha ma kenderc'he an aotronez-se da valañ an hevelep bleud hag a droe da vrenn brein...

    (9) Na bleud na brenn : rien de bon.

    (1838-1866) PRO.tj 191. Ne reont ama na bleud na brenn. ●(1877) FHB (3e série) 17/140b (L) *Jakez Peizant. Ne c'hellan ober gantho na bleud na brenn.

    (1911) FHAB Gouere 194 *F.. Pa welaz ne c'helle mui ober na bleud na brenn, e c'halvaz ar Frans d'e zikour.. ●(19--) NFLO (Lu). Je ne puis rien en faire, tr. Loeiz ar Floc'h «ne c'hellan ober na bleud na brenn gantan (H[aut]-Léon).»

    (10) Sellet berr ouzh bleud ha brenn : être très avare.

    (1954) VAZA 18 (T) *Jarl Priel. Darn, eme an dud, a sell gwell verr ouzh o bleud hag ouzh o brenn ; houmañ 'vat, a sile ar yod, evel ma lavarer, dre lostenn hec'h hiviz.

    (11) Bezañ eus ar memes bleud : être de la même farine.

    (1968) LOLE 105 (T) *Roc'h Vur. Ma vefe bet difennet gand eun Tixier Vignancour pe unan all euz ar memez bleud !...

    (12) Bezañ meret e bleud tanav :

    (1949) SIZH 48 (Ki) Y. Drezen. Nemet na petra 'ta ! N'oa ket meret er bleud an tanavañ.

    (13) C'hoarzhin gwenn evel bleud flour : voir c'hoarzhin.

    (14) Reut evel un ibil er bleud : voir ibil.

    (15) Bezañ chomet ar brenn e-touez ar bleud gant ub. : voir brenn.

    (16) Bezañ pizh war ar brenn ha foran war ar bleud : voir brenn.

    (17) Eürus evel ul logodenn en ur sac'had bleud : voir logodenn.

    (18) Sioul evel ul logodenn er bleud : voir logodenn.

  • bleud-dour
    bleud-dour

    m. (botanique) Lentilles d'eau, lenticules.

    (1876) TDE.BF 56b. Bleud-dour, s. m. A la lettre, farine d'eau. J'ai entendu, dans les environs de Saint-Renan, donner ce nom aux lenticules, plantes très-déliées qui séjournent à la surface de l'eau des grandes mares ou étangs. ●(1879) BLE 241. Lenticule. (Lemna. L.) Bleud-dour.

    (1927) GERI.Ern 53. bleud-dour, tr. «plantes minces sur les eaux dormantes.»

  • bleud-flour
    bleud-flour

     m. Fleur de farine.

    (17--) TE 193. unêc tonnèl blèd flour.

    (1876) TDE.BF 56b. Bleud-flour, s. m., tr. «Fleur de farine.»

    (1903) EGBV 83. Er vrutell e zou un tañouiz ront e gerh get er velin hag e ziforh er bleud flour doh er bren. ●(1927) GERI.Ern 53. bleud-flour, tr. «fleur de farine.»

  • bleud-fu
    bleud-fu

    m. Folle-farine.

    (1732) GReg 398b. Folle-farine, la plus menuë qui s'attache aux parois du moulin, tr. «Bleud fu

  • bleud-gouez
    bleud-gouez

    m. Folle-farine.

    (1732) GReg 398b. Folle-farine, la plus menuë qui s'attache aux parois du moulin, tr. «Bleud gouëz

  • bleud-heskenn
    bleud-heskenn

    m. Sciure.

    (1876) TDE.BF 56b. Bleud-heskenn, s. m., tr. «Sciure de bois.»

    (1927) GERI.Ern 53. bleud-heskenn, tr. «sciure de bois.»

  • bleud-kouez
    bleud-kouez

    m. Poudre de tan.

    (1876) TDE.BF 57a. Bleud-kouez, s. m. C[ornouaille], tr. «Poudre de tn pour tanner les cuirs.»

    (1927) GERI.Ern 53. bleud-kouë(z), tr. «poudre de tan.»

  • bleud-livn
    bleud-livn

    m. Limaille.

    (1927) GERI.Ern 53. bleud-livn, tr. «limaille.»

  • bleud-louzoù
    bleud-louzoù

    m. Fécule.

    (1925) FHAB Mae 198. daou lur bleud-louzou, anvet «fekul» e galleg.

  • bleud-prenn
    bleud-prenn

    m. Sciure.

    (1633) Nom 100a. Scobs, lanugo, serrago : scieure, limaille : an brenn esquen, bleut pren.

    (1732) GReg 851b. Sciûre de bois ; ce qui tombe en poudre lorsqu'on scie, tr. «bleud-prenn

  • bleud-ran
    bleud-ran

    m. = (?).

    (1877) FHB (3e série) 17/140b. bleud-ran var ar melc'hod, ma cuzint ho c'herniel.

  • bleudañ / bleudiñ
    bleudañ / bleudiñ

    v. tr. d.

    (1) (cuisine) Fariner, enfariner.

    (1732) GReg 398b. Fariner, jetter de la farine sur le poisson avant que de le frire, tr. «Bleuda pesqed.»

    (1904) DBFV 24b. bledein, bleudein, v. a., tr. «enfariner.» ●(1914) DFBP 118a. enfariner, tr. «Bleuda.» ●(1927) GERI.Ern 53. bleuda, tr. «enfariner.»

    (2) Réduire en farine.

    (1927) GERI.Ern 53. bleuda, tr. «réduire en farine.»

  • bleudeg
    bleudeg

    m. bleudeien

    (1) Enfariné.

    (2) (Terme d’injure) Bleudeg fall.

    (1732) GReg 342a. Des docteurs enfarinez, des gens de mauvaise doctrine, qui affectent la bonne, la saine, des gens couverts de farine blanche que le vent emporte, tr. « Doctored bleudeucq. bleudéyen fall. bezyou güennet. bleizy dôn. leern douçz. alanigued. tirguizyer al leaz livris. etivy caloun an douar »

  • bleudek
    bleudek

    adj.

    (1) Farineux, qui a la consistance, l'aspect de la farine.

    (1732) GReg 398b. Poires farineuse, tr. «Pèr bleudecq

    (1864) KLV 70. Ar batatezen wenn (...) a zo bleudekoc'h, mez n'he deuz blaz ebet. Ann hini velen a zo dousoc'h, bleudok ha mad dreist kount. ●(1878) BAY 19. bleudek, tr. «Qui tient de la farine.»

    (1904) DBFV 24b. bledek, adj., tr. «farineux.» ●(1915) KZVr 137 - 17/10/15. Peren vleudek (opposé à peren dourennek, poire juteuse), Haute-Cornouaille, Jaffrennou.

    (1927) GERI.Ern 53. bleudek adj., tr. «farineux.»

    (1962) TDBP II 52. Ar patatez-mañ a zo bleudeg, tr. «ces pommes de terre-ci sont farineuses.»

    (2) Enfariné.

    (1732) GReg 398b. Farineux, euse, qui est blanc de farine, tr. «Bleudeucq. bleudecq

    (1927) GERI.Ern 53. bleudek adj., tr. «enfariné.»

    (3) (pathologie) Daroued bleudek : dartes farineuses.

    (1732) GReg 398b. Dartre farineuse, tr. «Dervoëden bleudeucq. p. dervoëd bleudeucq

    (4) = (?).

    (1910) FHAB Genver 22. Skaff ar rec'hier a zo eul leac'h bleudek evit an ormel.

    (5) (Terme d’injure) Doktored bleudek.

    (1732) GReg 342a. Des docteurs enfarinez, des gens de mauvaise doctrine, qui affectent la bonne, la saine, des gens couverts de farine blanche que le vent emporte, tr. « Doctored bleudeucq. bleudéyen fall. bezyou güennet. bleizy dôn. leern douçz. alanigued. tirguizyer al leaz livris. etivy caloun an douar »

  • bleudenn
    bleudenn

    f.

    (1) Grain de farine.

    (1927) GERI.Ern 53. bleudenn f., tr. «grain de farine.»

    (2) Grain de (poussière, etc.).

    (1867) FHB 127/178a. eur vleuden bennag euz ar chadennou prisius.

    (3) Poudre.

    (1943) FHAB Gouere/Eost 325. eur vleudenn hag a zallas kement mab d’e vamm oa eno.

    (4) Corps à aspect farineux.

    (1962) EGRH I 16. bleudenn f., tr. « poussière farineuse, corps à aspect farineux. »

  • bleudennek
    bleudennek

    adj. Farineux.

    (1870) MBR 342. bleudennek ar mel, tr. «le miel rempli de farine.»

    (1903) MBJJ 112. Freuz, treo bleudennek ha bara. ●(1915) KZVr 137 - 17/10/15. bleudennek, tr. «(pommes de terre) farineuses, en Goélo, Lec'hvien.» ●(1927) GERI.Ern 53. bleudennek adj., tr. «(pomme de terre) farineuse.»

  • bleudenniñ
    bleudenniñ

    v. intr. Se réduire en farine.

    (1915) KZVr 137 - 17/10/15. Bleudenni, tr. «se réduire en farine.» ●Bleudenni 'ra an avalou-douar er bloa-man, tr. «les pommes de terre se réduisent en farine cette année. Lec'hvien.» ●(1927) GERI.Ern 53. bleudenni, tr. «se réduire en farine.»

  • bleuder
    bleuder

    m. –ion Farinier, blatier.

    (1732) GReg 398b. Farinier, qui vend du blé moulu, tr. «Bleuder. p. bleudéryen

    (1927) GERI.Ern 53. bleuder m., tr. «farinier.»

  • bleudiñ
    bleudiñ

    voir bleudañ

  • bleudus
    bleudus

    adj. Qui produit de la farine.

    (1927) GERI.Ern 53. bleudus adj., tr. «qui produit de la farine.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...