Devri

Recherche 'blod...' : 14 mots trouvés

Page 1 : de blod-1 (1) à blodou (14) :
  • blod .1
    blod .1

    adj.

    (1) Attr./Épith. Solide, calé, stable.

    (1876) TDE.BF 58a. Blod, adj., tr. «Solide, bien assujetti.» ●(1890) MOA 125b. Bien assujetti, tr. «stabil, – blod, – postet-mad, – ferm.»

    (2) Adv. Solidement.

    (1876) TDE.BF 58a. Blod, adv., tr. «solidement.»

  • blod .2
    blod .2

    coll. (ichtyonimie) Tous petits poissons.

    (1952) LLMM 31/57. (Douarnenez) Blod, blodaj a-s. glizigoù bihan-tre. ●(1976) HYZH 108/29. (Douarnenez) glizigoù bihen (ha nign lavere deuzouto blot). ●85. blot : pesked bihan-tre, re vihan da vezañ debret gant an dud. ●(1977) PBDZ 97. (Douarnenez) blod, tr. «petits poissons.»

  • blod .3
    blod .3

    m. –où

    (1) Marchepied.

    (1499) Ca 23a. Blot. g. bloquel marchepie. ●(c.1500) Cb 27a. Bloc. g. bloquel / marchepie. ●(1521) Cc [bloc]. Bloc. g. bloquel / marchepie.

    (2) Cale pour caler.

    (1883) MIL 10. an taoliou-mean diazeet var blodou maen ive.

    (1915) KZVr 141 - 14/11/15. Blod, masc., pluriel blojo, tr. «cale, objet qui sert à caler, tenir en équilibre un meuble, etc. Tréguier, Goelo.» ●Koad bloed, tr. «bois qui peut servir à cet usage.» ●(1916) KZVr 158 - 12/03/16. Blod, masculin, Léon, Tréguier, Goelo, pluriel blojo en Haut-Tréguier, tr. «cale, pièce de bois servant à mettre d'aplomb un objet mal équilibré.» ●koad blod, tr. «bois de rebut, Even. ●(1927) GERI.Ern 54. blod m., tr. «Morceau de bois pour caler.» ●(1931) VALL 438b. blod, tr. «morceau de bois pour caler T[régor].»

  • blodadur
    blodadur

    m. –ioù Amollissement.

    (1744) L'Arm 12b. Amolissement, tr. «Blodadur. m.»

    (1904) DBFV 25a. blodadur, m., tr. «amollissement.» ●(1927) GERI.Ern 54. blodadur m., tr. «amollissement.»

  • blodaj
    blodaj

    coll. Tous petits poissons.

    (1977) PBDZ 97. (Douarnenez) blotaj, tr. «petits poissons.»

  • blodañ .2
    blodañ .2

    v. tr. d. Caler.

    (1879) ERNsup 149. blotiñ, caler, consolider (un meuble), Lohuec.

    (1915) KZVr 141 - 14/11/15. Blodan, verbe actif, tr. «caler, mettre d'aplomb avec une cale.» ●Blodan an treou pa hijont, tr. «caler des objets quand ils chancellent.» ●(1916) KZVr 158 - 12/03/16. bloda, blodan (à Lohuec, blotin), verbe actif, tr. «caler.» ●(1927) GERI.Ern 54. bloda v. a., tr. «caler, assujétir.»

  • blodañ / blodiñ .1
    blodañ / blodiñ .1

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Amollir, ramollir.

    (1659) SCger 80b. mollir, tr. «bloda.» ●(c.1718) CHal.ms iii. ramollir, tr. «blodein, tinerat douçat, dinerhein fallat.» ●(1744) L'Arm 12b. Amolir, tr. «Blodein.» ●19b. Attendrir, tr. «Blotein

    (2) Blodañ ub. : frapper qqn.

    (1874) FHB 500/236b. a gendalc'he da vloda he c'horf dezhi gant keuneud. ●(1874) FHB 501/247b. bloda dezhan he choug.

    ►[empl. comme subst.]

    (1870) FHB 286/195a. hag a reaz eur bloda dezhan tu ha tu.

    (3) Rendre confortable.

    (1868) FHB 167/86b. Goude beza blodet ar vriad colo a dlie servichout dezho da vele.

    (1923) ADML 36. en ho faner, blodet gant delliou dero ha ha kinvi seac'h. ●40. Lezomp peb hini da vloda he lojeiz.

    (4) Ameublir.

    (1864) KLV 68. Ar patatez lakeat gand ar bal, a vlod muioc'h ann douar ato. ●(1872) ROU 73b. Ameublir la terre, tr. «bloda an douar.»

    II. V. intr. S'amollir.

    (1876) TDE.BF 58a. Bloda, v. n., tr. «C[ornouaille] S'amollir.» ●(1897) EST 71. in [en avaleu] e vlodou ésoh.

    (1904) DBFV 25a. blodein, v. n., tr. «s'amollir.»

    III. Blodañ kostoù ub. : kostoù.

  • blodeg
    blodeg

    m. –ed (ichtyologie) Mollusque.

    (1931) VALL 475. Mollusque, tr. «blodeg m. ed

  • blodenn .1
    blodenn .1

    f. blod

    (1) (ichtyologie) Tout petit poisson.

    (1977) PBDZ 663. (Douarnenez) blod, petits poissons, blodenn. ●(1979) VSDZ 98. (Douarnenez) An hen-briell zo bihanoc'h'vit ur vlodenn… an hen-briell zo ur pesk bihan-bihan fall, welez ken e lagad. Ur vlodenn zo ur glizigenn vihan (dra-se vez lavaret deus ur plac'h pa eo un ratous). An hen-brilli vez atav e fleuriñ gant an dour ; 'maint ket don en dour, tr. (p. 262) «L'alevin est un des plus petits poissons ; c'est un tout petit poisson dont tu n'aperçois que l'œil. Ur vlodenn, c'est un petit sprat ; cela se dit également d'une femme lorsqu'elle est petite. L'alevin est toujours à la surface ; tu ne le trouveras jamais en profondeur.»

    (2) (alimentation) Mie de pain.

    (1919) DBFVsup 8a. bloden, f., tr. «partie molle (du pain).» ●(1927) GERI.Ern 54. blodenn V[annetais] f., tr. «partie molle (du pain).» ●(1970) GSBG 17. (Groe) blouden, tr. «mie de pain.»

  • blodenn .2
    blodenn .2

    f. –où Bloc.

    (1744) L'Arm 422a. Bloc, tr. «Blodænn.. neu. f.»

    (1904) DBFV 25a. bloden, f. pl. –nneu, tr. «bloc.» ●blodennig, tr. «petite masse.» ●(1927) GERI.Ern 54. blodenn f., tr. «Bloc.» ●blodennig, tr. «petite masse V[annetais].»

  • blodenn-goad
    blodenn-goad

    f. blodennoù-koad Madrier.

    (1904) DBFV 25a. bloden goed, tr. «madrier.» ●(1927) GERI.Ern 54. blodenn goed, tr. «madrier.»

  • blodet
    blodet

    adj. (agriculture) Ameubli.

    (1857) CBF 106. Douar blodet, tr. «terre ameublie.»

  • blodiñ
    blodiñ

    voir blodañ .1

  • blodoù
    blodoù

    voir blotoù

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...