Devri

Recherche 'boe...' : 42 mots trouvés

Page 1 : de boe (1) à boetur (42) :
  • boe
    boe

    voir bae

  • Boed
    Boed

    n. de l. Boëd (île dans le golfe du Morbihan).

    ●(1985-1986) ADEM 110. Lâr anwoù an inisi e breton. / Dreneg : Dreneg vihan ha Dreneg Vras, Logodeg, an Irus, Boed ha Boedig.

  • Boedig
    Boedig

    n. de l. Boëdic (île dans le golfe du Morbihan).

    ●(1985-1986) ADEM 110. Lâr anwoù an inisi e breton. / Dreneg : Dreneg vihan ha Dreneg Vras, Logodeg, an Irus, Boed ha Boedig. (...) Bez oa ur chapel e Boedig iwe.

  • boem .1
    boem .1

    f.

    I. F.

    (1) Ur voem eo (+ v.) : c'est un enchantement de.

    ●(1974) YABA 25.05. Ur voém e oè gwelet merhed ha paotred get ou fanérieu. ●(1981) LIMO 25 décembre. Ur voém e oè o cheleu.

    (2) Ur voem : un enchantement.

    ●(1927) GERI.Ern 56. boem V[annetais] f., tr. «Chose merveilleuse.» ●(1982) LIMO 30 juillet. Ur voém eid en daoulagad.

    II. Loc. adv.

    (1) [après un adj.] Très.

    ●(1932) GUTO 13. ul len hir ha ledan ur voem. ●45. Hag er vangoér e oè kaer ha braù ur voem.

    (2) Loc. exclam. Ur voem ! : étonnamment.

    ●(1932) GUTO 8. ur mañné bras ur boem ! ●10. bout e oè deu baian, bras ur voém ! ●(1974) YABA 30.03. Stumet ind eué get er bara segal, ur voém ! ●(1982) LIMO 13 août. Tud e oè deit eué a vostad, ur voém !

  • boem .2
    boem .2

    m. (agriculture)

    (1) Bande de terre soulevée par le soc de la charrue.

    ●(1904) DBFV 25b. boem, bom, m. pl. –mmeu, tr. «terre levée par la charrue.» ●(1907) VBFV.bf 7a. boem, m. pl. meu, tr. «bande de terre détachée par le soc.» ●(1934) BRUS 279. La bande de terre détachée par le soc, tr. « er boem –meu, m..»

    (2) Kontell-voem : coutre.

    ●(1849) LLB 101. Ur soh, ur goutel voem ag er ré luemetan.

    ●(1904) DBFV 25b. koutel voem, tr. «coutre de charrue.» ●(1934) BRUS 273. Le coutre, tr. «er goutel-voem, f.» ●(1976) LIMO 07 août. bohaleu, pigelleu, penneu-mar, strépeu, soheu, koutelleu-voem, é hortoz boud luemmet.

  • boem-douar
    boem-douar

    m. Hep boem-douar ebet : qui n'a pas un pouce de terrain.

    ●(1955) STBJ 201. devezourien hep boemm-douar ebet, o chom e solierou pe e pennou-tier zec'h hag a veze grêt kamprourien outo.

  • boemenn
    boemenn

    f.

    (1) Passion.

    ●(1936) DIHU 304/150. Azé éh oè é vrasan boémen.

    (2) Lakaat e voemenn gant udb. : se passionner.

    ●(1936) DIHU 305/168. hag e lak breman ou boemen get er brehoneg !

  • boemer .1
    boemer .1

    adj. Enchanteur.

    ●(1927) GERI.Ern 56. boemer adj., tr. «enchanteur.»

  • boemer .2
    boemer .2

    m. –ion Charmeur, sorcier.

    ●(1732) GReg 153b. Charmeur, sorcier, tr. «boëmer. p. yen.»

    ●(1927) GERI.Ern 56. boemer m., tr. «enchanteur.»

  • boemerezh
    boemerezh

    m.

    (1) Enchantement.

    ●(1927) GERI.Ern 56. boemerez m., tr. «enchantement.»

    (2) Égarement.

    ●(1927) GERI.Ern 56. boemerez m., tr. «égarement de l'esprit.»

  • boemet
    boemet

    adj. Admiratif.

    ●(1907) BOBL 09 février 124/2f. e dier koz koz a lakee ar bourmenerien da chom boëmet diragê. ●(1925) SFKH 10. souéhet, boémet ken e oé digor kaér é vég geton. ●(1944) EURW I 116. ma lakaet hoc'h eus boemet. ●166. chom boemet dirak Menez-Kragou. ●(1970) BHAF 280. Hag ar vugale da zigeri daoulagad boemet.

  • boemiñ
    boemiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Charmer, enchanter, ensorceler.

    ●(1699) Har 18. boêmi, tr. «enchanter.» ●(c.1718) CHal.ms i. Enchanter, tr. «charmein, chalmein bohemein Ing.» ●(1732) GReg 153b. Charmer, enchanter, tr. «boëmi. pr. boëmet.»

    ●(1904) DBFV 26a. bohemein, boémein, v. a., tr. «enchanter (Ch. ms.).» ●(1905) BOBL 25 novembre 62/3b. An neubeud foueroujen o deuz laket en o fenn ober trouz er c'hontre evid esa boëma an dud. ●(1927) GERI.Ern 56. boemi, tr. «charmer, ensorceler, séduire.»

    (2) Émerveiller.

    ●(1927) GERI.Ern 56. V[annetais] boemein, tr. «émerveiller.» ●(1932) BRTG 173. de voemein Latira get danevel doéréieu pautred vras en Toulchaj.

    (3) Bezañ boemet gant : s'émerveiller de.

    ●(1935) BREI 419/1b. an dud yaouank-se (...) a deuas d'an iliz, da heul ar misioner, boemet gant nerz ar c'han.

    II. V. intr.

    (1) =

    ●(1934) MAAZ 127. Tad er plah e voem é kleuet ramblereh Iann.

    (2) Sommeiller.

    ●(1958) BLBR 114/13. E Skaer boemmi a dalv hoaz evid moredi : «Ne gousk ket an hini klañv, nemed boemmi a bennadou.»

  • boemus
    boemus

    adj.

    (1) Qui enchante.

    ●(1927) GERI.Ern 56. boemus adj., tr. «enchanteur, charmant.» ●(1977) LIMO 22 janvier. Doérieu biskoah soéhusoh (…) ken boémus èl men dint.

    (2) Étonnant.

    ●(1927) GERI.Ern 56. boemus adj., tr. «étonnant.»

  • boerenn
    boerenn

    f. (argot d'Elliant) Boisson alcoolisée.

    ●(1984) BRLI I 138. boeren zo gâta darre, tr. «ils sont encore soûls.»

  • boerenneg
    boerenneg

    m. (argot d'Elliant) Ivrogne.

    ●(1984) BRLI I 138. boerenneg, tr. «qui aime la boisson» (mot d'un emploi général aujourd'hui, mais uniquement «lankouta» il y a cinquante ans).

  • Boes
    Boes

    n. pr. Boèce.

    ●(1499) Ca 23b. Boecc. g. idem. l hic boecus cii. propre nom.

  • boesell-
    boesell-

    voir poezell-

  • boeson
    boeson

    m. –ioù

    (1) Boisson alcoolisée.

    ●(1916) KANNlandunvez 64/464. hag a ra implij fall euz ar guenneien-ze evit prena lipouzerez, bouesoun, dillad kaer. ●(1955) STBJ 210. eur marc'hadour boeson bennak. ●(1967) BAHE 54/28. en em deurel d'ar boeson, d'ar boeson gaoc'h, d'an hini ruz, nann da win mat ar vro, met d'ar gwashañ meskaj marc'had-mat. ●(1983) PABE 63. (Berrien) boeson, tr. «boisson alcoolisé.»

    (2) Boeson dous : liqueur.

    ●(1955) STBJ 206. evit ober «cassis» pe boeson dous.

    (3) Boeson kreñv : alcool.

    ●(1955) STBJ 203. marc'hadour gwin ha boesoniou kreñv.

    (4) Boeson gaoc'h : mauvaise boisson.

    ●(1967) BAHE 54/28. en em deurel d'ar boeson, d'ar boeson gaoc'h, d'an hini ruz, nann da win mat ar vro, met d'ar gwashañ meskaj marc'hat-mat. ●(1976) BAHE 91/10b. Mont a reas ar paour-kaezh plac'h war ar boeson-gaoc'h, ha n'eo ket ober sin, me lar deoc'h…

    (5) Kaout ur gwall voeson : avoir le vin mauvais.

    ●(1927) TSPY 36. Hag ouspenn, evit doare, ec'h eus eur gwall voësoun.

    (6) Kaout ur boesoñ mat : avoir le vin bon.

    ●(1974) SKVT III 55. Chichant e oa, ha mav. Ur boeson vat en doa ar mañsoner. ●79. ha da reoù oa, ne roe ket ur boeson mat.

    (7) Bezañ poazh gant ar boeson : être cuit par la boisson, être alcoolique.

    ●(1995) PTEZ 26. (Plougastell) Poh (poaz) gand ar boeson, tr. «(alcoolique invétéré, cuit par la boisson).»

    (8) Bezañ boeson gant ub. : être pris de boisson.

    ●(1920) LZBt Meurzh 19. dreist oll pa vije boëson gantan.

  • boesoner / boesonier
    boesoner / boesonier

    m. –ion Ivrogne, soûlard, picoleur.

    ●(1910) MAKE 101. eur gwaz fur ha tamm ebet dispignour na boesounier. ●(1942) LANB 56. eur boesonier, eun den lavar-ha-dislavar ha sammet a zle. ●(1953) BLBR 60/12. N'eo ket eur ouenn a voesonierien a savetaio ar Frañs. ●(1995) BRYV I 177. (Milizag) e oa maread a voesonerien.

  • boesoniañ / boesoniñ
    boesoniañ / boesoniñ

    v.

    (1) V. intr. Boire, se soûler, picoler.

    ●(1955) BLBR 85/4. arabat e vefent troet da voesoni.

    (2) V. tr. d. Faire boire.

    ●(1905) BOBL 18 mars 26/1c. boesoniet gant ar maer, pehini a isit anê.

  • boesonier
    boesonier

    voir boesoner

  • boesoniñ
    boesoniñ

    voir boesoniañ

  • boest
    boest

    f. –où

    I.

    (1) Boîte.

    ●(1499) Ca 23b. Boest. g. boette. ●b. boest ann oleau en ylis. ●b. boest an bara can. ●Boest an guentus. g. ventouse a ventouser qui est fait de voirre. ●(1633) Nom 168b. Capsella, capsulla, cistella : layette, boëtte : vn bouestul, cassedic. ●175b. Myrothecium, alabastrum : boitte ou verre, ou vaisseau pour mettre dedans vnguents & senteurs : bouestl, guezrez (lire : guezren) pe vn vessel euit lacquat ongantou. ●175b-176a. Narthecium : la boite aux vnguents : bouestl an ongant. ●176a. Pyxis, pyxidula vel pyxidicula : boitte : bouestl. ●185b. Corytus : carquois à mettre l'arc : vn bouestl da douen an gouarec.

    ●(1659) SCger 15a. boiste, tr. «bouestl.» ●133a. bouestl, tr. «boeste.» ●(1732) GReg 100a. Boete, ou boite, tr. «Boëstl. p. boëstlou. boëst. p. boëstou. Van[netois] boeist. p. boëisteü.» ●(1744) L'Arm 32b. Boëte, tr. «Bouiste.. eu : Boéstle.. eu. f.»

    ●(1877) BSA 92. eur vouest coat. ●(1879) GDI 23. Ean ou heijas én ur vouistr. ●(1895) GMB 73. pet[it] Trég[uier] goest, f. pl. goecho.

    ●(1904) DBFV 28a. bouist, boést, boeist, bouistr, f. pl. eu, tr. «boîte, étui.» ●(1919) BUBR 6/163. Ar Strat, o fuketal, en deus kavet eur guziadenn boestchou. ●(1925) SFKH 19. ur vouistig koed. ●(1974) THBI 166. en e vleust steredennet aour.

    (2) Étui.

    ●(1732) GReg 587b. Etui de lunettes, tr. «Boëstl lunedou.»

    II.

    (1) Tremen evel ul lizher er voest : voir lizher.

    (2) Start evel sardined-eoul en ur voest : voir sardined.

    (3) Start evel kaplaned en ur voest : voir kaplaned.

  • boest-kannañ
    boest-kannañ

    f. Boîte de lavandière.

    ●(1931) VALL 71b. boîte de lavandière, tr. «boest-kanna f.»

  • boest-kaoutr
    boest-kaoutr

    f. (agriculture) Pièce qui retient le coutre de la charrue.

    ●(1916) KZVr 187 - 01/10/16. Boest-kaoutr, tr. «la pièce dans laquelle est emmanché le coutre de la charrue. Enquête [agricole].»

  • boest-mein
    boest-mein

     pop. f. prison.

    ●(1744) L'Arm 32b. Boëte aux cailloux, prison, tr. «Bouistle-mein. f.»

    ●(1904) DBFV 28a. bouist mein, tr. «boîte aux cailloux, prison.»

    ►absol.

    ●(1934) DIHU 280/149. geuiaterion séhedek hag e lakehè turel un dén er vouest, forh és, eit ur uérennad chistr.

  • boest-mir
    boest-mir

    f. Boîte de conserve.

  • boest-mouezhiañ
    boest-mouezhiañ

    f. Urne à voter.

    ►absol.

    ●(1857) LVH 79. ean e denn unan ha unan er billetenneu ag er vouistr.

    ●(1908) KMAF 38. o poania da glask tenna bilheji er-meaz eus ar voest.

  • boest-post
    boest-post

    f. Boîte postale.

  • boest-relegoù
    boest-relegoù

    f. boestoù-relegoù Reliquaire.

    ●(1732) GReg 799a. Reliquaire, tr. «Boëstl relegou. p. boëstlou relegou.»

    ●(1914) DFBP 281b. reliquaire, tr. «Boest relegou.» ●(1931) VALL 640a. Reliquaire, tr. «boest-relegou f. pl. boestou-relegou.» ●(1935) SARO 27. eun tan gwall spontus bet kroget e Kemper, a vougas, en eun taol, kerkent ha ma voe digaset boest-relegou ar zant.

  • boest-termerez
    boest-termerez

    f. plais. Accordéon.

    ●(1922) DIHU 132/86. Get er «vouist termeréz» é ma oeit albéhen en dud bremen.

  • boest-vutun
    boest-vutun

    f. boestoù-butun Tabatière.

    ●(1732) GReg 900a. Tabatiere, tr. «boëstl butum. p. boëstlou butum.» ●(1744) L'Arm 374a. Tabatiere, tr. «Bouiste butum. f.»

    ●(1931) VALL 723a. Tabatière, tr. «boest-vutun f. pl. boestou-butun.» ●(1964) ABRO 22. ur c'horn hag ur voest-vutun.

  • boestaat
    boestaat

    v. tr. d. Emboîter.

    ●(1732) GReg 338a. Encaisser, mettre en caisse, tr. «Boëstlaat. pr. boëstleët.»

  • boestad
    boestad

    f. –où Contenu d'une boîte.

    ●(1732) GReg 100a. Boetée, tr. «Boëstlad. p. boëstladou. boëstad. p. boëstadou.»

    ●(1818) HJC 308. guet ur voèstad albâtre carguet à ur parfum. ●(1844) LZBg 2l blezad-1añ lodenn 67. ur vouistad orlemanteu.

    ●(1924) ARVG Here 228. war digare prenan eur vouestad alumetez. ●(1937) TBBN 11. huéh bouistad péhieu argand. ●(1974) GAME 22. Eur vleustad aour-mirakl.

  • boestadur
    boestadur

    m. –ioù Emboîtage.

    ●(1914) DFBP 281b. remboîtement, tr. «Boestadur.»

  • boestañ
    boestañ

    v. tr. d. Remboîter.

    ●(1732) GReg 799b. Remboeter, remettre un os disloqué dans sa boëte naturelle, tr. «boëstla an esqern divoëstlet.»

  • boetell
    boetell

    f. –où (agriculture) Botte (de foin).

    ●(1869) FHB 212/24. pet boetel foen so er sanail-ma ?

  • boetrab
    boetrab

    coll. (botanique) Betteraves.

    ●(1744) L'Arm 29b. Bête-rave, tr. «Boiterabe.»

    ●(1904) DBFV 22a. boetraben, f. pl. boetrab, tr. «betterave.»

  • boetrabenn
    boetrabenn

    f. –où, boetrab Betterave.

    ●(1744) L'Arm 29b. Bête-rave, tr. «Boiterabeenn. f.»

    ●(1904) DBFV 22a. boetraben, f. pl. boetrab, tr. «betterave.»

  • boetrabez
    boetrabez

    coll. Betteraves.

    ●(1732) GReg 91a. Betterave, racine grosse et rouge, tr. «Boëtrabesen. p. boëtrabès.»

    ●(1857) CBF 90. Gounezet ec'h euz-te boetrabez ? tr. «As-tu planté des betteraves ?»

  • boetrabezenn
    boetrabezenn

    f. –où, boetrabez Betterave.

    ●(1732) GReg 91a. Betterave, racine grosse et rouge, tr. «Boëtrabesen. p. boëtrabès.»

    ●(1903) CDFi août-septembre. eur voetrabezenn drailhet bennak. (d'après KBSA 56).

  • boetur
    boetur

    voir gwetur

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...