Devri

Recherche 'boe...' : 42 mots trouvés

Page 1 : de boe (1) à boetur (42) :
  • boe
    boe

    voir bae

  • Boed
    Boed

    n. de l. Boëd (île dans le golfe du Morbihan).

    (1985-1986) ADEM 110. Lâr anwoù an inisi e breton. / Dreneg : Dreneg vihan ha Dreneg Vras, Logodeg, an Irus, Boed ha Boedig.

  • Boedig
    Boedig

    n. de l. Boëdic (île dans le golfe du Morbihan).

    (1985-1986) ADEM 110. Lâr anwoù an inisi e breton. / Dreneg : Dreneg vihan ha Dreneg Vras, Logodeg, an Irus, Boed ha Boedig. (...) Bez oa ur chapel e Boedig iwe.

  • boem .1
    boem .1

    f.

    I. F.

    (1) Ur voem eo (+ v.) : c'est un enchantement de.

    (1974) YABA 25.05. Ur voém e oè gwelet merhed ha paotred get ou fanérieu. ●(1981) LIMO 25 décembre. Ur voém e oè o cheleu.

    (2) Ur voem : un enchantement.

    (1927) GERI.Ern 56. boem V[annetais] f., tr. «Chose merveilleuse.» ●(1982) LIMO 30 juillet. Ur voém eid en daoulagad.

    II. Loc. adv.

    (1) [après un adj.] Très.

    (1932) GUTO 13. ul len hir ha ledan ur voem. ●45. Hag er vangoér e oè kaer ha braù ur voem.

    (2) Loc. exclam. Ur voem ! : étonnamment.

    (1932) GUTO 8. ur mañné bras ur boem ! ●10. bout e oè deu baian, bras ur voém ! ●(1974) YABA 30.03. Stumet ind eué get er bara segal, ur voém ! ●(1982) LIMO 13 août. Tud e oè deit eué a vostad, ur voém !

  • boem .2
    boem .2

    m. (agriculture)

    (1) Bande de terre soulevée par le soc de la charrue.

    (1904) DBFV 25b. boem, bom, m. pl. –mmeu, tr. «terre levée par la charrue.» ●(1907) VBFV.bf 7a. boem, m. pl. meu, tr. «bande de terre détachée par le soc.» ●(1934) BRUS 279. La bande de terre détachée par le soc, tr. « er boem –meu, m..»

    (2) Kontell-voem : coutre.

    (1849) LLB 101. Ur soh, ur goutel voem ag er ré luemetan.

    (1904) DBFV 25b. koutel voem, tr. «coutre de charrue.» ●(1934) BRUS 273. Le coutre, tr. «er goutel-voem, f.» ●(1976) LIMO 07 août. bohaleu, pigelleu, penneu-mar, strépeu, soheu, koutelleu-voem, é hortoz boud luemmet.

  • boem-douar
    boem-douar

    m. Hep boem-douar ebet : qui n'a pas un pouce de terrain.

    (1955) STBJ 201. devezourien hep boemm-douar ebet, o chom e solierou pe e pennou-tier zec'h hag a veze grêt kamprourien outo.

  • boemenn
    boemenn

    f.

    (1) Passion.

    (1936) DIHU 304/150. Azé éh oè é vrasan boémen.

    (2) Lakaat e voemenn gant udb. : se passionner.

    (1936) DIHU 305/168. hag e lak breman ou boemen get er brehoneg !

  • boemer .1
    boemer .1

    adj. Enchanteur.

    (1927) GERI.Ern 56. boemer adj., tr. «enchanteur.»

  • boemer .2
    boemer .2

    m. –ion Charmeur, sorcier.

    (1732) GReg 153b. Charmeur, sorcier, tr. «boëmer. p. yen

    (1927) GERI.Ern 56. boemer m., tr. «enchanteur.»

  • boemerezh
    boemerezh

    m.

    (1) Enchantement.

    (1927) GERI.Ern 56. boemerez m., tr. «enchantement.»

    (2) Égarement.

    (1927) GERI.Ern 56. boemerez m., tr. «égarement de l'esprit.»

  • boemet
    boemet

    adj. Admiratif.

    (1907) BOBL 09 février 124/2f. e dier koz koz a lakee ar bourmenerien da chom boëmet diragê. ●(1925) SFKH 10. souéhet, boémet ken e oé digor kaér é vég geton. ●(1944) EURW I 116. ma lakaet hoc'h eus boemet. ●166. chom boemet dirak Menez-Kragou. ●(1970) BHAF 280. Hag ar vugale da zigeri daoulagad boemet.

  • boemiñ
    boemiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Charmer, enchanter, ensorceler.

    (1699) Har 18. boêmi, tr. «enchanter.» ●(c.1718) CHal.ms i. Enchanter, tr. «charmein, chalmein bohemein Ing.» ●(1732) GReg 153b. Charmer, enchanter, tr. «boëmi. pr. boëmet

    (1904) DBFV 26a. bohemein, boémein, v. a., tr. «enchanter (Ch. ms.).» ●(1905) BOBL 25 novembre 62/3b. An neubeud foueroujen o deuz laket en o fenn ober trouz er c'hontre evid esa boëma an dud. ●(1927) GERI.Ern 56. boemi, tr. «charmer, ensorceler, séduire.»

    (2) Émerveiller.

    (1927) GERI.Ern 56. V[annetais] boemein, tr. «émerveiller.» ●(1932) BRTG 173. de voemein Latira get danevel doéréieu pautred vras en Toulchaj.

    (3) Bezañ boemet gant : s'émerveiller de.

    (1935) BREI 419/1b. an dud yaouank-se (...) a deuas d'an iliz, da heul ar misioner, boemet gant nerz ar c'han.

    II. V. intr.

    (1) =

    (1934) MAAZ 127. Tad er plah e voem é kleuet ramblereh Iann.

    (2) Sommeiller.

    (1958) BLBR 114/13. E Skaer boemmi a dalv hoaz evid moredi : «Ne gousk ket an hini klañv, nemed boemmi a bennadou.»

  • boemus
    boemus

    adj.

    (1) Qui enchante.

    (1927) GERI.Ern 56. boemus adj., tr. «enchanteur, charmant.» ●(1977) LIMO 22 janvier. Doérieu biskoah soéhusoh (…) ken boémus èl men dint.

    (2) Étonnant.

    (1927) GERI.Ern 56. boemus adj., tr. «étonnant.»

  • boerenn
    boerenn

    f. (argot d'Elliant) Boisson alcoolisée.

    (1984) BRLI I 138. boeren zo gâta darre, tr. «ils sont encore soûls.»

  • boerenneg
    boerenneg

    m. (argot d'Elliant) Ivrogne.

    (1984) BRLI I 138. boerenneg, tr. «qui aime la boisson» (mot d'un emploi général aujourd'hui, mais uniquement «lankouta» il y a cinquante ans).

  • Boes
    Boes

    n. pr. Boèce.

    (1499) Ca 23b. Boecc. g. idem. l hic boecus cii. propre nom.

  • boesell-
    boesell-

    voir poezell-

  • boeson
    boeson

    m. –ioù

    (1) Boisson alcoolisée.

    (1916) KANNlandunvez 64/464. hag a ra implij fall euz ar guenneien-ze evit prena lipouzerez, bouesoun, dillad kaer. ●(1955) STBJ 210. eur marc'hadour boeson bennak. ●(1967) BAHE 54/28. en em deurel d'ar boeson, d'ar boeson gaoc'h, d'an hini ruz, nann da win mat ar vro, met d'ar gwashañ meskaj marc'had-mat. ●(1983) PABE 63. (Berrien) boeson, tr. «boisson alcoolisé.»

    (2) Boeson dous : liqueur.

    (1955) STBJ 206. evit ober «cassis» pe boeson dous.

    (3) Boeson kreñv : alcool.

    (1955) STBJ 203. marc'hadour gwin ha boesoniou kreñv.

    (4) Boeson gaoc'h : mauvaise boisson.

    (1967) BAHE 54/28. en em deurel d'ar boeson, d'ar boeson gaoc'h, d'an hini ruz, nann da win mat ar vro, met d'ar gwashañ meskaj marc'hat-mat. ●(1976) BAHE 91/10b. Mont a reas ar paour-kaezh plac'h war ar boeson-gaoc'h, ha n'eo ket ober sin, me lar deoc'h…

    (5) Kaout ur gwall voeson : avoir le vin mauvais.

    (1927) TSPY 36. Hag ouspenn, evit doare, ec'h eus eur gwall voësoun.

    (6) Kaout ur boesoñ mat : avoir le vin bon.

    (1974) SKVT III 55. Chichant e oa, ha mav. Ur boeson vat en doa ar mañsoner. ●79. ha da reoù oa, ne roe ket ur boeson mat.

    (7) Bezañ poazh gant ar boeson : être cuit par la boisson, être alcoolique.

    (1995) PTEZ 26. (Plougastell) Poh (poaz) gand ar boeson, tr. «(alcoolique invétéré, cuit par la boisson).»

    (8) Bezañ boeson gant ub. : être pris de boisson.

    (1920) LZBt Meurzh 19. dreist oll pa vije boëson gantan.

  • boesoner / boesonier
    boesoner / boesonier

    m. –ion Ivrogne, soûlard, picoleur.

    (1910) MAKE 101. eur gwaz fur ha tamm ebet dispignour na boesounier. ●(1942) LANB 56. eur boesonier, eun den lavar-ha-dislavar ha sammet a zle. ●(1953) BLBR 60/12. N'eo ket eur ouenn a voesonierien a savetaio ar Frañs. ●(1995) BRYV I 177. (Milizag) e oa maread a voesonerien.

  • boesoniañ / boesoniñ
    boesoniañ / boesoniñ

    v.

    (1) V. intr. Boire, se soûler, picoler.

    (1955) BLBR 85/4. arabat e vefent troet da voesoni.

    (2) V. tr. d. Faire boire.

    (1905) BOBL 18 mars 26/1c. boesoniet gant ar maer, pehini a isit anê.

  • boesonier
    boesonier

    voir boesoner

  • boesoniñ
    boesoniñ

    voir boesoniañ

  • boest
    boest

    f. –où

    I.

    (1) Boîte.

    (1499) Ca 23b. Boest. g. boette. ●b. boest ann oleau en ylis. ●b. boest an bara can. ●Boest an guentus. g. ventouse a ventouser qui est fait de voirre. ●(1633) Nom 168b. Capsella, capsulla, cistella : layette, boëtte : vn bouestul, cassedic. ●175b. Myrothecium, alabastrum : boitte ou verre, ou vaisseau pour mettre dedans vnguents & senteurs : bouestl, guezrez (lire : guezren) pe vn vessel euit lacquat ongantou. ●175b-176a. Narthecium : la boite aux vnguents : bouestl an ongant. ●176a. Pyxis, pyxidula vel pyxidicula : boitte : bouestl. ●185b. Corytus : carquois à mettre l'arc : vn bouestl da douen an gouarec.

    (1659) SCger 15a. boiste, tr. «bouestl.» ●133a. bouestl, tr. «boeste.» ●(1732) GReg 100a. Boete, ou boite, tr. «Boëstl. p. boëstlou. boëst. p. boëstou. Van[netois] boeist. p. boëisteü.» ●(1744) L'Arm 32b. Boëte, tr. «Bouiste.. eu : Boéstle.. eu. f.»

    (1877) BSA 92. eur vouest coat. ●(1879) GDI 23. Ean ou heijas én ur vouistr. ●(1895) GMB 73. pet[it] Trég[uier] goest, f. pl. goecho.

    (1904) DBFV 28a. bouist, boést, boeist, bouistr, f. pl. eu, tr. «boîte, étui.» ●(1919) BUBR 6/163. Ar Strat, o fuketal, en deus kavet eur guziadenn boestchou. ●(1925) SFKH 19. ur vouistig koed. ●(1974) THBI 166. en e vleust steredennet aour.

    (2) Étui.

    (1732) GReg 587b. Etui de lunettes, tr. «Boëstl lunedou.»

    II.

    (1) Tremen evel ul lizher er voest : voir lizher.

    (2) Start evel sardined-eoul en ur voest : voir sardined.

    (3) Start evel kaplaned en ur voest : voir kaplaned.

  • boest-kannañ
    boest-kannañ

    f. Boîte de lavandière.

    (1931) VALL 71b. boîte de lavandière, tr. «boest-kanna f.»

  • boest-kaoutr
    boest-kaoutr

    f. (agriculture) Pièce qui retient le coutre de la charrue.

    (1916) KZVr 187 - 01/10/16. Boest-kaoutr, tr. «la pièce dans laquelle est emmanché le coutre de la charrue. Enquête [agricole].»

  • boest-mein
    boest-mein

     pop. f. prison.

    (1744) L'Arm 32b. Boëte aux cailloux, prison, tr. «Bouistle-mein. f.»

    (1904) DBFV 28a. bouist mein, tr. «boîte aux cailloux, prison.»

    ►absol.

    (1934) DIHU 280/149. geuiaterion séhedek hag e lakehè turel un dén er vouest, forh és, eit ur uérennad chistr.

  • boest-mir
    boest-mir

    f. Boîte de conserve.

  • boest-mouezhiañ
    boest-mouezhiañ

    f. Urne à voter.

    ►absol.

    (1857) LVH 79. ean e denn unan ha unan er billetenneu ag er vouistr.

    (1908) KMAF 38. o poania da glask tenna bilheji er-meaz eus ar voest.

  • boest-post
    boest-post

    f. Boîte postale.

  • boest-relegoù
    boest-relegoù

    f. boestoù-relegoù Reliquaire.

    (1732) GReg 799a. Reliquaire, tr. «Boëstl relegou. p. boëstlou relegou

    (1914) DFBP 281b. reliquaire, tr. «Boest relegou.» ●(1931) VALL 640a. Reliquaire, tr. «boest-relegou f. pl. boestou-relegou.» ●(1935) SARO 27. eun tan gwall spontus bet kroget e Kemper, a vougas, en eun taol, kerkent ha ma voe digaset boest-relegou ar zant.

  • boest-termerez
    boest-termerez

    f. plais. Accordéon.

    (1922) DIHU 132/86. Get er «vouist termeréz» é ma oeit albéhen en dud bremen.

  • boest-vutun
    boest-vutun

    f. boestoù-butun Tabatière.

    (1732) GReg 900a. Tabatiere, tr. «boëstl butum. p. boëstlou butum.» ●(1744) L'Arm 374a. Tabatiere, tr. «Bouiste butum. f.»

    (1931) VALL 723a. Tabatière, tr. «boest-vutun f. pl. boestou-butun.» ●(1964) ABRO 22. ur c'horn hag ur voest-vutun.

  • boestaat
    boestaat

    v. tr. d. Emboîter.

    (1732) GReg 338a. Encaisser, mettre en caisse, tr. «Boëstlaat. pr. boëstleët

  • boestad
    boestad

    f. –où Contenu d'une boîte.

    (1732) GReg 100a. Boetée, tr. «Boëstlad. p. boëstladou. boëstad. p. boëstadou

    (1818) HJC 308. guet ur voèstad albâtre carguet à ur parfum. ●(1844) LZBg 2l blezad-1 lodenn 67. ur vouistad orlemanteu.

    (1924) ARVG Here 228. war digare prenan eur vouestad alumetez. ●(1937) TBBN 11. huéh bouistad péhieu argand. ●(1974) GAME 22. Eur vleustad aour-mirakl.

  • boestadur
    boestadur

    m. –ioù Emboîtage.

    (1914) DFBP 281b. remboîtement, tr. «Boestadur

  • boestañ
    boestañ

    v. tr. d. Remboîter.

    (1732) GReg 799b. Remboeter, remettre un os disloqué dans sa boëte naturelle, tr. «boëstla an esqern divoëstlet.»

  • boetell
    boetell

    f. –où (agriculture) Botte (de foin).

    (1869) FHB 212/24. pet boetel foen so er sanail-ma ?

  • boetrab
    boetrab

    coll. (botanique) Betteraves.

    (1744) L'Arm 29b. Bête-rave, tr. «Boiterabe

    (1904) DBFV 22a. boetraben, f. pl. boetrab, tr. «betterave.»

  • boetrabenn
    boetrabenn

    f. –où, boetrab Betterave.

    (1744) L'Arm 29b. Bête-rave, tr. «Boiterabeenn. f.»

    (1904) DBFV 22a. boetraben, f. pl. boetrab, tr. «betterave.»

  • boetrabez
    boetrabez

    coll. Betteraves.

    (1732) GReg 91a. Betterave, racine grosse et rouge, tr. «Boëtrabesen. p. boëtrabès

    (1857) CBF 90. Gounezet ec'h euz-te boetrabez ? tr. «As-tu planté des betteraves ?»

  • boetrabezenn
    boetrabezenn

    f. –où, boetrabez Betterave.

    (1732) GReg 91a. Betterave, racine grosse et rouge, tr. «Boëtrabesen. p. boëtrabès.»

    (1903) CDFi août-septembre. eur voetrabezenn drailhet bennak. (d'après KBSA 56).

  • boetur
    boetur

    voir gwetur

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...