Devri

Recherche 'boem...' : 10 mots trouvés

Page 1 : de boem-1 (1) à boemus (10) :
  • boem .1
    boem .1

    f.

    I. F.

    (1) Ur voem eo (+ v.) : c'est un enchantement de.

    (1974) YABA 25.05. Ur voém e oè gwelet merhed ha paotred get ou fanérieu. ●(1981) LIMO 25 décembre. Ur voém e oè o cheleu.

    (2) Ur voem : un enchantement.

    (1927) GERI.Ern 56. boem V[annetais] f., tr. «Chose merveilleuse.» ●(1982) LIMO 30 juillet. Ur voém eid en daoulagad.

    II. Loc. adv.

    (1) [après un adj.] Très.

    (1932) GUTO 13. ul len hir ha ledan ur voem. ●45. Hag er vangoér e oè kaer ha braù ur voem.

    (2) Loc. exclam. Ur voem ! : étonnamment.

    (1932) GUTO 8. ur mañné bras ur boem ! ●10. bout e oè deu baian, bras ur voém ! ●(1974) YABA 30.03. Stumet ind eué get er bara segal, ur voém ! ●(1982) LIMO 13 août. Tud e oè deit eué a vostad, ur voém !

  • boem .2
    boem .2

    m. (agriculture)

    (1) Bande de terre soulevée par le soc de la charrue.

    (1904) DBFV 25b. boem, bom, m. pl. –mmeu, tr. «terre levée par la charrue.» ●(1907) VBFV.bf 7a. boem, m. pl. meu, tr. «bande de terre détachée par le soc.» ●(1934) BRUS 279. La bande de terre détachée par le soc, tr. « er boem –meu, m..»

    (2) Kontell-voem : coutre.

    (1849) LLB 101. Ur soh, ur goutel voem ag er ré luemetan.

    (1904) DBFV 25b. koutel voem, tr. «coutre de charrue.» ●(1934) BRUS 273. Le coutre, tr. «er goutel-voem, f.» ●(1976) LIMO 07 août. bohaleu, pigelleu, penneu-mar, strépeu, soheu, koutelleu-voem, é hortoz boud luemmet.

  • boem-douar
    boem-douar

    m. Hep boem-douar ebet : qui n'a pas un pouce de terrain.

    (1955) STBJ 201. devezourien hep boemm-douar ebet, o chom e solierou pe e pennou-tier zec'h hag a veze grêt kamprourien outo.

  • boemenn
    boemenn

    f.

    (1) Passion.

    (1936) DIHU 304/150. Azé éh oè é vrasan boémen.

    (2) Lakaat e voemenn gant udb. : se passionner.

    (1936) DIHU 305/168. hag e lak breman ou boemen get er brehoneg !

  • boemer .1
    boemer .1

    adj. Enchanteur.

    (1927) GERI.Ern 56. boemer adj., tr. «enchanteur.»

  • boemer .2
    boemer .2

    m. –ion Charmeur, sorcier.

    (1732) GReg 153b. Charmeur, sorcier, tr. «boëmer. p. yen

    (1927) GERI.Ern 56. boemer m., tr. «enchanteur.»

  • boemerezh
    boemerezh

    m.

    (1) Enchantement.

    (1927) GERI.Ern 56. boemerez m., tr. «enchantement.»

    (2) Égarement.

    (1927) GERI.Ern 56. boemerez m., tr. «égarement de l'esprit.»

  • boemet
    boemet

    adj. Admiratif.

    (1907) BOBL 09 février 124/2f. e dier koz koz a lakee ar bourmenerien da chom boëmet diragê. ●(1925) SFKH 10. souéhet, boémet ken e oé digor kaér é vég geton. ●(1944) EURW I 116. ma lakaet hoc'h eus boemet. ●166. chom boemet dirak Menez-Kragou. ●(1970) BHAF 280. Hag ar vugale da zigeri daoulagad boemet.

  • boemiñ
    boemiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Charmer, enchanter, ensorceler.

    (1699) Har 18. boêmi, tr. «enchanter.» ●(c.1718) CHal.ms i. Enchanter, tr. «charmein, chalmein bohemein Ing.» ●(1732) GReg 153b. Charmer, enchanter, tr. «boëmi. pr. boëmet

    (1904) DBFV 26a. bohemein, boémein, v. a., tr. «enchanter (Ch. ms.).» ●(1905) BOBL 25 novembre 62/3b. An neubeud foueroujen o deuz laket en o fenn ober trouz er c'hontre evid esa boëma an dud. ●(1927) GERI.Ern 56. boemi, tr. «charmer, ensorceler, séduire.»

    (2) Émerveiller.

    (1927) GERI.Ern 56. V[annetais] boemein, tr. «émerveiller.» ●(1932) BRTG 173. de voemein Latira get danevel doéréieu pautred vras en Toulchaj.

    (3) Bezañ boemet gant : s'émerveiller de.

    (1935) BREI 419/1b. an dud yaouank-se (...) a deuas d'an iliz, da heul ar misioner, boemet gant nerz ar c'han.

    II. V. intr.

    (1) =

    (1934) MAAZ 127. Tad er plah e voem é kleuet ramblereh Iann.

    (2) Sommeiller.

    (1958) BLBR 114/13. E Skaer boemmi a dalv hoaz evid moredi : «Ne gousk ket an hini klañv, nemed boemmi a bennadou.»

  • boemus
    boemus

    adj.

    (1) Qui enchante.

    (1927) GERI.Ern 56. boemus adj., tr. «enchanteur, charmant.» ●(1977) LIMO 22 janvier. Doérieu biskoah soéhusoh (…) ken boémus èl men dint.

    (2) Étonnant.

    (1927) GERI.Ern 56. boemus adj., tr. «étonnant.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...