Devri

Recherche 'bonn...' : 8 mots trouvés

Page 1 : de bonn (1) à bonno (8) :
  • bonn
    bonn

    m. –où

    (1) Borne.

    (1499) Ca 24b. Bonn. g. bourne mise en diuision de terres. ●126a. Limitaff vide in bonn. ●(c.1500) Cb 28a. Bonn alias men harz. g. bourne mise en diuision de terres.

    (c.1718) CHal.ms i. borner, tr. «bonnein, plantein bonneu.» ●(c.1718) CHal.ms ii. Limiter, tr. «lacat termen terminein, lacat bonneu bonnein.» ●(1744) L'Arm 33b. Borner, tr. «Laquatt bonneu

    (1904) DBFV 26b. bonn, s. pl. eu, tr. «borne.» ●(1933) ALBR 46. eur bonn bet diblaset o wazia. ●(1955) VBRU 40. e verzen a bep tu d’an tren ur gompezenn hep bevenn na bonn, gant netra warni, na menez na traonienn da zihuediñ al lagad pa ar spered.

    (2) sens fig. Limite.

    (1857) LVH 48. ean e hra aquerh hag hemb bonn erbet (...) en droèd de rein de bep-unan ag er mampreu en dispanseu a beré en dès dobér.

  • bonn-dour
    bonn-dour

    m. Borne-fontaine.

    (1931) VALL 73a. Borne-fontaine, tr. «bonn-dour m.»

  • bonnañ / bonniñ
    bonnañ / bonniñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Aborner, mettre des bornes (à un terrain).

    (1499) Ca 24b. g. bournez. b. bonnaff.

    (c.1718) CHal.ms i. borner, tr. «bonnein, plantein bonneu.» ●(c.1718) CHal.ms ii. Limiter, tr. «lacat termen terminein, lacat bonneu bonnein

    (1904) DBFV 26b. bonnein, v. a., tr. «borner, mettre des bornes à.» ●(1927) GERI.Ern 58. bonna v. a., tr. «borner.» ●(1932) DIHU 249/36. bonnein hou tammeu doar.

    (2) Confiner (un héritage).

    (c.1718) CHal.ms i. confiner, tr. «bonnein

    (3) Limiter.

    (1825) COSp 267. Ne zeliet na disprisein na bonnein hou tevotioneu.

    II. V. intr. (en plt du cœur, du sang) Battre.

    (17--) EN 1739. egalon o vonnan, tr. «le cœur défaillant.»

    (1978) BAHE 99-100/103. bonañ 'ra va biz (pa vez terzhienn ennañ, ha pa santer end-eeun talm ar gwad ennañ). ●(1997) HYZH 209/24b. Lanciner, tr. «bonañ (T[regor]).»

  • bonnerezh
    bonnerezh

    m. Bornage.

    (1931) VALL 73a. Bornage, action de borner, tr. «bonnerez m.»

  • bonnet
    bonnet

    adj. Borné.

    (c.1500) Cb 28a. [bonn] Jtem metatus / metata / tum. g. bournez. b. bonnet.

    (1931) VALL 73a. Borné, tr. «bonnet

  • Bonneur
    Bonneur

    voir Bodveur

  • bonniñ
    bonniñ

    voir bonnañ

  • Bonno
    Bonno

    n. de l. île Bonno (archipel des Sept-Îles, Perros-Guirec).

    (1) Bonno.

    (1894) GIV 9c. Gentiles, Rouzic ha Bono / Oa fortifiet trô war zrô.

    (1940) FHAB Gouere-Eost Niv. 7-8/192. Beza zo promese a vriedelez / Etre Tafec ha Jentilez, / Etre Malbon ha Bonno / Setu achu an embanno. Tafec, Jentilez, Malbon ha Bonno a zo peder enezenn vihan dirak Plouvouskan (Bro-Dreger).

    (2) Dicton.

    (1940) FHAB Gouere-Eost Niv. 7-8/192. Beza zo promese a vriedelez / Etre Tafec ha Jentilez, / Etre Malbon ha Bonno / Setu achu an embanno.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...