Devri

Recherche 'bont...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de bont (1) à bontin (6) :
  • bont
    bont

    m. –où

    (1) Bonde (ouverture).

    ●(1499) Ca 24b. Bont. gallice bonde par ou len entonne le vin.

    ●(1659) SCger 15b. bonde, tr. «bont.»

    (2) Bondon (bouchon).

    ●(1633) Nom 161a. Orificium, os : l'orifice : toull an bount, an guenou.

    ●(1744) L'Arm 33a. Bondon, tr. «Bond.. eu. m.»

    ●(1867) FHB 115/84b. e kichen ar stanv pe ar bond. ●(18--) RGE 47. dre doul ar bont.

    ●(1904) DBFV 26b. bond, m. pl. eu, tr. «bonde, bondon.» ●(1937) DIHU 310/247. ar en toul bond.

    (3) Bouchon.

    ●(1955) STBJ 103. boñchou spoue ront. ●(1947) YNVL 123. Abaoe tri devezh e tisusune ur boñch, a yae gwechall, da stouvañ ur voutailhad rom Martinik, ha kavout a rae blaz dezhañ atav, al liper kozh ! ●(1974) SKVT III 83. er boñch spoue.

    (4) (insulte) Bontig-kaoc'h : petit merdeux.

    ●(1974) SKVT III 112. 'T o ken dont, paour-kaezh boñtig-kaoc'h !

  • bont-chaos
    bont-chaos

    m. (marine) Nable.

    ●(1987) GOEM 78. Un autre trou est parfois percé dans le bordage près de la quille : il sert de nable, pour évacuer l'eau quand le bateau est au sec. Il est normalement bouché par une forte cheville, an ibil, enfoncée à force. Ce trou porte le nom de toull-dizour, toull-faozet ou bond-chaoz.

  • bontañ / bontiñ
    bontañ / bontiñ

    v. tr. d.

    I.

    (1) Boucher.

    ●(1744) L'Arm 33a. Bondoner, tr. «Bondein.»

    ●(1874) FHB 511/323b-324a. eur voutaillad guin roët dezi gant he breur en em zivontaz, hag hi ne oa goest na d'he sével na d'he bonta adarre.

    ●(1904) DBFV 26b. bondein, v. a., tr. «bonder, boucher avec une bonde.» ●(1934) MAAZ 136. bondein d'el lon é doul aùelér.

    (2) Bontañ-divontañ : déboucher et reboucher des bouteilles sans arrêt.

    ●(1977) PBDZ 782. (Douarnenez) bontiñ-divontiñ, tr. «déboucher et reboucher des bouteilles, comme un serveur de café.»

    II. sens fig.

    (1) Barrer (la route).

    ●(1958) BRUD 5/28. da vonta evelse ouz ar had hent an dizro.

    (2) Rembarrer (qqn).

    ●(1908) BOBL 19 septembre 195/3d. Georj a oa ken sabatuet, ma kouezaz raktal en e goaze var e gador. Eur paizant en doa bontet anezan.

  • bontet
    bontet

    adj. sens fig. (Chemin) bouché, barré.

    ●(1956) BLBR 94/5. An hent a bep tu a oa bontet.

  • bontez
    bontez

    s. –ioù

    (1) Ce qui attend qqn, rétribution.

    ●(1575) M 593. A certen ez crenhont, ouz gortos ho bontez, tr. «Certainement ils trembleront en attendant leur sort.» ●1608. Pez poan, pez bihanez, pez tristez bontez yen, tr. «Quelle peine, quelle misère, quelle tristesse, sort qui glace (d'effroi).» ●3311. Doe à meulhont pan guelhont ho bontez, tr. «Ils loueront Dieu quand ils verront leur sort heureux.»

    (2) Grâce, faveur.

    ●(14--) N 473. Cals a bontez a gouezhimp (lire : a gonezhimp), tr. «Il y a beaucoup d’indulgences et de grâces (à obtenir).» ●(1575) M 1920. Ez crihont vn bontez, tr. «Ils réclament une grâce.»

    (3) Mérite.

    ●(1650) Nlou 532. pep diouz é bontez, / Rez en deuezo, tr. «chacun selon son mérite / aura justice.»

    (4) Bonté.

    ●(1650) Nlou 254. Iesus vn dro à rento pront, / Da pep an tu-hont é bontez, tr. «Jésus, un jour, rendra rapidement / à chacun au-delà de sa bonté.»

  • bontiñ
    bontiñ

    voir bontañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...